Қойлар
Ұлар ұшқан кешегі ұлы дала төсінде,
Жылнамалар жылыстап, заманалар көшуде.
Ұлы дала төсінде көз ұшында көсілген,
Бір оқиға көрдім мен, мәңгі кетпес есімнен.
Ей, ақын, күйбеңді қой, жаз жырыңды,
Қайтесің қорға қиып аз күніңді.
Сабасын қара түннің шайқап жібер,
Шабыттың қабағынан наз білінді.
Арман-құс аппақ періште болып,
Алқалап жүрер ақынды.
Бірде шың, бірде еңіске қонып,
Байыздау білмес пақырды.
Тәпсір төккен тілінен,
Жүрегінде тұма бар.
Ақиқаттың түбінен,
Мән іздеген пірадар.
Көркем гүлге толған кезде қолатым,
Көкірекке кестелі мұң қонатын.
Өзегі кең өлең деген өлкеде,
Қиялымның қақтырып ем қанатын.
Көңіл суық, жетпей тұр сырласуға.
Жетпейді сөз айтуға, мұңдасуға.
Мен үндемей тұрсам да ауыз ашпай,
Сөйле досым, маңызды сыр жасырма.
Тәуелсіздік - бұл менің бостандығым,
Он алтыншы желтоқсан тосқан күнім.
Ұрпақ көрсін еркіндікті деп күрескен,
Алты алаштың баласы қосқан үнін.
Өкінішпен баса алмайсың өткеніңді.
Қиялдайсың, көп іздейсің күткеніңді.
Амалсыздан тарығып оңашада,
Сағынасың ерте-кеш кеткеніңді.
Барар едім, өмірді өртеп көргісіз,
Хат жазар ем, мекен - жайың белгісіз.
Ән салар ем, тәңір дауыс бермеген,
Жыр оқимын, тұла бойды кернеген.
Ақша қар да, аппақ арман қуантпас,
Енді мұңнан қорғай алмас құшағың.
Ыстың тәнің, қыстың әні жұбатпас,
Темір төсек – құшарым.
Сұрамаймын мейірім сенен жылап,
Тәкаппарлық әлі де солмағандай.
Махаббат па?
Ол бүгін менен жырақ,
Қысқы шаһар. Ұзын көше. Түнгі шақ
Өзім деген өлең үміт тым жырақ.
Әйнегімде қырау биін қалдырған
Бүгін маған жалғыздығым құндырақ.
Алматы, кешір, таң мен кештерімді,
Өткізген сенен жырақ.
Білмеймін, не істерімді?
Кеш күлген арманыма кеудем –тұрақ.
Ақындыққа о бастан-ақ бекінгем,
Өлең - өмір, өлең - менің тағдырым.
Енді ешқашан ештеңеге өкінбен,
Жүрегімде бар ғой менің ақ жырым.
Мұңнан қашпан жеңе алмас,
Ғашықтықты қайтаратын дәрі бер.
Маған ешбір тәуіп көмек бере алмас,
Сағынышты тарқата ма дәрігер?
Халықтар несие алады -
Тоқал тамының қамы үшін,
Банктер несие береді -
Тоқалдарының қамы үшін.
Сізге өлең жазбағалы көп болды,
Хат келмеді Сізден де.
Бəлкім, сезім жалт етті де жоқ болды,
Əддіміз жоқ іздеуге.
Мен Сізді жақсы көрем, жасырмаймын,
Жарқ еткен бұлтты күні жасындаймын!
Өзіммен өзім жүріп өртенемін,
Иә, мен осындаймын!
Уақыт деген ұғым бар да,
Өзі жоқ.
Бақыт деген ұғым бар да,
Өзі жоқ.
Жолымда кездескеннің барлығына,
Сәлем берем, қарамай паңдығына.
"Кісі" демей және де кіші демей,
Құлақ салам құлдықпен жарлығына.
Кеш батса естігім кеп жұлдыз үнін,
Түрлі түске бояймын мұң қызылын.
Сізді сүйетініме сенді бəрі,
Сіз ғана сенбедіңіз бір қызығы.
Сізді ойламай ұйықтау мүмкін бе осы?
Сізді ойламай ояну мүмкін бе осы?
Ертегіге айналып кетейікші ə,
Бір бақытты түніме мың түн қосып.
Мен оны қызғанбаймын, неге екенін?
Білемін... оған ғашық қыздардың көп екенін.
Сезімнің қоя алмаймын нүктесін де,
Сөзімнің айта алмаймын тоқетерін.
Əлемді сызықтар билейді,
Билейді сызықпен нəзік құс.
Құс-қанат ғұмыр да күйрейді,
Олар да жылайды жазықсыз.
Құлазыған көңілімді емдер кім?!
Құла-дүзде келед кейде сенделгім.
Тағдырымның тырнағын-ай тым ащы,
Тікенегі секілденген шеңгелдің.
Ей, адамдар!
Сұрамаңдар көйлегімнің бағасын,
Сұрамаңдар көңілімнің наласын,
Жүрегімнің жарасын.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі