Өлеңдер жинағы - 305 бет

Бола алмайды көңіл құз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өкпелеген баладайын бұртиып,
Кең қабағын бірде ашып, бір түйіп,
Қуақы жас қыз мінезді қоңыр құз
Құбылады көңіліне сыр түйіп.

Толық оқу

Қысқы түн

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қысқы түн.
Манаурап маң тыным алып,
Ай нұрын төгіп, аймақ сағымданып,
Күн түскен тұнық айна сынығыңдай

Толық оқу

Көктемде

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көктем – жастық, жаңарудың басы да,
Көктемінде гүлдер таудың тасы да.
Көктемінде көгермес зат бола ма,
Келмейтұғын ажар бар ма нашына?

Толық оқу

Көгал

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көк торғын дала көкпеңбек
Көркімен тартып өзіңді.
Көбелек ұшып көлбеңдеп,
Оятып ұмыт сезімді.

Толық оқу

Жылқыасқан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тіп-тік кезең әйгілі Жылқыасқаным,
Өзіңе арнап сағынып жыр бастадым.
Бауыры дауыл, үсті жел, ерге қанат
Көргенім жоқ мыңғырып жылқы асқанын.

Толық оқу

Қатпас бұлақ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бу бүркеніп бұралған Қатпас бұлақ,
Сарқырап ол қиядан жатпас құлап.
Қына тастың түбінен мөлдіреген
Бота көздер ақпанда қатпас бірақ.

Толық оқу

Бөке өзені

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мынау өзен бұралған Бөке деген,
Өз қызымын мен мұның бөтені емен.
Өр толқыны жасымда еркелетіп,
Ағынымен ойнатып жетелеген.

Толық оқу

Туған жер

Тұрсынхан Әбдірахманова

Атақты болмаса да өзен, көлі,
Жайқалған торғын тоғай – жасыл белі,
Сар дала селеу басқан болсын мейлі,
Әркімнің езіне ыстық туған жері.

Толық оқу

Үй тас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Орданың ерен екен тауы мына,
Қазақтың аңыз болған қауымына,
Шалдырмай аңызаққа, ақ боранға
Алыпты екі жасын бауырына.

Толық оқу

Есімде

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Жан досым!»
Неткен мөлдір сөз.
Жалыны қандай мол еді.
Бағына ұмыт сол бір көз

Толық оқу

Қысқы дала

Тұрсынхан Әбдірахманова

Арқанын мынау байтақ даласына
Япыр-ай, қарап көзің қанасын ба!
Қай мезгіл, қай бұрышын көрсең-дағы
Қаласың ғажайыптар арасында. 

Толық оқу

Сый домбыра

Тұрсынхан Әбдірахманова

Елімнің арқалаған мол мұрасын
Қос ішек, тоғыз перне домбырасын,
Қоңыр үн, күмбір күйге ілестіріп,
Көңілді көшіріп бір қондырасың.

Толық оқу

Кездесу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір кезде менің дағы ұям еді,
Биікке жетелеген қиял еді.
Бүгін біз уақыттың құзырымен
Құрметті дружинаның пионері.

Толық оқу

Армысың

Тұрсынхан Әбдірахманова

Армысың, қарт Шыңғыстау тізбектелген,
Қызыңмын сағынышпен іздеп келген.
Сонау бір отты жылда бауырында
Сайысып, қиындықты жүз бөктергем.

Толық оқу

Семейге

Тұрсынхан Әбдірахманова

Отанның қай бұрышы болсын өгей,
Аларсың қай асылды оған теңей!
Дегенмен арқам тұнғыш сызға тиген
Ыстықсың жасырмаймын туған, Семей!

Толық оқу

Арнау

Тұрсынхан Әбдірахманова

Демеймін түнді қуған күндізіңмін,
Демеймін жалғыз жанған жұлдызыңмын.
Болса егер елім биік, өзім биік, –
Деп жүрген ортаңдағы бір қызыңмын.

Толық оқу

Тентегім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Айналайын, тәмпіш танау тентегім,
Тентегіме тәнті емен мен тегін.
Сенем түбі келетінін қолынан
Не келсе де өткір, өжет еркенің.

Толық оқу

Мейірланым

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кішкентай ботам,
Мейірланым, сол мейірлім,
Жаныма сусын
қалтқысыз сәби пейілің.

Толық оқу

Арман-думан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Үй ішім боп армандаған Армансың,
Қамығумен көңіл әбден талғансын.
Тіршілігі ымырт сынды қоңыр үй
Шамы болып туа сала жанғансың.

Толық оқу

Аулада

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жауыпты бүгін алғашқы,
Мамықтай аппақ ұлпа қар.
Тебеміз шаңғы сырғанақ, –
Деп қуанды балалар.

Толық оқу

Суретші

Тұрсынхан Әбдірахманова

Суретші қолға бояуын алып,
Көлеңке жаққа жайғасты барып.
Асықпай баппен бастады істі,
Бояумен қанық алуан түсті.

Толық оқу

Аяды

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақ лақ маңырап,
Енесін іздейді.
Ал Әсем таңырқап. –
Тиді екен кім? – дейді.

Толық оқу

Әсем

Тұрсынхан Әбдірахманова

Иығына шәлі салып,
Үлбіретіп лента тағып,
Қуыршағын киіндіріп
Жатыр Әсем үстін қағып:

Толық оқу

Бөбек

Тұрсынхан Әбдірахманова

Титтей ыстық жүрегінде
Түр ғой сенін, таң күліп.
Қылығыңа қызықтырып,
Аймағыңды таң қылып.

Толық оқу

Жасай бер, аға!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жыр мазалап шала ұйқы
Жүргенде дала бағында,
Ерғалидың Хамиты
Атанған жаңа шағыңца.

Толық оқу

Көп пенен аз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өмірде не аз, сонда даралық мол,
Қашанда азға көптей жетпейді қол.
Орманда не өспейді? Бәрі шынар
Емес қой әрбір аздың негізі сол.

Толық оқу

Жыр шашу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Заңды дер достар бүгінгі көңіл тасуын,
Қиналмай жеңген сексеннің заңғар асуын.
Қадірменді аға торқалы мынау тойыңа,
Ерсі ме төксем меруерт жырдың шашуын.

Толық оқу

Шолпан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақтоқтысың Ақан жанын
Жалыныңмен баураған.
От көзіңнің ұшқынынан
Өлік кеуде лаулаған.

Толық оқу

Алатауы ақындардың

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жердегі әр биіктің бар атауы,
Әділ ғой сізді халық дана атауы.
Торқалы тойыңызға құтты болсын, –
Дей келдік, ақындардың Алатауы.

Толық оқу

Ақын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақында Ілиястан кім аса алған,
Мың бұлбұл көкірегіне ұя салған.
Табиғат жомарттықпен алуан сырлы
Өнерден сом тұлғасын құя салған.

Толық оқу

Қайран ағам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тұңғыш іңгә үнім тарап,
Сызға арқам тиген үйім.
Лаулап жалын жанды жалап,
Өртегендей мынау күйің.

Толық оқу

Ақынға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әйел жаны сырға сараң, берік қой,
Сырға сабыр егіз сынды серік қой.
Кейбіреудің өзіменен мәңгілік
Кетеді ғой не бір сыры, көрікті ой.

Толық оқу

Концерт

Тұрсынхан Әбдірахманова

Театр іші лық толы адам,
Сөнді шам.
Жым-жырт.
Жұрт тына қалған.

Толық оқу

Мұхтар ағаға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Секілденді босқа сөз
Жеткізбестей ойымды.
Көрсетіп қалғым келген жоқ,
Болмаса бүгін бойымды.

Толық оқу

Егізбіз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір жүзіктің көзіне
Сыйғанындай атымыз,
Егіз елдің қызымыз,
Егіз шыққан затымыз.

Толық оқу