Сабырын алған сананың
Сабырын алған сананың,
Бұл не деген дәремет:
Он Сегіз Мың Ғаламның
Әлек – бәрі...
Өлеңдер жинағы - 7 бет
Жан шұрайымды шіріткен
Жан шұрайымды шіріткен,
Ет-бауырымды іріткен,
Жүрегімді қан жылатқан –
Қарайсың қышқыл-күдікпен!
Талыс ем – қара күш
Талыс ем – қара күш,
Тоздым, таусылдым.
Өртеніп барады іш,
Аурумын – аусылмын.
Қош, қош, Өлең
Қош, қош, Өлең...
Марту басты Өнердің түп-тереңін:
Мен – кәлиме...
Тұншығумен өлемін.
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп –
Өмір қайта өрбиді ме Өліктен?!
Көктем сайын жерден басын көтеріп,
Гүл қауызын қайта ашады неліктен?!
Дүниежарық – тамұққа
Дүниежарық – тамұққа
Келіп, кеттің, нағашы.
«Өлем! Өлем!» – дедің де,
Өліп кеттің, нағашы –
Не зұлматқа да – мақұлмын
Не зұлматқа да – мақұлмын,
Қабыссын, мейлі, Жер–Аспан...
Бұзбаңдар жырын Ақынның –
Қуаты Құдіретпен таласқан!
Бүгініммен егеспей
Бүгініммен егеспей,
Шемен күйін шертемін.
Қорқынышты елестей
Түнереді ертеңім.
Досым – күлкі
Досым – күлкі,
Таба қылды дұшпаным,
Құжырамда құныс пікір қыстаттым:
Сен біреудің етегінен ұстадың,
Хас шындықты жыр еттім
Хас шындықты жыр еттім,
Қапыл кетсем – нан ұрсын!
Жетім, жүдеу жүректің
Датын тыңда, әміршім?!
Көңілім – түпсіз көзқалта
Көңілім – түпсіз көзқалта –
Топырақ құйсаң толады.
Шауып ажал-әз-балта
Терек-ғұмырым солады.
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың,
Көз жасыңды көтере алмай құлайсың.
Ұл беретің құдіреттің құлымын,
Қолқаң қолым емес... несін сұрайсың.
Алматы. Өртенген аэропорт
Өртеніп жатыр әуежай!..
Жалынның тілі жалақтап,
Үрейің ұшар қарадай
Үңілсең көктен қарақтап.
Демнің екі түрі бар мен білетін
Демнің екі түрі бар мен білетін:
Алар Демің – санатқа ендіретін.
Шығар Дем – шыбыныңды шырқыратып,
Шындықтың шырағданын сөндіретін.
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім:
Естен тандым.
Ет-бауырдай езілдім.
Демім бітті.
Малдың баласын сүюі
Қой сүйеді баласын: «Қоңырым, – деп, –
Ештеңені білмейтін момыным», – деп.
Сиыр сүйеді баласын: «Торпағым! – деп, –
Қараңғыға баспаған қорқағым», – деп.
Жас дәуірдің түлегіміз
Бау, бақша, белдер,
Орман, тау, көлдер –
Көрікті шексіз даламыз.
Дәулеті тасқан,
Балдырғандар әні
Қуанышқа бөленген әр күніміз,
Бақыттымыз, балалар, барлығымыз.
Өмір тым жайдары,
Қызықтың қайнары,
Ойыншықтар
Біздерде бар қуыршақ,
Бұзау, қозы, құлыншақ.
Ойыншықтар тыңдайды,
Әмір беріп бұйырсақ.
Балдырған әні
Біз балдырған баламыз,
Шырқап әнге саламыз.
Туған жердің төрінде,
Алау болып жанамыз.
Бақытты балалық шақ
Жарастықпен жайнатып өмір көркін,
Гүл бақшада сайрандап, өскен еркін.
Шат көңілді, бақытты ел ұланымыз,
Келешекте ұлы істі меңгеретін.
Бес саусақ пен қол
Басбармақ:
- Кәне, мен гүл егейін, - деді,
Балан үйрек:
- Шұңқыр қазып берейін, - деді.
Шыңғыстай. Көшедегі бұлттар
Бұл ауылда
бұлт кешіп бала өседі,
бұлтты болар сондықтан келешегі,
балқарағай сарсүйек болған кезде,
Бейну. Ұлутасқа еліктеу
Өзімнен өмір зор келіп,
Өзімді өзім қор көріп,
Бейуақыт
Бордай үгіліп,
Ақынның сөзі
Арамза сөзбен алдағандықтан,
Аярға беріп мұрсат-ай,
Ақынның тілін алмағандықтан
Арманда кеткен Исатай...
Ақын ініге
Тағдырың кейде мұңдылау қылып айтады ән,
Сондай бір сәтте өлеңнен ғана жай табам.
Мені де бір кез улаған гүлдер шоғыры,
Сүрініп кетіп жүгіргемтұрып қайтадан.
Ұқсата алмай келемін
Алпыс екі тамырда қан айнала,
Ақындыққа ұмтылдық талай бала.
«Өлеңге әркімнің-ақ бар таласы»
Деп айтып ең расында Абай баба.
Достарды аңсау
Қалтырмас қиналғанда құса-мұңға,
Дем берер биікке де ұшарыңда.
Ей, достар, қайдасыңдар бірге өскен,
Бір көше, бір ауылдың құшағында.
Әлі-ақ төрге озады
Ата-бабам Азаттық аңсап еді,
Тәуелсіздік жолында жан сап еді.
Сонау ықылым заманнан арман етіп,
Ақындар мен жыраулар ән сап еді.
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі