Өлеңдер жинағы - 318 бет

Түс. Түсініксіз түн

Алма Түсіпбекова

Әлденеге келетіндей жылағым...
Қайда көшіп кеткен менің тұрағым?
Маң далаға маңып барам түсімде,
Көз алдымда көлбеңдейді құладын.

Толық оқу

Тартылыс заңы

Алма Түсіпбекова

Жанымның отпен аздай-ақ шарпылысқаны,
Топыраққа қарай тартады тартылыс заңы.
Рухым менің көкте жүр, ал, тәнім – жерде,
Жанарым ашық, тексіздің талтаңын көрген.

Толық оқу

Өкпе

Алма Түсіпбекова

Талғамыңа талап беріп таңсәрі,
Тіршіліктің тылсым сырын тағы аңда.
Аспан жаққа ауа берген аңсары,
Ой салар ма, мендік мақсат саған да?

Толық оқу

Жыр жазғым келеді

Алма Түсіпбекова

Көкте күн күлімдеп тұрғасын,
Болған соң жүректе жыр басым,
Тектінің көрген соң тұлғасын,
Жыр жазғым келеді!

Толық оқу

Парнас

Алма Түсіпбекова

Ит талаған етегін,
Бұл қоғамға не етемін?
...Бәрін тастап шығам да,
Парнас тауға кетемін.

Толық оқу

Айтыңызшы

Алма Түсіпбекова

Тымырсық.
Жел де әрең дем алады ыңырсып.
Күнім бар ма, атанардай «әйкәпір»?
Жерден жеріп, шалқасынан ай жатыр.

Толық оқу

Ібіліс

Алма Түсіпбекова

Жаратқанның күшіне,
Таңдан.
Күй ғып шерте біл.
...Ібілістің ісіне,

Толық оқу

Кім бар?

Алма Түсіпбекова

Сансыз сауал санаңызды тесе ме,
Қиналсаңыз, оны өзгелер ұнатар.
... Анау бір жан жылап тұр ма көшеде,
Кім бар, оны жұбатар?

Толық оқу

Киіктің монологы

Алма Түсіпбекова

Адамзат, жанарыңа сыйып-күліп,
Жалғанның жайын жүр ем, жиі ұқтырып.
Азғындап кете ме деп, адам қылсам,
Құдайым жаратыпты киік қылып.

Толық оқу

Тіл

Алма Түсіпбекова

Үзілген соң мәңгі жыр,
Төмен түсті бақ елі.
Тіл алмайды жалғыз ұл,
Жер қылады әкені.

Толық оқу

Алас, алас жамандық!

Алма Түсіпбекова

Сыртылдатып сабырдай сағатыңды,
Тауысты ма, мына қыс тағатыңды?
…Қарсы алады сағынып біздің ауыл,
Қасиетті әз Наурыз, жаңа күнді.

Толық оқу

Қабыл болсын ораза

Алма Түсіпбекова

Еске салар бақиды, көр азабын,
Он екі айда бір келер оразамын.
Иманыңның өлшемі, өресімін,
Бар айлардың қашаннан төресімін.

Толық оқу

Шырмауық

Алма Түсіпбекова

Ұмытпайық – қайырымды, кәдені,
Тектіліктің тамырына жыр құйып.
... Ал, шырмауық гүлмен бірге әдемі,
Жерге шықты жас өскін боп, қылтиып.

Толық оқу

Тамшы

Алма Түсіпбекова

Тағдырын-ай, тамшының!
Мына әлемнің жиып алған сан шығын.
Мінезі бар өрімінде – қамшының,
Өреліге өмір берген бал-шырын.

Толық оқу

Тінтініс

Алма Түсіпбекова

Сеземісің, жаныма шық тұнғанын,
Тінтемін кеп, жанымның жықпылдарын.
Сыйластықтың сағасын көктеп өтіп,
Алмадым ба өзгені өкпелетіп?

Толық оқу

Кірпі

Алма Түсіпбекова

Жортса – дала, орман кең,
Көп жәндіктің бірі еді.
Сырты түрпі болғанмен,
Жұмсақ еді жүрегі.

Толық оқу

Жасандылық

Алма Түсіпбекова

Тауға біткен тастардан қашап жүріп,
Жасап алдық біз бүгін жасандылық.
Жасандылық ұғымын біліп терең,
Күл дейсің бе?

Толық оқу

Сен барсың жер бетінде

Алма Түсіпбекова

Санама саялады үміт-арман,
Мен сені мәңгілікке ұмыта алман.
Көп келем бірге кезген күзгі баққа,
Жанымды осы ой ғана жылыта алған.

Толық оқу

Кейде

Алма Түсіпбекова

Кейде
Жанымды су мен отқа салатын,
Сүйгені бір сәт жоқ болса – налатын,
Бағынбай өзгенің айтқандарына,

Толық оқу

Рас па?

Алма Түсіпбекова

Өкінішті сейілтіп,
Қасіретті сұйылтып,
Жолдама алып ертеңге,
Бақтан орын бұйыртып,

Толық оқу

Сенің бейнең

Алма Түсіпбекова

Сенің бейнең – сый-көрік,
Көңіл берді күйге ерік.
Сағынумен өзіңді,
Мен отырмын күйзеліп.

Толық оқу

Туған күнің

Алма Түсіпбекова

Қасіреттің қуған мұңын,
Аңсамайды думанды кім?
Бақытымның базарындай,
Бүгін сенің туған күнің.

Толық оқу