Өлеңдер жинағы - 325 бет

Баура сен

Мағиза Құнапияқызы

Сен мені ұғып үлгергеніңше,
Мен ұшып кеттім қыратқа.
Сыр айттым күйдің күмбірлерінше,
Аңғармай қалдың бірақ та.

Толық оқу

Ауылға асықтым

Мағиза Құнапияқызы

Тентек ұлдай тұратын жиі ысқырып,
Желге сәлем аитсам ба қыйыстырып.
Туған мекен қайыңның жапырағына,
Тұрғым келді бетімді түйістіріп.

Толық оқу

Жездеге жыр

Мағиза Құнапияқызы

Тарту етіп тағдырың жезделікті,
Бір кездегі мінезің өзгеріпті.
Мейір шапағатыңды көз көріпті,
Жыр арнайтын өзіңе кез келіпті.

Толық оқу

Қайығ едім тік өскен

Мағиза Құнапияқызы

Көздеріңе қарасам мейір көрем,
Разы боп өмірге пейілденем.
Қайың едім тік өскен, сен толқын ең,
Жас қайыңды өзіне бейімдеген.

Толық оқу

Бір бақшада баптайық

Мағиза Құнапияқызы

Мент үшін саған өзге жетеді кім?
Сен келсең маңайымнан кетеді мұң.
Сен дағы бір ауылдың серісісің,
Мен дағы бір ауылдың сетерімін.

Толық оқу

Өзің деп

Мағиза Құнапияқызы

Өзің деп бір әуенді бастап алдым,
Өзің деп жанарымды жасқа малдым.
Өзің деп жыр өрнегін тоқып жүріп,
Арманы боп кетіппін басқалардың.

Толық оқу

Көктем келер

Мағиза Құнапияқызы

Бұлт айықса аспанды тұмшаламай,
Өтер ме едік алаңсыз күн санамай.
Жатыр дел-сал алматы туыттан соң,
Талығып қалғып кеткен тұмса анадай.

Толық оқу

Қом – қанас

Мағиза Құнапияқызы

Ақ торғын, жасыл жәннәт, кең мекенім,
Жырыммен тал бесікше тербетемін.
Кезбесем шар тарапты білмес едім,
Тұнығы су біткеннің сенде екенін.

Толық оқу

Ақ жайық

Мағиза Құнапияқызы

Ақ жайық, ерке жайық, арман жайық,
Қанаты ұшқан құстың талған жайық.
Қыз жібек айна етіп дидарына,
Шідерін ақ боз аттың алған жайық.

Толық оқу

Әкеге сағыныш

Мағиза Құнапияқызы

Шарпылатын пәк жаның жылы ағынмен,
Қоштасқалы қай заман бұла күнмен.
Еңкеймеймін ес білдім деп жүруші ем,
Әке бүгін сені ойлап жыладым мен.

Толық оқу

Ақша бұлт

Мағиза Құнапияқызы

Ақша бұлт. Сен армансың көкте жүрген,
Сен жаусаң гүлдер жайнап көктем күлген.
Арудың көйлегіндей үлбірейсің,
Именіп ақбоз үйге еппен кірген.

Толық оқу

Мұз үстіндегі ой

Мағиза Құнапияқызы

Беті жылтыр айнадайын теп-тегіс,
Жатыр өзен табанымның астында.
Қамықпа сен көктем келіп өтсе қыс,
Айланарсың бөгеу бермес тасқынға!

Толық оқу

Мен қандай күй кештім

Мағиза Құнапияқызы

Саған деген сезімді,
Бір жолата қырқуға бекідім де,
Тістеріме тісімді бастым қатты,
Жүздерімнен жосылып жасым ақты…

Толық оқу

Елес күндер

Мағиза Құнапияқызы

Елес күндер біздерге табылмас ән,
Сезбес едім қадірін сағынбасам.
Жазғыра бер сен мені ғашық қарғам,
Сені ойлаудан бір мезет дамвлдасам.

Толық оқу

Сынар жері

Мағиза Құнапияқызы

Табиғатың солай ғой, еңселісің,
(Сырттай сені елемей елітеді ішім)
Ат арытып ауылға келгеніңде,
Елестеттің ғашықтық ертегісін.

Толық оқу

Төзімімді тауып алғам

Мағиза Құнапияқызы

Төзімімді тауып алғам тауымнан,
Сіркіреуді үйренгенмін жауыннан.
Дарқандықты қабылдағам даладан,
Дала болып кейде жаным ауырған.

Толық оқу

Сені көрдім

Мағиза Құнапияқызы

Сені көрдім қасыңнан қыр көрінді,
Сол қырқаға назарым мың бөлінді.
Білесің бе арман боп басқаларға,
Аласарып сен үшін жүргенімді.

Толық оқу

Апама ұқсап

Мағиза Құнапияқызы

Есімде менің уыз балалығым,
(Ол кезде сезбейтінбіз дала мұңын)
Қыдырған қарттарынан еститінбіз,
Өзгерісін заманның жаңалығын.

Толық оқу

Ұмыттырды бір адам

Мағиза Құнапияқызы

Мейірімі күндей болып құлаған,
Өрлігімен, ерлігімен ұнаған,
Сағыныштың азабына шыдаған,
Маған сені ұмыттырды бір адам!

Толық оқу

Айналамда

Мағиза Құнапияқызы

Ауылыма барғанда анам шаттанып,
Жырғап қалад досым сырын ақтарып,
Ұзақ-ұзақ аңыз айтса абыздар,
Жеңгелерім жүр қазанға ас салып.

Толық оқу

Жаның жақын

Мағиза Құнапияқызы

Жаның жақын әйтеу бір сезем,маған.
Кей құрбымнан сақсынам сөз аңдаған.
Бір жақындық мендеде бар сияқты,
Өзгерісті сендегі тез аңғарам.

Толық оқу

Үнсіздік

Мағиза Құнапияқызы

Үн-түнсіз келіп қасыма,
Қолымды қыстың ақырын.
Қолымды алып қашуға,
Жетпеді мүлде батылым.

Толық оқу

Жаралмапсың

Мағиза Құнапияқызы

Сағыныш пен өкінішті өңгеріп,
Келе жатқам ой меңдетіп сенделіп.
Жұбатпады мені арзан шаттықтар,
Жаралмапсың жұбатуға сен келіп.

Толық оқу

Тағдырға тілек

Мағиза Құнапияқызы

Жырым ғой тәтті мендегі нәзік сезімдер,
Болғанмен нәзік таусылған емес төзімдер.
От жырым қалсын жалынды жастық кезімнен,
Ей тағдыр маған сезімнің ғана өзін бер!

Толық оқу

Топшылау

Мағиза Құнапияқызы

Бәлкім мен назарыңда тау шығармын,
Алдырмаған қамалын жау шығармын.
Жырлай жүріп өзіңді өртеніп ем,
Жырлай жүріп бір күні таусылармын.

Толық оқу

Күзгі көңіл

Мағиза Құнапияқызы

Құлпырып жайнап жүргенде,
Тумасы хақ күнде өлең.
Табыстым тағы мұңменен,
Қауыштым қайта жырменен.

Толық оқу

Қоштасарда

Мағиза Құнапияқызы

Арманым менің жатқанда аппақ қыр асып,
Сендегі мұңдар мендегі мұңмен ұласып.
Отырдық бірдем көңілден ғажап сыр ашып,
Отырдық бірден жылама десіп,жыласып.

Толық оқу

Сөкпе мені

Мағиза Құнапияқызы

Қан көшеде жолықсаң қарсы маған,
Көрмегенсіп өтемін бұрылмаймын.
Қайсар жанға айналам сонда ғажап,
Ғайып болып кетеді мұңым қайғым.

Толық оқу

Туған жерге махаббат

Мағиза Құнапияқызы

Сағындым сотқар өзен пүліш белді,
Сағындым көлбіреген күміс көлді.
Бір жылдай оралмап ем туған мекен,
Жаным жүдеп төзімім жіңішкерді.

Толық оқу

Қызыл шолпы

Мағиза Құнапияқызы

Жайлау дейтін кең байтақ гүл алаңда,
Балалығым қалуға ұнаған ба?
Долананың жемісін тағушы еді,
Шешем маған.шолпы іздеп жылағанда.

Толық оқу

Қыйын

Мағиза Құнапияқызы

Жастығыңда сүрінбей жүру қыйын,
Ертең не боларыңды білу қыйын.
Өзгеріп кетсем мұны ерлік деме,
Азу оңай ,сертіңде тұру қыйын.

Толық оқу

Мекеніңе сыйынам

Мағиза Құнапияқызы

Мекеніңе мен сенің сыйынамын,
(Қалжыраған жаныңның күйі мәлім)
Мекеніңнен жолықсам бір адамға,
Сағыныштың жасынан тыйыламын.

Толық оқу

Біздің жақтың тауына

Мағиза Құнапияқызы

Біздің жақтың тауына бұлттар үйір келеді,
Біздің жақтың бауына құстар үйір келеді.
Біздің жақтың өзенін бұлақтар көп іздеген,
Біздің жақтың кезеңін гүл бүркейді жүздеген.

Толық оқу