Өлеңдер жинағы - 517 бет

Сәбидің жылағаны

Ақылбек Шаяхмет

Сәбидің жылағаны –
Емшекті анасынан сұрағаны.
Әйелдің жылағаны –
Күйзелген тауқіметтен, сірә, жаны.

Толық оқу

Неге?

Ақылбек Шаяхмет

Кейде тыныс бітіп,
Ауаны әзер жұтып,
Ұмтылсаң да қанша,
Аламын деп ұтып,

Толық оқу

Айы туса оңынан

Ақылбек Шаяхмет

Айы туса оңынан,
Иілген бас мойыннан
Кесілмес деп ойлайтындар көп білем.
Менің сенен айырмам:

Толық оқу

Көздің жасы

Ақылбек Шаяхмет

Көздің жасы қайғы-мұңды жуады,
Көздің жасы іштің дертін қуады.
Көздің жасы жанарыңнан мөлтілдеп,
Қамыққанда, зарыққанда шығады.

Толық оқу

Қаламсап

Ақылбек Шаяхмет

Көріп жүрмін неше түрлі қаламсап,
Таңдағанда болу керек маған сақ.
Кейбіреуі қанмен жазса шындықты,
Кейбіреуі жылмаңдаған жарамсақ.

Толық оқу

Есте қалды

Ақылбек Шаяхмет

Есте қалды жүгіргенім, күлгенім,
Есте қалды ат қып шыбық мінгенім.
Есте қалды базарында жастықтың
Дос-жаранмен қоян-қолтық жүргенім.

Толық оқу

Көл жағасында

Ақылбек Шаяхмет

Көл маңайы. Қалың тал. Қамыс-қоға – жағасы,
Құжынаған шіркейге толып тұрған арасы.
Тышқандардың індері, құмырсқаның илеуі, қаз-үйректің ұясы,
Таусылмайтын тіршілік қайнап жатыр, қарашы!

Толық оқу