Өлеңдер жинағы - 685 бет

Елорда

Нұрлан Қалқа

Елордам менің – Астана,
Осында жаңа бастама.
Сәулетті зәулім үйлер көп,
Көрікті сондай жас қала.

Толық оқу

Алашқа айбын Аңырақай

Ахмет Кендірбекұлы

Аңырақай, Аңырақай – Ар мен Анттың тоғысы,
Аңырақай – алау атқан жүректердің соғысы.
Аңыраған ана уанған,
Абдыраған ел қуанған,

Толық оқу

Мың бала

Ахмет Кендірбекұлы

Ғасырлар сыр шерткен еткеннен мұңдана,
Елім деп күңіренген домбыра-жыр-дала.
Найзағай секілді жарқ етті жауына,
Сартайдай батырдың соңында мың бала.

Толық оқу

Аңсау

Ахмет Кендірбекұлы

Таң атқанда ойнап жатса Әнұран,
Мен кішкентай Отанымды сағынам.
Туған елдің босағасы, жігіттер,
Артық екен ханның алтын тағынан.

Толық оқу

Арғымақ

Ахмет Кендірбекұлы

Тілімізді басқан кезде жар құлап,
Туды қоғам туған айдай балбырап.
«Қазақ тілі» – дөнен, құнан, тай емес,
Туғаннан-ақ тулап жүрген арғымақ!

Толық оқу

Желтоқсан

Ахмет Кендірбекұлы

Көрінбес түрім де ерен, үнім де ерен,
Жүректің жарқылынан жырымды өрем.
Желінен желтоқсанның жаурап біткен,
Жалқы өскен жапырақтың күйін көрем.

Толық оқу

Жылылық

Ахмет Кендірбекұлы

Анық білем, жылылық бар көктемде,
Жылы жаңбыр себелеп бір төккенде.
Өн бойыңа жылылық боп тарайды,
Әке-шешең маңдайыңнан өпкенде.

Толық оқу

Киіз үй

Әбубәкір Қайран

Есейіп қалдың, міне, жеткіншегім,
Бойыңа мін тақпайды ешкім сенің.
Ұлтыңның ұлы болып қалу үшін
Керек қой білік, білім, өткір сезім.

Толық оқу

Кереге

Әбубәкір Қайран

Үй жасау керегеден басталады,
Оңайлау бұдан көрі басқалары.
Ағашы керегенің – сағаналар,
Біркелкі, қатар-қатар тасталады.

Толық оқу

Уық

Әбубәкір Қайран

Тоқталып киіз үйдің уығына,
Көрейік мұны дағы біз ұғына.
Болса да жалғыз ағаш сырық сынды,
Көп мұның қиыны да, қызығы да.

Толық оқу

Шаңырақ

Әбубәкір Қайран

Ат, затын биік ұстар ғұмырында
Шаңырақ мәнді қазақ ұғымында.
Астында шаңырақтың дүниеге кеп,
Жар сүйіп, еркелетер қыз-ұлын да.

Толық оқу

Сықырлауық

Әбубәкір Қайран

Ауызғы керегемен қосақтағы –
Есігі киіз үйдің қос ашпалы.
Айқара ашылады қонағына,
Секілді қазақтардың құшақтары.

Толық оқу

Жабынды

Әбубәкір Қайран

Сөз етсем киіз үйдің сүйектерін,
Жеткіншек, бір сен үшін жыр еткенім.
Тек қана құрғақ жырлап қою емес,
Аралас саған деген тілектерім.

Толық оқу

Құмырсқа

Әкім Ысқақ

Құмырсқам-ай, құмырсқа
Тоқта, бір сәт, тыныста!
Зыр жүгіріп барасың,
Асықтың ба жұмысқа?

Толық оқу

Кім кінәлі?

Әкім Ысқақ

Бапақ шықты тақтаға,
Көздегені «бес» еді.
Жазды есепті мақтана
Үйге берген кешегі.

Толық оқу

Білемін ғой

Әкім Ысқақ

– Конфеттің бұл ұнарын
Сездіріп тұр жанарың.
Соның қайдан шығарын
Білесің бе, қарағым? –

Толық оқу

Әйнек

Әкім Ысқақ

Інісіне төрттегі
«Әліппесін» алып кеп.
Ары-бері парақтап,
Былай деді Салықбек:

Толық оқу

Таубай

Әкім Ысқақ

Бәтеңкесі бір күнде
Жыртылады, пай-пай.
Балшық кешіп, ішінде,
Су тұрады, пай-пай.

Толық оқу

Алдар Көсе

Әкім Ысқақ

– Ау, Бапақжан, бұл қалай,
Қой дегенге тыңдамай,
Өтірік айта бересің,
Кімге ұқсап келесің?

Толық оқу

Астана

Кәдірбек Құныпияұлы

Шат қуаныш сыйлаған
Кәріге де жасқа да.
Құшақ жайып тұр маған
Әсем қала – Астана.

Толық оқу

Иірмекіл

Кәдірбек Құныпияұлы

Асығың түссе алшыдан –
Несібе күт аңшыдан.
Биік ұшып бүркітің,
Құс іледі қаршығаң.

Толық оқу

Бағдаршам

Кәдірбек Құныпияұлы

Торабында жолдардың,
Өте алмай қап, дағдарсаң,
Жолаушыны қолдар шын
Белгі беріп бағдаршам.

Толық оқу

Құлын

Кәдірбек Құныпияұлы

Мені көріп тебіренді,
«Құлыным!» – деп еміренді.
Ақ әжеммен еріп үйге,
Сар жайлаудың лебі келді.

Толық оқу

Ақ тиін

Кәдірбек Құныпияұлы

Ақ тиін-ау, ақ тиін!
Сауысқаннан сақ тиін,
Жылы ұяңда жат, тиін,
Жаңғағыңды шақ, тиін.

Толық оқу

Сырғанақ

Кәдірбек Құныпияұлы

Айналаны әппақ қып,
Түнде қар мол жауыпты.
Қыр үстінде топ бала
Салды сайран-сауықты.

Толық оқу

Қамқор

Кәдірбек Құныпияұлы

Шақырмады Шынарды,
Шақырмады Құмарды.
Үйде ойнатып отыр ол
Қарындасы Тұмарды.

Толық оқу

Сар Тараш хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Лайық ер жігітке бағу басын,
Ойланып андау дұрыс өз шамасын.
Ретсіз ілгергіні еліктеген,
Кемітер көпке шет боп өз мағынасын.

Толық оқу

Залым Раснай хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Карамдік Құдай — патша, пәнда — малай,
Қаталық кешірмесең өтер талай.
Кемшілік қызметінде көп кешеді,
Үкіміне ризамыз, етсе қалай.

Толық оқу

Үш бәңқор хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Үш бәңқор отыр еді тамақ жесіп,
Құйқалы қой етіне қолды көсіп.
Сипалап сақал, мұртты сыбап майға,
Кәйіп етіп, күліп-ойнап желдей есіп.

Толық оқу

Іскендір хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бектерім "Сөйле!" дедің мәжіліс құрып,
Мәжіліс мысалында — алтын тұлып.
Олжаға ойдағы жоқ ұшырасып,
Жүрегім етіп отыр "дүріп-дүріп".

Толық оқу

Сүлеймен мен кірпікшешен

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Ісі жоқ, кең ойлының кеңеспенен,
Кең ойлы: "Кеңес шығар, – демес, – менен"
Білсе де, былайғыдан білім сұрап,
Өзімен үзеңгісін теңеспеген.

Толық оқу

Ит пен сүйек хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Ерлерді еттім дастан ертеде өткен,
Жерімді аңғартыңдар алжас кеткен.
Сәулені суға түскен нәрсе санап,
Дегенге емес шығар зейілі жеткен.

Толық оқу