Өлеңдер жинағы - 305 бет

Үрiкпей ерке киiктер

Қасымхан Бегманов

Үрiкпей ерке киiктер,
Даланың барлық сал-серiлерiн жиып кел.
Өзенге қонған үйректер,
Жиналған жұртқа әуелей ұшып билеп бер.

Толық оқу

Бейіт басында

Қасымхан Бегманов

Маңдайыма сезбеппiн сыймасын-ай,
Сөз қадiрiн сезiнген,
сыйласым-ай.
Қоңыр кеште мен сенi есiме алдым,

Толық оқу

Өткiзе алмай

Қасымхан Бегманов

Өткiзе алмай
қор ғып жүрген өмiрiн,
Бiреулерге жiбiмейдi көңiлiм.
Бес-алты ауыз сөз қалсын деп соңымда,

Толық оқу

Шеттегi көше

Қасымхан Бегманов

Шеттегi көше,
жүретiн ойнап бiр бала,
Шалқаңнан жатып
қараушы ең ұшқан тырнаға.

Толық оқу

Дүние

Қасымхан Бегманов

Дүние қызыл-жасылды,
Сан ұрпақ саған бас ұрды.
Толқын да толқын қазақтың,
Топырақ жүзiн жасырды.

Толық оқу

Жаңа ертегі

Қасымхан Бегманов

Жайсаңы көп қауым мынау зиялы,
Маған ертең бiр биiктi қияды.
Күлiмсiреп
бас изейдi барлығы,

Толық оқу

Тай үйрету

Тұманбай Молдағалиев

Атам ұстап асау тайды, тізгіндеп,
Әкеп берді, мінсін бала біздің деп.
Қарғып міндім, қыр көрсетіп достарға,
Күнде мені жүретұғын жүз күндеп.

Толық оқу

Көктем

Тұманбай Молдағалиев

Күн жылына бастады, көктем келді,
Ұнатамын бетімен өпкен желді.
Шартылдайды найзағай көк аспанда,
Салып жатыр қып – қызыл отпен белгі.

Толық оқу

Жапырақ жауған сары күз

Қасымхан Бегманов

Ақ қағазға түсіріп сырын сыйған,
Қалай ғана туған ел қырын қиғам.
Жапырақ жауған сары күз сәуле шашып,
Жабырқаған жаныма нұрын құйған.

Толық оқу

Ескі үйде

Қасымхан Бегманов

Ескі үй өзіңсіз өтті күн,
Ит қана күзеткен.
Жанымда ағамда жоқ бүгін,
Сөзімді түзеткен.

Толық оқу

Тым көңiлсiз

Қасымхан Бегманов

Тым көңiлсiз
өттi қызық күзiң де,
Қыздар маған хат жазбайды бүгiнде.
Құлағына сыбырлап мен ақырын:

Толық оқу

Қос көкем

Қасымхан Бегманов

Анау, әлде мынау маған дос па екен,
Осыларға кімдер мені қосты екен?
Кезек өтіп,
бұл дүниеден баз кештім,

Толық оқу