Ессіздік
Ессіздік. Нарқұлан Райханұлы
Кенже жаңбыр,
Қараңғылық қойнын тілгілеп,
сеуіп тұр шаң басқан жолдарға.
Түркістан. Кесене. Күз.
Ойларым орағытып,
Оралдық көшеден біз,
Homo sapiens
Арғы атамыз маймыл
Әлде шипанзе,
Нарқұлан Райханұлы
Өлі дүние елесі
Күзді идірген,
Ақ самал.
Нарқұлан Райханұлы
Сарғайған жапырақ
Сарғайған жапырақ сияқты,
құлармыз бір күні.
Нарқұлан Райханұлы
Алматы толғауы
Шекер жырым Алматы шерлі өмірді сүйгіздің,
Тағдыр дейтін тақсырға басымды сан игіздің.
Нарқұлан Райханұлы
Көктемінен үй жасадым көрікті...
Алыс шалғай, бір баурайда ержетіп,
Жел тілімен жүрегімді емдетіп.
Динара Мәлік
Жазылмай қалған өлеңдер
Ақ таулар мені емдейді,
Білемін олар - кемеңгер.
Мақпал Жұмабай
Бақытын сезгін самғаудың
Адалдықтардың айбыны,
Адалдықтардың айбыны,
Мақпал Жұмабай
Сел-семей сезім барын
Сезіне білу – бақыт.
Мен сені аялаймын
Мақпал Жұмабай
Жеңісім – тірі жүргенім,
Мұңайғаным мен күлгенім,
Тірлікті ессіз сүю де –
Мақпал Жұмабай
Махаббат келді маған да,
Қарсы тұрмадым, себебі
Мендегі ерке жүректі
Мақпал Жұмабай
Білесің бе?
Білесің бе, жұлдыздарсыз
Аспан мүлде аспан емес,
Мақпал Жұмабай
Тірлігім – тентек, мен одан бетер ерке,
Алдауға, өмір, алдауға мені ерте.
Асау күндерім, алдыма келім құла,
Мақпал Жұмабай
Сәлеметсің бе?
Бағыну, әлде, керек пе?
Жапырақ жауды биыл да.
Мақпал Жұмабай
Тамшылар ойнап таңменен
Асфальттің бетін тұр сүйіп.
Бәрібір, зәулім әрлі емен,
Мақпал Жұмабай
Көктеммен келіп көшкін боп,
Күл-талқан болған ешкім жоқ.
Тұлпар күндердің тұсауын
Мақпал Жұмабай
Тауларға да, таңға да – толып алаң
Жан таптырмай қойды ғой жаным маған.
Мені ләйліп, өмір-ей, жүр деп пе едің,
Мақпал Жұмабай
Арманым менің шыңдарда,
Әзірге жүрмін қырларда.
Сол жерде барлық бақытым,
Мақпал Жұмабай
Таудағы сұлу шынармын,
Таудағы сұлу шынармын.
Құлай сүюден сені, өмір,
Мақпал Жұмабай
Жүрегім - жанымның еркесі
Қайтадан батты сүйретіп барлық мұңды Күн,
Ұғынып жатыр кімді-кім?
Мақпал Жұмабай
Алаулы көктем, аяулы көктем,
Мұңаймауымды қалайды көктем.
Жабығып жүр ем, сен “жыми” дедің,
Мақпал Жұмабай
Ақ жаңбырлар селдетіп, тойлады қыр,
Мен жадырап кетпедім жазғалы жыр.
Жабысып-ап сонша мұң жүрегіме
Мақпал Жұмабай
Бір тілім бақыт
Жер менен көк. Алыс қандай арасы!
Сол аралық кірпігіме ілінген.
Мақпал Жұмабай
Өтегенім-ай, ақ жауын жауды сілкін бір,
Өрмелеп кетем кемпірқосаққа мүмкін бір.
Мұңайып тұрған мұржаларды да ұнаттым,
Мақпал Жұмабай
Найзағайдың басып күр-күр демін,
Құйшы-құйшы менің нөсерлерім!
Сол күні мен жалаңаяқ шылп-шылп
Мақпал Жұмабай
Еркеліктен кеткен мен бе, сана ма?
Жапырағын тербетеді бір емен.
Сенің ғана қайғың үшін, жан ана,
Мақпал Жұмабай
Шаңыраққа бірде елес боп, бір кірген
Бақытымнан сұрамаймын келісім.
Таң атқанда асығыстау жүгіріп,
Мақпал Жұмабай
Қатігез күннің қылығын,
Жапырақтардың дірілін,
Арамдықтарын адамның
Мақпал Жұмабай
Таусылмайтын күрестерде кім ұтты?
Кейде жалған жақсылықты жығыпты.
Соққы ал, мейлі, құлап қалғын, бәрібір
Мақпал Жұмабай
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі