Жібердім бір баладан қағаз жазып, Сұлуға сұңқар мойын, белі нәзік. Лебіңнен «бір марқабат бола ма»,- деп, Жолыңда құрбың отыр жүрек сазып.
Қайда жүрсің, хабарың жоқ әлі де, Зарықтырдың лебізіңе, әніңе. Мен сияқты жүр ме екен сарғайып, Жер бетінде ғашықтардың бәрі де.
Асығыс алаңдатқан арманым көп, Алаулап әлі күнге жанғаным жоқ. Үміттер жетелейді үнемі алға, Арайлап ататұғын таңдарым боп.
Барлық адам баласы Өзіндей көрсе өзгені — Озбырлық өшіп қарасы, Өзімшілдік өлгені.
Көз салдым өмір тереңіне, Құлашым жетсе дүние көлеміне. Әлпештеп мені өсірген - Ұлы Отан, Жарасам сол
Зор арманым - жиһанды жүрмін кезе алмай,. He бар, не жоқ - дүние халін сезе алмай. Зейінім - ауыр, қолым - қысқа, жолым - тар. Іздеген мұрат қолға тиіп тез алмай.
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
- Виктор Франкл
- Фридрих Ницше
- Конфуций
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі