Өлеңдер жинағы - 307 бет

Сағыныш

Несіпбек Айтұлы

Көңілім сені ойласам алып ұшты,
Қиялым тәтті үміттің балын ішті.
Қайдасың, кеттің қайда, ерке сәулем,
Мендегі сезесің бе сағынышты?

Толық оқу

Еркелейік еркін бір

Несіпбек Айтұлы

Сарыарқа, самалды өлке, сағымды өлке,
Арманға бөлеп едің жанымды ерте.
Сағынып келдім сені, құшағыңды аш,
Қабыл ал қарлығаштай әнімді ерке.

Толық оқу

Алтын асық

Несіпбек Айтұлы

Шөл қандырдым бұлақтың тұнығынан,
Ән төгілер арудың бұрымынан.
Тал бойыңнан танадай мін таппадым,
Жаралғандай асылдың сынығынан.

Толық оқу

Жеңеше

Несіпбек Айтұлы

Кездерімде сәл жүдеген,
Бір өзіңді аңсадым.
Шаршап келсем, елжіреген
Жүрегіңді аңсадым.

Толық оқу

Ана дауысы

Несіпбек Айтұлы

Құлыным­ау, анашың қалды қайран,
Естідім деп осынау әнді қайдан, әнді қайдан.
Шырқалғанда «Жас қазақ» сені ойлаймын,
Көз алдыма елестеп қанды майдан, қанды майдан.

Толық оқу

Алматым менің

Несіпбек Айтұлы

Аңсап келіп кім өзіңе бауыр баспаған,
Сендей қала бұл әлемнен табылмас маған.
Құшағыңда арманымен табысқан жастар,
Сенде тұңғыш махаббаттың әнін бастаған.

Толық оқу

Наз көңіл

Несіпбек Айтұлы

Алдымнан сені көрсем таң атқандай,
Келсеңші сағындырмай, ей, ақ маңдай!
Сәулем­ай, сүттен таза, судан тұнық,
Періште өз қолымен жаратқандай.

Толық оқу

Жырла, көктем!

Несіпбек Айтұлы

Дариға-ай, қайран көңіл жоқты іздейді,
Сағымды қуғанменен жеткізбейді.
Жастықтың өзенінен бір өткен соң,
Қайтадан кері қарай өткізбейді.

Толық оқу

Жалғыз қайың

Несіпбек Айтұлы

Жабырқаған жалғыз қайың,
Мұң шағады көрген сайын.
Сағыныштан сарсаң болған,
Кім ұғады оның жайын?

Толық оқу

Қазағым менің

Несіпбек Айтұлы

Қалың елім – қазағым менің,
Қаным да сенсің, жаным да сенсің менің.
Маңдайыма тағдыр сыйлаған,
Ғажабым сенсің, азабым сенсің менің!

Толық оқу

Сен екенсің

Несіпбек Айтұлы

Жабықсам көтеріп көңілімді,
Жайнайсың күліп күндей.
Кей кезде өзіңнің қадіріңді
Біле алмай жүріппін ғой.

Толық оқу

Астана

Несіпбек Айтұлы

Бақыттың нұры шалқып сәулетіңде,
Бесігін бостандықтың тербетуде.
Тәуелсіз қазақ үшін жарқыраған,
Өзіңсің жалғыз қала жер бетінде.

Толық оқу

Ініме

Күләш Ахметова

Мен көрмесем деп ем:
Төккенін көзіңнің мол мұң,
Шыққанын сөзіңнің солғын.
Менің өмірім бір кітап десем,

Толық оқу

Ықылас

Нарша Булгакбаев

Құран беті ашылса,
Арам беті жабылса.
Арқадан жүк арылар,
Намазына асықса.

Толық оқу

Қайғы

Нарша Булгакбаев

Кей адамға өмір қайғы, 
Көрген қызығы аз еді.
Кей адамға өлім қайғы, 
Үлгермегені бар еді.

Толық оқу

Шын Ақындар

Нарша Булгакбаев

Балалар сияқты таза болар,
Қария сияқты дана болар,
Темірдей олар берік болар,
Әйнек тәрізді нәзік болар.

Толық оқу

Ән-шашу

Несіпбек Айтұлы

Домбырамды алайын,
Қанат қағайын!
Шырқап әнге салайын,
Тыңда, ағайын!

Толық оқу

Ана

Несіпбек Айтұлы

Әлдилеп мені тербеген,
Шырағың таңға сөнбеген, анам!
Түн күзетіп –
Қанша күн,

Толық оқу

Дүние

Несіпбек Айтұлы

Қызыл тіл таңдайымда тақылдауда,
Сұм жалған жүрегімді зақымдауда.
Басымнан түйдек-түйдек бұлт көшкенде,
Жаныма домбырадан жақын бар ма?

Толық оқу

Жарқыра, Ақорда!

Несіпбек Айтұлы

Бақыт кетпесін басыңнан,
Жаса, байтақ елім!
Алтын тамырын тереңге жайған,
Бойлай берсін асқақ Бәйтерегің!

Толық оқу

Әттең, шіркін!

Несіпбек Айтұлы

Атқан таңдай жарқырап,
Аққан судай сарқырап өттің, дәурен.
Жұпар иісің бұрқырап кеттің, дәурен, арман­ай!
Жұпар иісің бұрқырап кеттің, әттең, әттең, шіркін!

Толық оқу

Көк байрақ

Несіпбек Айтұлы

Көк байрақ, желбіре, желбіре,
Көк аспан, мөлдіре, мөлдіре!
Қазағым кең жайып қанатын,
Құлпырды ел міне, жер міне!

Толық оқу

Қайран өмір

Несіпбек Айтұлы

Қайран өмір,
Қайда жібек самалың майда қоңыр?
Сенген жанның жанымда бірі де жоқ,
Күнге де бір, қараймын айға да бір.

Толық оқу

Қайрау

Несіпбек Айтұлы

Тақымыңда ат барда,
Жүрегіңде от барда,
Қаның қалай қызбайды,
Қазақ болсаң көкпарға!

Толық оқу

Келші, жастық

Несіпбек Айтұлы

Қайран жастық, қайдасың, қайран дәурен,
Күндеріңді өткіздім сайрандаумен.
Қайта айналып сен маған оралмайсың,
Дөңгеленіп он екі ай айналғанмен.

Толық оқу

Іңкәр өмір

Несіпбек Айтұлы

Шағаладай шалқып,
Аққу-қаздай қалқып,
Қонасың қай көлге,
Сайран көңілім?

Толық оқу

Ұлықбекке

Несіпбек Айтұлы

Көзді алдап әшекейі жылтыраған,
Қия алмас жас дәуренді шіркін адам.
Өлеңнің ойнақ салып жайлауында,
Су ішкен інім едің бір тұмадан.

Толық оқу

Жәркенге

Несіпбек Айтұлы

Жазбасаң бұл өлеңді аш қалардай,
Уа, Жәке, жүгірмейсің басқалардай.
Сарқыты жыраулардың жалғыз өзің,
Әр сөзің алынбайтын тас қамалдай.

Толық оқу

Бояуы мың құбылған

Несіпбек Айтұлы

Ғашық боп сурет деген бір ғаламға,
Төгесің жан сырыңды қыл қаламға.
Кәмеке, біз көргенді сен де көрдің,
Бояуы мың құбылған бұл заманда.

Толық оқу

Жастарға тілек

Несіпбек Айтұлы

Оқысаң ойға толы қалың кітап,
Рухың жасымайды, жаның жұтап.
Абай мен Шәкәрімді үлгі тұтып,
Жас ұрпақ, өмірден өз жолыңды тап.

Толық оқу

Төрттағандар

Несіпбек Айтұлы

Торуда қауіп­-қатер, қырғын әлі,
Ойласаң жігеріңді құм қылады.
Шығады жеңнен кіріп балағыңнан,
Сумаңдап жауыздықтың сұр жыланы.

Толық оқу

Қара ниет қар боратса

Несіпбек Айтұлы

Жағам бүтін көрінгенмен, жырым­-жырым балағым,
Оған бола мүсіркеме, жабырқама, қарағым.
Балақ тұр ғой, шұрық-тесік толып жатыр балтырда,
Кесірінен қабағанның тісі батқан жараның.

Толық оқу

Орта жолға жеткенде

Несіпбек Айтұлы

Сен де елуге, Бақтыбай, келіп қапсың байқамай,
Елуінде жігітті шырмап алар ой талай.
Орта жолға жеткенде өткен ізді түгендеп,
Көңілдегі бола ма көк теңізді шайқамай?

Толық оқу