Өлең, жыр, ақындар

Көшкен елдің жұртында қалдым ұмыт

  • 13.01.2022
  • 0
  • 0
  • 682
Көшкен елдің жұртында қалдым ұмыт,
Арты жабы тірліктің, алды күлік.
Шалқасынан жатып кеп ойланды да,
Ай боп көкке ырғылды тарғыл үміт.
Қара саздың қамығып қамыстары,
Бірте-бірте көзімнен алыстады.
Лүпілдеген жүректің соғысымен
Шектеседі домбыра қағыстары.
Жастығымның төріне өркен іліп,
Сен де күліп келмейсің, мен де күліп.
Жабықтым да, үн-түнсіз күйге көштім,
Қасқыр болып ай жаққа көргем ұлып.
Солай қалқам, тағы үнсіз күйге көштім,
Мені күтіп алмайды үйден ешкім.
Көрермені ең соңғы мен болармын
Жемістері таусылған жиде көштің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көгілдір көкжиегі аспаным кең

  • 0
  • 0

Көгілдір көкжиегі аспаным кең,
Жеткізбес алты қырды асқаныммен.
Құлпырып мың сан гүлі тұрса-дағы
Сол жаздан мынау бір жаз басқа мүлдем.

Толық

Мылқау қыздың монологы

  • 0
  • 0

Қақ айырып шығатын қара мұзға,
Қызғалдақтай гүл жарған дара құзда,
Мықтылықпен ұштасқан нәзіктігі
Болды біздің махаббат арамызда.

Толық

Бұрқыраған күндердің бұршағында

  • 0
  • 0

Бұрқыраған күндердің бұршағында,
Берілуге болмайды мұнша мұңға.
Мен өзіңе тағы да күліп келем,
Ауруымнан айыққан бір шағымда.

Толық

Қарап көріңіз