Тіс жарып, тіл қатпаушы едім ешкімге
Тіс жарып, тіл қатпаушы едім ешкімге,
Келмедің де – қалмай қойды ес мүлде.
Түн қойнында терімді үктің неге деп,
Кетістің бе – ат құйрығын кестің бе!
Тіс жарып, тіл қатпаушы едім ешкімге,
Келмедің де – қалмай қойды ес мүлде.
Түн қойнында терімді үктің неге деп,
Кетістің бе – ат құйрығын кестің бе!
Тегінде, сен де жартысың,
Тегінде, мен де жартымын –
Бөлінбес Бүтін боп алдық.
Сенің де басың байлаулы,
Байыдым батар күндейін,
Суалды сезім! Бітті! Жоқ! –
Демеймін! Деуге жыр бейім,
Көншімей көңіл күпті боп.
Сырты – құзар қия-шыңдай,
Ішін әлі-ақ танытар...
Құрқылтайдың ұясындай
Әрі қуыс, әрі тар.
Жабығып көптен жүр едім,
Жат болмай шықтың, жоқ айып.
Орнына түсті жүрегім,
Көңілім қамсыз тоғайып.
Отырмысың, жатырмысың,
Жаным, қандай күйдесің?
Жалғыздықпен ақыл-күшім
Таба алмады үйлесім!
Құпия кеуде – сейфтегі
Жүрек сырын ақтардым:
Сенсің – монтан кейіптегі
Атқан, Таң мен батқан Күн.
Шолпандай жарқыраған таң алдында,
Жан ерке, саған теңеу таба алдым ба?
Ажарың алтын айдың таң шапағы,
Құрбым-ау, күн көзінен жаралдың ба?
Біздің ағай қызық адам тамаша,
Қызығы бар сан жетпейтін санаса.
Жеңгемізді сыйлайтыны соншалық —
Томпаң қағып жүгіреді балаша.
Дәреже қуған дәуір ғой,
(Дізерлеп отырғанша,
Қоқиып отыру тәуір ғой).
Инеге бір ой келді,
Кеше кешкілік
Екі қыздың әңгімесін естідік,
– Әй, бір кісі маған сөз айтты.
Соңымнан қалмай өзі айтты.
О, құдірет-ай!
Жұрттың басы кәдімгі бас секілді.
Ал менің антұрған басым
Өзіме қас секілді, –
Сәулетті біздің астанада,
Анығын айтсақ асханада,
Арақ пен қымыз танысыпты,
Өзара пікір алысыпты.
Шал жуырда келін түсірді.
Қалыңмал қамдамай-ақ
Қаладан алып тегін түсірді.
Кемпір келіннің етегін ұзартып,
Басабай бір тойға тап түсіп,
Әкесі өлгендей қатты ішіп,
Ертесіне, баяғы, ауырмай ма?
(Яғни, кешегі ұрған құдай
Шын күлкімен ән жазып,
Нота сыздық.
Апырай,
Өтірік күлкі не деген опасыздық?!
Өңім бе, әлде түсім бе бір қыз көрдім,
Құралайдай құлпырған құндыз көрдім.
Қызыл қанат қыздардың періштесі,
Жерге түскен аспаннан жұлдыз көрдім.
Елдiң аты ел емес пе,
Кейде көл, кейде шөл емес пе?
Ел болған соң ел iшiнде,
Өсек-аяң көп емес пе?
Жабдық жасап мейрамға,
Кемпір тынбай жүгірді.
Бауырсағын пісіріп,
Қуырдағын қуырды.
Сүт бір күні ұйықтапты.
Қатты ұйықтапты.
Ұйықтағаны соншалық,
Ұйып қапты.
Тумай жатып бәрін білген бәленің,
Бәтеңкесін теріс киген бала едім.
Өзіме тән бар болатын дүнием,
Өзіме тән бар болатын әлемім.
Титтейімнен өлең еді қуғаным,
Құйттайымнан сол жол белді буғаным.
Өкімет пен өкілетке өкпем жоқ,
Бар айыбым – ақын болып туғаным.
Тас көшелер. Тас тұлғалар. Тас үйлер,
Тас үйлерге тағдырларын тасиды ел.
Тас қаланың тасасында қап қойған,
Тастай берік қайран көңлім, жаси бер.
Өмірім өмір емес, сұрақ белгі,
Көңілім көп кещеден жырақта өлді.
Уақыттың бәйгесінен Құлагерім
Құдай-ай, құлап келмей жылап келді.
Қайран да қайран, сері күндерім,
Қайрылмай ұшқан басымнан.
Сен едің ерке елігім менің,
Мен едім саған ғашық жан.
Жүрген жерім күнде – айқай, күнде – шу…
Жалықтырды жалтақтаумен күн кешу.
Мөп-мөлдір қыз, Өмір жайлы Сізбенен
Мүмкін бе аздап тілдесу?!
Бала – белде, қатын – елде, сор – баста.
Тәңір – көкте...
Бізге уақыты болмас та.
Кімдерменен жүрмедік біз жолдас боп,
Мен есейгенде айтармысың,
Сенген жұртым алданыш деп;
Не жыми қара жатармысың,
Сарсаңышым басымнан кеп.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі