Өлеңдер жинағы - 686 бет

Көтеншек хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Шөлетан мекен еткен бір бай арап,
Жол жүрді Рай деген кентке қарап.
Кеш қонып, ерте көшіп, көп күн жүріп,
Келді де көшелерін көрді аралап.

Толық оқу

Ата мен бала

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

"Жассың" деп жан кемітпес, тусаң бүтін,
Секілді сен бір гүжім көкке сүтін.
Дәуіттің уақытында бір қора қой
— Түнде өріп, түсті егінге, болмай күтім.

Толық оқу

Лұқпан хакім

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Ұғлына үш насихат айтты Лұқпан,
Олардың оңалмас жан сөзін жыққан.
– Бұларды болма өмірде ұмытушы,
Сүйіклі, – деді, – ей, ұғлым, іштен шыққан!

Толық оқу

Жарлы хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жарлыны жаныңдай күт, тұтпа жарым,
Тартпайын десең жаным, жоқтың зарын.
Масыққан мал-мүлікке миы аздардың,
Дауамат қолында Алла қоймас нанын.

Толық оқу

Өгіз бен есек

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бір диқан келіп хазірет Сүлейменге,
— Арза бұл айтатұғын, – деді менде.
Үйретсең хайуанаттың тілін, тақсыр,
Болар ем кездескендей көңілім кенге.

Толық оқу

Есер мен есті

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бар еді баябанда бір бай түрік,
Жинаған жұрт таңырқар мал мен мүлік.
Болғанмен сондайынша салтанатты,
Тұрар ма түпкілікті түспей бүлік?

Толық оқу

Соқыр мен ақсақ хикаясы

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бағдатта патша өткен Рашид-һарун,
Бақ орнап бағындырған жанның бәрін.
Шарттарын шариғаттың айлап бажай,
Сұлтан боп саясаттың құрған дарын,

Толық оқу

Ләк-ләк пен шымшық

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Сүлеймен сұлтан болып сүрді дәурен,
Есепсіз бар еді пәйкі пері, дәуден.
Мәжмұғы мақұлы қатты мұтыйғы айлап,
Оздырды қатарынан Қадыр Мәулен.

Толық оқу

Шағала мен тасбақа

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бетінде айдын көлдің асыр салып,
Жүруші ед бір шағала аулап балық.
Қайраты — қолтықтағы қос қанаты,
Сермесе, желдей зулап, судай ағып.

Толық оқу

Жолаушы мен дана

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жолығып бір жолаушы бір данаға:
– Жетемін, – деді, – қашан мен қалаға?.
– Барасың асықпасаң бір-ақ күнде,
Қонасың асықсаң бес екі араға.

Толық оқу

Қара қоңыз

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жер жүзін қара қоңыз қаптайды жаз,
Бір боққа қырық-елуден қонбайды аз.
Кетеді бірінікін бірі алып,
Еркелеп, енелеске еткендей наз.

Толық оқу

Омар мен Нұрмаханға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Көп ойланған өте артық
— Көп сөз айтып көпіргеннен.
Мәнді болса, аз сөз артық,
— Мәнсіз болып, сетілгеннен.

Толық оқу

Тұрмағамбет пен Сәнбала

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Алтайы көз алдымда, көрдім түлкі,
Боларын біле алмадым кімнің мүлкі.
Қуғанмен, қолға түспей, қалсам босқа
— Сақтандым: "Болармын, – деп, – жұртқа күлкі".

Толық оқу

Тұрмағамбет пен Жүрсін

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жарайды жазған хатың, інім Жүрсін,
Қиғаш қас, құралай көз нағыз һүрсің!
Баласы Алтынайдың болғаннан соң,
Айбынба, білімге бай, анық дүрсің!

Толық оқу

Тұрмағамбет пен Әбдікәрім

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Алашқа атың шыққан ақын едің,
Шәрбатын әр ғылымның татып едің.
Жар-жолдас жасыңызда және де ертпей,
Бәйгіге бағасы мол батып едің.

Толық оқу

Тұрмағамбет пен Шәді төре

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Аралап таттым тұзын талай жердің,
Барлығын айта алмаймын, көргендердің.
Көп жерін кезіп жүріп бұл жаһанның
Ғаламда бір ғажайып патша көрдім.

Толық оқу

Түрмеде айтқаны

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Ұйтқыма, ойым, енді олай, былай,
Арылар сабыр қылсаң, бастан лай.
"Кейіні кеніш — реніштің" болатұғын,
Тітіреп тұрса-дағы жұртың жылай.

Толық оқу

Түрмеде

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

О, баста оқығансың парсы, арап,
Жазушы ем романдар оған қарап.
Ұнатып оларымды оқығандар,
Ішкендей өшіруші еді шарап.

Толық оқу

Сұлтанға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бастырып жібер Сұлтан "батыр Самды",
Екенін аңладың ғой оның мәңгі.
Қосылып ашығымен ойнап, күліп,
Күні - түн сипалатып жатсын санды...

Толық оқу

Бұзықтарға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Дәулетін Сталиннің шайқап, түзіп,
Жүргенмен жауыз ниет, өңшең бұзық.
Қиянат қыламын деп қолға түсіп,
Өртеніп, оттарына өлді - ау шыжып.

Толық оқу

Әділдік жайлы арыз

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жасаңыз жолдас! Келгелі,
Болғаным жоқ жағдайсыз.
"Жақсы ма, - деп, - жай, күйің?"
Әрқашан сұрап, андайсыз.

Толық оқу

Алтыға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жақсы ма жағдайларың, жаным Алты,
Арман не ер жігіттің бітсе қарты?!
Қалайда, Қадір Хақтың өзі сақтар,
Болғанмен бұлайынша заман салты.

Толық оқу

Әмит Қожаға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Інім ең, атың Әмит, асылың — Қожа,
Ер едің елатыңнан шыққан оза.
Түрің бар тебе үстіне шығаратын,
Қолдаған адамыңды арқаң қоза.

Толық оқу

Түрмедегілерге

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Бектерім, божырамай белдерің бу,
Қар шөгер қайрат — асқар, тәуекел — ту.
Сабыр етіп, саясында отырсаңдар,
Құритын өз-өзінен уайым — су.

Толық оқу

Қайырылы Жұмаш Тұрсынға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Қайрылла, Үмбет пенен Жұмаш, Тұрсын,
Ойға өрен, ойлауымда, көзге нұрсың.
Біз көрген үй-іш түгел, отбасы аман,
Жақсы ма жағдайларың, неғып жүрсің?

Толық оқу

Жүсіпбайға

Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Қадірден хат жолдадым Жүсіпбайға,
Ер едің ойы терең, тілі майда.
Сонда да себебі не, сөйлеші өзің,
Қинадың: "Қиял жаз!" - деп қысаң жайда?

Толық оқу