Бидай мен гүл
Жайқалған сұлу гүл бақтағы,
Көтеріп бір күні кеудесін.
Мақтана жазықсыз даттады,
Бидайдың масағын көргесін.
Өлеңдер жинағы - 7 бет
Құрқылтай мен көкек
Ұясына бір тымбай,
Шөптің жиып нәрлісін.
Құс төресі құрқылтай,
Салады екен бар күшін.
Кене мен күшік
Болам - деп, таскене, - дос мықты,
Күшікке қолқасын салыпты.
Қабылдап күшік те достықты,
Таскене жабысып алыпты.
Айлакер түлкі
Қу түлкі құйрығы бұлаңдап,
Өзгені көзіне ілмеді.
Жағымпаз, айлакер сылаңдап,
Өзінен мықтыны күндеді.
Мақтаншақ қарға
Қарға байғұс қарқылдап,
Жиды құстың төресін.
Өңеш созып барқылдап,
Биік қойды төбесін.
Аң-құс қалай дыбыстайды?
Қораз таңда шақырып,
Қой мен арқар маңырар.
Ал арыстан ақырып,
Есек, қашыр аңырар.
Кім, не істейді?
Тасшы тас қалады,
Басшы басқарады.
Досшыл – дос табады,
Қасшыл – қас табады.
Аңдардың төлдері
Ал, балалар, балалар,
Аңдардың біл төлдерін,
Еске сақтап, санап ал,
Бар ма, естіп, көргенің?
Ай атауларын санайық
Хамал – айдың төресі,
Жылдың басын бастаған.
Сәуір айы келесі,
Келмей шуақ шашпаған.
Жылқы түсі
Жылқы тегін жай деме,
Ойнаған қан бәйгеде.
Қыздырғанда аламан,
Тұяқтары жараған.
Саусақ санау
Басбармағым – бақаным,
Бас мұрасы атаның!
Сұқ саусағым – керегем,
Шаңырақты демеген!
Жаңбыр алдында
Жаумады бұлт күмбездi кезгенiмен,
Аспан тұр өзi терлеп өз демiнен.
Жанары жасаураған осы аспанды
Бiреудiң көргендеймiн көздерiнен.
Таңғы сүрлеу
Таң демiнен тоңазып желең төсiм,
Ат суардым суаттан мен ертесiн.
Жұлдыздары ерiген қуқыл аспан,
Тықпалайды көзiме көлеңкесiн.
Қызыл бидай
Туған жердiң табынтқан қырқа-белiн,
Қайран ата, соқақол диқан едiң.
Қабiрiңе бiтiптi қызыл бидай,
Қызыл бидай кекiлiн сипап едiң.
Ымыртта, ызғын қолатта
Ымыртта, ызғын қолатта
Ырдуан арба ырғалып,
Қопаңдап қойып қорапта
Ылдимен үйге құлдадық.
Жалықтым, әбден тойдым даңғазаға
Жалықтым, әбден тойдым даңғазаға,
Жүйкеңдi жүндей түтсе жан қала ма?
Жүйрiкке жайдақ мiнiп жетсем бе екен
Жусаны желкiлдеген маң далаға.
Ақша қар, айлы аспанда қылаулайсың
Ақша қар, айлы аспанда қылаулайсың,
Сен маған қайта оралған қиялдайсың.
Сен келген бiр жапырақ аспан ба едiң,
Зер салсам зеңгiр көктен бiр аумайсың.
Сағынып жүрмін сені, аға
Бейнеңдi асыл аңсаумен iздедiм сенi, жан ағам,
Мiнезiңе ұқсап жатқан соң керiлген мынау даладан.
Зымыран ойдың тiзгiнiн тұрақтата алмай қолыма,
Iздеумен сенi зау-тасты, жарларға қайттым соғыла.
Үйге түспеген жеңге туралы жыр
Көргенiм жоқ мен оның түсiн өңдеп,
Күткенiммен «бақыттың құсы ма ең?» деп...
Ағам айтқан:
«Асықпай алдағы жаз,
Табиғат пен Ақын
Бұл жалғанда екеу ерке:
Бiрi – ақын,
Бiрi – табиғат долылықтан тұратын.
Бiр-бiрiне айбат шегер екеуi,
Сауыр тауға шыққанда
Көлеңке жұлдызды тығылды ұрлап,
Шыңырауға ептеп кiрiп.
Күн шықты шығыстан туын бұлғап,
Жал-құзды ерттеп мiнiп.
Тереземді жаппаймын
Терезенi жапшы дейсiң,
Жаппаймын,
Жабуға да батпаймын.
Жауып қайтем, ашық тұрсын, досым-ау,
Айлы соната
Аспандағы Ай – анау,
Тіліміндей қауынның,
Керек шығар аялау
Айлы түнін ауылдың?..
Он алты жас
Өз демiне өртенген он алты жас,
Көз жетпейтiн биiкке созар құлаш.
Кеудесiне жүрегi сыйып-сыймай,
Қызды көрсе қалтырап болар тыраш,
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі