Бұхара-Самарқанд сапарынан
Айтқан екен данышпан бір ізгі қарт,
Ұрпағына өсиетімен қойып шарт:
"Емгің келсе байлық, бақыт емшегін
Арық ал да Зарабшанның суын тарт".
Айтқан екен данышпан бір ізгі қарт,
Ұрпағына өсиетімен қойып шарт:
"Емгің келсе байлық, бақыт емшегін
Арық ал да Зарабшанның суын тарт".
Өзің өскен сахараның,
Өзің ашқан сахнаның
Сандағы өрен майталман,
Сүтпен біткен өнеріңді,
Тұлғаңа тұтас сыйып екі ғасыр,
Толғанса ой теңізі ұлан-асыр,
Алдыңа әлем сыры кестеленіп,
Құйылып еді кеудеңнен керемет сыр.
Ғазизаның үйіне
Орнады газдың тағаны,
"Тетігі қалай, күйі не?
Отынын қалай жағады!.."
Қара түнек қайғының ізі
Шиірін салып, шырайын алған,
Нұры тамған сұлудың жүзі
Бозарып солып сүлдері қалған.
Қиырдан көрсем қараңды,
Елжіреп құштар жүрегім,
Ұмытып кәрі жарамды,
Елестер ескі тілегім.
Тың құнары жатты бұғып тереңде,
Дегендей - ақ "оңайлықпен берем бе?"
Қалың қыртыс, қау өсімдік қалқалап,
Дала барын қымтай берді тереңге.
Жазамын сәлем сағынып,
Зарықпа ойлап, жан ана,
Қару – жарақ тағынып —
Аттанған жалғыз мен ғана.
Көгінен төніп күн қақтап,
Бетінен сырғып жалап жел.
Қысында қызыл, жазда аптап,
Бырысып беті күйген жер.
Тербелтіп бойын Ойылдың,
Ойнаса суы талымен
Шерткендей қылын ойымның
Су сырласып жаныммен.
Жолдасым!
Бізге оқылды жаңа жарлық,
Таң ата соғысқа енбек бұйрық алдық.
Қалғаны жеті-ақ сағат таң атуға
Бір шынды Қарқаралыда дер Бұғылы,
Бұғының қонысы деп ел ұғымы,
Сақтаған ерте күннен елдің аузы
Сол жерде қалған талай жыр жұғыны.
Осы аңызды оқып ем
Ертеде бір кітаптан.
Көкейге сонан тоқып ем
Кеңесім болып ұнатқан.
Секілді еді күні кеше,
Жаңғырығып жау ойраны,
Өтсе де алуан жылдар неше,
Өшпес сыр ғой ол ойдағы.
Арқа көлін аты Кербез,
Көретін бір болса деп кез
Жүруші еді ойда мүлде,
Сол бір сағат болса деп тез.
Суылдайды, ышқынады,
Арқа желі үн қатады,
Кейде зулап ысқырады,
Кейде ән салып шырқатады.
Гулейді жел, сусылдайды жас тоғай,
Ұйтқиды жел, ойнақтайды тоқтамай.
"Жел тәңірінің" тақтасы тұр қияда,
Арфасы жоқ жел сайратқан шертіп жәй.
"Бейне ағылшын бағындай" деп
Неге айтты екен осынау бақты.
Ағашы, құсы тағыдай көп
Кемітті екен кім бұл жақты.
Теміртаудың тепсеңінде бір қайнар
Мөп-мөлдір боп жатыр шығып тереңнен,
Бұл қайнардан аңыз болған көп жайлар,
Шежіре қыз айтса халық кенелетін.
Кек пен шердің майданындай кер дала,
"Бестау", "Машук" арасында аз жер ғана,
Сақтап ұлы ескерткішті тас бөктер,
Тұр тұнжырап мұң бөленіп бір сала.
Қысса мен көп оқығам дастандардан,
"Қап" деген бір тау бар деп аспандаған,
"Сиқырлы сай-саласы жын жайлаған,
Апатты қиясынан аспайды адам".
Қош айтып туған қалаға,
Аттанып алыс қиырға.
Бет алып жаңа далаға –
Бел байлап кеттік "қиынға".
Өмірге сай өрт талап,
Серік болып жасында,
Қандай өнер сен қалап,
Алам десең қасында.
Шын ұғып өмір ләззатын
Кең болжап өлім салмағын,
Досына жазған бір хатын
Оқығанда ойға алғаным...
Асыға аңсап барғанымда алдымнан
Айдай толқып қарсы алғаның есімде.
Жүрегімде өшпейтін із қалдырған
Шын елжіреп, шын жанғаның есімде.
Кездестім неге мен саған,
Тарттың сен неге бойыңа?..
Өшпейтін арман сен маған,
Орнаттың мәңгі ойыма.
Аршып ағаш жапырағын бұтақтан,
Күз сұрын ап бақты мүлде жұтатқан,
Күн шұғыласы үрей жерге үңіліп,
Әлсіз жылу қытықтайды жырақтан.
Ақсәуле, сенен бөліндім,
Қайтадан қашан көрермін,
Қызықты сәтін өмірдің
Тез болсын тағы көрер күн.
Аққуысың сен Сібірдің,
Ұшқан аңсап жаздың лебін,
Бақ туысың сен өмірдің,
Аңқыттың кеп шаттық демін.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі