Өлеңдер жинағы - 8 бет

Қуаныш

Ұлыхан Сұлтанқызы

Анаң тапса да қандай күні,
Саған барлық бақытты таңдайды ұлы.
Көңілсіздеу болғанмен кейбір істер,
Сәби онша білмейді қам-қайғыны.

Толық оқу

Аспан

Ұлыхан Сұлтанқызы

Аспан, аспан, шалқар аспан, кең аспан,
Тіршіліктің құтты анасы сен, аспан.
Ай қалықтап, жымыңдаса жұлдызың,
Таңырқаушы ем, қандай ғажап деп аспан.

Толық оқу

Таныс бұлақ

Ұлыхан Сұлтанқызы

Көзіме жасым іркіп,
Қия алмап едім кетерде.
Сағыныш әнін жосылтып,
Оралдым ата мекенге.

Толық оқу

Даңқ

Ұлыхан Сұлтанқызы

Даңқ - еңбектің бағасы,
Даңқ - халықтың құрметі.
Даңқ - ерліктің шамасы,
Даңқ - тарихтың бір беті.

Толық оқу

Жарнама

Ұлыхан Сұлтанқызы

Азаматпын, бірақ та ұл емеспін,
Өмірдің қожасымын, құл емеспін.
Шымырмын, шыңға біткен қарағаймын,
Мен әсте үлбіреген гүл емеспін.

Толық оқу

Депутат сөзі

Ұлыхан Сұлтанқызы

Торлап еді көгімді кеше бұлт,
Бүгін бойды кернеді еселі үміт.
Шатырлаған шапалақ арасымен,
Келем ұлы мінбеге көтеріліп.

Толық оқу

Сыр

Райхан Ібінқызы

Ойлап тұрсаң қызық екен тіршілік,
Ну орманда болу қиын бір шыбық.
Артық айтып, кем сөйлейтін мен емен,
Өз аузымнан жайымды нақ білші, жұрт.

Толық оқу

Тентегім

Райхан Ібінқызы

Тентегім-ау, тентегім,
Сен не деген ерке едің.
Айналыссам өзіңмен,
Болады ылғи келте күн.

Толық оқу

Көз көргенім

Райхан Ібінқызы

Жүрмісің сау-саламат көз көргенім,
Жайымды түсінер ме өзге ел менің.
Қалушы ек қотыр тайдай қасынысып,
Сен сонда осы жайды сезген бе едің.

Толық оқу

Жыр шолпаны

Райхан Ібінқызы

Қош келіпсің, өңім бе,
Бұл түсім бе?!
Қуаныш тұр жанарымның ішінде.
Аңсаушы едім арманымның біріндей,

Толық оқу

Асыл арман

Райхан Ібінқызы

Таң шеті құлан иек сөгілгенде,
Сол түнде ілмеген бе, көз ілген бе?
Адамды сергек сезім жетелейді,
Нышаны жақсылықтың сезілгенде.

Толық оқу

Туған жерім – бейішім

Райхан Ібінқызы

Туған жерім - алтын бесік бейішім,
Онан артық жоқ ойласам мен үшін
Бар дауыспен көтеремін төбеме,
Ешкіммен де жасаспай-ақ келісім.

Толық оқу

Көктем келіп қалыпты-ау

Тұрсын Жолымбетқызы

Құдай-ау, мына көктем қайсы көктем,
Қуанып тұрмын қалай, қай себеппен.
Осы мезгіл еді ғой былтырғы жыл,
Денеме аурудың ызғары өткен.

Толық оқу

Біз едік

Тұрсын Жолымбетқызы

Біз-біз едік,
Біз бір үйдің қызы едік.
Ата-ананың ізі едік,
Көнелердің көзі едік,

Толық оқу

Тілші

Тұрсын Жолымбетқызы

Бір тұлға бар қоғамда
Тілші деген,
Жолдас болып көрдің бе
Тілшіменен?

Толық оқу

Шамалы

Тұрсын Жолымбетқызы

Көктен нұры себілмеген,
Көкжиегі көрінбеген,
Қара бұлттан сейілмеген,
Күйкі өмір кешсең күндізің,

Толық оқу

Мен

Тұрсын Жолымбетқызы

Мен осы таудың түлегімін,
Тауда өскен жасыл құрақпын.
Құдыреті бұл күнім,
Тауымдай мықты тұрақтың.

Толық оқу

Түйме

Ұлықбек Есдәулетов

Жадыңда болар қысқы бау,
Ақ көбiк қардан аумаған,
Сары аяз сорып жаураған
Бетiңдi қармен ысқылау.

Толық оқу

Жаңбырлы таң

Ұлықбек Есдәулетов

Жаңа ашылған таң кiрпiгiн
Жабады бұлт жабағы.
Жаңбыр менен тал бүршiгi
Тереземдi қағады.

Толық оқу

Алтыбақан

Ұлықбек Есдәулетов

Айлы түн, ауыл сыртында
Алтыбақанда тербелдiк.
Аспалы арқан ырқында
Қанаттай бейне сермелдiк.

Толық оқу

Көздерiңе ғашықпын

Ұлықбек Есдәулетов

Сенiң мынау тұп-тұнық көздерiңде:
Мөп-мөлдiр бұлақтар бар,
Сусынымды мен содан қандырамын,
Маздаған шырақтар бар,

Толық оқу

Қолыңды бер, Қазақстан

Ұлықбек Есдәулетов

Қолыңды бер, Қазақстан, мен келдiм,
Өзге өлкенiң өзенiнде тербелдiм.
Сенсiз бақыт баянсызын бағамдап,
Сенсiз жерде сең соққандай сенделдiм.

Толық оқу

Жер-ана

Ұлықбек Есдәулетов

«Жер, жер» деп
Қызыл тiлдi сайратқанша,
Қайтедi қамын оның ойлап қойса.
Тiрiде төбесiнде тайраң қағып,

Толық оқу

Неліктен

Ұлықбек Есдәулетов

Мен неге жиi қателесемiн?..
Нелiктен?..
Қателiкпенен өмiрге бiрге келiп пе ем?..
Күндерiмдi ойлап мақсатсыз, мәнсiз желiккен,

Толық оқу

Қыран жыры

Ұлықбек Есдәулетов

Лебiң нәр болғанмен, құшағың бал,
Босат менi: томаға, тұсауымды ал.
Қайта айналып соғармын тұғырыма,
Ерiк бершi, сiлкiнiп ұшарым бар.

Толық оқу

Апыр-ау

Ұлықбек Есдәулетов

Апыр-ау,
Сезiмiмнiң оты өшкен бе,
Жоқ, әлде жүрегiмнiң етi өскен бе –
Жыртығын жылтыр сөзбен саудалаған

Толық оқу