Өлеңдер жинағы - 255 бет

Дән мен жаңқа

Қалампыр Кенжеғалиева

Дән боларсың бір жеміс піскен кезде толатын,
Тағдырыңның кезегі топыраққа жол ашып,
Суарылып, көктерсің шуақ нәрмен қалқиып,
Биіктерсің, өсерсің өзегіңе нәр жиып.

Толық оқу

Өң мен түс

Қалампыр Кенжеғалиева

Биікте тұрмын таң алды,
Тыныштық, ұйқы тоналды,
Құзырына бағын, әмірдің
Тыныштық сенің неңді алды,

Толық оқу

Жын мен жыр

Қалампыр Кенжеғалиева

(Біржан салдың рухына)
Еліріп емес, еңіреп
ақындар туды, ақындар!
Ақынды шабыт қысқанын

Толық оқу

Ана тілдің өгей ұлдарына

Қалампыр Кенжеғалиева

Ана тілдің өгей ұлы, көпсіңдер
Жер айырылып кетер топас екпіннен!
Ана тілді менсінбеген мәңгүрттер,
Қу дүниені кеткен куып, жан күйттеп.

Толық оқу

Түс жору

Қалампыр Кенжеғалиева

Мен бір жолы айдан анық түс көрдім,
«Түс, - дейді екен - нәтижесі өңіңдегі істердің.»
Ал, сол күні нәтижесіз болды ма іс,
Әлгі айтылған тұжырымға көнбейтін,

Толық оқу

Күш пен бағыт

Қалампыр Кенжеғалиева

«Көтере алар ма екенсің»
деп шіреніп, салмақ тұр.
«Тәлтіректеп құласаң...»
деп сығалап зардап тұр.

Толық оқу

Көктем белгісі

Қалампыр Кенжеғалиева

Тұла бойы сүңгі мұздан сіресіп,
Селт етпестен қыс қабағын күзетіп
Тұрған дырау бәйтеректің бұтағы
Елең еттім көз алдымда дір-рр етіп!

Толық оқу

Несібе

Қалампыр Кенжеғалиева

Қалғаны шын ба көңілдің,
Жалғаны шын ба өмірдің?
Алданыш болса, қу тірлік
Қамына неге көмілдім?

Толық оқу

Ат қою

Қалампыр Кенжеғалиева

Ақ түтекке оранып, түн ұласып күнімен
Жетісі еді жедінің, ішін тартты ұлып жел!
Жаяу жолды жасырған жеті күнгі бораннан
Жылқышысы бір байдың аман қалған бір пақыр.

Толық оқу

Жыландыға барғанда

Қалампыр Кенжеғалиева

Қыз ерітер жүректен мұзды деуші еді,
Жылатуға болмайды қызды деуші еді,
Сағынышпен келгенде қыз төркінге
Сыбағасы сақтаулы тұрды деуші еді.

Толық оқу

Бір жақсыға

Қалампыр Кенжеғалиева

Жақсыдан тиер шарапат,
Жаманнан келер кесапат,
Жау көрсең мені аяма,
Кесек ат, көздеп кесек ат!

Толық оқу

Құрбыма

Қалампыр Кенжеғалиева

Мұнша бітеу болармысың, шіркін-ай!
Әзер тұрдым көз жасымды іркіп-ай,
Мелшидім-ау тас төбемнен ұрғандай,
Қатыгездік шын балалап тұрғандай!

Толық оқу

Қара Ертіс

Қалампыр Кенжеғалиева

Қара Ертіс қара түнді тербетеді,
Қара түн, мызғи қойсаң нең кетеді?
Түн түнек сүйреп шығып не бір ойды
Не бір ой көз жасымды селдетеді.

Толық оқу

Рас, таулық емеспін

Қалампыр Кенжеғалиева

«Құзда нең бар еді» деме,
«Таулық емес, деді» деме,
Бір аңыздан оқыған ем:
«Сақтаулы тұр», - деді кеме.

Толық оқу

Мейірім

Қалампыр Кенжеғалиева

Жүрек деген тас бар еді,
Тастай берік асқар еді.
Беріктігі ерен еді,
Шыңыраудан шыңғырса жын,

Толық оқу

Тәуекел

Қалампыр Кенжеғалиева

Кісілік сабақтан басталған қадамым,
көлгірлік, зеңгірлік дегеннен адамын,
құлагер, ақтаңгер, күреңдер жиналған алаңға
жорғама терлік сап барармын...

Толық оқу

Тәуба

Қалампыр Кенжеғалиева

Жел сөзді демеу деп қалдым ба, өкінем,
Кешірші, жүрегім, кешірші, өтінем!
Онсыз да жүргенде сетінеп,
Толтырып мұң құйып кетіп еді,

Толық оқу

Еділдің жағасында

Қалампыр Кенжеғалиева

Еділдің екі айрылар енді тұсы –
Көп тұрған Астарханда шенді кісі
Жұмабай кластасым. Жағалауда
қарық боп суретке келдік түсіп...

Толық оқу

Зейнеге

Қалампыр Кенжеғалиева

Асыл, жақұт су түбінде
Дегендері жалған екен,
Сәби күліп қарамаса,
Басқа бақыт алдау екен!

Толық оқу

Тәтті қыз

Қалампыр Кенжеғалиева

Тәп-тәтті тілі былдырлап,
Балбұлақ күліп, сыңғырлап,
Шапқылап дала кезеді
Бір сәби өсіп келеді,

Толық оқу

Айдарханға

Қалампыр Кенжеғалиева

Бір шөтке шаш –
Мақтанышы,
Мұрагері атаның,
Аты Айдархан сол мықтының,

Толық оқу