Қарайды қара көз ғана...

Қарайды қара көз ғана
Айнасына да наздана.
Әлдене тұсқа, әлдене
Жетпейтін сынды азғана.

Көлбетіп қоңыр бұрымды
Өреді қайта тарқатып,
Айнаға қайта бұрылды:
Көкірек – биік, арқа – тік.

Алдында жатыр шар-айна,
Желкесінде тағы айна.
Үйіріліп шашы самайға
Бұйра боп тұр қалай да.

«Не болды маған соншама»-
Өз ойын өзі құптады...
Айна қанша болса да
Бір қыздың жанын ұқпады.

---