Отты жыр
Елік едім алаңсыз жүрген ойнай,
Көңіл сырын көрмеген, түпсіз бойлай.
Бәрі жарық секілді ед тау да, тас та,
Жүруші ек жайраң қағып біз де сондай.
Кеш жазды деп өлеңді артпа күдік,
Өлең берсем, бергенім жанымды үгіп,
Ақыл айтсаң, алаулап қарсы аламын,
Ал сенімің мен үшін – алтын жүзік.
О, бауырлар, айып етпе өтінем!
Күлкі кезген кең өлкеден кетіп ем.
Жар қызығына қосып сәби күлкісін,
Мұңды арманға жүруші едім етіп ем.
Өздеріңсің адамдар – қырандарым,
Қолға ұстатпас, көз тоймас сылаң сағым.
Сендердегі мәрттік пен жомарттықты
Қашанда жырлап өту – бір арманым.
О, Адамдар, құдіреті күшті ғаламда,
Сен – жойқын күш, сен – ғажайып,
Сен ақ сәуле, сіңген солай санамда.
Мен сендердің мейіріміңнен көктеймін,
Кеудемдегі бір отты
Жанған кезде өзім де түсінбеймін,
Бұйым емес сол сәтте жанды қарыр
Қыстың ызғар аязын түсір, мейлің.
Таң шапағы өң бергенде кенеттен,
Ашық аспан атқан таңға қараймын.
Тып-тыныш маң кәусар самал лебі өпкен,
Арманы ма ең талайдың?!
Жан бойымды қуалайды жалын – дем,
Селт еткіздің қара жердей сабырлы ем.
Күймен тербеп алып шықтың аспанға
Сиқыр сазбен бағындырған – барыңмен.
Біреулер сені сәнсіз-ақ деп сөгіп жүр,
Жүзінен күлкі тұрмайды деп төгіп нұр.
Ақындар оны артықтау кейде мақтайды,
Сезімнің маржан лағылын арнап төгіп жыр.
От жандырып жігерге – қайсар қылық,
Тәнті етсін ақ көңіл – жайсаңдылық.
Жүрегімде жыр оты маздап жанса,
Жырға жүрген дос болып байсалдылық.
Айтпадым сөзін өзгенің,
Көрінсе дағы көзге мін.
Отырмын – шыңырау кұдықтай
Құм көмген бұлақ көздерін.
Мендік алда бір жол бар басталмаған,
Тек сол жолда қол бұлғар асқар маған.
Сәби күнің көкжиекте қалды дейді
Керуен күндер жасыма жас жалғаған.
Мен саған мәңгі ғашық ем,
Көңілім саған күнде ауад(ы).
Бақыттан шалқып тасып ем,
Куә жазған хат-жауап.
Ел арманы айта берсек әруақ қолдап жебер деп,
Сан ғасырлар күтті елім осы күнді келер деп.
Білсем-дағы мың кісіден артық сенің зарыңды,
Бір кісідей айта алмадым бірақ сені тереңдеп.
Лаң заманның кәрін құртып ел ашқанда қабағын,
Суық желден үзілердей гүл көтерсе сабағын.
Тауды, тасты бұзып жарып,
жолда бұлақ сыр шертсе,
Сәл мұқалып, сәл кетіліп, тағдыр – найза ұшынан,
Сен көз жазып қалмасын деп көңілдің бақ құсынан.
Тіршіліктің сан түйткілі баспасын деп еңсеңді,
Қанат етіп жыр-қиялды өзің жаққа ұшырам.
Белгісіз мұң билеп-төстеп өзімді,
Қорғасын-ой жұмдырады көзімді.
Иыққа алып бар өмірдің салмағын,
Жүріп келем таяныш қып төзімді.
Аспандағы құс жолындай таралған,
Сан құдірет бәрі-бәрі адамнан.
Арғы жағы Алла болса,
Бергісі
Жер әлемге, күн көзіндей нұрын төккен еркелеп,
Нар тәуекел іс бастадым бітірсем деп ертерек.
Ашық аспан жер құшағы мұнтаз болып тұр маңың,
Тіршілікте ұлы бақыт – аман-есен тұрғаның.
Жер жаңбырмен найзағайлы көктесе,
Ән сал, құрбым, жүрегіңмен от көсе.
Шопан болып жүрер ме едің далада?
Маңыраған қозы, лақтың даусынан,
Айналайын, ақ келін –
Ағайынға, бақ келін!
Шырағы бол дәулеттің,
Шаттық тойға бөленсін,
Көңілдің таппай бір емін,
Шарладым ойдың тереңін.
Тұманды өмір жолында,
Жоғалтқандаймын керегін.
Өс-өс, балам, өсе бер,
Батыр бол - балуан білекті,
Батыл бол - таймас жүректі
Аяғыңды созайық,
Әлди, әлди, ақ бөпем,
Ақ бесікке жат, бөпем!
Жылама, бөпем, жылама,
Жілік шағып берейін,
Бүгін тіпті еске түспей жанарың,
Тауып алған суреттерге қарадым.
Сонда менде еш ой да болмапты,
Сезбеппін де жақсының да жаманын.
Әлди, әлди, бөпешім,
Әнімді айтып берейін.
Аялап, сені жүрейін,
Өскеніңді, көрейін.
Шөгергендей қаз-қатар жүз ботаны
Өркеш-өркеш құмды айтам сізге тағы.
Барханның бетіндегі саржарадай
Жалғыз мола жанымды сыздатады.
Мен үшін күлкің, бөбегім,
Бір өмірдей дер едім.
Өмір бойы айтатын
Сенсің менің өлеңім.
- Азамат Төре
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі