Байдың қақпасы
Атам өтсе бұл қақпаның қасынан,
Қорқып-сасып,
Өзді-өзінен жасыған.
Бұл қақпаны әкем өтіп айналып:
Өлеңдер жинағы - 8 бет
Нан мен жыр
Нан тапқам жоқ ешқашан өлеңіммен,
Аш қалмай-ақ сонда да келемін мен,
Поэзияның арқасында.
Саған да жыр нан болмас,
Махаббат — қолшатыр
Қара жауын құйғанда сорғалап-ақ,
Қолшатырын ашып ел қорғаламақ.
Жауын тоқтап,
Жаһанға болса тыным,
Күн батқанда
Құбыланың қабырғасын қақырата сөгіп,
Қанды Ганганы қалаға шашырата төгіп,
Қоламтасынан соңғы рет жасын ата сөніп,
Күн ұйқыға құлады.
Альпідегі түйелер
Таң қалдырып Грацтың жаранын,
Төрт түйе жүр көшесінде қаланың!
Атамекен Алматыдан — Альпіге
Қалай жеткен тоздырмастан табанын!
Жас едік ол кез ақылсыз
Жас едік ол кез ақылсыз,
Белді де буып жүргеміз,
Сүргенше ғұмыр татымсыз
Айырылыспаққа мүлде біз.
Смоленщина
Аштықты және тоқтықты
Басқа да жермен көрер тең.
Атағың неден көп шықты,
Смоленщинам — көне өлкем?
Қыс бойына қарлы құйын сарнаған
Қыс бойына қарлы құйын сарнаған,
қалшыл қағып ұйқымыз да қанбаған.
қатып жатқан тоң алқапты түренмен
қақыратар қауқар бізде қалмаған!
Аппақ самал өшті енді
Аппақ самал өшті енді,
Сұрғылт өңді кеш келді.
Құзғын алды бір тыным,
Қылын қозғап ұйқының.
Баттым мен теңізіне жоңышқаның
Баттым мен теңізіне жоңышқаның,
Байқадым ертек айтып ара ұшқанын.
Түстіктен Толғай ескен торғын желге
Тынымсыз жүрегімді табыстадым.
Қош бол, Ресей, кірлеген
Қош бол, Ресей, кірлеген,
Байдың елі, құл менен.
Қош бол,
көкшіл шендер де,
Мүңкір-нәңкір немесе мақшардағы диалог
«Ұлтына ұлтан болған байқұс, сорлы
Ұлықбек Есдәулетов қайтыс болды...
Ұжымақ па, тозақта ма орыны?» деп,
Ұшпақта әжептәуір айтыс болды:
Періштемен тілдесу
Мен дағы сендей
түнекте көргем күн кешіп,
құшағына алып тербеген талай түн бесік,
кіршіксіз сенің канаттарыңды шеш демес,
Ажалмен тілдесу
Беу, менің беті қайтпас тілемсегім,
Бәз күні келеріңді білем сенің,
қашаннан әдетің ғой жүрер сенің,
көкжалдың қимақ болып тілерсегін.
Жұмбақ хал
Көп күнім күйбеңменен өлді менің,
Бұлт шалды таңғы аспандай зеңгір едім.
Қорқамын тұна алмастай кетем бе деп,
Қаншама келгенімен мөлдірегім.
Ақыретте жазылған жыр
Мен өлгенде
ешкім айып тақпады,
көп күнәмді жіпке тізіп жатпады,
азаматтар ағыл-тегіл қаптады,
Өшіріңдер жұлдыздарды
Өшіріңдер жұлдыздарды,
Сөндіріңдер күн, айды,
Жылытыңдар түнгі ызғарды,
Жұбатыңдар құдайды.
Жантәсілім
Құм басып даланы
із біткен жымдасып барады,
опасыз мынау жалғанға
кім ғашық болады?
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі