Өлеңдер жинағы - 641 бет

Қара теңіз

Ғафу Қайырбеков

Асылған асау теңіз шыңға басы,
Жағаңа келді міне қыр баласы.
Басынды тасты сүзген бір көтеріп,
Қаракөк жанарыңмен бір қарашы!

Толық оқу

Шахта астында

Ғафу Қайырбеков

— Көрмедік оның бос күнін,
Жүз келіп мұнда, жүз кетпек.
Десе де шахта бастығын
Жолықтық, бүгін іздеп кеп.

Толық оқу

Қарағандыны көргенде

Ғафу Қайырбеков

Атыңмен арбаушы едің бар адамды,
Қадірлі, қасиетті Қарағанды,
Мен ыстық құшағыңа кеттім сүңгіп,
Өзің де ана екенсің балажанды!

Толық оқу

Ай тіл қатты

Ғафу Қайырбеков

Қара аспан, көкшіл аспан, сұрғылт аспан,
Ақ аспан, күрең аспан, күңгірт аспан.
Осынша құбылса да, құлпырса да,
Көп уақыт келіп еді жым-жырт аспан.

Толық оқу

Таулар сөйлейді

Ғафу Қайырбеков

«Қинады - ау мына Дина қыз,
Тездетші, — дейді тойыңды.
Өзі де әсем күй нағыз
Барады баурап бойыңды.

Толық оқу

Қызбел суреттері

Ғафу Қайырбеков

Арқада жер еркесі Қызбел деген,
Аралап алуан жүрдім Қызгерменен.
Табар жан қайда барып жерұйықты
Қызбелден, сірә, күдер үзгенменен!

Толық оқу

Жазылмаған кітап

Ғафу Қайырбеков

Күн еңкейіп, көлеңке есіп бауырда,
Соңғы сәуле аз қонақтап тау, қырға,
Қандай жақсы, қырауытып алыстан
Кешке жақын келе жатсаң ауылға!

Толық оқу

Кішілік туралы баллада

Ғафу Қайырбеков

Секілді өлең-жырдың әулиесі,
Тебіренген теңіз болып жан-жүйесі,
Маңдайы жырта қарыс секілді бір
Ақылдың ақ шалқары, ой дүниесі,

Толық оқу

Жамбыл ауылында

Ғафу Қайырбеков

Қарсы алып қалыңдықтай таң шапағын,
Таулар тұр төгілдіріп ақ шапанын.
Келеміз етектегі елден шығып,
Ауылына жаяу тартып жақсы атаның.

Толық оқу

Ежелгі емендер

Ғафу Қайырбеков

Өткенге іштей салауат айтып,
Жұбатпақ болып өзгені мәз ғып,
Оралдым туған үйіме қайтып,
Жиюға тәтті көңілге азық.

Толық оқу

Аутком ағасы

Ғафу Қайырбеков

Үйінде болдым біраз күн
Жанымен жарқын туысып.
Оңаша оймен жыр жаздым,
Төңірек толы тыныштық.

Толық оқу

Соңғы жорық

Ғафу Қайырбеков

Аттанды соңғы жорыққа,
Алты бірдей комбайн.
Күн шықты көк иыққа
Қызартып аспан таңдайын.

Толық оқу

Найзағай

Ғафу Қайырбеков

Сен едің бір «құдірет»
Зәресін алған талайдың.
Жағасын ұстап, күбірлеп
Қарт әжем бұлтқа қарайтын.

Толық оқу

Қарасу

Ғафу Қайырбеков

«Қойбағар» көлден су ұрлап,
Қашады өзен Қарасу.
Тосатын оны құр-құрлап
Арада неше бар асу.

Толық оқу

Түн оттары

Ғафу Қайырбеков

Күндізі ысып, түн мұздап,
Қостанай желі құбыладан.
Қарасу жолы тым ұзақ,
Қарасу жолы бұралаң.

Толық оқу

Сарбай

Ғафу Қайырбеков

Арасы қырық шақырым,
Алыста Тобыл тулайтын.
Арбамен жүріп ақырын
Жолаушы кеште құлайтын.

Толық оқу

Қала қақпасы

Ғафу Қайырбеков

Қаланың күтіп қақпасын
Тұратын халық шұбалып.
Жадағай көпір тақтасын
Олжалап қашып, су алып.

Толық оқу

Би

Ғафу Қайырбеков

Қыз тудың, атын Дили деп қойдым,
Ержетті Дили, ұқсады саған.
Дилижан қызым, мерекем, тойым,
Екінші биыл класқа барған.

Толық оқу

Қос өлең

Ғафу Қайырбеков

Зеравшан дария жағасы жасыл,
Көрдім бір жаздай қос қызды асыл,
Агроном Гүлгүн — сол қыздың бірі,
Атақты бағбан — Самарқан гүлі,

Толық оқу

Қосбасар

Ғафу Қайырбеков

Тартшы, дос, «Қосбасарға» қолыңды ойнат,
Секірсін шіркін саусақ перне бойлап.
Көз жұмып, көрейін бір көңілімнен
Жас күнді өтіп кеткен желдей ойнап.

Толық оқу

Ана туралы жырлардан

Ғафу Қайырбеков

Сенен, ана, сегіз бала жаралған,
Сенен, ана, сегіз сәби нәр алған.
Балалығым ұстағанда, мен сені
Қызғанушы ем кенже туған балаңнан.

Толық оқу

Аққу

Ғафу Қайырбеков

Мейлі қыран бұлтты шалып,
Жайдың оғын қарсы алсын.
Мейлі күнге жақын барып,
Нұрына оның көзі қансын.

Толық оқу

Ғалиға

Ғафу Қайырбеков

Елуге келер көп кісі
Еленбей елде бар, жоғы.
Секілді дала шоқысы
Иықтан асқан саржолы.

Толық оқу

Екі мысал

Ғафу Қайырбеков

Қапшыққа сап үлбіреген мақтаны,
Біреу үйінің ішіне әкеп, сақтады.
Мекен еткен көптен үйдің іргесін,
Бір қаптесер мынау істі көргесін,

Толық оқу

Қазақстан

Ғафу Қайырбеков

Өзгеріп құлазыған дала заңы,
Уақыттың намазшамы, таң азаны,
Мың отты жанарымен түнді күн ғып
Қарайды қырларыңнан қала ажары.

Толық оқу

Қалпақ

Ғафу Қайырбеков

Шеткі көше... Тротуар үстінде,
Жалғыз маса жатыр қалпақ ішінде.
Көшедегі кірлі таңба секілді
Сол бір қалпақ жалт қараған кісіге.

Толық оқу

Пікір

Ғафу Қайырбеков

«Өлеңде пікір болмаса,
Жыр емес ол, далбаса!»
Деген сөзді мың айтып,
Жазды сынды молайтып,

Толық оқу

Кітапханада

Ғафу Қайырбеков

Кітапхана ішінде бір балғын қыз
Сұрап тұрды жыр жинағын досымның.
«Өлеңқұмар, япыр-ау, бұл, қай жұлдыз?!»
Деген сөзін естіп қалдым көршімнің.

Толық оқу

Абайға

Ғафу Қайырбеков

Жыр жазамын дегенде
Сөзден тыяр лас, бөтен.
Жетімдік көрмей өлеңде
Әкесі болған жақсы екен!

Толық оқу

Досыма

Ғафу Қайырбеков

Есіңде ме бұдан он бес жыл бұрын,
Құмда сезбей жаздағы өткір күн нұрын,
Жалықпастан жалаңаяқ қуушы ең
Сүйрей қашқан асау тайдың шылбырын.

Толық оқу

Сәбиге

Ғафу Қайырбеков

Былдырлап тілің шыққалы,
Атадың кенет атыңды.
Қызықтап үйде жұрт бәрі,
Тіледі қайта айтуды.

Толық оқу