Асқабақ
Кірсең бақша, баққа,
Көкөніс сал қапқа.
Асқабақ жеп жиі,
Ағзаңды удан сақта.
Жерде қалай аспанда да дәл солай,
Хан қызындай құлпырасын ханшадай.
Маған енді керек емес басқасы,
Бір сен үшін тау қопарам жасқанбай.
Мен сені сағынғанда,
Барамын жердің алысынада
Мейлі қыс мейлі жаз болсын-дағы
Барамын Американың өзі болсада.
Ашылған көз тұра ма бiр зат көрмей,
Миға хабар бермей ме түсi өзгермей.
Әдейiлеп көрейiн демесең де,
Қарсы алдыңа қоя ма түк кез келмей?
– Құс боп ұшып жоғалсам, не етер едің?
– Сені іздеумен мәңгілік өтер едім.
– Отқа түсіп өртенсем, не етер едің?
– Күл боп бірге соңыңнан кетер едім.
Анашым менің асылым ,
Анашым менің ғасырым.
Анаң барда дәл сендей,
Жалғасар көзі ұрпақтың.
Кітап бедерлеріне ұқсайды бөрене кесінділері,
Бұтаққа көлеңке түнейді, үрейлі елестер түрі,
Қабығы алтындай сарғыш кемерлі кеш үлбірегі.
Өңшең өлі сүгіреттер тірі...
Жылқылар түнейді бағзы Қарашыңында,
жылғалар қашады бұлақтар күңгір
кісінеп...
Қара шың – аттардың отты қарашығында,
Әр бұтақтарда ілулі құстың қонағы – құт
тұрағына,
Сомдаған кітаптар сұмдық сұсты жинайды,
жүкті қалада,
Алыстап барады бұлт қабаттарында,
Архимед шеңбері секілді
Құстар!
Оларға кеңістен жол беріледі тылсымдар
Теңізде Моцартпен Ай қаңғыр...
Толқында әуені, шуағы.
Үнсіздік...
Делбесін жайған гүл
Заң шығады күн сайын, заң шығады,
Күмәні бар және де бар сұрағы.
Күллі әлемге күмәнді кінәз – кеудем,
Күлкім келер заңдарды тарсынады.
Шүу, тұлпарым,
Жүрісіңді байқайын.
Шайқастарды шабытыммен шайқайын,
Хас батырдың сомдап сұсты бейнесін,
Тас дәуірді қашауды
Тарихшыларға қалдырдым.
Жасақтап жырдан жасауды
Асауға құрық салдырдым.
Ішкенім де жегенім күшаладай,
өмір еді неткен бұл құсаға бай,
атқылап-ақ жатқаны қайғы мен мұң,
қатар қойған қалқансыз нысанадай!...
Кезім жоқ өзіңді жек көрген,
Қызғанып едім ғой көктемнен.
Ол сені сүйеді жыл бойы,
Ол сені менен де көп көрген.
Жанымнан шыққан ақ жырым
Көңілден арнаған бақ әнім
Ұлассын әрмен тойыңыз
Жүректен шырқаған жан күйім.
Қазақ деп жырлап өтті әрбір ақын,
Алыс болмас туған жаныңдағы жақын.
Жүрегі қазақ деп соққан әрбір жүрек
Елінің патриотты қызыл жаның.
Бұлтпен бірге көңіл көшіп барады
Өмір өтіп, естелігі қалады.
Аппақ қудай шалды көріп кім ойлар
Көкке қарай қолын созған баланы.
Сұрамайтын сұғынып ештеңені,
Сұңғылаға не берді өскен елі?
Дүмді патша кегенде,
Диогенің
Балапан жапырақтар, жапырақтар,
Жамыра, жаз жамалын бақылап қал.
Бұтақтан бұтаққа өрлеп,
Ұшар басқа
Өмір деген – іші айғай,
сырты шу,
Көп нәрсеге, жоқ нәрсеге қырқысу.
Қоңыр белде көк серкені тартысу,
Тарсылдама, жүрегім, тарсылдама,
Шәулі бол, – деп қайтесің баршынға ана?!
Жарыс емес,
Жан-жағым жаяу тірлік,
Ақын үшін өлең өзің, ән өзің,
Ақын үшін сұлулықтың пәні өзің.
Әсем екен үстіңдегі көйлегің,
Көйлегіңнен әсемдеусің және өзің.
Ендігі кез жас ұрпақтың қолында,
Сақтау керек,бейбіт күннің астында.
Тізгін келді енді мына бізге де ,
Оят досты ,отырған мына жаныңда.
Сөз таппай, осындайда тосыламын.
Баршаның тілегіне қосыламын.
Қызыңның қаламына құт дарытқан,
Торғайым,
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі