Қараңғы түндердің шапағаты
Түндер келеді
құбылмас қараңғылықпен
дүниенің барлық жиіркеніштерін таса ғып,
күндізгі сағымдай көз жауын алмай
Түндер келеді
құбылмас қараңғылықпен
дүниенің барлық жиіркеніштерін таса ғып,
күндізгі сағымдай көз жауын алмай
Жаным пәк, аппақ едім
балауыз балапандай,
күлімкөз, мақпал ерін,
күлкімнен таң атардай.
Бір-ақ жайды, әйтеуір, білдім бүгін:
маңайымды, тіпті анау жыңғыл гүлін
сен арқылы ораймын жылылыққа,
сен арқылы сіңіріп күннің нұрын.
Баланың еркелігін
шытынап, көтермейміз.
Үш жаста-ақ ел сенімін
ақтаса екен дейміз.
Бұл жалғанды қой, тегі,
Суалған гүлдей солмақ жұрт.
Әп-сәтте өшіп хабарым,
Мен де семіп қалармын.
Ғасыры жас, заманы асқақ өрендер,
Әр сат сайын жаңалыққа елеңдер.
Әже көрсең, немере бар жанында,
Кешегі ұстаз - осы, ізетпен сәлем бер.
Жиырма жыл, жиырма жазың, жиырма көктем,
Жиырма жыл осы шақты жырлап өткем.
Жиырма жыл, жатыр сонда бар тағдырым,
Қас-қағым болғандай-ақ зырлап өткен.
Еңбекпен келген еленді із,
Қалдырды соқпақ өткенің.
Ешқашан қалмас елеусіз,
Сен үшін қымбат - мектебің.
Ән ұранын жатаған,
Елтаңбасын сақтаған.
Ынтымақ пен бірліктің,
Таусылмайтын жырымын.
Күні кеше мұның бәрі есімде,
Еркелей кеп туған жердің төсінде
Алғаш рет аштым мектеп есігін -
Қазыналы мол білімнің бесігін.
Тал бесігіңнен таңғажайып сыр таба алдым,
Есіңнен әлі кете алмай жүр-ау балаң күн.
Он көктемнен соң ойларға толы өмірмен
Шәкірттік шаққа оралдың.
Бұйыртады тағдыр, шіркін, әр адамға несібін,
Кеше емес пе ед мектеп-ұя бұларға ашқан есігін.
Енді, міне, содан бері зулап жылдар өтіпті,
Мектебімен қоштасар сәт бұларға да жетіпті.
Шығайық қырға, түсіріп еске өткенді,
Күдікшіл көңіл жапырақ сынды көк теңбіл.
Кетейік алыс мойынға орап сағымды,
Айталық біраз сырларды ұмыт кеткен бір.
Өзің жақтан естимін теңіз демін,
Шалғыннан да таппадым,жоқ іздерің.
Жылы жақтан оралған жыл құсының,
Жанарынан аяулым, сені іздедім.
Түсімбей қойдым бұл сырдың тегі күшін мен,
Есімнен күндіз кетпейсің, түнде түсімнен.
Жаныңда бірге бола алмай кеттім соңғы кез,
Болды ма күндер жаныңа сызат түсірген?
Көрік пе едің, айнам-ау, елік пе едің,
Тұтқындалдым өзіңді көріп керім.
Өзіммен өзім болып отырғанда,
Қолымды алдың жымиып келіп менің.
Сынағаның, жоқ әлде, бір амалың,
Хал жайымды неліктен сұрамадың?
Хабарласпай кетік-ау сен де, мен де,
Хабарласып тұрушы ек күнәра бір.
Түсін мені, түсінбе де сен мейлі,
Ауыр ойлар жүрегімді меңдейді .
Оңашада жалғыз қалып жылаймын,
Жылау деген жан жарасын емдейді.
Мен жүрсем санап жаныңды сенің арай шын,
Сезімді неге сағымға әкеп орайсың.
Қуанту үшін жүрсем де іздеп күн сайын,
Неліктен қабылдамайсың?
Санамда сұлу даусың,есте белгің,
Өзің үшін мен бар ма кешпеген мұң.
Жолыға алмай өзіңмен қан жылаған,
Өз жанымды, айтшы сен, ескерер кім?
Не болып кетті дүние,
Қол үзгенім бе сенен мен?
Шақтарым сирек шатыққа қазір бөлеген,
Амалым қанша, алыстап менен кеткен соң.
Мен бүгін ашулымын ашынғасын,
Ойым жоқ сенен өзге басымда шын.
Мейлі, сен не десең де ... Анық бірақ,
Өзіңді құшып-сүймей басылмасым.
Түскенде өзің еске өлең,
Күтуші ем сені кеште мен.
Жаным-ау, сенсең азапты,
Дәл мендей ешкім кешпеген.
Сен мені түсінбедің,
Қазандай бір қайнайды ішімде мұң.
Бірақ, мені ұмыта алмайсың сен,
Біткенше күшің-демің.
Жан сергіткен өзіңсің,тау самалым,
Жетерлігін, білмеймін қашанға әлім?
Өлең жазып өзіңе барам әлі-ақ,
Қарсы алмасың, белгісіз,қарсы аларың.
Білемін, сүйем, әйтеуір, құлап-талып,
Дүниенің барлығы жырақ қалып.
Сені мен түсіне алмай жүрмін,
Көргенім жоқ алдында сыр ақтарып.
Мен болайын мейлі бақ бұйырмаған,
Мейлі тағдыр тартпасын сыйын маған.
Бәріне де төземін тек бірақ та,
Айым сенсіз күн кешу қиын маған.
Сөзіме, гүлім, таңданба, бүгін таңданба,
Махаббат сыр ма, бақыт па біткен маңдайға.
Ғашық боп біздер таныстық дейміз көпіріп,
Сол күннің дәмі қалмапты-ау бүгін таңдайда.
Телефоны құрғыры үндемеді,
Қуантатын шырылдап күнде мені.
Жұмысым да өнбейді осы күні ,
Жоғалтып алғандаймын бірдемені.
Бағым ба едің, әлде сен, сорымбысың.
Баққа барар баспалдақ, жолымбысың?
Бәлкім мені мазалап жүр шығарсың,
Сонда дағы, қалқам-ау, қолыңды ұсын.
Бал татырып таңдайға жиелі ернің,
Сүй жаным, сүйші, сүйші сүйе бергін.
Есім ауып Ләззаттан кетсем егер,
Құлап барып өзіңе сүйенермін.
Келісті ғой келбетің тартымды әрі ақ,
Дегендейін жігіттер қалсын қарап.
Түсінісер шағымыз жеткен жоқ па,
Танытып жүрсің неге салқын қабақ.
Көп түндерді өзіңсіз жаным жылап,
Сағыныштан атырдым ағын құрап.
Апта өтсе де арада бар болғаны,
Сағындым-ақ, мен сені, сағындым-ақ.
Алды артын ойламайтын алаңғасар,
Мен де саған болдым ба,адам нашар.
Өкпелетіп алдым ба, өкіндім мен,
Жолын таппай қалай бір хабарласар.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі