Сен өлеңсiң
Сен өлеңсiң,
Тұп-тұнық тұма жырсың!
Тумай жатып туажат күнəлiмсiң.
Адам болып келген соң бұл фəниге
Жүрек байғұс бүлкiл қағып
Жүрек байғұс бүлкiл қағып,
Тiл қата алмай тылсым жанға,
Құлын мүшең ырқымды алып,
Құлқым қанып... құлшынғанда,
Сан дүбiрдi санамнан өшiргелi
Сан дүбiрдi санамнан өшiргелi
Өтiп жатыр өмiрдiң көшi iлгерi...
Кəдуiлгi пенделiк пешенеммен
Қадiрiңдi кеш бiлсем, кешiр менi.
Қаншайымға
Қаншайымға
Махаббат деген майданның
Көзiндей көне көрiнген,
Шашыңнан, жаным, айналдым,
Он бес күн
Болғанмен қанша сөзi бал,
Сезiмсiз жанды «сараң» дер.
Он бес күнiңдi өзiң ал,
Он бес күнiңдi маған бер.
Қарағым, сiз қайдағы, бiз қайдағы
Қарағым, сiз қайдағы, бiз қайдағы...
Көңiлдi, көктем көшiп, күз жайлады.
Құздан да биiк бiлем қыз құзыры,
Қылдан да нəзiк бiлем қыз байламы.
Тəттi мұңның
Тəттi мұңның,
Ақ түнiңнiң айғағы
Дөңгеленiп Ай туғанша қайда əлi...
Көк жүзiнде көзiн ашып сан жұлдыз,
Сен менi жат көрмегiн, жат көрмегiн
Сен менi жат көрмегiн, жат көрмегiн,
Ащы су болған шақта «тəттi» ермегiм.
Алланың көрген емен əлiмсақтан
Ақынға басыбайлы бақ бергенiн.
Жанарыңмен тұнық қара
Жанарыңмен тұнық қара
Есiмдi алдың, Лəйлi-елесiм...
Саусағыңды бүгiп қана
Қашан маған шəй бересiң?
Жанымды түртiп жəй жатқан
Жанымды түртiп жəй жатқан
Келiп бiр қалдың қай жақтан?
Жəннаттың Перiштесi ме ең,
Жанарын нұрмен жайнатқан?!
Бұлт маңады тау жаққа көктен көлбей
Бұлт маңады тау жаққа көктен көлбей,
Өрекпидi өзен де өткел бермей.
Уақыт шiркiн барады қайда асығып,
Су бетiмен жүгiрiп өткен желдей?..
Жүрегiмдi түбiнен
Жүрегiмдi түбiнен
Қазатын жан бар ма екен?
Жан жарасын тiлiмен
Жазатын жан бар ма екен?
Сенi ойласам...
Сенi ойласам, көзiмде мұң жатады,
Таң алдында тəттi үнiң тiл қатады.
Алып ұшқан көңiлiм аялдамай
Сағыныштың көлiне шым батады.
Көлгiрсiген көп түндей
Көлгiрсiген көп түндей
Көңiлi ала күздiң де.
Хабарласпай кеттiң ғой,
Менен күдер үздiң бе?
- Виктор Франкл
- Оразбай Сарыбаев
-
- Виктор Франкл
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі