Кіру Тіркелу
ӨЛЕҢДЕР БӨЛІМІ Оқы, бөліс
Ана Махаббат Өмір Достық Білім Бала Абай Құнанбаев Туған күнге тілек
  1. Негізгі бет
  2. Өлеңдер жинағы

Өлеңдер жинағы - 316 бет

Сары түс

Жұмекен Нәжімеденов

Ағаш басы сарғайыпты — бар ма айып
мезгіл жетті.
Ойды ескіртіп алмайық.
Жата-жата архивында ақылдың

Толық оқу

Әттеген-ай

Жұмекен Нәжімеденов

Жыламсырап тұрып едің, тал-түсте
мені тағы сендіріп ең нан тістеп.
Күн астынан жел жүгірді бір ыстық —
арамызға сөз жүгірді — ұрыстық.

Толық оқу

Шаншу

Жұмекен Нәжімеденов

Ат мініп өскен аулақта,
даланың ұлы ем деп мен де
қараймын енді тау жаққа,
жүрегім шаншып кеткенде.

Толық оқу

Есіне

Жұмекен Нәжімеденов

Не сезінсең, сол жайлы
ашық айту — болмайды.
о, болмайды, болмайды.
Емен болып біт, мейлі,

Толық оқу

Қоңыр түс

Жұмекен Нәжімеденов

Қоңыр шешем қоңыр кешті жамылып,
көзін сулап, қалып еді қамығып.
Қоңыр жолға түсіп едім мен өстіп —
қоңырқай ой маза берер емес түк.

Толық оқу

Бір сәт

Жұмекен Нәжімеденов

Жұлдыздары жымың-жымың күліп түн
жібек нұрын шашып тұрды үміттің.
Қашан еді, қай түп еді? —
Ұмыттым.

Толық оқу

Шарап кесесі

Жұмекен Нәжімеденов

Бір шындықты көргенде күйіп кетіп,
ернеуінен кесенің сүйіп кетік —
айналаға қарады ол,
сол бір кесе

Толық оқу

Ақөзек бойында

Жұмекен Нәжімеденов

Тас төбеден төніп кеп Ай үңілді —
Неткен сәуле жұп-жұмсақ, қайырымды!
Көл езуі сылпылдап өсек айтар,
байқап сырғыт, бала-дос, қайығыңды,

Толық оқу

Ірге

Жұмекен Нәжімеденов

Кеудем — бір үй:
Іші — дауыл,
сырты — дау,
күні-түні бір бұрқырау,

Толық оқу

Дала

Жұмекен Нәжімеденов

Құйын біткен адасып жүр далада.
Тастар — шұбар,
сайлар — ирек,
дөң — ала;

Толық оқу

Ода

Жұмекен Нәжімеденов

Заман — жақсы ертек бір,
ертек жазам мен де енді:
правосын еркектің
әйелдермен теңгерді.

Толық оқу

Нөсерден соң

Жұмекен Нәжімеденов

Бәлкім, мұңды хал шығар —
тал көз жасын іркіп тұр.
Көзі шатынап тамшылар
әлденеден үркіп тұр.

Толық оқу

Таразы

Жұмекен Нәжімеденов

Жақсылар көп.
Енді өкінбей не етемін:
көп жақсының көрмей өтем бет-өңін.
Ғұмыр — қысқа,

Толық оқу

Жебе

Жұмекен Нәжімеденов

Не бір еппен, алған жақсы, не бетпен —
сөйлейінші тамағымды кенеп мен:
эпос ері тірілді де кенеттен,
сұр жебелі қарт садағын қолға алды.

Толық оқу

Жарастық

Жұмекен Нәжімеденов

Бірді сынап жүрген жұрт, бірді міндеп:
қара қарға байғызға күлді күндеп.
Бозторғай жүр — шиқылдақ балапанын
уа, менің кіп-кішкене бұлбұлым деп.

Толық оқу

Күннің батуы

Жұмекен Нәжімеденов

Бір қария төмендеп тоқсанды өтті,
қан шықпайтын секілді соқсаң бетті:
өңі құп-қу,
қураған шашы да аппақ,

Толық оқу

Орманда

Жұмекен Нәжімеденов

Қайың-жеңге, алдыма қымыз қой да,
тал-қарындас, сызылтып сыбызғы ойна.
Орман-ана, кеңдік ет гүл-гүл аңқып,
бір билейін Шілікпен мың бұралтып.

Толық оқу

Шегініс

Жұмекен Нәжімеденов

Қошалақ құм маңдайында Күн тұрды,
қабағында сенің жұмбақ мұң тұрды —
Сол екеуін салыстырып қарап ем,
жаным менің үркіп қалды бір түрлі.

Толық оқу

Қорық

Жұмекен Нәжімеденов

Сүйіп ем мен;
елде болған екі айда
ол да сүйген секілді еді, —
не пайда

Толық оқу

Мәселе

Жұмекен Нәжімеденов

Ұғыспау ма уақыттың алдында?
Жо-жоқ, достым!
Басқа мазмұн бар мұнда.
Бір еркелік етуден де қалдың ба —

Толық оқу

Таудағы нөсер

Жұмекен Нәжімеденов

Аспан жақ боздап кетті, мықты-ақ қайғы,
диюлар бұлт тасалап бұқпақтайды.
Көпшік қып қолтығына қара бұлтты ап,
әнеки, Әзірейіл барады ықтап.

Толық оқу

Өзара сын

Жұмекен Нәжімеденов

Кешір, кешір, өзіңді Хақ-тағалам
сәл әзілдеп, артынан ақтап алам.
Бастығым бар — ол әзіл көтермейді,
құрдасым бар — ол өзің атқан адам.

Толық оқу

Жұмақ бағы

Жұмекен Нәжімеденов

Хақ-тағала қатты еріккен шағында
жүреді екен жасыл жұмақ бағында.
Езуіне "Беломорын" қыстырып,
жын-шайтанын жинайды екен ысқырып.

Толық оқу

Күмән

Жұмекен Нәжімеденов

Сонда сен бір сөйлеп едің нан ұстап —
мен жазылдым. Ол күн кетті алыстап.
Наныңды ұстап Мысыр бардың, Шам бардың
саған емес, нанға сеніп мен қалдым.

Толық оқу

Шүкір, шүкір!

Жұмекен Нәжімеденов

Нақ сол түні ақынға үкім кесілді,
дар арқаны — бір қыл арқан есілді.
Бір ат арба туарылды сол түні,
бір айбалта суарылды сол түні.

Толық оқу

Өтініш

Жұмекен Нәжімеденов

Көп кеңеске қатыстырма мені осы —
кітабымды бітірейін келесі.
Бір "қалқамен" үлгергем жоқ қыдырып,
бір есерге қарыз ем бір жұдырық.

Толық оқу

Жауап

Жұмекен Нәжімеденов

Әлдекімге қарау ой боп қонатын
мені, мені ағартады қара түн.
Таң алдында ақ періште құсаймын
қыз-келіншек қырқып алған қанатын.

Толық оқу

Таңғы сезім

Жұмекен Нәжімеденов

Көк бұлақ, әй, қусың-ау, қусың бұлақ
Тыныштық сай, жырада тусын, бірақ
Ну сыңсып, жатыр әне су сылдырап.
Бұраңдап көк шалғынға еркелейсің

Толық оқу

Күз-көңіл

Жұмекен Нәжімеденов

Гулеп кетті жел тұрып маңай тағы,
Кәрі қурай ызыңдап ән айтады.
Мойын жүні үрпиіп жетім торғай
аяныш-сезіміңді молайтады.

Толық оқу

Альбом жыры

Жұмекен Нәжімеденов

Жанжалдың созады әйел қирағатын,
келтіріп Хақ есімін, иман атын.
Бұршақтап екі көзі бұлан-талан,
жан бар ма бірақ соған иланатын.

Толық оқу

Күй

Жұмекен Нәжімеденов

Қысырақ па үріккен, саяқ па әлгі —
дүбір салды бір нөпір, таяп қалды...
Бурыл-шұбар топанын сай ақтарды —
дір-дір қақты тізелер, аяқ талды.

Толық оқу

Бес саусақ

Жұмекен Нәжімеденов

Саусақ — бесеу.
— Пәлі, шіркін, жарқ етті-ау бір жаңалық!
Біреу, екеу...
ал, санадық, санадық.

Толық оқу

Күрделілік

Жұмекен Нәжімеденов

Абайласаң: ақымақтың бәрі епті,
өзге жұрттан қылмыстылар әдепті.
Ал, мынаның сөзі — құран,
үні — иман:

Толық оқу

Қара ағаш

Жұмекен Нәжімеденов

Бір сөйлеп ем махаббаттың тілінде,
бүрсеңдеп ем Қара ағаштың түбінде.
Бүгін көрсем — жалаңаш сол Қара ағаш,
Қара ағаштай менің жаным жалаңаш.

Толық оқу

Сөз ойыны

Жұмекен Нәжімеденов

Мұрынымен мыңды жыққан мына ағаң
ірілігін ұсақтықпен құраған.
Қойдан құлап өлді ер жігіт,
ал, қорқақ

Толық оқу

Бейбітшілік майданы

Жұмекен Нәжімеденов

Жұмыс дедік,
бермедік тынысқа ерік,
жүр-ау содан жүйкелер жіңішкеріп.
Сілкіп сөйлеп, сондықтан жұлқып іштік,

Толық оқу

Тыныштық

Жұмекен Нәжімеденов

Кім үзеді өзі әлсіз, жіңішке ойды?
Тыныш дейді дүние, тыныш дейді.
Бірақ шыңды бұлт болып буды қайғы,
бірақ бұта дамылсыз судырайды.

Толық оқу

Екі көрініс

Жұмекен Нәжімеденов

Сирек бұлттар алалап қырат, қырды,
бір көлеңке, бір шуақ лақтырды.
Әр сыбысқа жапырақ құлақ түрді,
бұрғы-құйын бір дөңге шаншылып ап

Толық оқу

Сыбыр

Жұмекен Нәжімеденов

Сыңсып иіп бұйра алқап, бір ырғалып
сыбырлады,
біз дағы сыбырладық —
жақын келші.

Толық оқу

Нақыл сөздер