Елін танытқан ер - Дінмұхаммед Қонаев
Димаш ата жан едіңіз бір тума.
Еңбегіңіз сіңді қанша ұлтыңа.
Қандай қиын кезеңде де қаймықпай.
Жол көрсетіп жүрдің талай жұртыңа.
Димаш ата жан едіңіз бір тума.
Еңбегіңіз сіңді қанша ұлтыңа.
Қандай қиын кезеңде де қаймықпай.
Жол көрсетіп жүрдің талай жұртыңа.
Алтынсарин-қазақтың жарық шамы,
Ойлағаны аяулы халық қамы.
Жап-жасыл жайқалатын жапырағы,
Алтынсарин-елімнің алтын бағы.
Азаттыққа бет бұрған,
Тәй-тәй басқан елімнің
Көкте туы желбіреген,
Көшпелі қазақ жерімнің.
Елім, жерім, мекенім - қасиетім
Өтті-ау бастан қаншама қасірет күн?!
Қиындыққа мойымай,бар әлемге
Өрлігіңмен өзіңді қастерлеттің
Көз тігемін мен саған,
Көп нəрселер көргелі...
Көргенімнің неше алуан
Көңілімде тұр өрнегі.
Қарайды Нұркен биіктен
Қараңдап көздің ұшында;
Қағысқан қанат бұлтпен
Ұқсайды заңғар құсына.
Домна жайын шертті бір жас,
Балқи қарап соған өзі.
Қозғағандай сені де рас,
Сүйсіне айтқан соның сөзі.
Ата, анаға шолжыңдап,
Үйде ойнаған бөбегім.
Жазылмаған ең қымбат
Секілді едің өлеңім.
Горгоссало көшесінен
Көз жібердім Мтацмындыға;
Көрдім сурет тау төсінен
Тап келгендей жақсы жырға.
Қиырға самғай тартты «Ту»
Қыранша биік шарықтап.
Көңілде күдік – жоқ толқу,
Қарайсың бəрін парықтап.
«Қызғанда күндіз ауасы тұтас
Қып-қызыл аспан лағылға ұқсас...»
Осылай жері деп жазған бұрын
Ақынның мен де аударғам жырын.
Сұлтанмахмұт Торайғыровтың зиратында
Қадірлі сонша жұртына
Ақынның көрдім мүрдесін.
Жатыр ол мəңгі ұйқыда
Баянда Шыңғыс тауындай
Бар екен «Қоңыр əулие».
Одан да жылжып сағымдай
Өтіпті көшіп сан дүние.
Аралап əсем Баянды,
Армансыз жүзіп тоғайға,
Айнаммен бірге аяулы,
Адасып кетсем болмай ма?
Асығады екен неге адам
Көздеген жерге жеткенше?
Қызығады екен неге оған
Қарасын көрсе, төтенше?
Тереңнен суды суырып
Ақтарып жатыр каналға.
Ақсуды түгел сіміріп
Қоятын қуат бар онда.
Трактор өрген даланы
Өңірде үзбей көрсем де,
Трактор туған қаланы
Көргем жоқ бұрын осы елде.
Келемін кезіп, Кереку,
Көрікті жаңа көшеңді.
Ерекше елің кенелтіп,
Көтерген сонша еңсеңді.
Отыз жыл арада өткенде
Оралдым тағы, Кереку.
Осынау байтақ өлкеңде
Ежелден тіккен өлең ту.
Түтіні тудай бұлаңдап
Келеді поезд алыстан.
Жабыла дала ұрандап
Секілді бірге жарысқан.
Шегі жоқ, ұлан-қиыр жеріміз кең,
Жүздесу қиын түгел елімізбен.
Ораған оңтүстігін асқар таулар,
Жапсарлас солтүстігі теңіз, мұзбен.
Тəй-тəйлап аяқ бастырған
Ұқсас ең онда балаға.
Өмірге есеп тапсырған
Ұқсайсың бүгін ағаға.
Ашумен шыққан өлеңім
Өзіне тартса болмай ма?
Тынысын тыңдап мен оның
Сілкінбес пе едім ондайда.
Қай-қайдан басы қосылған
Көремін бір топ кемпірді.
Қарайлап шықпай қасымнан
Солар-ақ мені өлтірді.
Қаңқу сөзден қашам мен
Қабырғама батқандай.
Көндім оған қашан мен,
Дұшпаным жоқ тап сондай!
Жанымды жабырқатпай жаңғырт өлең,
Серпіле көтерілсін салғырт денем.
Жазбаған жасаң өңір аздық етпес,
Аралап ой өлкесін, аңдап көрем.
Шамасыз адам емеспін
Біреуге шағым еткендей.
Қағытқан жанжал-егестің
Кетемін бірін кек көрмей.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі