Өлең-жыр байқауы

Жұмбақтар


Алдында штепсель,
Артында бауы.

Шошқа



Мың найзалы жалғыз батыр
Жауларына алғызбай тұр.

Кірпі



Жел-боранда жел болып ескен,
Шекесіне сексеуіл өскен.

Бұғы



Құрық та салдырмай бұлқынар
Матрос майкалы жылқылар.

Зебра



Тышқаннан басқа батпаған,
Бір шланг, төрт баған.

Піл



Іші жұмсақ, сырты қатты,
Еті қызыл, сүті тәтті.
Соғым үшін сайлап қойдым,
Бордақылап байлап қойдым.

Қарбыз



Кіргенде ініне сыңар-ды,
Ұрпағын ертіп ол шығарды.

Картоп



Көйлек, бешпет, халат та
Киген екен қабаттап.
Ақырында июннің
Терлеп, жанып-күйгесін,
Үстегі бар киімнің
Қойды ағытып түймесін.

Капуста



Ертеңгілік үлкен,
Кешкілік үлкен,
Талма түсте кішкентай.

Күн



Көк аспанды байытқан
Қара бұлтқа тәп-тәуір
Пайда болып ғайыптан,
Ғайып болды от-тамыр.

Найзағай



Көбелек секілді келгенде,
Кеткенде әбжылан сияқты.

Қар



Тіріде, басы аманда
Асылып тұрар әмәнда.
Аяғы жерге тимейді,
Аязсыз күнді сүймейді.

Сүңгі



Шешесі — су да,
Әкесі — суық.
Көктемде өлер,
Күз күні туып.

Мұз



Көл бетінде керуен жол.

Құс жолы



Бояуларым қашып кетті,
Көк қағазды басып кетті.
Қатарларын тізіп алды,
Арттарында ізі қалды.

Кемпірқосақ



Қазан толды кілкілдеп,
Қайнайды жәй бүлкілдеп.

Жаңбыр кезіндегі айдын



Қанатсыз құс маңып барады,
Көзінен жас тамып барады.

Бұлт



Қабат-қабат, қабат-қабат ағаш үй.
Әйнектелген, лакталған тамаша үй.
Тұрады онда әр дәуірдің адамы,
Тұтпайды оны адамның тек наданы.

Кітап сөресі



Жазда жатса тыныстап,
Дейді қыста «жұмыс тап!»
Тауға шықсаң жетекте,
Қашады алып етекке.

Шана



Алпыс төрт тең бөлмеде
Отыз екі тұрғын бар:
Ақ, қара ғып бөлгенде
Бірін бірі қуғындар.
Ханы үшін де, жаны үшін
Бермейді олар намысын.

Шахмат