Өлең, жыр, ақындар

Шолпан

  • 12.06.2022
  • 0
  • 0
  • 1074
Шолпан!
Сен маған –
Қайда барсам да!
Көлеңкем құсап
Ерiп жүрдiң.
Не iстесем де
Көнiп жүрдiң.
Омыртқам сынғандай
Ойсырап қалған кезiмде
Жебедiң.
Қаңсырап қалған кезiмде
Демедiң.
Тәнтiмiн!
Сен менi жаныңдай
Жақын көрдiң.
Теңдесi некен-саяқ
Ақын көрдiң.
Арыстандай ақырып,
Жолбарыстай бүктетiлiп
Ширыққан кезiмде
Сен маған басу айттың.
Адасқан кезiмде
Бетiме шыжғырып
Ашып айттың.
От пен ошағыма,
Сендей қосағыма –
Екi дүниеде ризамын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түрмеден қашқан адамның шошынуы

  • 0
  • 0

Атадан қалған мұрадай.
Мұңданып күн-түн жылаған –
қысымға қатал шыдамай
түрмеден қашты бiр адам.

Толық

Қос ниет

  • 0
  • 0

Бұл өмiрде аз ба, көп пе үлесiң –
Бәрiбiр сен! –
Жылайсың да, күлесiң...
Ғұмыр бойы еркiңнен тыс! – өлгенше

Толық

Беріктік

  • 0
  • 0

Менi, қазақты, –
Жан-жағымнан анталап! –
Құртқысы келдi.
Дүкендегi матадай –

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар