Өлеңдер жинағы - 448 бет

Сәттерім бар

Алма Түсіпбекова

Кейде
Сезімге ерік беріп,
Көз жасымды алатын төгіп-төгіп,
Арылатын мұңымнан көбік-көбік

Толық оқу

Балбал тас

Алма Түсіпбекова

Мұнар күннің мұрасы,
Тілін білсең – сұрашы.
Қыр басында балбал тас,
Сан ғасырдың куәсі.

Толық оқу

Жетеді!

Алма Түсіпбекова

Жетеді қинағаның!
Мені бақыт балымен сыйла, жаным.
Өзің барда өмірім гүл атқанмен,
Өзің жоқта жоғалтқан сый да мәнін.

Толық оқу

Елу сегіз

Алма Түсіпбекова

Жаһаннамның жойқын суы тасып ед.
58.
Есіңізде бар ма әлі,
Жазықсыздың жанындағы қасірет.

Толық оқу

Талшыбық

Алма Түсіпбекова

Жапырағынан жас емес-ау, зар шығып,
Қара күздің жаңбырына малшынып.
Қалтырайды суық желдің өтінде,
Сен екеуміз отырғызған талшыбық.

Толық оқу

Қара сым

Алма Түсіпбекова

Керім-күннің есіңе алып қалыбын,
Сен де мені ойлайсың ба әлі күн?
Сенсең егер, мына жалған өмірдің
Кермек дәмін сен арқылы таныдым.

Толық оқу

Есімде

Алма Түсіпбекова

Тұралаған тірліктің,
Тараймын кеп тұлымын.
Шейіт болған шындықтың,
Жемдеп жүрмін құлынын.

Толық оқу

Алаш көгі күрсініп…

Алма Түсіпбекова

Асқақ еді тұлғаңыз, асқақ еді,
Қиялымды қияға бастап еді.
Мың шық тұнып сезімнің сеңгіріне,
Тұншықтырып кеттіңіз жасқа мені.

Толық оқу

Әке

Алма Түсіпбекова

Ұлылық қой – ұраны,
Қасиетін айт, ерек.
Жел өтінде тұрады,
Биік өскен бәйтерек.

Толық оқу

Киік лағы

Алма Түсіпбекова

Қалайша елжіремей тұра алайын,
Өзіңде – бар нәзіктік, сірә, дәйім.
Жалғанның жаурадың-ау желінен сен,
Келе ғой жақынырақ, құралайым.

Толық оқу

Ана

Жанат Жаңқашұлы

Ана,
Мен сенің білегіңде ұйықтадым,
Әлдиің әлі күнге сүйікті әнім.
Тасқа басқан таңбадай,

Толық оқу

Мереке

Жанат Жаңқашұлы

Мереке*, мынау,
Сен туған жер ғой Балқантау,
Балқантау деген бағзыдан қалған тарпаң тау!
Қазыбек бабам Сыр бойын тастап келгенде,

Толық оқу

Балығың мылқау

Жанат Жаңқашұлы

Балығың мылқау,
Халығың момын, Беталыс*,
Ақиқат дейтін ауылдың сенен шеті алыс.
Зымыран саған запыран құсып кетіп ед,

Толық оқу

Уа, Кент тауы

Жанат Жаңқашұлы

Уа, Кент тауы,
Қара-Шордың құтты мекені,
Ұлдары бұдырайған торсық шекелі.
Қыздары – Хиуадағы қызыл базардың,

Толық оқу

Қарқаралы

Жанат Жаңқашұлы

Қарқаралы,
Қазылық,
Шөккен нарым,
Қара орманым – тау киген шекпен қалың.

Толық оқу

Қарағайлы

Жанат Жаңқашұлы

Қарағайлы,
Кеннен қалған мына тау,
Менен қалған мына тау.
Сыздауықтың орнындай,

Толық оқу

Жиренсақал

Жанат Жаңқашұлы

Жиренсақал,
Жиегі жидек, дәмі бал,
Көліңді қосып ойласам,
Анамның көлдей қалы бар.

Толық оқу

Менің Қарқаралым!

Жанат Жаңқашұлы

Кеудемді тіліп тұңғышта жұтқан оттегім,
Шыр ете қалып, шынарың болып көктедім.
Аршаңның иісі аластап сәби тәнімді,
Шілдесуымды жаңбырмен құйған көктемім.

Толық оқу

Азаттықтың исі

Мағиза Құнапияқызы

Бұл көшке атан да ерді, тайлақ та ерді,
Бұл көшке ертоқымды, жайлақ та ерді.
Келдім деп бәлсінбеймін бір ғажап күш,
Тұрғызбай қолды-аяққа айдап келді!

Толық оқу

Көлді аңсау

Мағиза Құнапияқызы

Туған жердің аспаны мен көліндей,
Көкшіл түсті жақсы көрем (таласпан).
Сәлемім сол келер болсаң ерінбей,
Бір жұтым су ала келші Қанастан.

Толық оқу

Қос кеме

Мағиза Құнапияқызы

Біле алмадым.
Қуаныш па қайғым ба,
Құлашымды тым алысқа жайдым ба?
Ақ жалаулы сенің кемең жолықты,

Толық оқу

Таулар таулар

Мағиза Құнапияқызы

Бергі таулар менің биік талғамым,
Жетпегендер шайнайтұғын бармағын.
Жеткізбеймін қол жетім жер тұрсам да,
Өткізбейтін ағысы бар арнамын.

Толық оқу

Алтайға есек келген күн

Мағиза Құнапияқызы

Келді ауылға бір керуен киімдері шұбартқан,
Жаяу-жалпы шұбырынған он есекке жүк артқан.
Алыс жолдан арып келген ештеңе жоқ ойында,
Есектерін суарды әкеп Білезіктің бойында.

Толық оқу

Ауылым

Мағиза Құнапияқызы

Тауға қарап елестетем тау ұлын,
Кербез жота- маңғаз мүсін бауырым.
Ағайынның пейіліндей тап-таза,
Тұнық еді ауа, суың, жауының.

Толық оқу

Әке

Мағиза Құнапияқызы

Көрмеген соң көсеуге де таң қалып,
Көп ұмтылдым биіктерге қарманып.
Әке сенмен бірге кеткен бақытты,
Мына өмірден көп іздедім сандалып.

Толық оқу

Шешеме хат

Мағиза Құнапияқызы

Қырда гүлім көктеді деп қуандың,
Жайқалтам деп шақырымнан су алдың.
Қас-қабағын бақтың желдің жаңбырдың.
Ол шөлдесе бірге қаңсып қуардың.

Толық оқу

Таусыз жерде тұра алман

Мағиза Құнапияқызы

Сисам таудың құшағына сиярмын,
Жүйріктігін қарасаңшы қиялдың.
Тез жетем деп отырғанмен ұшаққа,
Тау үстінен өткен кезде ұялдым.

Толық оқу

Қызыл қайың

Мағиза Құнапияқызы

Қатар-қатар қайың өскен, аяқ жағы ауылдың,
Еске алсам сол мекенді сағыныштан ауырдым.
Балтырынан басқа жерге жасыл дүрия киінген,
Шие тере барған сайын сәлем беріп иілген.

Толық оқу

Мәңгілік сағыныш

Қайрат Ахмер

Мекен етіп туған ел қалашығын,
Аман-есен жүрмісің, қарашығым?
Ару едің ақ қанат, ақ періште,
Қондырмаған арына қара шыбын.

Толық оқу

Сұлу махаббат

Қайрат Ахмер

Бала күнім кешегі жоқ басымда,
Керуен жылжып барады тоқтасын ба?
Жанын жеген жегідей сенің қамың,
Қара кемпір отырған от басында.

Толық оқу