Өлеңдер жинағы - 282 бет

Бір шелек картоп

Гүлжауһар Сейітжан

Ол кезде оқушымыз, мектептеміз -
Дайын кез сан биікке жетпекке біз.
Бастама болса егер бір шырайлы
Бәріміз шығатынбыз беттеп тегіс.

Толық оқу

Сәлемдеме

Гүлжауһар Сейітжан

«Анаң саған сәлемдеме салыпты»,-
Деген еді жолдасы,
Әйел оған қатқыл сыңай танытты:
«Адам өзі істемейтін сол басы!

Толық оқу

Ана мен бала

Гүлжауһар Сейітжан

Сен онда, білесің бе,
Кішкенесің,
Белгілі, сондықтан да күшті емесің.
Жүгіретін болғансың, тек әйтеуір,

Толық оқу

Сәби мен күшік

Гүлжауһар Сейітжан

Бір сәби ойнап жүрді күшігімен,
Екеуі де риясыз көңілді еді.
Алаңсыз ойын қуған пішінімен,
Жуғандай бар кірбіңді өңіндегі.

Толық оқу

Шәкірттерге

Міржақып Дулатұлы

Шартараптан жиналыпсыз,
Жаңа талап, жас ұлан.
Ғылым туын қолға алыпсыз,
Құттықтаймын, бас ұрам!

Толық оқу

Нан

Бейімбет Майлин

Осы күні кеудеде,
Шықпаған құр жан,
Не бар тілек пендеде:
Нан, нан, нан!!!...

Толық оқу

Жазғы түнде

Мағжан Жұмабаев

Судай сұлу қара көз
Сүйгеніне берген сөз:
Белгілі жерден табылмақ,
Қараңғы жаздың түнінде.

Толық оқу

Жазғы кеш

Бейімбет Майлин

Бұлт шықты оңтүстіктен мұнарланып,
Нұры мен батар күннің шұбарланып:
Созады жандық біткен көкке мойын,
Тұрғандай сусап, өліп құмарланып.

Толық оқу

Жазғы дала

Сәкен Сейфуллин

Тамылжыған жас иісті,
Жазғы жасыл көк дала.
Жайылған жібек кілемдей,
Қызылды, жасыл көк дала.

Толық оқу

Жел қайықта

Сәкен Сейфуллин

Тәуекел дарияға салсаң қайық,
Қорықпай жүз, тұтқан жолда кетпе тайып.
Дарияда бірде тыныштык, бірде дауыл,
Қаңбақша кезер кемең қанат жайып.

Толық оқу

Көңіл мезгілдері

Шөкімов Сағибек

Қыс болып көңіл шіркін тарылады,
Жүрегім бомба болып жарылады.
Болмыстың оты ертеп күйдіргенде,
Жүрегім дос-жаранды сағынады.

Толық оқу

Сағындым

Шөкімов Сағибек

Тай құлындай тебіскен,
Құрдасымды сағындым.
Оңашада отырар,
Сырласымды сағындым.

Толық оқу

Іздерім жатыр

Шөкімов Сағибек

Заманым құйын құбылған,
Көкейден жырым құйылған.
Даламның жазық төсінде,
Іздерім жатыр шұбырған.

Толық оқу

Өмір фәлсафасы

Есей Жеңісұлы

Адамдар іздейді сыңарын,
Жол кешіп қым-қуыт, нешеме.
Таппайды жүректен тұрағын,
Оқылмай тұрғанда пешене.

Толық оқу

Жүрекке алғыс

Есей Жеңісұлы

Кешемін тірлік бір таңнан асып бір таңға,
Тырысып бағып етек-жеңімді қымтауға.
Адам боп туып, шыр еткенімде, о, жүрек,
Кеудеме сені орнатқанына мың тәуба.

Толық оқу

Құлын-ғұмыр

Есей Жеңісұлы

Құлын едім...
Ерке едім, ебі жел ем,
Үрпіге ауыз салғанмын еміне мен.
Тұмсығымен таңымнан түртіп қойып,

Толық оқу

Абориген

Есей Жеңісұлы

Жармаспа бекер жағаға,
Азабым аз ба көрмеген?
Туғанмын осы далада,
Аборигенмiн мен деген.

Толық оқу

Амстердам

Есей Жеңісұлы

Амстердам.
Әуежай абыр-сабыр.
Гу-гулескен әр тұста қалың шоғыр.
Алабұртып аспанға телміресің,

Толық оқу

Сiз бiлесiз

Есей Жеңісұлы

Сiз бiлесiз,
бiр ай өте аз уақыт,
Татып тiптi үлгермейсiз мәз бақыт.
Бiр ай бұрын ашты өмiр есiгiн,

Толық оқу

Бұзылған үй

Есей Жеңісұлы

Құпиясын, қазынасын көп күннiң,
Кеш те болса сезiнгiм кеп, кеп бiлгiм,
Бұзылған үй,
бүгiн сенiң орныңа,

Толық оқу

Көлсай

Есей Жеңісұлы

Асқар тау аймаласып ерке күнмен,
Айнала сыбырлайды ертегi-үнмен.
Бұлттары еркiн қалқып, шудаланып,
Төменде аспан жатыр төңкерiлген.

Толық оқу

Көкпар

Есей Жеңісұлы

Бері ауып қиқу бараққа қарсы беттегі,
Намыстың даусы жалындап қысар өкпені.
Жан-жаққа қарап, таба алмай атын ерттеулі,
Сырлыбай ағам додаға қойып кеткені...

Толық оқу

Күн райы

Есей Жеңісұлы

Қапырық ыстық қуырып жерді, ауаны,
Бала-шағаның аппақ шаң болып балағы,
Шілденің күні миыңды тесіп тұрғанда,
Әп-сәтте ауылым әбігер бола қалады.

Толық оқу

Жанбақы

Есей Жеңісұлы

– Жүр, қарашы, кәрі қой өліп қапты...
– Түу, жанары не деген суық еді...
– Аяқтары байғұстың семіп қапты...
– Кеше ғана ақ қозы туып еді...

Толық оқу

Кеш

Есей Жеңісұлы

Тәмам болып тағы да бiр сапары,
Таудан шығып, таудан тауып тұрағын,
Күн шоқтанып батып бара жатады...
Қыр үстiнде көлеңке боп тұрамын.

Толық оқу

Асық

Есей Жеңісұлы

Сағынып, сыздап жүр кеудем,
Елес жоқ бала күндерден...
– Ойнайық омпы, үштапан!
– Шеңбер сыз, қане!

Толық оқу