Күй атасы
Жауласқан тұрақ қайда хан мен ерге,
Жөңкілген жортуылда кемеңгерге,
Қаңбақтай жел айдаған соғып кетеді
Ай сайын күй аңсаған туған елге.
Бір еменнің бұтағындай,
Досымменен өстім бірге.
Жүректей ек соққан тынбай,
Бір кісінің көкірегінде.
Колхоздас екеуі де өрімдей жас,
Егіздей бірге туған - түйдей құрдас.
Екеуі ес білгеннен бірге ойнаған.
Ең алғаш мектепке де бірге барған.
Тым жақсы сайтан бір кез періште екен,
Тегін жер, тегін ішер пейіште екен.
Жайғасып жатады екен Обломовша,
Тағат жыр жазады екен іші пысса.
Партиямыз жүрегінен, жанынан
Тастады елге жалын атқан жаңа ұран.
«Аттан!» - деді тағы да бір жеңуге,
Далаларда дабыл қағар шеруге. –
Отанға, партияға менен рапорт,
Қабыл ал ақын сөзін қадырлы жұрт,
Бұл ермек емес, яки, сөз құмарлық,
Сөйлеуге республикам берді жарлық,
Жолдас, Маяковский!
Мен де ақынмын өзімше
Ырғақ, ұйқас құрағыш,
Өзгелерді сынағыш.
Тынбай жел бұрқыратып құмды айдайтын
Ақ шаңдақ көк аспанды ылайлайтын.
Қойнында үрей боран әлсіз үйшік
Жатқандай жер тістеніп құламайтын,
- Тлеуғабыл Шырайлым
- Тлеуғабыл Шырайлым
- Тлеуғабыл Шырайлым
- Тлеуғабыл Шырайлым
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі