Жанымды менің ұғыңдар
Күлімдеп тұрған күнім бар.
Күнім бар, нәзік гүлім бар.
Әнім бар, әсем жырым бер –
Жанымды, менің ұғындар.
Күлімдеп тұрған күнім бар.
Күнім бар, нәзік гүлім бар.
Әнім бар, әсем жырым бер –
Жанымды, менің ұғындар.
Қаратаудың бөктерінде,
Қанат жайып көкке өріле.
Жадыратып көңілдерді,
Жалындатып өмірлерді.
Жағасында Таластың туып өскен,
Толқынында ақ тәнін жуып өскен.
Үшаралдың өркенді бір баласы,
Арман қуып, халқына жуық өскен.
Кеудесінде керемет күш, намысы,
Алыс кеткен атағы мен дауысы.
Бауыржандай батыр ұлдар – мақтаныш,
Қазағымның қайталанбас арысы.
Дүлдүл ем Ошақтыда дара туған,
Ол баста ақын болып жаратылған.
Құйылған көмейімнен сұлу сөздер,
Үш жүздің баласына таратылған.
Қаламасаң қырқысып құруымды,
Сұрамашы, бауырым, руымды.
Бәріміз де бір ата баласымыз,
Қоя тұршы «туыс» деп бұруыңды.
Осы қазақ неліктен бөлінеді,
Бөлінгендер бөріге желінеді.
Жүзге белген адамның жүзі қара,
Біліктілер биіктен көрінеді.
Билікке келіп бас ұрса,
Турасын айтқан Төле едім.
Ағайын жігі ашылса,
Татулы етсем деп едім.
О, жарандар, жарандар!
Қансыраған далам бар,
Шұбырынды ақтабан,
Қысып тұрған заман бар.
Күмбір де күмбір керуен –
Сырнайлы сыңғыр серуен.
Таразым жеткен бұл күнге,
Мыңдаған жылдар төрінен.
Қорғалжын, атамекен өскен жерім,
Балалық бал дәуренді кешкен жерім,
Атыңды мақтанышпен әнге қосам,
Жанымды желпіндіріп ескен желің.
Қандай нұрлы күлімдеген көздерің,
Қандай үнді сүйдім деген сөздерің.
Сен турғанда жаз гүліндей жайқалып,
Неғылайын өрімталын өзгенің.
Бақытты бай дала
Шабытты қайда да,
Жетісудың аймағы.
Бірі қант, бірі бал,
Күмбірлеп таудың бөктері,
Өмірдің келді көктемі.
Оянып ерке бұлақтар,
Ойнақтап төмен беттеді.
Сымбатты, сұлу ғажап тым,
Қыздары қандай қазақтың.
Көрмесе сағындырған,
Көркімен табындырған.
Қарашы қазақ еліме,
Қарашы қазақ жеріме.
Кең өлкесі Сарыарқасы:
Берекенің алқасы,
Уа, жарандар, жарандар,
Наурыз келді, қараңдар.
Ұлы күнін ұлыстың
Жақсылыққа балаңдар.
Марал әжем әлі мықты,
Таңнан іске аттанады.
Мойындамас кәрілікті,
Көп жұмысты атқарады:
– Бұлт, неге келесің,
Күнді бүркеп, төнесің?
– Айналамын жаңбырға!
– Жаңбыр, жерді көлдетіп,
– Елден бұрын тым қатты
Қақпамызды кім қақты?
Айтерек те Күнтерек,
Айтшы, саған кім керек?
Жетектесін күн мені
Сәл көрінген нұрына.
Құшып жарты дүниені,
Шашырайды шұғыла.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі