Бозторғай
Алтын шапақ шашқан шақта Күн тауға,
Бір Бозторғай шығып алып шырқауға,
Таң бозынан тамылжытып тəтті əнін
Тағдырына айтады екен мың тəуба.
О, Құдірет!
О, Өлең!
Қалай қиып кетем сені өлгенде?
Шыныменен жан екем ғой шерменде.
Балауыз шам…
Ымыртта өшіп-жанған,
Бір тал гүлім қара жер төсін жарған.
Жазға ілескен көктемім күзге ұласып,
Көкейімде – мың арман,
Көкірегімде – Шырағдан.
Тағдырыма тəнтімін
Жоқтан-бардан құралған.
Ілуде бір көгінен Күн шығатын
Мен боламын қазақта мұңшыл ақын.
Төңірегін түн қамап, түнек торлап,
Тұншығатын,
Жараспаған дəм-тұзы жердегімен,
Жарым көңіл ақынның менде бірі ем.
Қара түннің қойнына еніп кетсем,
Ертегіден аумаған елде жүрем…
Бұл өмірде бəрі жаңа, бəрі ескі!
Адамдардың бəрі дана, бəрі есті!
Қайтқан қаз ба, кеткен қыз ба, кім білсін,
Алты қырдан асып барып əн өшті…
Тағдырымның тəтті уын таттым мен де –
Таң алдында талаурап баттым көлге.
Бармағымды шайнаған күнім қанша,
Арманымды айта алмай ақ түндерге?..
Көрген түсі жақсылыққа жорамал,
Таңнан тұрып оятатын жоқ анам…
Жалғыз аяқ қара жолға түсіп ап
Мен де бір күн көкке сіңіп жоғалам.
Жасымнан кешкен,
Басымнан көшкен, дəуренім,
Көгілдір кештен
Көкейді тескен сəуле едің.
Бір басыма екі байлық бұйырмай,
Қашқан Бақыт қанды ойнатты-ау құйындай!
Тұнығыма түкірем де түңілем,
Тұлыбына мөңіреген сиырдай.
Күмəнім жоқ –
Асады күнə бастан!
Кімді көрдің Құдайға құлақ асқан?
Өзегіме өрімтал құрт түскелі
Шатпағы шатты-бұтты, шала-бұла,
Шаруам жоқ шарлатанда ала-құла.
Қанша ақын қайтып кетті дүниеден
Қайғы мен қан ұйытып қаламына…
Бұра тартып,
Бұлдаған бірдемесін
Кісімсінген немелер кімді елесін.
Саясаттың сары езу сабаздары,
Аттан түскен мырзадай,
Құздан түскен құлжадай,
Құзырына Құдайдың
Құлдық ұрған қу жан-ай!..
Күннен күдер үзбедім,
Үмітімді үйірлеп.
Түннен қайыр іздедім,
Омырауы иір деп.
- Виктор Франкл
- Оразбай Сарыбаев
-
- Виктор Франкл
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі