Наурыз келді ауылға нарға мініп
Наурыз келді ауылға нарға мініп,
Қаңқылдап жүр аспанда қарға күліп.
Жадырайды дүние жарқылдайды,
Жақын келіп қалғандай алдағы үміт.
Наурыз келді ауылға нарға мініп,
Қаңқылдап жүр аспанда қарға күліп.
Жадырайды дүние жарқылдайды,
Жақын келіп қалғандай алдағы үміт.
Наурыз келді, Күлеке, байқадың ба,
Қатығыңды түндегі шайқадың ба.
Құлшынасың толқындар алып қашып,
Құлаш ұрған баладай қайта ағынға.
Қайтадан ғашық болғым келді менің,
Жанымды еріте ме ендігі ерін.
Несіне уайымдаймын, босқа жүдеп,
Жүрегіммен үйлессе басқа жүрек.
Ақ қағазға түсіріп сырын сыйған,
Қалай ғана туған ел қырын қиғам.
Жапырақ жауған сары күз сәуле шашып,
Жабырқаған жаныма нұрын құйған.
Ана жон жанушырып қаскыр қашқан,
Іздерін топ аттыға бастырмастан.
Жалт беріп сол бөрідей нуға сіңген,
Ол күндер көзден ұшты -ау таптырмастан.
Естен бәлкім кетпейсің,
Қалмас тіпті елесің.
Жалғыз туып көктейсің,
Жалғыз жатып өлесің.
Ауыр жолды таңдағам, жеңіл жолда бақыт жоқ,
Аламанда алаңсыз керілуге уақыт жоқ.
Жеңіл жолмен жүргенді Жаратқанда кешпейді,
Қараша үйде жаққан от көкіректе өшпейді.
Сыймай аққан арнаға түбi
өзендей толармын,
Үзiлетiн жанардан бiр тамшы жас болармын.
Мән бердiм де бiр күнi
Тым көңiлсiз
өттi қызық күзiң де,
Қыздар маған хат жазбайды бүгiнде.
Құлағына сыбырлап мен ақырын:
Әлi серiк сол мұң менен
сол қайғы,
Амал қанша жаз өткенмен күз келер.
Ақын адам жаман адам болмайды,
Есiмнен мәңгi шықпай да қойған бiр елiк,
Елiкке сол бiр көңiлi құрғыр тұр ерiп.
Болмағанменен аймаңдай, алтын айдарлы,
Адал сүт емiп ауылдан шыққан ұл едiк.
Гүл терген асыл еркем Бөкейiңнен,
Кетпейдi бала бейнең көкейiмнен.
Аруын Күреңбелдiң ұмытпасын,
Жыр жазып кейiнгiге кетейiн мен.
Ғашық боп тұрған өзiңе үзiле жалған,
Сағынар кейiн сонда мен күзiме барғам.
Аспаннан ағып қос жұлдыз құлаған едi-ау,
Көзiңнiң жасы секiлдi жүзiме тамған.
Сыр жасырды Тұрымбеттен қалған бау,
Еңсені езді шемен болып қалған дау.
Ақылды боп көрінгім кеп тұрғанмен,
Сол баяғы Қасымың ем аңғалдау.
Бес саусағымдай Бесқалам,
бар екенсің ғой жарықтық,
Заманалардың өтінде,
Қан -қызыл болдық, тарықтық.
Қоңыратқа* барғанда,
Алуан түрлі күй кешкем.
Қоңыр салқын самалы,
Көңіл күймен үйлескен.
Ана белең, мына сай, қыраттарды,
Жүрегіме, санама орап алғам.
Есіме сап ұмытқан мұраттарды,
Шыға келді жамырап солар алдан.
Мен өзiмнен бөле алмадым Тұранды,
Дос екен деп жақын тарттым жыланды.
Сұлу құштым,
шарап та iштiм,
Түркiстан ием,
тарихы түпсiз тереңiм,
Айдындарыңа аққулар қонған ел едiң.
Он сегiздерге
Аласапыран жылдарды,
басыңнан талай кешiрдiң,
Қаншама шаңды жорықты,
санадан сызып өшiрдiң.
Көше ақындары,
Көше ақындары,
Арғымақтары даланың,
Алшаңдай басып келе жататын
Пәни мен бақиды ойлап жабырқаңдар,
Пендеде мұрсат бар ма қабiр таңдар.
Бабайқорған мүлгидi ақсұр бейiт,
Жанымда әкем, сосын Садырхан бар.
Ауылды ойлап,
қаланы ойлап, жырды ойлап,
Жүріп жатқан жайымыз бар сүр бойдақ.
Біз де ержеттік әне-міне дегенше,
Қол бұлғап қалды артымда
бозбала кездiң аспаны,
Алыстап кеттi-ау ақырын
махаббат дәурен дастаны.
Осы ауылдың бiр кезде өндiрi едiм,
Өткендi ойлап жан-жаққа телмiремiн.
Арманшыл ем, пәк едiм, алғаш рет,
Осы ауылда өлең боп мөлдiредiм.
Тамыздың туылыппын төртiнде мен,
Сырым көп сендерге әлi шертiлмеген.
Қолды сiлтеп кетiп ем барлығына,
Қайтадан Алматыға келтiрдi өлең.
Бес күн тiрлiк... жеткiзбедi-ау мұраттар,
Анталайды шешiмi жоқ сұрақтар.
Адамдарды әлдеқайда асыққан,
Алып қалып жатыр мұңлы қыраттар.
Мына жолдар барады алып көктемге,
Ешқашан да оралмайды ол өткенге.
Жете сала өте шығар жазды iздеп,
Мұратына бiздей ол да жеткен бе?
Қазақ, қазақ дегенмен,
Сан қашырды-ау ұйқымды.
Құс ұшырып төбемнен,
Өзiмiздi жұбаттық,
Ұлтына сай болар,
Бiр ұлың ем далалық.
Жан дүниеңдi қайғы алар,
Топырақтан жаралып.
Осында қалған келмеске кеткен күндерiм,
Жұлдыздар аққан, нұр шашқан айлы түндерiм.
Қиялмен ғана оралатыным өткенге,
Жан жүрегiмдi ауыртып қазiр жүр менiң.
Бұлбұл ма таңда бiр сәт сайрамаған,
Жiгiт пе елiн-жұртын ойламаған.
Дүниеден баяғыда өтiп кеткен,
Есiме түстi бүгiн қайран анам.
Еске түстi ертегi апам айтқан баяғы,
Менiң өмiр сапарым жер ортаға таяды.
Тiрлiк болды, бұл өмiр ештеңе де ұтпайтын,
Қайран анам, жан анам, бiр сәт естен шықпайтын.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі