Рейхстагты алыпты Рақымжандар
Рақымжан десе, нағыз рақымшыл жан,
Бауырмал, жат-жаранды жақынсынған.
Ақ жарқын, әзілге бай ақынжанды,
Кезі жоқ кеуде қағып батырсынған.
Өлеңдер жинағы - 32 бет
Ақ шабақтың ерлігі
Тұнық көлге отырмын қармақ салып,
Несібемді қалуға қармап қалып.
Жаратыпты адамды тойымсыз ғып,
Жердің бетін өле ме жалмап барып…
Құлыншағым
«Құлдыр, құлдыр құлыншақ,
Құлыншақты мінде шап».
Қарғып саған мінемін,
Ұят сенен жығылсақ.
Тырналар қайтып барады
Тырналар қайтты, тыраулап.
Қара балам!
Анасы ертіп өтті ұшып далалардан.
Мойнын созып қарады туған жерге,
Тұңғыш немерем Шолпанға
Бала келсе өмірге,
Дана келді дегейсің.
Ата-әже тойларын,
Ала келді дегейсің.
Арыстардың рухы берік ұстап тұр
Кешкен қасірет өшпей бірге өтеді,
Көрген қызық ұмыт болып кетеді.
Жан жарасы іште жабық жатады,
Дауа бермей қуаныштар жетегі.
Есенберлин кім десең
«Ғасырдың көркін құраған
Екі-үш қана роман», –
Депті Пушкин кезінде,
Сол ұғым әлі дін аман.
Арман-ғұмыр
Сенен артық көрмедім сымбатты адам,
Ашық еді жанарың мұң батпаған.
Көгілдірі аққудың секілді едің
Көк толқынның құшағы құндақтаған.
Асыд ана зиратында ақ қайың
Аралап Фазыл елін барғанымда,
Шарбақкөл көрдім ескі шарбағын да.
Көз тартты зор ақ қайың зират жақта,
Жайқалған жас қайыңдар жан-жағында.
Құтты болсын жетпіс жас!
Құтты болсын, Зайролла,
Жеткенің биік белеске.
Орта жас деген қақ жолға
Ту тіккен күнің емес пе!
Мен сүйгенді ел сүйді
Ақындық кеншілікпен тел табысқан,
Қос өнер – қос қанатым ел қонысқан.
Әрі жар, әрі сепшім, сен ортақсың
Менде бар қуат-жігер, ар-намысқа.
Ауыл кеші көңілді
«Ауыл кеші көңілді» боп самғады,
Абай әнін Нұрғисалар жалғады.
Сол ән жинақ қазақ үшін басы ашық
Хайдоллаға ескерткіш боп қалғаны.
Жанартау, сөнбес жалынсың
Ақтангерсің, Ескендір,
Әніңді қазақ жаттаған.
Сұлу саз болып көшкен нұр,
Бабалар рухын сақтаған.
Майра Ілиясқызына
Әншінің бәрі сұлу ақын үшін,
Сүйеді күміс көмей татымдысын.
Жырыма қанат байлап, әнге қосса,
Әлемде сол емес пе жақын кісім.
Домбыра сыры
Қазақтың сәні – домбыра
Думанды тойын ашатын.
Қазақтың жаны – домбыра
Мұңы мен шерін басатын.
Кеншілердің қаласында біздің үй
Кеншілердің қаласында үйімде
Үйреніп ем талай құтты үйірге.
Дәл қасында бүгін қатты тебірендім,
Тұрғандай боп баяғы жас күйімде.
Жезқазғанға
Мұнаралы қарасам шахталарға,
Жонда жүрген ұқсайды ат-құнанға.
Әне біреу алыбын атан дерсің,
Кіріп кеткен өркеші ақ тұманға.
Рухың сөнбес, жан аға
Асылдарды байқа, достым, іргеңде,
Адам, шіркін, барын сыйлай білген бе?
Қызылжардың қыран ұлын хас батыр
Кездестірдім Сыр бойында жүргенде.
Тағы да есеңгіреп қалдым да бір
Тағы да есеңгіреп қалдым да бір,
Жоқ жерде жылы шуақ жаудың ба нұр?
Күн түскен айдын көлдей мейірленіп,
Ай қабақ дидарың алдымда тұр.
Ұлытау барсаң ұлар бар
Ұлытау барсаң ұлар бар,
Ұларға біздей құмар бар.
Ұмыту қиын болған соң,
Ұйқысыз досы жыр арнар.
Мүдірмес жақ, сүрінбес тұяқ болмайды
«Мүдірмес жақ, сүрінбес тұяқ болмайды»,
Мен емес-ау, халқым айтқан ол жайлы.
Осал жерін мойындаған мықты ғой,
Тек ақымақ кемістігін қорғайды.
Сен өзгеден кербездеусің, сылқымсың
Сен өзгеден кербездеусің, сылқымсың,
Серпілсеңші, жүрегің бір бұлқынсын.
Сылап-сипап таба алмасам бабыңды,
Сезімі көп өз көңілім құлшынсын.
Ақын досым, қайғырма
Ақын досым, қайғырма,
Айтпасақ мақтау жырыңа.
Күннен алған айдың да
Шәк келтірем нұрына.
Сырымды жанға айтпаған айтады өлең
Сырымды жанға айтпаған айтады өлең,
Тағдырдың қызық сырын байқа менен.
Шабыттың өлең сүйгіш шарты да сол,
Барлығын тудырған жоқ «қалқа» деген.
Ауылға хат
Сәлемімді ал, тел өскен құрдастарым,
Ауыл жолын талай жыл бір баспадым.
Қолдарыңа тиді ме шағын кітап,
Тірлігімді баяндар жыр-дастаным?
Ақындықтың патшасы
Сәкен маған кім десеңдер, ағайын,
Ол – ұстазым, ерте құшқан арайын.
Бала күнде тығылып жаттап, оқумен
Жабық жатқан аштым жырдың сарайын.
“Ана сен сезбейтінсің”
Мені әркім жамандаса сенбейтінсің,
Ақылға, тек білімге ер дейтінсің
Тек қана шартпен сүйген бұл әлемде,
Сен менен түк те талап етпейтінсің.
«Желтоқсанға»
Еркіндік деп ерте кеткен боздақтар,
Салқын самал еседі әлі сол жақтан,
Рухың қандай қастерлі еді,халықты
Оята алған, қарлы аязда от жаққан!
“Ашаршылық азабы”
Бір зұлматтар болған елдің
Берекесін қашырған.
Сол қырғындар жетпей жүрген
Шындық шықпай ғасырдан.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі