Альбом жыры
- 0
- 0
Жанжалдың созады әйел қирағатын,
келтіріп Хақ есімін, иман атын.
Бұршақтап екі көзі бұлан-талан,
жан бар ма бірақ соған иланатын.
Қарайды қара көз ғана...
Қарайды қара көз ғанаАйнасына да наздана.
Әлдене тұсқа, әлдене
Жетпейтін сынды азғана.
Көлбетіп қоңыр бұрымды
Өреді қайта тарқатып,
Айнаға қайта бұрылды:
Көкірек – биік, арқа – тік.
Алдында жатыр шар-айна,
Желкесінде тағы айна.
Үйіріліп шашы самайға
Бұйра боп тұр қалай да.
«Не болды маған соншама»-
Өз ойын өзі құптады...
Айна қанша болса да
Бір қыздың жанын ұқпады.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Қошалақ құмында
- 0
- 0
Кетіп жатты сары дала, кетіп жатты,
сұлы дәнін саршұнақ шекіп жатты.
Мына маңай не дейді-ай: қурай даусы
маңырағаны секілді жетім лақтың.
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі