Ақбұлттар
Көкке өрлеп төнген қалың қолдайын,
Аппақ бұлттар керуен көшкен жолдайын.
Арғымақтай ауыздықпен алысқан,
Айдаһардай жолын түгел жанышқан.
Көк байрағым желбіре,
Қыран құсым қалықта.
Күн нұрына елжіре,
Дархан далам шарықта.
Қазығұрт киелі нәр алаған мекенім,
Өзіңде туылдым өзіңде өтермін.
Аңыздан құралған аласа тауымды,
Келеді құшақтап төбеме көтергім.
Мұңын тыңдап жүрегімнің,
Жыр қыранын ұшырдым:
Сенсіз маған бұл өмірдің
Мәні жоғын түсіндім.
Өзің сынды жан иесі,
Аспан қызы ай тамақ.
Махаббаттың «кәлимесін»
Жатырмын мен қайталап.
Өліп-өшіп сүйгенім,
Арып-ашып тапқаным:
Отқа салдың – күймедім,
Суға салдың – батпадым.
Сенсіз өткен уақытым – құр сергелдең,
Өзімді-өзім босатпаймын тергеуден:
Сенсіз қалай ауа жұтып, жер басып,
Сенсіз қалай өмір сүріп келгем мен?!
Тәңір-Тағдыр,
Екі етілмей жарлығың,
Алып біттің асылының барлығын:
Ішке бүгіп –
Мәңгі – Мазмұн-Мәнімен
Дақ түспейді Алтынға.
Тәнім – қартайғанымен,
Жаным – жасыл қалпында.
Бас көтерді кәрілік,
Зәре-құтым ұшады –
Төрт құбылам тарынып,
Қос өкпемді қысады.
Туа салдым да... шыңғырып
Тіл қаттым Дүние-Мұнарға –
Тылсымды түпсіз Тұңғиық
Тасырдың датын тыңдар ма?!
Түйе – бойына сенеді,
Есек – сойына сенеді.
Түйеден – қалыссың,
Есектен – алыссың,
Демін ішке тартып алған
Қос Алып:
Жер – талақтай ісіп-кепкен,
Көк – тұнжыр...
Адам туып, өледі –
Тәңір теңдік бермейді:
Кебенек киген келеді,
Кебін киген келмейді...
Күйін кешпе азғынның,
Бек қызындың, сәл мұзда?!
Жыладың деп жазғырдың,
Жазатайым Жалғызға.
Көрсетпегің көп білем:
Тиып қанды жасымды –
Жер қапқан ит-тепкіден,
Көтерейін басымды?!
Хан-тірлік зар еңіретті
Қайманасын, қарасын –
Жоқтауменен өмірі өтті
Жазатайым баласын.
Бұзықтық жоқ пейілімде,
Оң де, мейлің, теріс де:
Ақ Шайтан – бір иінімде,
Бір иінімде – Періште.
Оза шапқан қатардан
Көк аттылы көлденең –
Кете тудым атаңнан,
Өте тудың сен менен.
Жаным жалған жақсымен
Іздеп шыр-пыр үйлесім.
Жүрек дерті тапсын ем,
Зәһәріңді құй, досым?!
Иірілген ұршықтай,
Шүйкеден бас тіленіп –
Жаным неге тұр шықпай,
Иегіме тіреліп?!
Қысыр-қиял уызына қашпаған
Жерік болдым –
Таза ден,
Пәк ділменен:
Отызда орда бұзбадым,
Қыр асқаным жоқ қырықта –
Өртенген жазда мұздадым,
Бақадай шулап құдықта.
Таусылуға таяндым,
Ақтық бөздей жыртылған –
Өзімді өзім аяймын,
Ойша бағып сыртымнан.
Ұқсап бақты демеңдер –
Заман зәрін ішкенге.
Уайымын жемендер –
Дертім кебін пішкенге.
Тап қылған тағдырға кінә артпан,
Тауандап –
Бақ қудым,
Сор кездім:
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі