Алтай аязы
Қызыл Ай қызыл көрiгiн басқанда
Қақтаған қаңылтырдай шың қызарады.
Отты жыландай зуылдап аспанда,
Құйрықты жұлдыз ағады.
Қызыл Ай қызыл көрiгiн басқанда
Қақтаған қаңылтырдай шың қызарады.
Отты жыландай зуылдап аспанда,
Құйрықты жұлдыз ағады.
Қылқанды бұтақтары қарқарадай,
Қасқайып қабақта тұр балқарағай.
Басында жаңғақ қағып бiр бала отыр,
Төменге әлсiн-әлсiн қорқа қарай.
Қалың орман қойнауына
Қып-қызыл күн қонғанда,
Қарағайлар жол бойында
Қалың ойға шомғанда.
Әшiм қарт аралатты тауды маған,
Апарды Марқакөлге жаудыраған.
Қамшымен құсты нұсқап көкте жүрген
«Бұл, – дедi, – кәрi бүркiт – шәулi, балам.
Алтайдың ақ бораны
Алты күн тоқтамады.
Алты күн көлiк – құстар
Қанатын қақпағалы.
Ағатай, ала кетшi тауға менi,
Аңсатты ала қыстай жайлау елi.
Атамның қымызынан дәм татайын,
Биесiн биыл ерте байлап едi.
Иiсi жұпар орманды асып,
Иiр қобыз жолдарды басып,
Салбырап самсоз, көз байланғанда,
Самалдың арты желге айналғанда,
Апа, менi оятшы ерте бүгiн,
Баяғыдай қой жайсын тентек ұлың,
Бозторғайдың жадында жүрген болар
Ұя бұзар ылаңды еркелiгiм.
Жүрегiм-ау, сен кеудеме сыймадың,
Мен бөлмеме сыймадым.
Беу, тентегiм, неге бұлай туладың,
Бұлқынысың бүгiн маған беймәлiм.
Зайсанда, туған үйiмде,
Зымыран ойдан көз iлмей,
Отырмын мiне бүгiнде
Баяғы бала кезiмдей.
Осынау жиырма жасымда
Қанша көңiлдi қалдырдым екен,
Қанша үмiттi талдырдым екен –
Жоқ есте.
Іздемеңдер мәңгі досты меннен кеп,
Менде іздегем нағыз досты елеңдеп.
Екі адамдық орындарға жайғастым,
Жалғыз өзім жалғыздыққа тереңдеп.
Киiз мiнез күн едi неткен мынау
Мүйiзiнен шыңдардың кеткен қырау.
Бүршiгiнен бу шығып шiлiктердiң
Бозторғай боп жырлайды көктем жырау.
Күн астында – киiз үй,
Керегесi көнерген,
Көк түтiнiн желөрген.
Сықырлауық бесiкте
Сен – жартассың,
Ақын – толқын.
Келдi саған еркелеп,
Уа, Дүние, ақыныңды еркелет!
Найзағай жарқылдаса
Жарқ етiп жан дүнием
Түлейдi жаңғырумен,
Армандарым айтардай маған сәлем
Шатыраш шаһар үстiне
Шапақтап қонған шақта нұр,
Жөнекей көзге түстi де,
Жүгіндім барып қартқа бiр.
Терезе нұрға боялды,
Таң келе ме сiбiрлеп?
Құс ұйқы қарт оянды,
Шүкiрлiгiн күбiрлеп.
Туған үйiмнiң терезесiнен
Қазақстан даласы көрiнедi.
Аспанында ақша бұлт керiледi,
Ақша бұлтқа жолдаған сәлемiмдей
Көгiлдiр таулар, көк таулар,
Көзiмнiң ұшын шектеген,
Баурайы – бақша, бақ-баулар,
Етегi қырат, көк белең.
Менiң әжем ақын жан болмаса да,
Маман адам жүрекке жол жасауға.
Төр алдында отырар қолмен – түбiт,
Көңiлiмен ой түтiп қай-қашанда.
Шағылға барсаң шiлдеде
Торсықтап сусын бөктергiн.
Тамсаусыз болса тiлге де
Сорасы келер көк тердiң.
Қалайсың, досым, қайдасың?
Көрінбегелі көп болды.
Алыстап кетті-ау арамыз,
Іздесек, қайдан табамыз?
Қалай, қалай сені туған анашың,
Үндемесем басқа шығып барасың.
Ит мінезді, қырсықтығың бар және,
Абайлашы, төмен түсші, қарағым.
Құстардай қайта оралар
Жарасып сазды бал әні,
Мектепке беттеп балалар,
Асыға басып барады.
Кешірерсің, кешігіп қалсам егер де…
Есімің жерді жарар,
Естігенде елдің өзі қарайды.
Жаратқанның құдіретін
Ғашықтық — ғазиз дерт, жанға біткен жазылмас сезім.
Жүрекке түскен бір сәулең мың түнекті аз қылар әрдайым.
Сені көрдім — көзіме келгенде көк перде тұтылғандай болды.
Көңілімді кие шалып, Тәңір нұр...
Ғажайып тылсым сырлары
Тұңғиыққа енейік.
Жаратылыс туралы
Есеп шешіп көрейік.
Оқып кеше сан сырын,
Қырықпен біз таныссақ.
Зерделімен ал бүгін
Өткізейік жарыспақ.
Жаманшылық кей іске
Ұрындырмай, қорғар шын,
Ғайып ерен періште
Қырық шілтен қолдаушың.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі