Өлең, жыр, ақындар

Поэзиям менің

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 497
Күннің күлкісінен тамып түстің бе?
Кемпірқосақтан жарып түстің бе?
Әлемді оятқан – алып күшсің бе,
Найзағайдай – поэзиям менің!

Жап-жасыл тылсым көктем бе едің,
Ғасырлық қайғы шеккен бе едің?
Сағыныш сазын төккен бе едің?
Гүлге шомылған – поэзиям менің!

Қызғаныш-оғы құлатқан ба еді,
Аллам сыйлаған бұлақтан ба едің?
Тал жапырағын жылатқан ба едің?
Тәтті-мұңды поэзия менің!

Ақырзаманда тұр – түнеріп, жер шын,
Қамыққандарға нұр алып келсін!
Сендей боп, бәрі қуанып көрсін,
От боп жанған – поэзиям менің!

Алып үмітпен жағылды бұл күз,
Мөлдірлігіңмен сағымды жүзгіз!
Жүректерге иман байлығын кіргіз,
Поэзиям менің!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ғажайып нұрға шомылдым

  • 0
  • 0

Көгілдір дүниенің ішінде
Көгілдір боп жүрдім, түсімде.
Көк жақты ұнатқаным үшін бе,
Ғажайып, нұрға шомылдым.

Толық

Алтын аспан

  • 0
  • 0

Бір орманды жұтып ап,
Теңселеді, жыр-жапырақ ішімде.
Түн пердесін тұтып ап,
Рухым құбылады, тауыс түсінде!

Толық

Қуаныш жасы

  • 0
  • 0

Күз жапырағымен дос болып жүрдім, үзіліп,
Ауада бірге сенделіп.
Ұшу бақытыма тау да тұрды, қызығып,
Самалыма емделіп.

Толық

Қарап көріңіз