Кейбір жігіттерге!
Жігіттер-ау кәріске еліктейсің,
Өз-өзіңді қалайша жігіт дейсін.
Қыздардың бояуына таласқан,
Тал-шыбықтай бұралған еліктейсің.
Жігіттер-ау кәріске еліктейсің,
Өз-өзіңді қалайша жігіт дейсін.
Қыздардың бояуына таласқан,
Тал-шыбықтай бұралған еліктейсің.
Өздерін ақылды деп білгендер.
Сыртымнан өсек айтып жүргендер,
Өз-өздерін ақылды деп білгендер.
Маған қарап күлудің қажеті жоқ,
Абай - көктем,
Абай - жаз,
Абай - жаңбыр.
Тармағында жырланған сан мұң тағдыр.
Өлең жаздым сөздерден құрап-құрап,
Бұл ойымда сансыз мың сұрақ тұрат.
Жауап жазсам өлеңіммен кейбіреуі,
Ойға батып,алдымда жылап тұрат.
Бір жетімек қуанса,
Он періште той қылар.
Жетімдерді жылатып,
Байларың бар той құмар.
Нәр алып жырымен нұрланамын,
Сусындап болашаққа шыңдаламын.
Сөз жетпес қасиетіңе басымды идім,
Ұлы ақыным, бір тауар мұзбалағым
Қанағат қып, барыңды бағалаумен,
Шүкір еткін осынау жалғаншыға.
Жақсылығым қайтпады адамдардан,
Деп өкпелемегін, Алла куә.
Мен өмірге келгенде қуаныпты ерекше,
Қорған бопты жаныма,ту сыртымнан жел өпсе,
Тоңдай жібіп әкенің ,елжірепті жүрегі
Дүниеде осынау менде бопты тілегі.
Жүрегімнің лүпіл оты сен үшін жанады деген сөзбен келем,
Көздеріңе кіріп барам тұнық терең
Ғашық отың жанады деген үмітім бар,
Мүмкін мұның бәрі менің түсім шығар?
Ұмытамыз еліміздің тариxын біз,
Ұмытамыз қариялардың ақылын біз
Жанын беріп, біз үшін қан төккен де,
Ұмытамыз батырлардың ерлігінде.
О, өлең! Көкейімде сен менің көп түнедің,
Көңілімнен көгершін боп түледің.
Мен өзіңді самғаған ел көгінде, –
Махаббатымның кептері деп білемін.
Құлшынып келешекке құлаш ұрған,
Бүгінгі қуанышты сұра Сырдан:
Той бүгін, бір ұлының бақыт тауып,
Бақтардай көктемдегі гүлі ашылған.
Асықтырса асыл арман, алыс қыр,
– Асуың боп аса қиын жарыс тұр,
Нар талабың болмаса, лапылдаған намыс тұл,
Өр бейнемді өнеге тұт, – дейтұғын
Анажан! Мейіріңді айтсам ба екен,
Нұрлы өмірдің нәрін берген сәбиге.
Пейіліңді айтсам ба екен,
Ізгілікті үлестірген әр үйге.
Құлпырған қараңдаршы дала бағын,
Көктемдей нұрға бөккен бар алабым.
Бақыт та, қуаныш та осы жерде,
Ұрпаққа мирас еткен бабаларым.
Көктем келді! Көгінде қаз ұрандар,
Қаңқылынан сағыныш сазын аңғар.
Жеттің бе, аңсап, ән сап, Қасқалдағым,
Өзіңе оңаша айтар базынам бар.
Беу, менің бұлқынған бұл кезім қандай:
Сен бір сәт қарағанда сезімді арбай,
Дариға-ай, тағат бітіп, төзім қалмай,
Әлдебір айтылмаған сөзім бардай,
Күннен күнге жақын тартып арамыз,
Түннен түнге сыршыл болып барамыз;
Мені сонша табындырып тастаған,
Шыныменен сенбісің, ей, қара қыз!
Ақша бұлттың ақ төсінен нұр өпкен,
Сөз арнаймын арыны асқақ жүректен.
Найзағайдай нақыш салған аспанға,
Жарқылдаған от әкелдің жас жанға.
Күндей боп жарқырайды күмбез аспан,
Елім менің ерлеріне құшақ ашқан.
Бертіндегі Қайрат, Ләззат, Сабира...
Тарихы алтын әріппен нұрын шашқан.
Шығыс жақтан шыққан қазақ мақтаны,
Үлгі тұтар барша қазақ жастары.
Жолыңызды қуған бүгін ұл-қыздар,
Сізге арнап жыр жолдарын бастады.
Жақын тұтты адамдықты, шындықты,
Бойын үрей билемеді, ол-мықты.
Ел-жұртына бола білді жанашыр,
Таптатпады жауға ар мен намысты.
Сан тұман тұмшалаған санамызды,
Кер заман бола алмайды маған ізгі.
Өйткені алып тынды өлім деген,
Міржақып Дулатовтай бабамызды.
Төбеңде самсап қалған,
Үбірлі-шүбірлі аспан.
Төменде аңсап қалған,
Ғашықтар сыбырласқан.
Бозбаламын, толғап жүрген бақта сыр,
Со жеңгемнен інім де бар хат тасыр.
Қабағыңа қарай берем, қарағым,
Жас жумасын деп махаббат жанарын;
Алтыда ма, бестемін бе сол кезде,
Ағам – шофер, болдым мен бір жол кезбе.
Мен отырмай от алмайтын машина,
Кенжесі боп өстім үйдің бұла тым;
– Жасықпысың, үндемейсің, тұйықсың,
Тұйық жаннан тұрғылас не күй ұқсын,–
Жауабым бұл,– деп жазғырған бір досқа,
Үндегенде не дейін мен құр босқа.
Бұлақтар бұлқынады:
Бұлғын – қыр құлпырады.
Бүршіктер бұлқынады:
Бұлықсып гүл тұрады.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі