Өлеңдер жинағы - 8 бет

Күміс шыбықтар

Ғали Орманов

Шығады терең шыңыраудан
Шаншылып күміс шыбықтар.
Секілді бүркіп күн жауған
Лебіне жаның тым іңкəр.

Толық оқу

Көлдер көзі

Ғали Орманов

Көз тігесің үңіліп
Мөлдіреген көлдерге.
Көлдер көзі тұр күліп
Қимасыңдай көргенде.

Толық оқу

Ленин жазы

Ғали Орманов

Апрель айы – жаз алды
Жасарар көктеп табиғат.
Жырындай жердің заманғы
Жаныңа жылы тым қымбат.

Толық оқу

Айдағы тас

Ғали Орманов

Аспанда жалғыз бозарған
Қарадық айға қанша біз.
Болса да білу оны арман,
Арамыз жатты сонша алыс.

Толық оқу

Жыл толғауы

Ғали Орманов

Қарайсың күліп көзіме,
Не əкелдің екен Жыл маған?
Жылдарым келген кезінде
Төгіле талай жырлағам.

Толық оқу

Жыр құсы

Ғали Орманов

Сезбесең өлең күшін жаның жүзіп,
Жүргенің қысыр сөзбен күн өткізіп;
Жалтаңдап жыр маңына бара алмайсың,
Тұрса да бір өзінде барлық қызық.

Толық оқу

Өлең өмірі

Ғали Орманов

Ауыл маңын қыдырсам ерте, кеш мен,
Көз алмаймын ойланып Ешкіөлместен.
Ұқсайды оның кескіні əлдекімге,
Шашы ағармай бетіне əжім түскен.

Толық оқу

Ақын жазы

Ғали Орманов

Құс көңілім құйқылжыған қайда менің?
Төгілген көкірегімнен қайда өлеңім?
Жыр толы жылдарымнан жырақ тартып,
Жаңылыс жазатайым қайда келдім?

Толық оқу

Борыш

Ғали Орманов

Алпыс жыл қиды күн маған
Өзінің жылы жарығын.
Кеудеме қалай жинағам
Сыйғызып соның барлығын?

Толық оқу

Май сазы

Ғали Орманов

Желікпей жеңіл-желпі құр сарынға,
Қадалам қаулай өскен нышаныңа.
Сені бір мейіріммен жырлайды жұрт,
Тұрғандай қуанышы құшағында!

Толық оқу

Диқан сыры

Ғали Орманов

Сықасып байтақ алқапта,
Сықырлап егін толқиды.
Жазғандай өзі дəл хатқа,
Сырларын диқан оқиды.

Толық оқу

Бала күңгей

Ғали Орманов

Шағын тау Бала күңгей көк қияда,
Бақ-дəулет ондай жерге көп сыя ма?
«Табағы тар жаралған тапшы өңірге
Тəңірім несібесін көп қия ма?» –

Толық оқу

Ырыс арнасы

Ғали Орманов

Жылы кеп жеріміздің тамашалы,
Жырласақ қанша мақтап жарасады.
Көз жетпес қиырына кең өлкеміз
Тағы да ен дəулетке тола салды.

Толық оқу

Аға тілегі

Ғали Орманов

Сөзімді, Хамит, сен екше,
Сөйлесем қимас ағадай.
Жайың бар жансың ерекше
Жəне үлкен, жəне баладай.

Толық оқу

Шеберлік

Ғали Орманов

Қорқытпа мені сен онша,
Шеберлік жолы қиын деп.
Жүрегім жылы жаралса,
Алатын менің сыйым көп.

Толық оқу

Ақын мен асқар

Ғали Орманов

Төменде тұрып кейбіреу,
Түйеді тауға жұдырық...
Биік деп өте сол тіреу,
Тастайын дей ме жұлдырып!

Толық оқу

Қайрақ

Ғали Орманов

Өзіңнен, достым, түңілмей,
Жаныңа терең тез үңіл.
Дақпыртқа бекер жүгірмей,
Серпілсін деген сөзім бұл!

Толық оқу

Сый

Ғали Орманов

Ала бер, достым, Əбділда,
Арнаған сыйын тауымның.
Коймады деме алдыңа
Аңқытып Сырдың қауынын.

Толық оқу

Менің тегім

Ғали Орманов

Тұғиян жоқ деп айтпаймын
Тегінде біздің ол шалда.
Өзіме қарап байқаймын:
Қосылмас онша осалға...

Толық оқу

Үміт оты

Ғали Орманов

Көрінген өзім емес, құр сүлдерім,
Көз сүзе тегін емес күрсінгенім.
Жалт етіп жазатайым бір қарап кет,
Кеудемде үмітімдей жүрсін менің.

Толық оқу

Жер қуаты

Ғали Орманов

Туған жер! Сонша саған сүйінемін,
Секілді саяң ылғи үйім менің.
Төріңде аунасам да, ойнасам да,
Шертесің көңілімнің күйін менің.

Толық оқу

Жер қызығы

Ғали Орманов

Былтыр да осы тауыңа
Еркелеп ем бір аунап.
Сондағыдай тағы да
Əсем гүлдер тұр қаулап.

Толық оқу

Асауға тұсау

Ғали Орманов

Балалар мені бір кезде
Баласа кенет атаға,
Құлағым көнбей бұл сөзге,
Жорушы ем ылғи қатаға.

Толық оқу

Əдет күші

Ғали Орманов

Ойларым кейде маған тыным бермей,
Кетемін темекі уын бұйым көрмей.
Шылымды шиырылдыра тартамын кеп,
Шүйкелеп көк түтінді иіргендей.

Толық оқу

Жан сыры

Ғали Орманов

Ауырып аяқ, қолым неше күндей,
Аунақшып жаттым үйде көтерілмей.
Көрінді өз төсегім өзіме жат
Қолайсыз қонақ үйдің төсегіндей.

Толық оқу

Бала заңы

Ғали Орманов

Күнде қаулап өсеміз
Гүл-мəуедей бақшада.
Бағымызды көрсеңіз,
Секілді бір жақсы ана.

Толық оқу