Өлеңдер жинағы - 359 бет

О, дүние!

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, дүние!
Азамат берген уәде
Тәуліктен аспайтын болды.
Екі айтып, екі сөйледім-ау деп

Толық оқу

Наза

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Ізгілер» күндеп мені қақпайлаған,
Найза ұшы, оқ аузына тақ байлаған.
Ісіңе өкінбеймін өмір уын
Бұйырып тұрса қалай татпайды адам.

Толық оқу

Қажыдым

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Жалғыздың үні,
Жаяудың шаңы
Шықпайды» деген
Мақалдың мәні

Толық оқу

Қарызға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сұрадың, қарыз дедің,
Жәрдемді парыз дедім...
Ол сәтте мен ғажайып
Ақын ем, нағыз едім.

Толық оқу

Сілкінші

Тұрсынхан Әбдірахманова

Аяушы ем, білдірмеуші ем,
Жырға мұң шаққанында,
Қандым деп бұл өмірдің
Ашылмас ақ боран, ақпанында.

Толық оқу

Бас тартайық атомнан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Талықсыды, талды әбден ел ана,
Қинады дер болсаңыздар не ғана:
Жөргегінде үзілер ме жұлыны
Дүниеге келмей жатып «Невада!»

Толық оқу

Отандасыма

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жат жерде жүрген,
боздаған бота бауырым,
Түсінемін мен,
жүректе жараң ауырын.

Толық оқу

Көктемде

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тау күліп, тас мажырап,
Манаурап нұр тұнады.
Ақ алмас күннен құлай
Шашырап құлпырады.

Толық оқу

Дарқандық тойы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Оралды наурыз араңа
Жақсылық басы сана да,
Мәнісін, жұртым, сарала,
Қосылар көп нәр санаңа.

Толық оқу

Шашуым - әнім мен жырым

Тұрсынхан Әбдірахманова

Малға да, малы барға бас ұрмаған,
Кедейлік қасіретіне жасымаған.
Өмірге өзі шашу болып келіп,
Шашу боп өткен қандай асыл анам!

Толық оқу

Ленинград

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сенде туып өспесем де,
Етпесем де сені тұрақ
Кең даламдай жатқан жырақ,
Сүйіктісің, Ленинград!

Толық оқу

Күрті!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Күрті!
Сары қамыс.
Басында үлпілдек сары мамық үкі.
Сары құм,

Толық оқу

Сенбей тұрам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сенбей тұрам,
Ешкімге де сенбеймін.
Скептик деп кінәләсаң сен, мейлің.
Кіршігі жоқ сәби көңіл менде де

Толық оқу

Пәндалық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Себебі мың ауыр мұң
Үйір болды жастайын.
Жан сыздатады әлі күн
Бүйректегі тастайын.

Толық оқу

Ұя бұзған ұтылады

Тұрсынхан Әбдірахманова

Етектен бірін-бірі басқан қауым,
Айтпайсың не екенін ашып дауын.
Бәрібір ел біледі, таластарың —
Әрқайсың өз тобыңмен шығар тауың.

Толық оқу

Ұсақ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Дейміз ғой керегі не ұсақталып,
Ұсақтар да қадамды тұсап қалып.
Жатады
Торы сынды өрмекшінің

Толық оқу

Сақтасын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақыл-көмек алатын,
Шың басына баратын.
Өзі болып алған соң
Аяғыңнан шалатын

Толық оқу

Жыбыр сөз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жыбыр сөз өмірге орнығып
Алғалы, достар-ау қай заман!
Ойласақ, талайға тор болып,
Талайдың бақытын байлаған.

Толық оқу

Емханада

Тұрсынхан Әбдірахманова

Іс Пір екен бұл
уақыттан өткен құзырлы?
Жетелеп алыс,
желісі ойдың түзілді

Толық оқу

Қарсылық жоқ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қарсылық жоқ,
Сен де ұсын ат сауырын...
Айналаңның асылын тап тәуірін.
Өнер бірақ без емес, бояп сатар,

Толық оқу

Көп пенен дөп

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тұз қатпасаң, татымсыз,
Төбетің соққан тамағың.
Көп қатын көрші тағы оны,
Кіржие қалсын қабағың.

Толық оқу