Біз айырылдық осылай мәңгілікке
Сыр шертер ем талай-талай мен саған,
Қайда кеттің, арманым-ау, аңсаған.
Мынау өмір шала көрген түсімдей,
Өзің жоқсың елесің жүр самсаған.
Сыр шертер ем талай-талай мен саған,
Қайда кеттің, арманым-ау, аңсаған.
Мынау өмір шала көрген түсімдей,
Өзің жоқсың елесің жүр самсаған.
Тауларды көрсем талғамды қарттар елестер,
Бүгілген жайлы тізесі бейне белестер.
Өйткені, бабам тың ойлар салып ортаға,
Далада байтақ құратын еді кеңестер.
Алысты аңсау ермегі,
Намысты қызбын сырға бай.
Сағынышымның кермегі,
Кеудемде тұнып тұрғаны-ай.
Күз күйзеліс әкелді,
Сағынып жүрмін әкемді.
Миымда мина көп сұрақ,
Қалайда бірі қатерлі.
Таң күліп тұрды жаға-жеңі ашық көйлекпен,
Мәңгілік сырды кетеді ашып кей көктем.
Жеңімнен тартып жетектеген қай желік,
Тегіннен тартып бейім бейбақпын бейнетке ең.
Діңкелетіп құлатса күрес еңбек,
Күнмен бірге оянам тірі екем деп.
Арманымның ажарын ашайын деп,
Ізгіліктің соңынан ілесем көп.
Сені сүйгем кезінде,
Сорланып соны жасырдым.
Көлеңкең қалды көзінде,
Көлбеңдеп өткен ғасырдың.
Шалмасын сана дейтін мүшеңді мұң,
Сенен ылғи ізгілік күтем, күнім.
Жер бетінде пәле көп, абайлап жүр,
Деп анам биыл сенің мүшел жылың.
Той жайлы тоқсан толғап ойланар кім,
Топқа ілесіп Ілеге тойға бардым.
Жапыраққа жазылған жан сырым бұл,
Бой тұмары осы жыр бойдағы ардың.
Туған жер тұнық ауа, жырау далам,
Мен аунағам кеудеңе, күн аунаған.
Әкем сендей әлдилеп көрген емен,
Дәл сен құсап кешпейді кінәмді анам.
Махаббаттың таппадым деп арайын,
Еңіреумен қаттың қалқам талай үн.
Суыртпақтай сетінеген көңліңді,
Қайсы ауылдың қиығымен жамайын...
Қараша үй, қара орман, қара халық,
Қараша үйде өскенім саған анық.
Жаңа жейде кигенде байғазы үшін,
Бір тананы мәз болғам қадап алып.
Өмірде сенім-мұрат арман ұлы,
Ғаламат мұны адамның аңғаруы.
Көктеткен ой самырсын өлкесіне,
Өлмейді туған елдің Таңжарығы.
Кемістігі демесек те күн дағын,
Ерітпейді неге қарын шыңдардың.
Өз ауылының биігінде адамның,
Өз аузынан шаққан мұңын тыңдадым.
Ақ қағазға төккенімде сияны,
Қиял шіркін шарлайды сан қияны.
Әсерлендім көгершінге қанатты,
Сүйе білген түлеп ұшқан ұяны.
Хал-жағдайын шаруаның сұрай білгім
Келді де, сөздің басын былай бұрдым:
Үйірде жылқың қалай?
Десем, бауырым,
Жаздың алғаш кезі еді, келген орта жайлауға,
Көк қуалап төрт түлік көнбей жатты айдауға.
Кешке жақын өрістен әкелгенде малдарды,
Қара атанды көндірдік бұйдасынан байлауға.
Суыт жүріп келе жатты сұлу мүсін бөкендер,
Аңсағаны анау жатқан туып-өскен мекен, жер.
Түгінен май шықса-дағы басқа жерді жатсынды,
Түбі пана болмайтындай бөтен адыр, бөтен бел.
Он сегізге енді келген қыз едім,
Кеудем асқақ өзімше бой түзедім.
Коммунаның қызыметкері болсам да,
Ата-ана деп өмешегімді үземін.
Біздің ауыл жылқышы ауыл болатын,
Төр жайлауға елден бұрын қонатын.
Жел тұяқтың, жылқышы алған алдымен,
Ең жүйрігін таңдап міну оратын.
Сәбилік шағың бал қылық,
Балтырды жүрдік талдырып.
Бір күні келді балалар,
Бәрі де бір-бір тал мініп.
Сеніміңмен мұратыңа жетесің,
Сеніміңмен досқа сүйікті екенсің.
Сеніміңмен жасампаздық жаратып,
Сеніңмен сеңді бұзып өтесің.
Бір мезеттік нәпсіге еріп елігу,
Ол төзімнен, ол сезімнен жеңілу.
Алғашында жақсы көріп жабысып,
Ақырғысы жек көру мен безіну.
Тізгінінен тартып аңқау ақылдың,
О, махаббат гүл бағыңа шақырдың.
Есім кетіп, еркіңе елпек жүгіріп,
Серуендеп сері таңды атырдым.
Ғажаптанам қайран қалам бір іске,
Қалауымен жаратылмақ кім іште.
Ерлер басса жалпағынан жалғанды,
Ал әйелдің жолы қылдан жіңішке.
Ғажаптанам қайран қалам бір іске,
Қалауымен жаратылмақ кім іште.
Ерлер басса жалпағынан жалғанды,
Ал әйелдің жолы қылдан жіңішке.
Шарапатым, шаттығым, шапағатым,
Бөлек менің өзіңе махаббатым.
Жасқа толған қидырып тұсауыңды,
Кезің жетті үлкеннен бата алатын.
Жүзіңде жайнап, жаудырап тұрар жарасып,
Адамдағы қымбатты екі қарашық.
Арайым, менің қарашығымдай көзімнің,
Өмірге келіп жаңа атқан таңмен таласып.
Аяулым, қарғам, өсірген баптап шынарым,
(Әз анам саған төгіп ед мейір шуағын).
Тыпырлап тулап тоғыз ай болып ішімде,
Дүниеге келіп іңгалап қатты жыладың.
Барған сайын күйеусініп бөгелген,
Төрге озбай орын алған төменнен.
Қадырлейтін қайын жұрты әкемнің,
Нағашымның үйін жақсы көрем мен.
Көрікті еді көңілді ауыл маңы,
(Ұмытылмас өткен күндер ауылдағы).
Жүр ме екен қара жолға қарағыштап,
Ақ жарқын айна жеңгем ауылдағағы.
Ары асып ауылынан көкемдердің,
Көз ілгенде көк шатыр көтерген күн.
Ұқсаттым толған айды хан қызына,
Шұбыртқан өңшең сұлу нөкерлерін.
Жер әлем теп-тегіс ағарып,
(Бұл да бір жайнаған жаңалық).
Аттанған күз құтты қонақтың,
Той жасап тоқымын қағалық.
Қарбаластанып қағаз бен қалам қолында,
Не көрсе пейіл осы өнердің жолында.
Алабұртқан әрекеті қалыпсыз,
Оңай емес ақынға жар болу да.
Төрімде Тұманбай, Мұхтар, Олжас, Қадыр,
Өздерің сусындайтын жыр бастауым,
Мұқағали жырымен мұңдаспын да,
Фаризаның жырымен сырлас жаным.
Мен сенi ғұмыр бойы iздегенмiн,
Табудан үмiтiмдi үзбегенмiн.
Сенбесең үңiл менiң iздерiме
Сауырын соқпақ еткен жүз белеңнiң.
Толқып жатыр Зерендi
Сен отырсың қойтаста.
Оқи берме өлеңдi,
Кiтабымды қой, таста.
-
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі