Өлеңдер жинағы - 213 бет

Ньютон алмасы

Шөмішбай Сариев

Үзілді Алма!
Ұлылық жаршысындай,
Табиғат көз жасының тамшысындай.
Тап болды ұлы Ньютон маңдайына,

Толық оқу

Күтпеген қонағыма сыр

Шөмішбай Сариев

Тойы көп тылсым дүние ойды ұрлаған,
Тегін сый сыбағасын қойдырмаған.
Содан ба сынай келген конағымдай,
Отызым, отыз сауал қойдың маған.

Толық оқу

Шығыс аңызы

Шөмішбай Сариев

Зұлымдықпен үшеуі әділетсіз күштеді,
Өлмес үшін қабірге қарсы келмей түс деді.
Бізге керек тісі деп көрде жатқан өліктің,
Үңірейіп ажалдың алты көзі төніп тұр.

Толық оқу

Жеңіс күні

Шөмішбай Сариев

Толғатты өмір сәбиді
тоғызыншы май күні,
Жеңіс атты нәресте
көздерден сүртті қайғыны.

Толық оқу

Тығын

Шөмішбай Сариев

Қарлы жолды қоймады омбылатып,
Алдыңнан өмір нұрлы жол құлатып.
Иығыңа қол емес қанат бітті,
Қыран құс — маңдайыңа қонды бақыт.

Толық оқу

С-ға

Шөмішбай Сариев

Өкпелеттің бе мені,
Әлде мен өкпелеттім бе?
Әйтеуір, кінә таққаным бекер,
Көрмедім сені,

Толық оқу

Ұрпақ үні

Шөмішбай Сариев

Уа, бабам, ұрпақтарға, уақытқа сенген ең,
Ұлы Жердің үстінде:
Болашағың — Мен келем!
Жұлдызың боп сөнбеген,

Толық оқу

Момын жайлы балама сыр

Шөмішбай Сариев

Білуге құмартады-ау жаралса адам,
Түйе жайлы айтайын балам саған.
Барғыштайтын әкеңдей ауыл жаққа,
Төрт түліктің бірі бұл дала аңсаған.

Толық оқу

Дала мен тау

Шөмішбай Сариев

Дала мен
Бір ана баласындай,
Даналығы өмірдің бар осындай.
Расулдың ойлы жыры —

Толық оқу

Шофердің

Шөмішбай Сариев

Шофердің,
Ұшқыштың да тасқаны ма?
Көңілдер кемерінен асқаны ма?
Құдірет пе?

Толық оқу

Шетелдік ақынға сыр

Шөмішбай Сариев

Батыстан іздеп ажалын атаң тартты майданға,
Шығыстан іздеп тажалын әкең өлсе Сайгонда,
Сайгонда, бәлкім, Тайванда.
Ал енді сенің өзіңнің

Толық оқу

Мұз айдыны

Шөмішбай Сариев

Жастық шағым — айдын мұз,
Сырғанадым желікпен:
Көз алдымда қай бір қыз,
Аумайды ерке еліктен.

Толық оқу

Журналист

Шөмішбай Сариев

Экрандарға —
Көздердің қараттың бәрін,
Эфирлерден —
Өмірдің тараттың әнін.

Толық оқу

Ата жолы

Шөмішбай Сариев

«Анасы,
Ажалы да теңіз бе еді?
Толқыны тағдырымен егіз бе еді?
Атамды жұтқан кезде,

Толық оқу

Әкеммен қоштасу

Шөмішбай Сариев

Алқа-қотан отырмыз дөңгеленіп,
Арыстай әкем жатқан төрге келіп.
Бейнетпен көз ашса да дәл осылай,
Өмірде шаршағанын көрмеп едік.

Толық оқу

Жолда тас жатыр!

Шөмішбай Сариев

Еңсе де жанарыңа сұрақ, күдік,
Өмір өтіп барады жылап, күліп...
Қызықсың-ау, о, адам, жолдарыңнан
Қозғамадың сол тасты құлап тұрып.

Толық оқу

Тағдыр

Шөмішбай Сариев

Өмірден өтер дейсің кез ілмей кім?
Адамнан бәрін күтем,
Безінбеймін.
Енді мен ажалымнан басқа дұшпан,

Толық оқу

Ұлылық

Шөмішбай Сариев

Мұхит – түпсіз кемеңгер, дала — шексіз
даналык,
Тау алыбым тұрады ұлылықтан жаралып.
Үшеуі де еңселі,

Толық оқу

Соңғы сөзі ағаның

Шөмішбай Сариев

Екі көзім – екі бұлт,
Төгіп жатыр нөсерлерін қайғымен;
Ауру деген жер-жүректің төсіне
Тіліп түскен білем.

Толық оқу

Жол басы

Шөмішбай Сариев

Ұйқысы алып далаң ең,
Өткеніңе енді, міне күйінші.
Атағыңа колды соғып бар әлем,
Сұрап жатыр сүйінші

Толық оқу