Өлеңдер жинағы - 8 бет

Алтай аязы

Ұлықбек Есдәулетов

Қызыл Ай қызыл көрiгiн басқанда
Қақтаған қаңылтырдай шың қызарады.
Отты жыландай зуылдап аспанда,
Құйрықты жұлдыз ағады.

Толық оқу

Балқарағай туралы баллада

Ұлықбек Есдәулетов

Қылқанды бұтақтары қарқарадай,
Қасқайып қабақта тұр балқарағай.
Басында жаңғақ қағып бiр бала отыр,
Төменге әлсiн-әлсiн қорқа қарай.

Толық оқу

Қызыл іңір

Ұлықбек Есдәулетов

Қалың орман қойнауына
Қып-қызыл күн қонғанда,
Қарағайлар жол бойында
Қалың ойға шомғанда.

Толық оқу

Түбір

Ұлықбек Есдәулетов

Келе жатып қалың бауда,
Жалғыз аяқ соқпақпен.
Сәл отырып дамылдауға,
Бiр түбiрге тоқтап па ең?

Толық оқу

Қоламта

Ұлықбек Есдәулетов

Қойнауда қоста отырып қоналқаға,
Қараймын ошақтағы қоламтаға.
Лапылдап лаулап келген оттың бәрi
Жалынын осылайша жоғалта ма?

Толық оқу

Қарт пен қыран

Ұлықбек Есдәулетов

Әшiм қарт аралатты тауды маған,
Апарды Марқакөлге жаудыраған.
Қамшымен құсты нұсқап көкте жүрген
«Бұл, – дедi, – кәрi бүркiт – шәулi, балам.

Толық оқу

Адасқанда

Ұлықбек Есдәулетов

Қара түн, тау iшiнде жортып келем,
Өкпектен құс еттендi бөртiп денем.
Жол жоқта адасқанға Ай да серiк,
Ай батып кете ме деп қорқып келем.

Толық оқу

Алтын тамыр

Ұлықбек Есдәулетов

Ағатай, ала кетшi тауға менi,
Аңсатты ала қыстай жайлау елi.
Атамның қымызынан дәм татайын,
Биесiн биыл ерте байлап едi.

Толық оқу

Жылқышылар

Ұлықбек Есдәулетов

Иiсi жұпар орманды асып,
Иiр қобыз жолдарды басып,
Салбырап самсоз, көз байланғанда,
Самалдың арты желге айналғанда,

Толық оқу

Ақын

Ұлықбек Есдәулетов

Отты аспан гүрiлдейдi
Тұяқтар дүбiрлейдi,
Таулар селкiлдейдi,
Баулар желкiлдейдi.

Толық оқу

Күйтабақтар

Ұлықбек Есдәулетов

Зайсанда, туған үйiмде,
Зымыран ойдан көз iлмей,
Отырмын мiне бүгiнде
Баяғы бала кезiмдей.

Толық оқу

Дос іздеме

ArdaqOspanuly

Іздемеңдер мәңгі досты меннен кеп,
Менде іздегем нағыз досты елеңдеп.
Екі адамдық орындарға жайғастым,
Жалғыз өзім жалғыздыққа тереңдеп.

Толық оқу

Алатау

Ұлықбек Есдәулетов

Түнедiк тауда.
Таң жақын,
Тұрлаусыз екен тауда түн,
Иектiң жатыр астында

Толық оқу

Әлди

Ұлықбек Есдәулетов

Қайда естiдiм бұл әндi,
Жан досымдай сыралғы,
Жүрегiммен тiлдескен,
Қайда естiдiм бұл әндi?

Толық оқу

Қайың

Ұлықбек Есдәулетов

Өзегi берiш қайыңның
Құнарда жатты тамыры.
Долданған талай дауылдың
Жүрмедi оған өмiрi.

Толық оқу

Қала мен қарт

Ұлықбек Есдәулетов

Шатыраш шаһар үстiне
Шапақтап қонған шақта нұр,
Жөнекей көзге түстi де,
Жүгіндім барып қартқа бiр.

Толық оқу

Шал мен жаз

Ұлықбек Есдәулетов

Терезе нұрға боялды,
Таң келе ме сiбiрлеп?
Құс ұйқы қарт оянды,
Шүкiрлiгiн күбiрлеп.

Толық оқу

Табиғат сазы

Ұлықбек Есдәулетов

Көгiлдiр таулар, көк таулар,
Көзiмнiң ұшын шектеген,
Баурайы – бақша, бақ-баулар,
Етегi қырат, көк белең.

Толық оқу

Әже алақаны

Ұлықбек Есдәулетов

Менiң әжем ақын жан болмаса да,
Маман адам жүрекке жол жасауға.
Төр алдында отырар қолмен – түбiт,
Көңiлiмен ой түтiп қай-қашанда.

Толық оқу

ҚЫРСЫҚ ҚЫЗ

Medet83

Қалай, қалай сені туған анашың,
Үндемесем басқа шығып барасың.
Ит мінезді, қырсықтығың бар және,
Абайлашы, төмен түсші, қарағым.

Толық оқу

Ғашықтық — ғазиз дерт

Medet83

Ғашықтық — ғазиз дерт, жанға біткен жазылмас сезім.
Жүрекке түскен бір сәулең мың түнекті аз қылар әрдайым.
Сені көрдім — көзіме келгенде көк перде тұтылғандай болды.
Көңілімді кие шалып, Тәңір нұр...

Толық оқу

Шарадалар

Арасанбай Естенов

Сан болса – бір бөлігі,
Екіншіде – құралмын.
Қоссаң, нулы белеңі
Жайлау болып шығармын

Толық оқу

Қырық шілтен

Арасанбай Естенов

Жаманшылық кей іске
Ұрындырмай, қорғар шын,
Ғайып ерен періште
Қырық шілтен қолдаушың.

Толық оқу