Заңы ма тіршіліктің
Заңы ма тіршіліктің,
Маған бұл ұнамайды:
Адамдар жүрегінен –
Мақпал Жұмабай
Заңы ма тіршіліктің,
Маған бұл ұнамайды:
Адамдар жүрегінен –
Мақпал Жұмабай
Мені үнсіз ұғынатын мұңдасым,
Мені үнсіз ұғынатын сырласым,
Қаламымнан өлең болып төгілген
Мақпал Жұмабай
Жанымның жартысы Меркурий сияқты
Табыла кетсін бақытқа тұрақ,
Адамға жалғыз керегі – шырақ.
Мақпал Жұмабай
Көңілім-ай кәдімгі
Сәби көзі бөпенің,
Түсінбейді ол өмірдің
Мақпал Жұмабай
Күңкіл-шүңкіл әңгімеде жоқ үміт,
Өткен күнді өмір өзі безбендер.
О, жасаңдар, арпалыстар астында
Мақпал Жұмабай
Жылдарға ұшып барам мен,
Қатігез мына заманмен,
Күркіреп жатқан көкейде
Мақпал Жұмабай
Заман-ау, заман, заман-ау, заман, заман!
Не десем екен, не десем екен саған.
Тәкаппарлығым барады ұқсап Сізге,
Мақпал Жұмабай
Қырандар мен қазақтар
Мақпал Жұмабай
Салтанатыма салтанат қосатындар көп,
Сұңқарларсыз да қызыққа батасыңдар деп.
Құстарды ешкім күтпейді
Отаны оған бағалы
Орманы оған бағалы.
Мақпал Жұмабай
Атаның батасы
Қатайса қабырғаң,
Шапқандай қамалға,
Ақылбек Шаяхмет
Атамның ақылы
Ақылбек Шаяхмет
Дау-дамайсыз бола ма?
Таяқ жедім далада.
Кел,
екеуміз тост айтайық,
қаңсыған сағыныш тостағанын көтеріп,
Тоқтарәлі Таңжарық
...Алғаш Күнес өзенінің жағасында отырып неге шылым шектім?
Не үшін шектім? Есімде жоқ.
Шылымды құшырлана сорып,
Тоқтарәлі Таңжарық
Қоңыр көлеңке
Сен қайдасың, қоңыр көлеңке?
Ояу жүрсем де түс көргендей
Сені сағынам. Тоқтарәлі Таңжарық
Мен түсімде ажал құшыппын деймін,
Төрт маусымға да ұқсамайтын өзге шақ екен.
Көкірегіме күлгін сәуле тамшылап,
Тоқтарәлі Таңжарық
Жетім шам. Жесір көбелек.
Мәнісі қандай жарықтың?
Бір-бірін жіпсіз өрелеп...
Тоқтарәлі Таңжарық
...Міне, тағы іңір келді,
Қала кеші - думанды.
Ептеп... сыра сіміргенді...
Тоқтарәлі Таңжарық
Сенің қара меңіңде -
Дүниенің жылуы.
Тамар шәрбат сезімге
Тоқтарәлі Таңжарық
Ырым
«Бармашы, жақындамашы отқа,
Қараңғы түкпірде жағылған.
Билейді Ол ана бір жақта,
Қол қой дейді...
Мақпал Жұмабай
Есіме түсті қолтаңбама
аяулыларымның есімін сыйдырамын деп
Дыбыссыз режим
Мақпал Жұмабай
Қарасам бола ма сыртынан?
Дауысын естімей заманның
Мақпал шер Мақпал Жұмабай
Біздің жұртта бар еді бір даралық,
Қазақтардың жаны мәңгі – далалық.
Дала иісін ұмытқанда – ұрындық,
Ұйқысыздық Мақпал Жұмабай
Көзімді жұмсам...
Мөлт-мөлт етіп жанары
Маған қарап тұрар Жылдар жаралы
Қара жәшік Мақпал Жұмабай
Кірпігіме ілінген күннің бәрін өзіңе.
Көкіректі кернеген мұңның бәрін өзіңе.
О, алыстан мұнартқан шыңның бәрін өзіңе.
Ақ кеме күткен жолаушы
Мақпал Жұмабай
Өрт болып кеудем...
Жанымда мың күйік бардай.
Сәулелі шеңбер дірілі
Поэма Тоқтарәлі Таңжарық
Іңір қараңғылығында есік алдында отырған екеу.
Мүлгу мен аңырудың арасындағы соқпаққа үңілген екеу.
Алматы метросы. Жалғыздық
Тоқтарәлі Таңжарық
Дүние-ай, табармысың жанға тыным,
Аялдап, дамыл тапқан бар ма күнің?
Алдарқатып көңілді күн күледі,
Сүйрелейді тереңге мұң түнегі.
Аярлығын көргенде дүниенің,
Гүлманат Әуелхан
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі