Өлеңдер жинағы - 8 бет

Күйініш

Гүлайым Дәуітбаева

- Жынбысың, кімсің әй сен, адамбысың,
Батырған сен ғанасың маған тісін.
Тал түсте қалдырғанша масқаралап
Қорламай, өлтіріп кеп, жаналғышым!

Толық оқу

Сүйінғара сыбаға

Гүлайым Дәуітбаева

Жаңа дертті тудырып қож жарадан,
Бершімегін көңілдің қозғап алам.
Мендегі шер өткеннің зарпы ма еді
Сыңар тауып сыңсиды боз даладан.

Толық оқу

Күн мен түн

Гүлайым Дәуітбаева

Жұлдыз жымындайды
Самал сыбырлайды.
Ай болса кірпік қақпай
Түннен сыр ұрлайды.

Толық оқу

Отпанда

Гүлайым Дәуітбаева

Ақ арман болған
Бақ Ордам болған Отпаным!
Қасына келдім көңілді кеулеп сезім нұр,
Талайдан бергі шаттанған шуақ кезім бұл

Толық оқу

Жастық шақты іздеу

Гүлайым Дәуітбаева

Жігерлі жалын атқан, тас тұғырлы,
Қалдырдым қай жерге мен жастығымды.
Қолына қоңыр күздің ұсыныппын
Жарқын күн жадыраған, жаз гүлімді.

Толық оқу

Мола жайлы толғаныс

Гүлайым Дәуітбаева

«Адам басы добы, - деген – Алланың»
Шат өмірің бір-ақ күнде жоғалар.
Дүниенің білдіргендей жалғанын
Ауыл маңында мүлгіп тұрған молалар.

Толық оқу

Ақтау

Гүлайым Дәуітбаева

Бір кезгі ақын арманы болған бал құрақ,
Шаншып ап көкке күмбезді төсін,сән құрап.
Жетелеп кетті арманға толы ақ жолды
Өзіне қарай тартып ап.

Толық оқу

Ер Махамбет арысым

Гүлайым Дәуітбаева

Қайырылып мойын бұрмаған,
Қазақты тыңдап тұр ғалам.
Текті ұлды туып тамсанттың
Құрсағы құтты сұр далам.

Толық оқу

Жүрек үні

Гүлайым Дәуітбаева

Бақытым емес, мұңым боп
Бейуақта неге жолықтың.
Тап болдым күйге бұрын жоқ
Кеудеме шерлі толып мұң.

Толық оқу

Қорқаулық

Гүлайым Дәуітбаева

Тірліктің тұншықтырды тасқындары,
Жаныма жайсыз тиді тас құндағы.
Жанымды жұлқи тартты тұс-тұсынан
Өмірдің қарау ниет қасқырлары.

Толық оқу

Арман

Гүлайым Дәуітбаева

Таппадым сол сәт қарманар жерді,
Сиқырлы сезім арбаған еді.
Сезімнің құлы емеспін енді
Арғымақ – арман, алдама мені.

Толық оқу

Сарғада өткен балғын шақты аңсау

Гүлайым Дәуітбаева

Сарғаның таңы – арманға толы ең, аңсадым,
Төріңде сенің сөгілтіп едім қанша мұң.
Серпіліп ойдан, желпініп жойғам мұңымды
Өзіңнен таттым жастықтың уыз бал шағын.

Толық оқу

Құрбыларым-ай

Гүлайым Дәуітбаева

Құрбыларым-ай,
Шошыттыңдар ғой!
Неліктен керек пасықтық даңғой.
Сіздерге деген сұлу сезімді

Толық оқу

Жырым – менің жанайнам

Гүлайым Дәуітбаева

Ей, адамзат, тыңда мені ұғынғын,
Бұрдым басын саған тағы жырымның.
Менің жырым жарапазан жаршысы
Ізгілік деп аталатын ұғымның.

Толық оқу

Жыр - дәру

Гүлайым Дәуітбаева

Жүрегім – жүрегім жыр толы
Жан сарайыма жасырдым.
Тірліктің басса кір-қоңы
Бір ұрттам жырмен қашырдым.

Толық оқу

Қоңыр өлең

Гүлайым Дәуітбаева

Қоңыр тірлік, қоңыр ой, қоңыр өлең,
Қоңыр күйсіз құнысып тоңып өлем.
Қоңыр әнді қалқытып қоңыр кеште
Қоңыр қосқа қайғысыз қонып өрем.

Толық оқу

Жалғандық жайлы жыр

Гүлайым Дәуітбаева

Мен де әркез үрей де, үміт те бар.
Арман да бар.
Бақытым бар, сорым бар алдан табар.
Тірі болып тұрсам да, тіршілікте

Толық оқу

Қызғаныш

Гүлайым Дәуітбаева

Жел ысқырып еппенен
Жерді жұмсақ сипады.
Бұта риза кейіппен
Басын иді ұйпалы.

Толық оқу

Кешір мені

Гүлайым Дәуітбаева

Кешір мені,
Кешегі күндер үшін жалындаған,
Ертеңгі асу үшін алынбаған.
Керек-ау мәңгілікке мейірімің

Толық оқу

Түн – тірлік

Гүлайым Дәуітбаева

Қара қазан - қара түн,
Бұрқыраған буы - бұлт.
Тіршіліктің сағатын
Қуырдақ етті қуырып.

Толық оқу

Немере

Әли Ысқабаев

Немерем — орманым,
Ол — менің қорғаным,
Шабытым өмірлік,
Таусылмас арманым.

Толық оқу

Әйей бөпем

Әли Ысқабаев

Тарап едім шашыңды,
Көрікті етті басыңды.
Әйей бөпем, әй бөпем.
Көйлегіңнің гүлі де,

Толық оқу

Маңғыстаудың маралы

Гүлайым Дәуітбаева

Маңғыстау – салқар мекен, сайын дала,
Жеті жұрт келген. Кеткен – жайың дара.
Деп досым күпінеді «Маңғыстаудан
Жетеуін бізге бола айырған, ә!».

Толық оқу

Жаңалық

Гүлайым Дәуітбаева

Тіршіліктің жұмбағы көп шытырман
Құпиясын жатыр дейсің байқап кім.
Ал мен бүгін кездеспейтін ғылымнан
Көктің жерден көлеңкесін дәл таптым.

Толық оқу