Өң
Қайран, Ақын!
Қайғыңды қабылдадым:
Тағдырыңмен тамырлас қаным, жаным...
Сен – iрiсiң!
Қанатым, қайран, қырқылған ба едi,
Қажытқан жанды қайғым-ай...
Алыс та жақын жұртымнан менi
Айырдың екен, қай Құдай?
«Бетеге кетiп, бел қалар,
Бектер кетiп, ел қалар...»
Бел шұрайы – бетеге,
Көктем келсе бүр ашар.
Қоналқы iздеп қойнына қонатұғын Ай
Қозыдай қоңыр момақан мола түнiн-ай...
Күлiп те тұрып күдiкпен күнiмдi өткiзiп,
Бiлiп те тұрып бiлмеген болатыным-ай!..
Намыссыздық – Рухқа жау,
Арға жат!
Өлiмсекке одан өзге бар ма азап?!
Бақ пен тақтың басы бүтiн болмаса,
Ауыл баласы...
Қалаға қаңғып келгелi
Қара үйде қалды өлшеулi өмiр өлмелi.
Қара балаға қатыгез тағдыр көнбедi,
Өңiм түгiл түсiме енбей пүлiш бақ,
Өмiр сүре алмадым-ау дұрыстап.
Еңсе езiлiп,
Еңкiш тартып екi иiн,
Кiмге керек құр мақтан
Таңдайыңды құрғатқан?
Парызымыз – бiр мысқал,
Қарызымыз – мың батпан.
Бәрiмiз бiр орманның өскiнi едiк,
Өрт шалды қара орманды...
Өштi желiк.
Жетпiс жыл желге ұшқандай,
Инабат шетке ығысты,
Жыландай жылжып ЖЫН ептеп...
Сұм Батыс сұлу Шығысты
Күлiнен шығар күң етпек.
Талқаның мен таусылып тар соқпағың,
Үкi көздi бiр үрей қоршап қалың,
Алматының көнетоз көлiгiндей
Бара жатыр көбейiп қолшоқпарың.
Аппақ айдың бетiн бұлт
Айғыздады сүртем деп.
Көктей солған Жетiмдiк
Көшеде жүр бүрсеңдеп.
Демеушiм бар,
Аты оның – бiр Құдай.
Ал өңгесi...тоқалдан қу, байдан сақ.
Арыстан боп жүрмес пе едiк, құрғыр-ай,
Ассалаумағалейкум, Тоқал қала!
Болғанда Отан – ождан,
Опаң – Дала.
Бiз деген Бәйбiшенiң баласымыз,
Жан-жүрегiм сыздайды жаралыдай,
Қас-қабағым мұздайды қаралыдай.
Қаңғып келген қайдағы келiмсекпен
Қайда кетiп барасың, қарағым-ай?
Шағала қайда ақтамақ,
Жайымды ұғар жалт қарап?
Жарама ащы тұз септi-ау,
Жағада жүрген жат қонақ...
Сен жалғыз да, мен жалғыз,
Неге екенiн бiлдiк пе?
Екеумiз де енжармыз
Мына марғау тiрлiкке.
Өшiп-жанған жарықты көрiп алдан,
Жүрушi едi кеудемде толып арман...
Сол арманның елесiн көкке ұшырып,
Көкiрегiме «Көк базар» қонып алған.
Байғұс, Өлең,
Бақ, талап тайды сенен.
Көкiректi қамады қайғы, шемен...
Дәмегөй де,
Өлмешiге өмiр сүру тым қымбат,
Таңның мұңын тақпақтайды түнгi ырғақ...
Бiр күнде мың құбылады дүние,
Құрғыр тиын құлағымда сыңғырлап.
Кiмге құлап,
Апыр-ай, кiмге сенем?
Сарқылғандай саумал нұр, Күн де, сенен!..
Саясаттың сазайын беретiндей
«Әркiмнiң мақсаты өз керегiнде,
Бiле алмадым пысығын, зерегiн де...»
Мен терерлiк маржаның, қайран, Абай,
Телегейдiң жатыпты-ау тереңiнде...
- Уильям Шекспир
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі