Жаңақорған. Шипажай. Қара балшық
Қара балшық?
Қандай бұл қара балшық,
Құлан-таза дертіңнен алар аршып?
Балшық деген баттасқан кір еді ғой,
Өлеңдер жинағы - 8 бет
Қараөткел. Әкбар Рысқұлов
Анадан ақын туған Әкбар досым,
Тізгіндес,
үзеңгілес,
көкпарласым,
Маңғыстау. Замандас
Әбіш Кекілбаев! — деген бұл есім,
алты Алашқа аса қымбат —
білесің,
жұтқан ауаң,
Сабырын алған сананың
Сабырын алған сананың,
Бұл не деген дәремет:
Он Сегіз Мың Ғаламның
Әлек – бәрі...
Жан шұрайымды шіріткен
Жан шұрайымды шіріткен,
Ет-бауырымды іріткен,
Жүрегімді қан жылатқан –
Қарайсың қышқыл-күдікпен!
Талыс ем – қара күш
Талыс ем – қара күш,
Тоздым, таусылдым.
Өртеніп барады іш,
Аурумын – аусылмын.
Қош, қош, Өлең
Қош, қош, Өлең...
Марту басты Өнердің түп-тереңін:
Мен – кәлиме...
Тұншығумен өлемін.
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп
Құбыл күйге кеткені ме еті өліп –
Өмір қайта өрбиді ме Өліктен?!
Көктем сайын жерден басын көтеріп,
Гүл қауызын қайта ашады неліктен?!
Дүниежарық – тамұққа
Дүниежарық – тамұққа
Келіп, кеттің, нағашы.
«Өлем! Өлем!» – дедің де,
Өліп кеттің, нағашы –
Не зұлматқа да – мақұлмын
Не зұлматқа да – мақұлмын,
Қабыссын, мейлі, Жер–Аспан...
Бұзбаңдар жырын Ақынның –
Қуаты Құдіретпен таласқан!
Бүгініммен егеспей
Бүгініммен егеспей,
Шемен күйін шертемін.
Қорқынышты елестей
Түнереді ертеңім.
Досым – күлкі
Досым – күлкі,
Таба қылды дұшпаным,
Құжырамда құныс пікір қыстаттым:
Сен біреудің етегінен ұстадың,
Хас шындықты жыр еттім
Хас шындықты жыр еттім,
Қапыл кетсем – нан ұрсын!
Жетім, жүдеу жүректің
Датын тыңда, әміршім?!
Көңілім – түпсіз көзқалта
Көңілім – түпсіз көзқалта –
Топырақ құйсаң толады.
Шауып ажал-әз-балта
Терек-ғұмырым солады.
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың
Ұлағатың – ұлың бар деп жылайсың,
Көз жасыңды көтере алмай құлайсың.
Ұл беретің құдіреттің құлымын,
Қолқаң қолым емес... несін сұрайсың.
Алматы. Өртенген аэропорт
Өртеніп жатыр әуежай!..
Жалынның тілі жалақтап,
Үрейің ұшар қарадай
Үңілсең көктен қарақтап.
Демнің екі түрі бар мен білетін
Демнің екі түрі бар мен білетін:
Алар Демің – санатқа ендіретін.
Шығар Дем – шыбыныңды шырқыратып,
Шындықтың шырағданын сөндіретін.
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім
Өзімді-өзім түнде өлі сезіндім:
Естен тандым.
Ет-бауырдай езілдім.
Демім бітті.
Малдың баласын сүюі
Қой сүйеді баласын: «Қоңырым, – деп, –
Ештеңені білмейтін момыным», – деп.
Сиыр сүйеді баласын: «Торпағым! – деп, –
Қараңғыға баспаған қорқағым», – деп.
Жас дәуірдің түлегіміз
Бау, бақша, белдер,
Орман, тау, көлдер –
Көрікті шексіз даламыз.
Дәулеті тасқан,
Балдырғандар әні
Қуанышқа бөленген әр күніміз,
Бақыттымыз, балалар, барлығымыз.
Өмір тым жайдары,
Қызықтың қайнары,
Ойыншықтар
Біздерде бар қуыршақ,
Бұзау, қозы, құлыншақ.
Ойыншықтар тыңдайды,
Әмір беріп бұйырсақ.
Балдырған әні
Біз балдырған баламыз,
Шырқап әнге саламыз.
Туған жердің төрінде,
Алау болып жанамыз.
Бақытты балалық шақ
Жарастықпен жайнатып өмір көркін,
Гүл бақшада сайрандап, өскен еркін.
Шат көңілді, бақытты ел ұланымыз,
Келешекте ұлы істі меңгеретін.
Бес саусақ пен қол
Басбармақ:
- Кәне, мен гүл егейін, - деді,
Балан үйрек:
- Шұңқыр қазып берейін, - деді.
Шыңғыстай. Көшедегі бұлттар
Бұл ауылда
бұлт кешіп бала өседі,
бұлтты болар сондықтан келешегі,
балқарағай сарсүйек болған кезде,
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі