Өлеңдер жинағы - 731 бет

Таңсәрі

Марфуға Айтқожина

Өрмелеп сұлу таудың өр төсіне,
Арайын төгіп бұлттың өркешіне.
Дөңгелеп көк жиектен күн келеді,
Ұқсап бір бұл әлемнің еркесіне.

Толық оқу

Қиял шындығы

Марфуға Айтқожина

Естігенде аспан жайлы ертегі,
Қиял теңіз бір шайқалып қалатын.
Жүрегімді қуанышты үн шертеді,
Арман, арман, қақты биік қанатын.

Толық оқу

Ұстаз

Деконов Әмірхан

Білімді беріп өсірген,
Ұстазым сізге баламын,
Әр балаға тәлім беріп,
Ұстазым сіздей боламын!

Толық оқу

Әже

Деконов Әмірхан

Аялап бізді өсірген,
Еркелік қылсам кешірген.
Бар тәттісін жегізген,
Әжелерген рақмет!

Толық оқу

Достарым

Деконов Әмірхан

Бала кезден бір жүрер,
Бауырларым достарым .
Тентек болмай ақылды,
Бірге өскен достарым .

Толық оқу

Қылықты қыз

Serykbai

Таңдап ішіп жүрсек те тұнықты біз,
Ойымызбен алайда күдіктіміз.
Шаншу болып жүрекке қадаласың,
Қылығыңмен кей сəтте, қылықты қыз.

Толық оқу

Жартас

Марфуға Айтқожина

Қара жартас, мелшиіп тіл қатпайсың,
Толқындарды кеудеңде тулатпайсың,
Сен неге кілт өзгердің, біле алмадым,
Тек қана үнсіздікті құндақтайсың.

Толық оқу

Сырласу

Марфуға Айтқожина

Айтпашы, әже, ойынды түсінемін,
Көңіл жүдеп, енбесін түсіме мұң.
Сырым аулақ болса егер сол жандардан,
Неліктен маңдайға әжім түсіремін?..

Толық оқу

Шабыт

Марфуға Айтқожина

Тағдырдан шабыт тілеп жалынбаймын,
Мінезім бар өзімше жалындайтын.
Бермесін жиендікпен тартып алсам,
Несі бар, жақсы өлеңнің жазылмайтын.

Толық оқу

Шыңдағы бұлақ

Марфуға Айтқожина

Жақпар тас, жасыл орман, қарлы тауым,
Серігі долы дауыл, мәңгі жауын.
Серпілсе көк көбесі жалын атып,
Сүйемін жәйдің шынды аймалауын.

Толық оқу

Қызыл гүл

Марфуға Айтқожина

Шоқтай жайнап қызыл гүл,
Желмен бірге ырғалып.
Төніп түр оған бір бұлбұл,
Басқалардан қызғанып.

Толық оқу

Таң

Марфуға Айтқожина

Арайлы таң, қарайды таң сұқтанып,
Түн жадырап ашты қою кірпігін.
Жылтырады жасыл құрақ шықтанып,
Нәзік бұтақ жәйді алақан бүршігін.

Толық оқу

"Шыңбұлақ"

Марфуға Айтқожина

Беткейінен өріліп,
Биікке ағаш бойлаған.
Жатқан құздар керіліп,
Көркіне жанар тоймаған.

Толық оқу

Тентек

Марфуға Айтқожина

"Тентек су" деп тегін айтпай ел сені,
Өзің жайлы көп шертеді ертегі.
"Мың қарағай" тау арасы қайнарың,
Құлдырап кеп араладың өлкені.

Толық оқу

Көрдім мен

Марфуға Айтқожина

Көрдім мен, қара көздің от шашқанын,
Құлатқанын кеудеме отты аспанын.
Көрдім міне, жарқылдаған асыл кездік,
Жерде жатып қарайып тот басқанын.

Толық оқу

Нөсерден соң

Марфуға Айтқожина

Толғанып күн қабағын түйді қатты,
Зілімен басқандай-ақ гүлді алапты.
Үйіріліп отты жарқыл ойнақ салып,
Қара бұлт ақ жаңбырын құйып жатты.

Толық оқу

Жан еді ғой аяулы

Марфуға Айтқожина

Мынау бұлттар неге ғана төнеді,
О, табиғат, күрсінесің сен неге.
Аспан да әне, жасын іркіп төгеді,
Өксу бар ғой деміккен бұл желде де.

Толық оқу

Қош, ана

Марфуға Айтқожина

Білмеймін, кеш пе еді, ерте ме еді,
Жас жаным кімге ұмсынып еркеледі.
Бақытын алыс кеткен іздей ме әлде,
Көңілім көп арманды шертеді енді.

Толық оқу

Ауылым

Марфуға Айтқожина

Ауыл үсті көк бұтақтаған,
Әрі таныс, әрі ыстық жақ маған.
Бейне бір мейірімді анаға ұқсас,
Маңдайынан баласын бір қақпаған.

Толық оқу

Сайрам

Марфуға Айтқожина

Асығып бұлттар жөңкіді,
Көтеріліп құздардан.
Төменде Сайрам мөңкіді,
Соғылып, қайтып тік жардан.

Толық оқу

Тау өзені

Марфуға Айтқожина

Ағады тау өзені тасып — тулап,
Жатқандай толқындары тасты турап.
Тоғытып батар күннің балғын нұрын,
Жамырап жарысады тасқын шулап.

Толық оқу

Өмір

Марфуға Айтқожина

Өзі де өмірімнің көрікті өлең.
Мен оның талай қырын көріп келем.
Көңілім көктем дейін көлкіп жатыр,
Тасқындай толқын атып көбіктенем.

Толық оқу

Туған елім

Марфуға Айтқожина

Туған елім, күн сүйген — Қазақстан,
Түлегіңмін төріңді қалап ұшқан.
Жүрегім — сырлы қобыз күй толғайтын,
Соғыпты саған арнап қазақ ұстаң.

Толық оқу

Орман

Марфуға Айтқожина

О, ну орман, жақсы орман,
Ғасырлармен жасты орман.
Жаралдың ба, кім білсін,
Ұшқыр қиял, ащы ойдан.

Толық оқу

Сайрам көлі

Марфуға Айтқожина

Көлбеген көз ұшында Жоңғарым ба,
Тарих жатыр көсілген жолдарында.
Қанатын ақ арманның талдырып сап,
Шер тұнған тарам-тарам жолдарында.

Толық оқу

Жалғыз тамшымын

Марфуға Айтқожина

Қара бұлттан тамған жалғыз тамшымын,
Өлең нем, мен оған бір жалшымын.
Керек жанға самал желдей жұмсақтық,
Керегі жоқ, осып түсер қамшының.

Толық оқу

Түсім бе әлде

Марфуға Айтқожина

Япыр-ау кеше емес пе,
Егіле сыр ашқаны,
Түсім бе, әлде елес пе,
Мөп-мөлдір дала аспаны.

Толық оқу

Түн даланы тербетіп

Марфуға Айтқожина

Әлдилейді түн даланы тербетіп,
Анау тұрған дала ғажап желдетіп.
Дала жазық далада қыр, жыра бар,
Мінездер бар сол сияқты кем-кетік.

Толық оқу

Сыр берме

Марфуға Айтқожина

Көрмегелі көп болып дала — қызды,
Көңіл бірдей желпініп алақызды.
Көздер бар ғой отырар төне түсіп,
Ұмытып ойнап жүрген балаңызды.

Толық оқу

Қайта жанып

Марфуға Айтқожина

Арманның жұлдызы қайта жанып,
Сырлар құйып сыбырлап айтады анық.
Ұмыт болған ойнақты от мінез-ай,
Тұғырына қоныпты қайта айналып.

Толық оқу

Көңіл де бір жас орман

Марфуға Айтқожина

Көңіл деген бір жас орман сыңсиды,
Орман түні жайлап бірде тыншиды.
Дауыл, дауыл жапырағын жұлмалап,
Қытымыр қыс балтырынан шымшиды.

Толық оқу

Ана тілім асыл қазынам

Әбдіжапар Арман

Ана тілде сөйлегеніме мақтанам,
кеудемді керіп қазақпын деп шаттанам.
Тілді ұмытып жүр ғой бәрі мақтанып,
Дамимын деп тілін сатуға оқталып.

Толық оқу

Кең дүние

Марфуға Айтқожина

Мынау дүние өте кең,
Кеңдікте неге ойламан.
Жастық жалын от екен,
Өзекті шарпи бойлаған.

Толық оқу

Көңіл құстары

Марфуға Айтқожина

Ұшырып көңіл құстарын,
Отыр ем үнсіз күрсініп.
Толқып бір өтті күшті ағын,
Жүрегім қалды ұмсынып.

Толық оқу

Жар назы

Марфуға Айтқожина

Дала жасыл, жаз-арман,
Ұйқыдан ерте оянып.
Шындар бұлттан тазарған,
Арайға түсі боялып.

Толық оқу

Түтін

Марфуға Айтқожина

Түтін.
Көгілдір аспанды қаптаған,
Түтін, жалыны жанды аптаған.
Ұнаттым ошақтан ұшқан түтінді,

Толық оқу

Жат елде

Марфуға Айтқожина

Өсіппін мен, сонау алыс — жат елде,
Өмір жолы жүріп барып, бұрылды.
Байласам да бұл өмірді қатерге,
Ата жолын қуған екем бұрынғы.

Толық оқу