Өлеңдер жинағы - 328 бет

Астанам

Мағиза Құнапияқызы

Есімің жатқа күйік болғаны үшін,
Бәйтерегіңнің биік болғаны үшін.
Табанға бізді таптағысы келген,
Зұлымның жолы тұйық болғаны үшін,

Толық оқу

Тербетеді бір әуен

Мағиза Құнапияқызы

Өкінбеймін осылай кетеріме,
Мынау жұртпен келе алмай ымыраға.
Шөлдемеймін сендік ой жетегінде,
Жармасады басқалар құмыраға.

Толық оқу

Телефон күту

Мағиза Құнапияқызы

Естен танды қиялым да,
Жайылмады қанаттарым.
Тілдеспейді ол бүгін маған,
Тезірек өт сағаттарым.

Толық оқу

Мына жақтың желдері

Мағиза Құнапияқызы

Қыс па, жаз ба, бәрі бір, күн бе түн бе,
Қошаметтер күтетін құрметіне.
Қаладан да соғатын, даладан да,
Соғам деген келсе олар бір бекімге.

Толық оқу

Тек табиғат

Мағиза Құнапияқызы

Қарлығаштай талып ұшқан қауырсыным майысып,
Менмен бірге жылады тал қабырғасы қайысып.
Көл бетінде дірілдеді ай, дірілдеді жұлдыз да,
Таулар ғана тұрды мүлгіп, қалғандай түс шайысып.

Толық оқу

Табындым мен

Мағиза Құнапияқызы

- Бір тал шашың өрілмей қалып қапты-ау,
Қуан досым көп өтпей хат келеді,
Хат тасушы бір хабар ап келеді - ,
Десе досым хат келіп қалатындай,

Толық оқу

Қар жауғанда

Мағиза Құнапияқызы

Жоқ енді ашық күн де, жасыл бақ та,
Асық боп жапыраққа асылмаққа,
Қарбалас жауып жатыр ақ ұлпа қар,
Сенің жүрген ізіңді жасырмақ па?!

Толық оқу

Түс көргейсің

Мағиза Құнапияқызы

Бұлыңғырлау ертеңді қиял ғылып,
Жүруші ек, ұялшақ қыз ұяң жігіт.
Арманшыл ек сондықтан көңілдерден,
Жетелейтін қыйырдан қиянға үміт.

Толық оқу

Неге аға жыладың

Мағиза Құнапияқызы

Неге аға жыладың жылатты кім,
Тауды теңіз басқандай бұлақты құм.
Сырлы ыдыстан мезгілсіз төгілмейтін,
Қағып кетті оқыстан сынапты кім?

Толық оқу

Қаралы күн

Мағиза Құнапияқызы

Алатаудың ақ бас шыңы кетті бүгін қартайып,
Ұясынан шықпай күн де жатып алды жантайып.
Жердің шетін қорғайтұғын, желдің өтін тосатын,
Қорғанынан көз жазды ел тұратұғын қалқайып.

Толық оқу

Дала көрдім

Мағиза Құнапияқызы

Қандай күш осыншама көрікті еткен?
(Есімді алып біттің елік көктем)
Бақ та емес гүл сататын дүкенде емес,
Дала көрдім қызғалдақ толып кеткен.

Толық оқу

Сөйлеттірдің

Мағиза Құнапияқызы

Тамсанып қайың қыздың сырғасына,
Көз салып тауларымның сұлбасына.
Кеткенмін табиғатпен біте қайнап,
Жетеді жұмбақтығым бір басыма.

Толық оқу

Саған деген

Мағиза Құнапияқызы

Жанарыңнан жарқ етті тосын ұшқын,
Құдіретіне таң қалам осы күштің.
Саған деген қаймақты ойларымды,
Тәңертеңгі шайыма қосып іштім.

Толық оқу

Ұмытпаған

Мағиза Құнапияқызы

Таңғы тілек жалғасып кеш күбірге,
Назар салмай дүрмектің ешбіріне.
Бірер ауыз тіл қатып қалатындай,
Қарай берем қимылсыз кескініңе

Толық оқу

Мезгіл емес

Мағиза Құнапияқызы

Тұрғызды таң.
Тәтті ұйқымды тартып ап,
(Көкейімде өзің жайлы сан сұрақ)
Жапырақтар тереземе төнеді,

Толық оқу

Қымыз көңіл

Мағиза Құнапияқызы

Шақтарыма қош айтысып мұңайған,
Кешіп жүріп зорға шыққам мың ойдан.
Сағыныштың сары шекпенін лақтырғам,
Салар дейсің жүрекке деп кім ойран.

Толық оқу

Өткенді ғана

Мағиза Құнапияқызы

Жол жатыр алда көлікпен біздер,
Келеміз бағыт белгісіз.
Ойлаумен өтті қаншама түндер,
Қайда апарасыз енді сіз?

Толық оқу

Арман қыз

Мағиза Құнапияқызы

Жаңа атқан таңдай едің,
Жүз болса маңдай едің.
Қасыңда қысылушы ем,
Сөз таппай қалмай ебім.

Толық оқу

Мазасыз түн

Мағиза Құнапияқызы

Қиналдың ба көзден жас ыршығандай,
Құшағында бақыттың тұншыға алмай.
Тым өзімшіл жүрегім мына менің,
Құндағынан қойды ғой бір шығармай.

Толық оқу

Бес әріп

Мағиза Құнапияқызы

Бекер ғана қол ұстасқан екенмін,
Сағыныштың тереңіне матырдың.
Үнсіз қалдым, сөйлеу менің не теңім,
Мұндай кезде өзі артық ақылдың.

Толық оқу

Қырат мені шаршатты

Мағиза Құнапияқызы

Біз сыртынан жанап өткен таныс бақ,
(Себебі онда тек ғашықтар табыспақ).
Күте ме екен?
Қырат мені шаршатты,

Толық оқу

Жанып бітті сезімдер

Мағиза Құнапияқызы

Жанып бітті сезімдер шоққа айналды,
Саған деген сағыныш жоққа айналды.
Аялайтын жаныңды шырын сөзім,
Айтқан сайын жаралар оққа айналды.

Толық оқу

Тұман

Мағиза Құнапияқызы

Мен тауларға, таулар маған құмартып,
Таудың үстін бұлттар қаптап, мұнартып.
Тартатынбыз тараған соң мектептен,
Жирен атқа ұсақ-түйек жүк артып.

Толық оқу

Біздің тау

Мағиза Құнапияқызы

Өлең жырдан ажырамас бір елі,
Біздің мекен батырлар мен жыр елі.
Алтай таудың төбесінде жатқан қар,
Басқа қарға миығынан күледі.

Толық оқу

Кетті бірге

Мағиза Құнапияқызы

Жолға аттандың тайпалтып сал күреңмен,
Лажсыз мендей орнында қалды бөлмең.
Қайта айланып білсем де келмесіңді,
Жақынырақ жаныма болды бөлмең.

Толық оқу

Оралман жыры

Мағиза Құнапияқызы

Оралман деп атайды бүгін мені,
Жатсынған жоқ Алатау гүлім деді.
Жатсынған жоқ Алматы, алма ағашы,
Маған тартқан қызым-ау түрің деді.

Толық оқу

Отан

Мағиза Құнапияқызы

Қапалақтап қар да жаусын,
Жаңбыр да ұзақ сіркіресін.
Толастамай дауыл соқсын,
Күн де ұзақ күркіресін..

Толық оқу

Далаңды көріп

Мағиза Құнапияқызы

Кеткісі келген жібердім мұңды,
Жоғалар бәлкім табылар.
Дос демей сені айтамын кімді,
Суретіңнің де жаны бар.

Толық оқу

Жұпар ауа

Мағиза Құнапияқызы

Сұрай сұрай талықсыдым тағдырдан,
Бір жақсылық күтіп мына жаңбырдан.
Алма ағашы қатар-қатар тізілген,
Аппақ гүлін төсеп жатыр алдымнан.

Толық оқу

Толқын тістеп тауысқан

Мағиза Құнапияқызы

Сағындым деп сен мені сендіргенде,
Ақылыңды сезімге жеңдіргенде.
Тиер-тимес аяғым жерде қалқып,
Жүргендеймін шомылып мөлдір көлге.

Толық оқу

Өлең тау

Мағиза Құнапияқызы

Көп жоғалтқан жақсысын халықпыз деп,
Келместердің соңынан салыпты із деп.
Қайрат ақын бір күні кемсеңдеді,
Құрағаңнан айырылып қалыппыз деп.

Толық оқу

Сен мен үшін өлген күн

Мағиза Құнапияқызы

Болды ақыры сен мен үшін өлген күн,
Тағдыр дейтін төрешіге көнген күн.
Өзі отырған үй орнына жерленген,
Жамбыл сынды жүрегіме жерлендің.

Толық оқу

Қыз күбірі

Мағиза Құнапияқызы

Бір сұлуды құшқың келіп достарыңмен ішкенде,
Талғамыңнан айырылып шарап буға түскенде.
Біреуінің саусағынан, біреуінің белінен…
Келгендей-ақ сөз бастарсың ғашықтардың елінен.

Толық оқу

Есіңнен мүлде шығар

Мағиза Құнапияқызы

Тағы да қарбаласпын деші маған,
Қарбалас тірлік болса несі жаман?
Мен сені жадымнан еш шығарғам жоқ,
Қарбалас кезімде де есіме алам.

Толық оқу