Өлең, жыр, ақындар

Сенің Жамалың ғана

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 418
Көзімнен бұршақ парлады,
Жаным жеті аспанды шарлады.
Жанның ынтызар бар ма әні?
Сенің Жамалың ғана!

Таудағы тұманға сүйеніп,
Жанға мәңгілік күйі еніп!
Аспанның кейпіне жиі еніп,
Сенің – Жамалың ғана!

Бұлттың қолынан ұстадым,
Ұқсап, Самұрық құсқа мың.
Түсімде аңсап, құшқаным –
Сенің Жамалың ғана!

Дауылдың досымын, жер жайпар,
Бір әуен – кеудемде көл шайқар.
Бар сырым – елге айтар, шөлге айтар,
Сенің Жамалың ғана!

Қаламнан сыямды тауыстың,
Лапылдап, өртенді, жан-ұшқын!
Іздегенім – елменен жарыстым,
Сенің Жамалың ғана!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тәуелсіз елім

  • 0
  • 0

Шапқан біледі, боз аттың халін,
Тыңдайды, әлем, ғажап жыр-әнің.
Күн боп, көгіңе шығып ал, енді,
Таң атты, алаулап, қазақтың таңы!

Толық

Сіз берген сырнайды тарттым

  • 0
  • 0

Мұң шағудың соңғы нотасы бұл – Құтыбым,
Аластадым да, жалған дүниенің түтінін.
Бұлбұлым күліп, сыйқырлы, жұмбақ, жұтып үн,
Сіз берген сырнайды тарттым!

Толық

Аспан жерге моншағын

  • 0
  • 0

Самалдың саусақтары – ауада жыр жазып жүр,
Ей, ақын, қиялдан түс, болдың ба, мұң қазып бір!
Алтын ғасырында – сөздерің тыңдалып тұр,
Аспан жерге моншағын төгіп алды!

Толық

Қарап көріңіз