Қарағандының қаралы күнінде жазылған өлең
Азаматтарынан айрылған
Алып Қарағанды
Қаралы!
Қайғы ішіп, қан жылаған
Азаматтарынан айрылған
Алып Қарағанды
Қаралы!
Қайғы ішіп, қан жылаған
Халықтың алақанында отырғандай
Сахнада отырған, ей, Әшірбек,
Әлі сен талай
Елің мен жеріңді ойлап
Алла тағала құдіретімен,
Әулие-әмбиелер жебеуімен
Азат болғанына қарамай
Не тіліне ие бола алмай,
Тебіреніп кетсең
Тастарыңды допша домалататын,
Асқар таулар,
Сендер де үндеме,
Түсімде
Аузымнан
Үш тіл өсіп шығыпты.
Құнарлы топырақты жерді
Алып Қазақстанның
Түкпір-түкпірінен келген
Алпауыт иттер
Үлкен Шаһардың ішінде
Жын менен
Пері соққандай
Неткен
Дүлейлі шаТемірхан Медетбекбыт бұл!—
Сонау бір жастық жылдары
Ашудың уын,
Ызаның суын ішкенде;
Бір қазақты жұдырығыммен
Шүкір,
Көп нәрсені білдім,
Көп нәрсені көрдім...
Пайғамбар жасына да келдім.
Сол бір көріністі
Еске алсам
Күйреп қирағандай
Боламын тас-талқан:
Кереметпіз деп
Аузымызды айға білесек те,
Өмірдің иманды болмысы
Алға жүрмеді,
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі