Өмір мен өлім
Қателік кетсе кешіріңдер, барлығы да өзімнен,
Қаһарлығым көрінбейме, үнсіз жатқан көзімнен.
Мен өлгенде жыламаңдар ешбіреуің өтінем,
Жылап келдім дүниеге, күліп өтем өмірден!
Қателік кетсе кешіріңдер, барлығы да өзімнен,
Қаһарлығым көрінбейме, үнсіз жатқан көзімнен.
Мен өлгенде жыламаңдар ешбіреуің өтінем,
Жылап келдім дүниеге, күліп өтем өмірден!
Қандай қиын...
Атаңызбен тығылыспақ ойнамау!
Қандай қиын...
Атаңыздың жүрегіне бойламау!
Мен – қазақтың қызымын, дара туған,
Текті аналар рухынан жаратылған.
Күннен сәуле аламын, құлпырғанда,
Айдан нұрға малынам, жаңа туған.
Қызыл тіл сөйле десе, сайрай түскен,
Шындықты жырлай берем тынбай іштен.
Жыр-дода дегенде мен дәуірлеймін,
Жорға тілді қалдырмай заңғар көштен.
Сүйемін оның көгілдір күмбез аспанын,
Сүйемін тауын, шағылысқан тастарын.
Сүйемін таудың баурайындағы бұлағын,
Бұлақтың сүйем жағасындағы құрағын.
Қашаннан қуаныштың асқар әні,
Өмірге келген күннен басталады.
Құт болсын туған күні тәтемізге,
Алпысы құтты болсын асқаралы.
Мен бақытты баламын,
Шырқап әнге саламын.
Егеменді елімде,
Білімді мен аламын.
Дала көкке оранды шайқалып,
Бүршік атты гүлдер өсті жайқалып.
Күн де шығып, шуақ төгіп жарқырап,
Сулар ақты сай-салада сарқырап.
Анам менің ардақты да асыл жан,
Мейрімі оның жан жылытар шуақ таң.
Қуанышыма қуанасың баладай,
Қайғыма да мұңаясың баладай.
Мен бақытты баламын,
Әрқашанда көңілді.
Әр адамның бақыты,
Отбасының тірегі.
Анамның мен жүрегін,
Қуанышқа бөледім.
Қуантып мен анамды,
Әдепті боп жүремін.
Мектеп жайлы айта алдық па біз ұға,
Шәкіртіне қарайтын ел қызыға.
«25-тен едім» дейтін ұлы да,
«25-тен едім» дейтін қызы да.
Өмірдің көп екен-ау бұралаңы,
Осы еді тақырып қып құрағаны.
1910 жыл – алғаш рет
Өмірге келді қазақ романы.
Үйретіп өмірде тағылым,
Ұстаздық көңілмен сендіңіз.
Ұқтырып тіршілік тәлімін,
Жетелеп бұл шаққа келдіңіз.
Білім жол бәріне аңсарлы,
Ой зерек болса оған ұнадың.
Сендерді күлімдеп қарсы алды
Мектепте мейірімді мұғалім.
Толды жасқа жас ананың орамалы,
Бұл соғыс ешкімді-дағы аямады.
Жетім-жесір қалғандар да аз емес,
Балдай балалықтан айырды балаларды.
Бал күндерді,балалықты үзіп-ап,
Кетті өмір,елеместен зымырап.
Сағындым қуанышты кездерімді
Құлағанды, жылағанды мамалап.
Иманыңды жоғалтпағың.мұсылманым!
Қиын кезде көмек сұра, қасыңдамын!
Алла берген сынақта шыдамды бол,
Өмір сүру қиын демей, таусылмағың!
Бір тәулік «станциясын тыныштықтың»
Басқардым,
Телефоннан дыбыс күттім.
Бір тәулік шаршадым мен,
Әр сабағы болып өтіп тағылым,
Әр шәкірттің оятатын танымын.
Мейлі, есейіп кетсе де сол ұл-қызы,
Санасында жүре берер әлі күн,
Мөлдіреген көзіңнен,
Айналайын ақ бөпем.
Балдай тәтті сөзіңнен,
Толғанайын ақ бөпем.
Тіршіліктің танылғандай дастаны,
Ар жолына ашылғандай аспаны,
Әкесіне келіп бірде баласы
Былай деп сөз бастады:
Табиғат біздің анамыз,
Табиғатқа біз баламыз.
Табиғатты қорғайық,
Ағаш талды жұлмайық.
Мен сені сағынған да
Еске аламын ,кірпіктерім қағылғанда
Бетіңнен бір сүйемін,
Таңертең қоңырау соғылғанда
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі