Бұрғышы
Өзегін тастың үзгендей,
Үңіле түсіп бұрғышы.
Жүрегін қатты тілгендей,
Сүңгіді тасқа бұрғысы.
Өлеңдер жинағы - 7 бет
Өзгерген Еділ
Тамшы суға зар болып,
Көкте бұлтқа табынған,
Жері тозан шаң болып,
Шөбі күнге қарылған.
Еділ бойында
Майдағы сұлу жаз күні,
Көк торғын аспан, атқан таң,
Нұр құйып күміс кірпігі,
Күледі күн де шығыстан.
Шыңырау құдық
Сусамырды суарған
шөлейттегi шыңырау.
Сырты аптап, iшi сыз
Менiң жаным секiлдi.
Кім өшірер
Өшiрiп жатыр суретшi
қағазға түскен кескiннiң
көңiлге кемiс көрiнген
керексiз, құнсыз тұстарын.
Жауынгер әнші Поль Робсонға
Ол жырлайды құлдықтың ащы зарын,
Еркіндікті сүйетін ынтызарын.
Ол жырлайды қайғысы негрлердің
Жаны күйіп, жүрегі атқан жалын.
Қайран бауыр
Талқы мен тездiң туысы –
тауқымет тасы мың батпан,
қабырғасы әлі қатпаған,
ақыл тiсi әлі шықпаған
Қызыл iңiр. Қызғалдақ
Қызыл iңiр. Қызғылт қыр.
Қыжым аспан. Қызыл жел.
Қызыл көйлек қыз бала,
Қызылбауыр бұлттарға,
Цирктегі ой
Алабажақ аренада жылпос қолды жонглер
Шар тастарды қақпақылдап ойнайды.
Бiр шар кенет түсiп кеттi қолынан...
Күлдiк бiздер,
Шоқан мен Достоевский
Еркелеп аққан Ертiстiң жағалауында,
Екеуден екеу ұрынып қалып жауынға,
Малмандай болған Шоқан мен Достоевский
Бұрыла салды бүйiрде жатқан ауылға.
Жылан ордасын өртеу
Сауыр таудың қойнында бар бiр аңғар,
Сол аңғарды мекендейтiн жыландар.
Жықпыл-жықпыл, қорыс-қопа, ши, шеңгел,
Желмен сыңсып, күңiренер кiлең зар.
Ақындар тағдыры
Қажығали Мұхаметқалиевке
«Жет, ойбай!
Жылан шақты жас баланы!..»
Жыландай суық хабар осты Ананы!
Ескерткіш жуған әйел
«Қырқа бар Алматының шығысында...»
Жыры тұр тамсандырып тiл ұшында.
Қырқада –
Сол ақынның ескерткiшi,
Корея жерінде
Кореяның жерінде
Жаудың өрті көрінді.
Бейбіт жатқан еліне
Әкеп салды өлімді.
Біз бейбітшілікті сүйеміз
Жасыл торғын жамылып жазға қарай,
Мен сүйемін орманның жасарғанын.
Күн шыққанда қызарып алтын арай,
Егістікте қыздардың ән салғанын.
Сталиннің ең биік аты гимн
Жаңа тілі былдырап шыққан бөбек
Сөзін бастар әуелі Сталин деп.
Қайта жасап елімде қарт әкелер
Сталиннен өмірге алады өзек.
Қан құю станциясындағы қолтаңба
Дәрiгер бүгiн тағы да
Болғаннан кейiн құйып қан.
Ақынның келдi жанына
Әзiлдей күлiп миықтан:
Күлкі мен қасірет
...Ауыстырар актер болмай оңтайлы,
Серке бүгiн өзi ойнады Қоңқайды.
Байғұс Қоңқай қол қусыра қалбақтап,
«Ақтоқтым ба, хазiрет?» деп аңқайды.
Шеллидің қазасы
Тып-тымық теңiз.
Толқынның да жоқ төбесi.
Қирады қалай – «Ариэль» – Шелли кемесi?
Жанын жеп Байрон жан досын iздеп жеткенде,
Аттила және Аквилей аққұтандары
Алдырмай Аквилей тас қамалы,
Апта өттi гундер шабуыл бастағалы.
Алты күн ала шаң боп қала түбi,
От бықсып,
Петроград. Пушкин мен Есенин
Қақпасын қоймаған соң тақылдатып,
Ақшасын болмаған соң жақындатып.
Фотограф,
Әрең ердi Есенинге
«А» деген қызға
Сырт жүрсем де сүйемін сол аруды,
Содан көрем бейнеммен өз арымды.
Көрсеткім де келмейді еш пендеге,
Жүрегімнің жартысы сол аруда.
Амазонканың әні
Сен жеңдiң,
Тiзе бүктiм,
Жеңiлдiм мен.
Патша едiм, құлға айналды тегiм бiрден.
Мен сенемiн
Мен сенемiн..
Қайта жанып өшкенiң,
Нұрға бөлеп Қара Ертiстiң кештерiн,
Тағдырыңды ұсынғандай қолыма
Сағынған жоқпын
Ай туды жаңбыр басыла,
Жұлдыздың нұрын тартып ап.
Жылға мен қақта шашыла
Жарығы жатты жарқырап.
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі