Орындық әпкеме
«Аялап бізді өсірген,
Қанатың, апа, талды ма.
Таба алмай үйдің төрінен,
Жылаймыз келіп алдыңа.
«Аялап бізді өсірген,
Қанатың, апа, талды ма.
Таба алмай үйдің төрінен,
Жылаймыз келіп алдыңа.
Еліктеп әрі тамсанып,
Қараймын ұшқан қыранға.
Қорғасам деймін жан салып,
Әр ісін қосып ұранға.
Кеудесінде лаулаған от, демінен-ақ сезіледі,
Өр ақыны Отанының Қасым неге көз іледі.
Прометейдей от қалдырып кетті бізге дастанында,
Мәңгі сөнбес жұлдыз болып жарқырайды аспанымда.
Әр ғазалың өн бойымды билеген,
Жалын шарпып бала омырауымды.
Жастап жаттым көз ілгенде түнде мен,
Сыңғырлаған «Күміс қоңырауыңды»
Дара шапқан желдей жүйрік тарланым,
Өлмес өлең жазу еді арманың.
Ғұмыр намаң тұнық жырдан өрілген,
Көкейіңнің құйыпсың сен бар нәрін.
Тіршілік үшін ақ сүтін,
Жер ана иіп сақтаған.
Күн күліп сүйді еркесін,
Үмітін оның ақтаған.
Жадыраған жасыл гүлді көйлегі,
Таң нұрымен ару көктем келеді.
Күлім қаққан шат көңілді жанары,
Кең әлемді қуанышқа бөледі.
Шырын тұттар жатыр әне үйіліп,
Шіре құмар көк шыбындар жиылып.
Бұзық торғай шоқып-шоқып қояды,
Шырылдаған шегірткеге түйіліп.
Бүгін менің туған күнім достарым,
Жиырма бесті артқа міне тастадым.
Асау пырақ жалына біз жармасқан,
Уақыт шіркін жүйрік желдей қас қағым.
Қалқам, қалқам айта көрме бекініп,
Өтірік сөз тұрады ылғи көпіріп.
Қанша берік жасырғанмен ішіңе,
Шындық өзі шыға келер кекіріп.
Қолда қалам, ой өрнегі басымда,
Шайырлардың кітабы тұр қасымда.
Ақ қанатты қазанатпен самғаған,
Мен жаһангер ұшып жүрген расында.
Мәңгі қанша жүрем дейсің жалғанда,
Үміт артып ертеңіңе алданба.
Тәннің емес жанның ғана қарағым,
Жүрегіңнің қалауын тек арманда.
Тірлік, тірлік деп алданып жүргенде,
Өлең досым, көрінбейсің іргемде.
Жан досымдай өзің іздеп келуші ең,
Мені тастап кеттің енді кімдерге.
Жүрсем де арман соңында,
Сағыныш едің бір өзің.
Жанымды менің баураған,
Күлімдеп айтқан әр сөзің.
Сыйлайды өмір, ар уақыт,
Бетінде жердің бар бақыт.
Бетінде жердің бар қайғы,
Пендеге бөлер тарқатып.
Ғасырларды ығыстырып жолынан,
Дөңгеленер дүние тірлік соңынан.
Жүйрік уақыт шаң қаптырған тұлпардай,
Ұстап қалу келер емес қолымнан.
Келіп кетер кезегімен,
Өмір-тірлік тұрақсыз.
Межесіне жеткен күні,
Алып кетер сұрақсыз.
Балалықтан жігіттікке өтетін,
Махаббаттан жүрегіме жан кіріп.
Ғашық жүрек арманына жететін,
Қиылыста кетші өмірім қалдырып.
Көргенмін сені сонау күз айында,
Болатын қоңыр салқын түз бойында.
Сарғайған жапырақтар желмен ұшып,
Сырласып жатқан еді жер қойнында.
Келіспесем кішірейе саласың,
Әділдіктің ажыратып арасын.
Әзіліңмен күліп шымшып аласың,
Үлкендердің қолданып сен шарасын.
Махаббатсыз өткен күндер, бос күндер,
Жүрек мұңы шағылмаған тас түндер.
Қайдасыңдар арулар-ай, ақ гүлдер,
Күн туа ма махаббатқа маспын дер.
Естідім де даусыңды,
Кеудем толды сезімге.
Тағат менде таусылды,
Бар арманым өзіңде.
Күміс сәулең түнді нұрға бөлеген,
Аруымды көктегі айға теңегем.
Ғашықтарға шуақ беріп жебеген,
Махаббатқа табынумен келем мен.
Ашылғандай қою түннің қабағы,
Сені көрсем көңілім жай табады.
Қайғым менің қуанышқа алмасар,
Күн секілді жанары.
Жанарың мөлдіреп,
Қарайсың елжіреп.
Лаулаған жанымды,
Тұрғандай келші деп.
Қараша күздің айында,
Кездестік біздер ұяң қыз.
Балаушы ем сұлу қайыңға,
Мұңайтты сені күрең күз.
Күн болып күлдің бе сен,
Түнеріп жыладың ба?
Жел соқса қоңыр салқын,
Мені іздеп сұрадың ба?
Шуағымен бар әлемді,
Пәк сезімге бөлеген.
Жібек сынды сұлуымды,
Мен іздеген Төлеген.
Әмірші жүрек кеудемде,
Сезімім оған ақылшы.
Соғады сен деп деп жүрегім,
Күлімдеп күндей ашылшы.
Ол сезімге жетер емес,
Құдіреті тілдің де.
Ол түгілі күй де келмес,
Соны қалқам білдің бе?
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі