Татулық - тірегіміз
Қандастарды бауырымдай көремін,
Жайма шуақ көңіліне сенемін.
Қарындастар түтін түтет кел-дағы,
Қонақжаймын,төрден орын беремін.
Қандастарды бауырымдай көремін,
Жайма шуақ көңіліне сенемін.
Қарындастар түтін түтет кел-дағы,
Қонақжаймын,төрден орын беремін.
Болмасамда көріпкел бал ашатын,
Болашағым ойымда тамаша тым.
Бақытым деп сол жаққа алып барар,
Бір ақ адам жаныма жарасатын.
Айналып әлегіне көп жүректің,
Дүрсілдерін біршама көп тіреттің.
Қамсыз соққан жұдырық жүрегіме,
Сұранбастан шоқ қызыл бір гүл ектің.
Білмесең, ей кімсана, даламын мен,
Көргенде кең даланы баламын мен;
Далада аунап алам, ойнап алам,
Кездесіп кеткен сонау бала күнмен.
Берен дүзде бөртіп жусаң қынажай,
Жеткен мәуірт көктем жерге шыдамай.
Бесқонақтың ықтап жаңбыр, қарына
Тұрды жалғыз жас босанған құралай.
Кіндік қаным тамған жер, тиген өкшем!
Жатыр, міне, тып-типыл жермен жексен.
Жыңғыл жондым бұл жерде, сақа құйдым,
Енді, міне — құлазып қалған тепсең.
Ей, туған жер, кіндік қаным жуған жер,
Дізе түріп, дүзде қаңбақ қуған жер.
Түңғыш менің тұсауымды кескен жер,
Тәй-тәй басып өмірде алғаш тұрған жер!
Талғардың тарғыл тасына
Шалдығып қонды шәу бүркіт.
Тұлдырсыз тақыр басына
Қарашы тұрды қар бүркіп.
Алматының өзі, шіркін, тұрған жыр!
Төкті-ау бір күн дүркін-дүркін дүр жаңбыр,
Көшелерде күміс жалын жалтылдап,
Толықсыды қоңыр-шымқай гүл жамбыл.
Мына дала – қай дала,
Айқай кезген айдала
Мына бала – қай бала
Өзі момын жәй ғана!
Дауыл да, дауың да, тайталас,
Жауын да, жауың да, бағың да,
тағың да – бәрі де,
Бәрі де өткінші!
«Аяз би» деп ат қойыпсың
картинаңа тамаша...
Ашық аспан, шеберлік пен
қанық бояу жарасар.
Қырық құдық арасында
Қырық шілтен қорғап өскен,
Дала әуенін даладай кең
Көкірегінде толғап өскен.
Ат әкелер ұл аңсаған әкелер,
Тұяқ қалса, талай жорға мәпелер
Деген үміт үкілеген алдамай,
Ата салтын арман шыңға жетелер.
Көкжиекте сұлу Көкше сұлбасы,
Көңілімде сағыныштың тұнбасы.
Астанадан шығып едім асығып,
Күтіп тұр деп әппақ қайың-сырласым...
Шын бақытты дәл осылай сезер ме ем,
Мұңмен жолдас бола алмасам, егер мен...
Көзім айтып қоймағанда, сырымды
Сүйемін деп айтарымды сезер ме ең?
Көкжиектен күлімдеп шықты күнім.
Әппақ гүлдің ернінде қалған тұнып,
Мөп-мөлдір шық етеді жымың-жымың.
Ағытылды жүректен бұла жырым.
Мен – арқалы жырға тұғыр ем,
боркемік емес, шымыр ем,
солғын тартпайтын ғұмыр ем,
айыбым жалғыз – жалған-ай,
Қос шынарым – екеуіңсің,
Қос құшағым – апа, сіңлі.
Сағынармын тілдеспесем,
Көрмегендей Ай мен Күнді.
Жақындарыңа жанашыр ерек,
Жақын жүр дәйім, бөлінбе, қалқам.
Бөлінгендерді бөрі жейтұған,
Өмір заңымен санаса жүр, қалқам.
Екі аға, жалғыз інім –
Менің Үш бәйтерегім, шыңға біткен.
Суарар күндіз-түні сыңғыр қағып,
Нәрімен мөлдір бұлақ, жылға біткен.
Қайрылмайтын артына заулайды күн,
Заулайды күн, есесін даулайды кім!
Емексітіп аспанды торлаған бұлт
Тағы көшіп бара ма жаумай бүгін?
Толқында тумағанмен, жағада ержеткендер,
Сыңсыған аққу әні әлдилеп тербеткендер.
Інілер, аманбысың, армысың, ел деп келем,
Адамдық атын адал мақсатқа белгі еткендер.
Сәби болып биік шың мама бұлтты иітті.
Тауыса алмаған ақ сүтті балмұздақ қып жиыпты.
Биіктіктің белгісі жомарт келер қашан да,
Күн шуағын шыңға әкеп ағыл-тегіл шашар да.
Тамылжып бұлбұл салар ән,
Таңдарды таңға жалғатып.
Таңғы асқа құны татитын,
Таңғы ауаң қайда Алматым?
Басылар-ау деп жүрсем,
үдеп берді сағыныш.
Сағыныштың мұхитын
мың кешіп өт, тағы жүз.
Серікқалиев Зейноллаға
Бір ышқынып кер бесті,
шылбыр үзді шыңғырып.
Мықтылығын қайыстың
Қарашы, о-уу, дей ме өткенге,
Бұрылшы, дей ме кеткенге,
Қарашау – мекен киелі,
Дұға оқи барғам көктемде.
Мән-мағына табар әркім
Қимыл-әрекетінен.
Алыс елге бір жиһангер
Саяхаттай кетіп еді.
Бір кеудеде бір жүректі жылыттым,
Бар мұңымды мұң көрмедім, ұмыттым.
Жалғыз алау тұтандырған қос жүрек
Төңірекке шуақ шашып күліп тұр!
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі