Айналайын, туған жер
Айналайын, туған жер,
Айдыныңдысағындым.
Айналасы көк құрақ,
Шалғыныңды сағындым.
Айналайын, туған жер,
Айдыныңдысағындым.
Айналасы көк құрақ,
Шалғыныңды сағындым.
Таңғы шықтай мөлдіреген күндерім,
Ай-жұлдызды ән салдырған түндерім.
Алпамыстың ақ сауытын киініп,
Құлағыма сыбырлап сыр жүргенің.
Құдай деген жан едің,
Құдай сені жебегін.
Күндер-күндер болғанда,
Түсіндің бе демегін.
Қанатың бар ұшасың,
Кең әлемді құшасың.
Мен отырмын жаза алмай,
Көңілімнің құсасын.
Гүл ұсыншы жанымды жадыратсын,
Өзгелерге құрбыңның қадірі артсын.
Гүл сыйланбай жүргелі көп болыпты,
Жүрегімді, жүзімді албыратсын.
Жабырқама жүрегім, жабырқама,
Қарап қалдың сен неге назырқана.
Мендегі бар бақыттың иесі өзің,
Бәрін де ал әйтеуір азырқама.
Сезім деген көл шығар,
Сағыныш ол мұң шығар.
Жанарымнан домалап,
Ағып барад тамшылар.
«Періште емес пендемін»,
«Аспанда емес жердемін!».
Төрт құбылам тең болса,
Неге сонда кендемін.
Сұлу дүние өзгерген,
Текетірес езбенен.
Жанымның бұлқыныстарын,
Жеткізе алмадым сөзбенен.
Құдіретіңе табындым,
Келеді Сізге ағылғым.
Жырыңыз неткен ғажайып,
Шуағына малындым.
Жаңара бер, жасара бер, Ақтауым,
Маңғыстаудың маң қаласы - мақтаным.
Өзіңменен бірге менің жолдарым,
Өзіңмннен бірге атады ақ таңым.
«Қырықкезде» там байғазың берілді,
Жорға даусы дүбірлетті төріңді.
Көк аспанға ақ күмбезің өріліп,
Кең далада сұлу шаһар керілді.
Түбектегі шаңырақ аңыз қала,
Тұрғандайсың сыр шертіп абыздана.
Құлағыма келеді ескі бір үн,
Ескі бір үн сарнаған қобыз ғана.
Тәуелсіздік, туған жер егіз ұғым,
Егіз ұғым салмағын сезінемін.
Сан ғасыр ата-баба аңсап өткен,
Шертілер сыры терең шежіремнің.
Ұран дал, қыран дала Тұраным,
Өсиетім, қасиетім, Құраным.
Мойнымдағы үзілмейтін тұмарым,
Өзің жайлы мына менің жыр әнім,
Адал едім, аппақ едім мен онда,
Іздеп барсам соның ізін табам ба?
Баяны жок, байламы жоқ заман-ай,
Айналдырдың бәрін аңыз аянға.
Бірде қоныр, бірде күрең түске еніп,
Мизам маусым мұңаяды түс көріп.
Жапырактың жайы солай қайтесің,
Бала қайын бой жаза гөр тіктеліп!
Жаман жердің бастырмаған шаң сызын,
Ғайбат сөзден естіртпеген жалғыз үн.
Түсірмеген күн көзінен басқаны,
Ишан әкем қиды қалай жан қызын?
Күй күмбірі тұншықтырып сан шуды,
Аспан жүзін ала бұлттан аршиды.
Арындаған, Абыл тартқан бұла күй,
«Аранжанның шалқымасы» шалқиды.
«Ғұмыр қысқа қызығындай бір жаздың»,
Сырын айтып сыңсиды құм,тыңдар кім?
Шілде айының аптабындай өртеніп,
Фәниге арзу жүрегімнен жыр жаздым.
Соры басым болса дағы сұсы бар,
Мінезінде Адалдықтың күші бар.
Мың дүлейді жөнге салар әп-сәтте,
Машайықтай мысы бар,
Ай сәуле жүзді ақ жеңгем,
Әлдилеп бесік бөлеген,
Бекзат боп өскен ұл едің,
Төреге жұртың теңеген.
Сәуле ендірген сұрғылт тасқа сұрықсыз,
Өнер кие, сенім берік, күдіксіз
Мойындаған пайғамбар да, патша да,
Тәжім еттік хас өнерді ұғып біз!
Қырық қыздың сәні бар мәнерінде,
Қырық қыздың сыры бар әлемінде.
Бесігінде ұлыма атастырған,
Дәл осындай қалыңдық бар елімде.
Үр жаңа үлде бүлдеден
Шымылдық шаршы құраған
Інжу менен жауһардан
Қапсырма белдік қынаған.
Үкілі бөрік киіп қамарлаған,
Үстірттің үстін шолып самалдаған
Құмартып құлақ түрсін құба дала
Бөбекке Қайып тағы ән арнаған.
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі