Өлеңдер жинағы - 615 бет

Берназардың Бесболы

Светқали Нұржан

Сыныптасым- Берназардың Бесболы,
Қазаққа үлгі қылатындай не істеді?
Толарсақтан ел үшін қан кешпеді,
Сөзжұмбақтан басқа ештеңе шешпеді.

Толық оқу

Таңғы құмда із кесу-3

Светқали Нұржан

Тұрғандай таңғы әлемді құдай қозғап,
Жұлдыздар қимылдайды құлай жаздап.
Қыңсылап, ішін тартып, әбігер боп,
Құба құм кетеді ұқсап құмайға аздап.

Толық оқу

Таң жұлдызымен тілдесу-2

Светқали Нұржан

Іздерім менің мынау мекенде өшіп,
Мен де ертең аспан жаққа кетем көшіп.
Мың жылда жетем соңғы тұрағыма,
Қанатып миллион жұлдыз шекемді осып.

Толық оқу

Триптих

Светқали Нұржан

Түнгі бақта нұр кешу
Жерден Мәді шыққан жоқ, көктен Ғайса,
Жылдағыдай тағы да көк бел-майса.
Баяғыдай ұстайды балалығым,

Толық оқу

Шалдарша - 2

Светқали Нұржан

Уф, дүние!
Не көшпеді біздің бастан?!
Шал болдық қолдан қуат - тізгін қашқан.
Жүргенде бұқаша илеп соқа сүйреп,

Толық оқу

Сыпырынды

Светқали Нұржан

Қыр төсінде сырғиды сыпырынды,
Қазан желі қайтадан құтырынды.
Қиян қырда жалғыз үй - жадау ауыл,
Бұл дауылды талайдан күтінулі.

Толық оқу

Бесік қалған

Светқали Нұржан

"Тәңірден, деп, бұйырса, таңғы несіп",
Шыға келдік бір белге әңгіме есіп.
Ауыл көшіп кетіпті. Жұртында тек,
Қызыл сырлы қалыпты сәнді бесік.

Толық оқу

Кездесу

Светқали Нұржан

"... Болмашы бір қызықтай оңай кеткен,
Менен жылдам құтылдым, деп, ойлап па ең?
Жо - жоқ, қалқам, сен бұлай қателеспе,
Бекер еріп жүрсің ғой жат елеске.

Толық оқу

Біздің шал

Светқали Нұржан

Үй тіктіріп жонасқа,
Бір қарт отыр қартайған:
"...Біздің шалдар о баста,
Көшкен екен Алтайдан.

Толық оқу

Күзгі түн

Светқали Нұржан

Сарқылды жаздай айтқан біздің ән-жыр,
Бастады шер-қиссасын ызғыған қыр.
Таспа алды түз жонынан қара дойыр,
Өзекке бұршақ құйған күзгі жаңбыр.

Толық оқу

Ай қазасы

Светқали Нұржан

Қаза болды ай бүгін көз алдымда,
Гүл шомылды ақырғы тозаң - нұрға.
Айдың әр тал сәулесін шыққа жерлеп,
Аят оқып мен қалдым бозаң қырда.

Толық оқу

Экспромт-элегия

Светқали Нұржан

Жарты айлы бейіт тұр қарап қырдан,
Төбесіндегі Үркер-ау.
Мен кеше ғана іңгәлап туған,
Мына бір қара жұрт еді-ау.

Толық оқу

Ініге

Светқали Нұржан

Дүниенің доғарып дөңгелегін,
Шабытымның қаңтарып кер дөненін.
Сезім - салғырт, ой - мимырт, сана - күңгірт,
Тартқан шақта демді үзіп, мен де өлемін.

Толық оқу

Таңбалы тас

Светқали Нұржан

Қираған жақпар жыртылған мұқаба сынды,
Алдымнан көне таңбалы кітап ашылды.
Көне таңбаны шоқыған бозторғай дауысы,
Биіктен қалқып түсті де бұтаға сіңді.

Толық оқу

Жан жабыққан

Светқали Нұржан

Япырмай, таба алмадым басқа амалды,
Мөлтеңдеп кірпігіме жас қамалды.
Ізінде кесапаттың тұман борап,
Бұл ғалам болып кетті тас қараңғы.

Толық оқу

Әулие ағаш қазанамасы

Светқали Нұржан

Бөз, күләнкөр, қойқын, шыт, шұғасы бар,
Кіл шүберек байлаған құла шұбар.
Әулие - ағаш тұратын әлем-жәлем,
Шымырлаған түбінде тұмасы бар.

Толық оқу

Кешкі нұрмен қоштасу

Светқали Нұржан

Енді саған мен мәңгі - "мен" емеспін,
Тереземнен, кешкі нұр, неге көштің?
Кетіп бара жатырсың арасында,
Кешкі қырда гүл кешкен көп елестің.

Толық оқу

Шал

Светқали Нұржан

Қара шал — қара бура, жарап алып,
Бір кепке он оралып соғады анық.
Шетінен әңгіменің кіріп көріп,
Талайлар шығып жатыр жараланып.

Толық оқу

Елден келді Есенғали

Светқали Нұржан

Жүруші едік, сыртыңнан сұрау салып,
Тырау шалып алыстан жырау шабыт.
Соңғы көшті жеткізіп Маңғыстауға,
Алматыға оралдың, Раушанов.

Толық оқу

Ертегі - елес

Светқали Нұржан

Талып ұшып ит қиян, зыттым белден,
Қонар тұрақ таба алмай бүкіл жерден,
Аққу келді демімен тазартпақ боп,
Алматының аспанын түтін көмген.

Толық оқу

Жабайы

Светқали Нұржан

Ой, Жабайы-ай!
Жабайы ғой. Жабайы.
Осы сөзім шықты-ау әнтек анайы...
Абайламай туылса егер Абайы,

Толық оқу

Естелік

Светқали Нұржан

Жетті де ұшып дос - құсым,
(Бақ еді ол түске енбеген)
Әкелді сәлем: "кешкісін Төрткүлді жаққа кел!" — деген.
Ынтықтық емсіз дерт білем,

Толық оқу

Күзгі өксік

Светқали Нұржан

Қыркүйек желі жаз өтті дей ме,
Қайтқан құс сыңсып аза етті бейне.
Өткен жазыма қайтқым келеді,
Қалпақ қылып ап газетті кейде.

Толық оқу

Қаңға баба

Светқали Нұржан

Айналдым әруағыңнан, Қаңға Баба,
Қарайсың қарагөзбен паң далаға.
Базарың тарқап бастан, дәурен көшкен,
Көшпеген қорымдағы таңба ғана.

Толық оқу

Теңіз. Кеш

Светқали Нұржан

Атырау теңіз ақ байыр - Атырау - арман,
"Жеті қарақшы" ақ нұрды сапырады алдан.
Бозарып отыр Ай - ару,
Жұлдыз моншағын,

Толық оқу

Іңірдегі жыр

Светқали Нұржан

Түрленгенде құбыла сырласамын ымыртпен,
Менің көгіс мұңыма қызыл ірең жүгірткен.
Малдас құрып отырсаң ымырт түсе төбеде
Үйде жанған соқыр шам сезім құяр денеге.

Толық оқу

Әруақ күткен

Светқали Нұржан

Ағамыздың айтқанының бәрі аңыз,
деп қалма тек, салам тағы есіңе.
Кешегі өткен екеуміздің бабамыз
Бір келеді мына қырдың төсіне.

Толық оқу

Тасқа сіңген

Светқали Нұржан

Бір қыз көрдім мен таудың өңешінен,
Қалғым келмей айрылып елесінен,
Жан ұшыра жүгірген мені көріп,
Адасқан деп ойлады ел есінен.

Толық оқу

Бозбала шақ балладасы

Светқали Нұржан

Бұлт марқаны іреп көктің пышағы,
Марқа жүні қылау болып ұшады.
Тау қойнауы. Ескі қыстау. Үлкендер
Алыстағы тойға кеткен, мысалы.

Толық оқу

Кездесу кешінде

Светқали Нұржан

Ортаңа келдім, әлеумет,
Алқаңа келдім, Әлеумет!
Қалмады кімнен не дәулет,
Қалмады кімнен ел, әулет.

Толық оқу

Айшалық қағидасы

Светқали Нұржан

Жұмақтың жемісі — дүр тәтті ерінің,
Аулақта көңілім жетпес, әттең, үнің!
Қаңғыған Ай астында мен бір — әруақ,
Сүйретіп сағыныштың ақ кебінін.

Толық оқу

Ғашық ғұрпы

Светқали Нұржан

Жүз қызды сүйген Расул сықылдымын,
Жүз қыздың жанарына жағылды мұң...
Талдарды талықсытқан ай астында,
Тағы да сүйгенімді күтіп жүрмін.

Толық оқу

Насихат қазақия

Светқали Нұржан

Шын шайырда ру жоқ — ұлт болады,
Рушылдың шатпағы — қыртқа дәрі...
Жерде жүрген бауырды бөле алмас ең,
Көтере алсаң тауыңды бұлттан әрі.

Толық оқу