Дәужан — Ленин құрдасы
Бұрын Дәужан жалшы екен
Байдың малын бағатын.
Аздап қана әнші екен
Зарын әнмен шағатын.
Бұрын Дәужан жалшы екен
Байдың малын бағатын.
Аздап қана әнші екен
Зарын әнмен шағатын.
Жан едім ойым теңіз, кеудем кемем,
Көңілімнен күй ұшыра беретін ем.
Көгінде туған елдің бұлт боп қайнап,
Күркірей жыр төгуге төнетін ем.
Кешір, ақын, бұл көрмедік кім деме,
Жынды ма өзі, бүйтіп қалай жүр деме.
Сүйем деген айтып берші сөзімді
Сүймей жүрген өзімді бір жеңгеме.
Осы менің Сырым не еткен бақытты!
Тіпті босқа өткізбепті уақытты.
Әбділдаға арта беріп қарттықты,
Өзі жастық құндағында жатыпты.
Қиялы емес қиналмайтын ақынның
Ұшып бара, ұшып бара жатырмын.
Қош деді де қошаметтеп қалды жер
Құшағында жиырмасыншы ғасырдың.
Келемін тынбай ізденіп,
Ажарын бағып әр қыздың
Өтеді жазым, күз келіп,
Қыста да қызсыз жалғызбын.
Қырау тұрып, мұз қатып қалың мұртқа,
Шығып едім қыз таңдап қалыңдыққа.
Маған жаққан қыздарға өзім жақпай,
Күлкі болып оралдым тағы жұртқа.
Жаңартам десең өмірді,
Жаға біл, жолдас, көмірді.
Көріктен борап боранын
Жалынға көмсін темірді!
Қазанда сарқ-сұрқ қайнайды темір,
Жалаңаш қолмен көсейміз отты.
Темірден қуат алады өмір
Қорлайды жаулар қуаты жоқты.
Ұясынан шықты күн,
Мен де шықтым үйімнен.
Күн батқанша түспейді,
Сұр қапшығым иіннен.
Қайным, қайным, есіңде ме жеңешең?
Жүдеуші едің құрт, майымды жемесең.
Жақсы үмітті жоғалтқандай болушы ем,
Күніне бір «жеңешетай» демесең.
Өміріме қырық деген кезең кіріп,
Өтіп еді шашыма ақ тез ендіріп.
Кеткен соның артынша ажуалап
Бетімді де әжіммен безендіріп.
Елу міні таяп келді,
Мейірімді екен, аяп келді.
«Сүйкене ғой шаршасаң», - деп
Сынбайтын бір таяқ берді.
Көрмеймісің өзіңмен құрдас
Тайырды, Жас жігіттей шарқ, ұрған.
Сен секілді сапырмайды уайымды,
Жалақтап тұр «ант ұрған».
− Қайыршы ма, кімсің өзін.?
Мазамды алма, қақпа есікті!
− Сен де орынсыз жаппа есікті,
Тастау керек кесірлікті.
Жас шағым қалды алыста,
Кәрілік кепті елші боп.
Айналып әуел танысқа,
Қонбақшы сосын көрші боп.
Сөз қандай бай, білем соның қаншасын
Жатып тұрып санадым.
Әрбіреуін қолыма ұстап үңіле
Асыл тасша қарадым.
Тот басады темірді,
Сел шаяды жеңілді.
Тот баспайды ерлікті,
Сел шаймайды сенімді.
Сайра, бұлбұл, сайра, сайра гүлдерге,
Жүрегіңнің сарқылғанша төк жырын.
Жырламасаң жазғы нұрлы күндерде
Қалмас күздің ызғарынан бір гүлің.
Отырмын теңіз бойында,
Ойнайды дауыл ойымда.
Соғады толқын шың, жарды,
Шертеді көңілім мұңлы әнді.
Қалтырайды жерден ағаш,
Төгіледі жапырақ.
Құйылады көзімнен жас
Мұңлы жаным «ах!» ұрады.
Ойланам, ойыма өзім қуанамын
Ұққанға уақыт пенен өмір заңын.
Егессе жүз Трумэн жеңе алмайды
Советтің мен секілді бір адамын.
Неге мистер Форрестол жынданды екен,
Қандай ауру кез келген оған төтен...
Құралды әскер «құдіретті» министрін
Темір тормен қоршалап қойған бекем.
Жұрт едің қандай жүрегің жарқын,
Жер едің қандай осынша биік!
Сенімен дос боп сүйікті халқым,
Төбем бір қалды аспанға тиіп.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі