Тіл жорығы
«Қазақ» деген байырғы атымызды
Содыр заман садақпен атып үзді.
Ақ патша да,
Бодандық құрсауы да
«Қазақ» деген байырғы атымызды
Содыр заман садақпен атып үзді.
Ақ патша да,
Бодандық құрсауы да
Татулыққа кезің жоқ көніспеген,
Жан құпия... от сезім бөліскен ем.
Тәтті түстей өтеді еске түсіп,
Сәтті күндер махаббат өрістеген.
Ішінде өмір - майданның
Келеді деме, қайдан мұң?!
Жарқырап қанша тұрса да,
Табады адам Айдан мін.
Ай қабақ, жайма шуақ жүзі қандай,
Ақ гүлдей сүйгің келер үзіп алмай.
Астана – Азияның жас қаласы,
Ажарын көрген адам қызығардай.
Бұлт сүйіп тұр Көкшетаудың төбесін,
Бір қарап қал, қызық сурет көресің.
Еміп жатқан елестейді ақ бота
Ақша бұлттар арасында енесін.
Білгендейін таң рауандап атарын,
Мүшел жасқа келді шәулі-шаһарым.
Сәулетімен Астанамыз Әлемнің
толтырғандай озық қала қатарын.
Тарихтан қаланған, бүгінім - Елордам
Сан ғасыр бостан болар күнін күткен,
Алаш ел биік бүгін білімді ұлтпен.
Талай шаһар бабалар салғаны анық,
Жүректерді ізгілікке елең ғып,
Сонда айтылар әсем ән мен өлеңді ұқ.
Салтанат па, мереке ме, мейрам ба,
Бір-біріне "Құтты болсын!" деген жұрт.
Мейлі болса да алыс арамыз,
Өткенге бұрылып қараймыз.
Жаныңды жегідей жесе де,
Бәрін де ұмытып барамыз.
Жасырасың бір нәрсені неге сен?
Айтпай қиналатындай не екен?
Махаббат, сезім араларыңда өшсе де,
Ұмытылмайтын, қимас сәттер қайда екен?
Мектеп — кеме, білім — теңіз
Толқынында біз жүземіз
Желбіреген ақ желкені
Ұстазым сенсің ұланымның ертеңі
Қадірін, қасиетін білген жанға,
Үржарға жер жетер ме бұл жалғанда?!
Жайнайды, жарқырайды Тарбағатай,
Көктемде гүл-бәйшешек бүр жарғанда.
Аялағаным, саялағаным, бағалағаным бағыма,
Еркелей басып, құшағыңды ашып, жақындау келші жаныма.
Еркіңе көнбей, толқыған көлдей, шалқыған желдей, шіркін-ай,
Өзіңе мәлім өмірдің әнін қозғашы, жаным...
Беу, дүние, өмірдің
Қуанышын тойлаттың.
Көңілімді күн сайын
Көк сағымдай ойнаттың.
Биік таудың басында балқарағай,
Ауылым көшіп барады көл жағалай, ау, құрбым,
Жолы қиын жұмбақ тағдырдың.
Көшіп ауылың кеткенде таудан асып,
Қоштастық, қош бол енді, амал қанша,
Қайтадан аққу көлге оралғанша.
Сен деп қана соғады, сен деп қана,
Осыдан сүйген жүрек аман қалса.
Қайдасың, балауса күн – балғын шағым,
Келтірген аққу-қаздай көлдің сәнін.
Ұшсам да қанат байлап көңіліме,
Бұл күнде жеткізбейтін болдың сағым.
Балғын гүлдей жайнап,
Бақыт жырын тойлап,
Арман нұрын аңсап құшқандай.
Бірге жүрдік нәзік
Мақпалдай желі майда мамыр далам,
Қазақта кім бар сені сағынбаған?
Шалқытып көк аспанның аясында,
Өзіңді сыйға тартқан Тәңір маған.
Ауылым, сенде жарқырап атқан,
Жарқырап атқан таң қандай!
Балалық шақта лүпілдеп соққан
Жүрегім сенде қалғандай.
Жанардан үзілтіп талай,
Сағыныш тамшыларын,
Өзіңсіз жүргенмін қалай,
Қарсы алып таң шуағын?
Түлкідей бұлаңдаған,
Сұлудай сылаңдаған,
Қайтейін, қайран дүние,
Аялдап тұра алмаған.
Көңілі көлдей шалқыған,
Қазақтай ел қайда?
Даласы жусан аңқыған,
Өзіңдей жер қайда,
Жаса,жаса қазағым мәңгі жаса,
Мақтанамын мен қазақ болғаныма.
Қайран бабам ойлаған болашақты,
Жер жүзіне паш етемін мен паңдана.
Балалықтың бал дәурені есімде,
Көрші тұрды қарт адамдар біздерге.
Саз балшықты шағын ғана үй еді,
Жылда келіп қарлығаш сонда қонады.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі