Ақ қырауды сүрткен қыз
Ақ қырауды сүрткен қыз
Бір топ адам. Аялдама. Күн аяз.
Үскірік жел. Сары аяз – хан, ояз.
Манарбек Қарекенов
Мақалалар Өлеңдер Жоспарлар Мақал-мәтелдер Ұлағатты сөздер Әзіл, анекдоттар
Админ жариялаған өлеңдер осы бетте берілген.
Ақ қырауды сүрткен қыз
Бір топ адам. Аялдама. Күн аяз.
Үскірік жел. Сары аяз – хан, ояз.
Манарбек Қарекенов
Желтоқсан. Жастар. Елес...
Көңілімде мұң-елес, алаң-алаң,
Деп жатырмын күбірлем барам-барам...
Манарбек Қарекенов
Қар жауыпты түнімен... Қалам аппақ.
Бүгін сені көңілім қалам ақтап.
Қара өткелден өткендей қуанайын,
Манарбек Қарекенов
Дел-сал болып жыламағың қара күз,
Өлең қонған біз көңілшек адамбыз...
Қызыл-сары жапырақты жиып-ап,
Манарбек Қарекенов
Қалай сенің жағдайың, қайрат, күшің,
Дегенмен де таусылмас қайсарлысың.
Арқаңда зіл тұрса да, батпан парыз,
Манарбек Қарекенов
Автобустың іші адам лық толған,
Уақыт кештің шамасы еді түнге ауған.
Сол көлікке мінді жұмбақ бір ару,
Манарбек Қарекенов
Гүлдерден нәр алсын көңілсіз, өкпелі
Гүлде де ақыл бар, сезім бар, төзім бар,
Ән салса көбелек билейді, сөйлесе сөзі бал.
Ұлы Абаймен сырласу
Қамын ойлай ұлт пен елдің келешегін қарайлап,
Өлең жаздың, мұңын жаздың, сөзін жаздың абайлап,
Кім білсін?! Манарбек Қарекенов
Жанарыңнан арай атып, күн күлсін,
Тағдыр Сізді еркелетсін, күлдірсін.
Білгеніңде мендік сырлы сезімді,
Әрқашанда өміріңді гүл деп біл,
Көңіліңді баса алмайды мұң деп біл.
Қандай қиын сәттер келсің басыңа,
Манарбек Қарекенов
Виктор Цой мүсінінің қасында туған ой
Тас мүсіннің қабағында қара бұлт,
(Ой масаға жатқандай ма, таланып?)
Сенің бейнең жұлдыз болып жанды алып
Қош келдің түн, кешігуді білмейтін,
Аясында ешкім ойынап-күлмейтін.
Манарбек Қарекенов
Дәурен құрсақ мекенінде арманның...
Жаз көбелек барасың-ау жылыстап,
Жапырақтар құлайды әлі уыстап.
Манарбек Қарекенов
Сен де, мен де. Манарбек Қарекенов
Сен де, мен де сезім отын сөндірмеуге тырыстық,
Сен жоқ жерде шулы ғалам құлаққа ұрған тыныштық.
Сен қасымда болған кезде шөл де маған гүл бағы,
Сені жырлап өтермін…
Ғалым толған, бақыт қонған,
ақын қылған Алматы,
Манарбек Қарекенов
Ақындар тіккен ордамдай
Қос табаныма шарқ қып киіп көшеңді,
Қайтара алмай уақытқа кеткен есемді.
Ұларбек Нұрғалымұлы
Әуелі Алла айталық,
Ағузи билляһи әліпті,
Қайыр беріп сыйлаңыз
Дулат Бабатайұлы
Қан жалаған қаһарлы
Орыстың шыққан ұлығы,
Аға сұлтан, қазының
Дулат Бабатайұлы
Пайғамбардың ұлын айтар он бір деп,
Молдалар кітап оқиды
Аяқ жағын дәл-дүл деп,
Дулат Бабатайұлы
Бұралаң жолдар бұралаң,
Ес жиып талай құлағам.
Өмірді қойшы өң мен түс,
Динара Мәлікова
Көз ұшына шыбын-жаным ілініп,
Сөз ішіне қайта келдім тіріліп.
Сенің ғана сағынышың сыздатты-ау,
Динара Мәлікова
Үйімнен безсем бе екен?
...Жылытқан тоңғанымда...
Күйеуден безсем бе екен,
Динара Мәлікова
Түн келіп, сүйсе деп тіледім,
Тілімді тіліне байлатып.
Мойныма асылған білегін,
Динара Мәлікова
Өлердей аңсауыма болады ма,
Сезімнің қалмаймыз ба, обалына?
Уақыт та кірпік ілмей күзетеді,
Динара Мәлікова
Менің жанымды саласың неге егеске,
Сені ұғу үшін, есейіп кеттім емес пе?
Сені сезу үшін қайғыңды сұрап бір құштым,
Динара Мәлікова
Сен өмірдің көзінде мөлдіредің,
Мен өлеңнің ішінде үлбіредім.
Біз екеуміз болып алдық бір адам,
Динара Мәлікова
Мейірім боп елжіредім көзіңде,
Мен ұйықтамай, мен тыншымай көз ілме!
Ерік беріп, еріп кетіп тыңдайық,
Динара Мәлікова
Өзіңді іздейтін күні-түн,
Жүректің сөйлеттім лүпілін.
Қай жерде отырсың жарқылдап,
Динара Мәлікова
Өз денем теріме симаған,
Құдірет әлде, сорым ба?
Алланың өзі сыйлаған,
Динара Мәлікова
Ерекше көңілдімін,
Алтын түске бояды көгімді кім?
Күтпеген сый көрердей күмілжимін,
Динара Мәлікова
Жанымның саулап жапырақтары,
Өзіңсіз күліп, таңым атпады.
Сүреңсіз тірлік қуартып кетті,
Динара Мәлікова
Қиялым қай жаққа шақырдың,
Жүрекке мұң дәмін татырдым.
Жырың боп төгіліп тынсам ғой,
Динара Мәлікова
Сағынсам да ыстық отқа оранып,
Кездесе алман, ол - анық.
Екеумізді алыстатып сынаған —
Динара Мәлікова
Көктем келсе, күнім қалай гүлдемек,
Өзің жақтан әкелер ме бір дерек?
Әппақ қарлар билеп жатыр алаңсыз,
Динара Мәлікова
Мұңайып жүрмін білдірмей,
Үміттің отын сөндірмей.
Өзіңмен болған бал-шақтар,
Динара Мәлікова
Сағыныштан қалар ма екем тұншығып,
Шаштарыма кеткен екен түн сіңіп.
Хабарласпай қинағаның қайткенің,
Динара Мәлікова
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі