Кел, балалар, ойнайық!
Кел, балалар, келіңдер,
Қолдарыңды беріңдер,
«Мысық-тышқан» ойнайық.
Мысық пенен тышқандай
Кел, балалар, келіңдер,
Қолдарыңды беріңдер,
«Мысық-тышқан» ойнайық.
Мысық пенен тышқандай
Тіл деген -өнер-білім есігі ғой,
Тіл деген- Абай, Мұхтар есімі ғой.
Тіл деген- менің қазір талантымды,
Танытып тұрған жалғыз есілі ғой.
Үлкенге құрмет кішіден,
Достарым мұны білгейсің!
Сыйлаған құрмет ісіңмен,
Өзгеге тәлім бергейсің.
Ұғындырған ұлылықтың не екенін.
Құлын шағым кісінесе қырлардан
Желпілдеген жел боп саған жетемін!
Құнан кезім күркіресе, күндей боп
…Кісі таңдап араласу – сән болды,
Жоқтың жолы – кеседі деп бар қолды.
Ол қырттарға өкпе де артпай, наз да артпай,
Тамашалап жүріп келем тар жолды.
Ойдан басқа серiгiм жоқ. Сенделгем.
Түсiмде де ойлар маза бермейдi…
Жұмыр жерден сыр жасырғым келгенмен,
Жүрегiме кiр жасырғым келмейдi.
Қарғам-ау, себеп көп-ті мына өмірде,
Себепсіз жүре алмайсың біреуің де.
Бағың жүр.., жақсылардың жүрегінде,
Сорың жүр.., жамандардың тілеуінде.
Бұ дүниенің сахнасында
Құдай қойған драмадай күрделі,
Тағдырым бар мүлде бөлек сүрлеуі.
Кісендеулі жүрегіме қарамай,
Бір-ақ күнде бақ та жайнар, сор қайнар.
Бір-ақ күнде жөнсіз сөзің — жол байлар.
Дəн теріп жүр жапасынан сиырдың,
Біздер, əлгі… бұлбұл дейтін торғайлар…
Досым бар ма, бiлмеймiн, жауым бар ма?
Тамырымнан бүгiлем дауылдарда.
Бауырымды жегiзiп “ит пен құсқа”,
Ақыл айтсам, сосын кеп, бауырларға.
Ауылдан Алматыға кеше келген,
Ізетті қыз екенсің шеше көрген.
Еркіндіктің есігін ерте ашыпсың,
Сүрінеді екенсің неше жерден?
Қолға алып домбырамды аттанайын,
Көңілде не бар екен ақтарайын.
Жібекке меруертті қолмен тізіп,
Нақыштап сөз өрнегін тақталайын.
Ал ұста, ойды тербеп, қолға қалам,
Жалқау боп, жүре бермей, болма сараң.
Артыңа аз да болса бір сөз қалдыр,
Бар болса, баста пікір, ойда санаң.
Ешкім де,ешқашан да ұмыт болмас,
Ол күндерді енді Құдай басқа салмас.
41-дің маусымы жиырма екінші,
Бұл күндерді қазақ елім ұмыттырмас!
Заманда ел билеген хандар өткен,
Толғауы жоқ тоңмойын жандар өткен.
Хат танымас қазынадан халық қанап,
Аң патшасы арыстан түсті бетпен.
Уа, Хан ием, Хан ием,
Құлағыңды сал, ием.
Талан болды біздерден
Сансыз дүние-мал, ием.
Маң-маң басқан, маң басқан,
Төрт аяғын тең басқан,
Шудаларын шаң басқан,
Өркештерін май басқан
Бай баласы байға ұқсар,
Байлаулы тұрған тайға ұқсар.
Би баласы биге ұқсар,
Алты қанат үйге ұқсар.
Асық ойнап тақырда,
Ат байлаған ақырға,
Асыр салған балалар
Айналады батырға.
Қызыл, жасыл қарындаш,
Қызықтырар баланы,
Қарындасым Қарлығаш,
Қызық сурет салады.
Көктем келіп, қырда,
Құлпырады шалғын,
Қозы, лақпен бірге,
Ойнап, асыр салдым.
Мұнай жерден құдай берген нәсібім,
Мұнайшылық мәртебелі кәсібім,
Жасырынған жер астында жеті қат,
Қазынаның біз аламыз асылын!
Көкшетау Ақмоламен егіз еді,
Жарасқан қос аққудай теңіздегі,
Сән түзеп Сарыарқада Астанамыз,
Тамырын тереңдетіп негіздеді.
Өмір қандай ағын,
Ғайып болған сағым,
Сағындым ғой сені,
Бал балалық шағым!
Іздедім сені,
Жер менен көктен,
Іздедім сені,
Күндерден өткен,
Кейде оттай лаулайсың,
Кейде суық қардайсың,
Ашып айтпай сырыңды,
Жұмбақтаудан танбайсың,
Таңғажайып дүние,
Таңғалдырып келесің.
Дүниеге кім ие,
Ойландырып келесің.
Жастық жалын бойымызда,
Асқақ арман ойымызда,
Біз келеміз...Жаңа дәуір!
Алаш туы қолымызда.
Аяңдай басып келеміз,
Қалауын тауып көңілдің,
Көтере білдік қосылып,
Өмірдің ауыр, жеңілін.
Нұр шашып жүруші едің жан-жағыңа,
Апырмай, қатулана қалғаның ба?
Қабағың түйілгені жараспайды,
Не болған демей ме жұрт жан жарыңа?
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі