Өлеңдер жинағы - 8 бет

Ұлықбек көшесі

Ұлықбек Есдәулетов

Алматыда көше бар «Ұлықбек» деген,
Өсіп-өніп бойында жұрт көктеген.
«Көше бердік атыңа, жусаңшы», – деп,
Құрдастарым қалжыңдап түртпектеген.

Толық оқу

Ұйқы

Ұлықбек Есдәулетов

Уақыт үнсіз ұрланып бара жатыр,
Оянбайсың келсе де заманақыр.
Көзіңді ашшы, қазағым,
Екі ортада

Толық оқу

Ұйқы

Ұлықбек Есдәулетов

Ұйқы деген – өлiмнiң баспалдағы,
Өрмелейсiң орныңа аспандағы.
Оянасың өмiрге ғашықтықтан
Өлiктердiң – ояну басты арманы.

Толық оқу

Құр құдық

Ұлықбек Есдәулетов

Құрығына көнбей құлдықтың,
Сырығына төзбей сұмдықтың,
Ар үшін безіп жанынан
Арманда кеткен мұңлық кім?

Толық оқу

Қайыспас қайың

Ұлықбек Есдәулетов

Дүние жерге айналып түскен ұршықсыз,
Шіліңгір шөлде кірпіктен құлар ыршып тұз.
Сарқылмай қалған бір бұлақ болса жапанда
Ол сенің ғана бұлағың болар кіршіксіз.

Толық оқу

Ақжайық аруы

Ұлықбек Есдәулетов

Көз қандай,
Келбет қандай, шырай қандай,
Көркiнен күннiң өзi нұр алғандай.
Аш белi ақ қайың боп бұралғандай,

Толық оқу

Тор бөстек

Ұлықбек Есдәулетов

Темiр табалдырыққа
тiрелгенде бiрде мен
темiр торлы бөстекке
аяқ сүртiп кiрген ем...

Толық оқу

Мерт

Ұлықбек Есдәулетов

Осылай деп жыр жазған қайран ағам,
Ендi мұнша мейiрiм қайда маған?
Қалай ғана көз жазып қалдым екен,
Қара сөзден деп жүрiп қаймақ алам?

Толық оқу

Жетім бұлақ

Ұлықбек Есдәулетов

Жылау көрдiң ертерек,
Аспан өлдi. Жас қалдың.
Ағушы едiң еркелеп
Арасында тастардың.

Толық оқу

Қаңбақ

Ұлықбек Есдәулетов

Сұс-ызғарын шашады,
Сұп-суық жел сумаңдап.
Қалбаң-қалбаң қашады
Құла түзде қу қаңбақ.

Толық оқу

Бостандық

Ұлықбек Есдәулетов

Мұзарт шыңдай тұратұғын мұнартып,
Қол жетпеген арман едің құны артық.
Сенің атың дұғамыздан түспеген,
Қасиеттеп тағатұғын тұмар қып.

Толық оқу

Тастаяқ

Ұлықбек Есдәулетов

Абзал ердiң сыйы сынды,
Ардақтап Мұхтар маған кий ұсынды,
Атамның ақ таяғы секiлденiп,
Жылытып бара жатты уысымды.

Толық оқу

Баянаула

Ұлықбек Есдәулетов

Жүр әне жағалауда ақын тасып,
Жүрегі Жасыбаймен жақындасып.
Сезімі самырсынмен сыр шертісіп,
Көңілі көк аспанмен ақылдасып.

Толық оқу

Шаһар

Ұлықбек Есдәулетов

Сұмырай заман, сұр дала,
Саңырау сана, сұм қала.
Еңіреу, өксік көкірек,
Меңіреу, марту, мұң-нала...

Толық оқу

Қанатқаққан

Ұлықбек Есдәулетов

Бұл ғұмыр – дария-дәурен, ғазал-дастан,
Ғазалды жаза алмастан мазам қашқан.
Көңілдің архивіне көміп едім,
Көнедей көп сүрленіп, тозаң басқан.

Толық оқу

Бауырмал

Ұлықбек Есдәулетов

«Үлкейген дейді бауырың!..»
Ұлғайса болар ұлғайған,
Артатын ылғи ауырын
Өмірдің өзі бір майдан.

Толық оқу

Сыңар ұлар

Ұлықбек Есдәулетов

Алтайымның басында мұнары бар,
Адасады мұнарда сыңар ұлар.
Сыңар ұлар секілді күй кештім-ау,
Күн болар ма көңілден мұң арылар?

Толық оқу

Самырсын

Ұлықбек Есдәулетов

Сағындым сені, Сауыр шың,
Сауырдың сәні – самырсын.
Өсіп ем саған өрмелеп,
Тентекті сол бір танырсың.

Толық оқу

Шық

Ұлықбек Есдәулетов

Шықты да күн,
Шуақтан
Шық жылады, бу ұшып.
Шымыр-шымыр суаттан

Толық оқу

Күрең бұлттар

Ұлықбек Есдәулетов

Несіне күркірейсің,
Күрең бұлттар,
Деймісің қадіріңді білер жұрт бар?
Сенің де жүйрігіңді шаптан түртіп,

Толық оқу

Тауды аңсадым

Ұлықбек Есдәулетов

Тауларымды сағындым,
Тауларымды.
Тау дегенде жүрегім қақ жарылды.
Тарғыл тасты құз-шатқал түсіме еніп,

Толық оқу

Әке. Қос ішек

Ұлықбек Есдәулетов

Арулап біз өзіңді жерге беріп,
Сен кеттің жер шарымен дөңгеленіп.
Жер шарын сүймей қалай тұра аламын.
Қойнында жатқаннан соң ұлы адамым.

Толық оқу

Не жетпейді?

Ұлықбек Есдәулетов

«Не жетпейді?» деймісің,
қарындасым?
Білемісің, бақыттың табылмасын?
Жетіспейтін жоғың көп бұл жалғанда,

Толық оқу

Жаңбыр. Жасын

Ұлықбек Есдәулетов

Адырналар майысып,
Қабырғалар қайысып.
Жебе жауып, жай ұшып,
Аспан мен Жер сайысып.

Толық оқу

Тілазар

Ұлықбек Есдәулетов

Үйрете алмай дұрыс өмір сүруді,
Еңбегі еш боп әкем өтті.
Құрулы
қақпан жатса іздеп барып ұрынар

Толық оқу

Өмір

Ұлықбек Есдәулетов

Өмір деген –
өлімменен жарысу,
жыл құстары жетпес жерден әрі ұшу;
тыным таппай, тоқтар жерде тоқтамай,

Толық оқу

Мәжнүн тал

Ұлықбек Есдәулетов

Аспан баяғыда ашылған,
Жаңбыр аяғы да басылған.
Сен несіне жылап қалдың,
Мәжнүн тал,

Толық оқу

Өтесің, Уақыт

Ұлықбек Есдәулетов

Өтуден басқа не тындырасың, Уақыт, сен,
Құмарым қанып дәміңнен сенің татып па ем?
(Көрген де емес жарасып менің жұлдызым
О бастан тіпті Уақытпен сосын Бақытпен).

Толық оқу

Қажылық

Ұлықбек Есдәулетов

Иншалла!
Мен де бардым қажылыққа,
Қажылық пешенеме жазылып па?
Санамда сыналаған сәуле қалды,

Толық оқу

Өлең

Ұлықбек Есдәулетов

Суарылған сияқты көз жасына,
Өлең кейде қоймайды жазбасыңа.
Тыншып жатқан көңілге ойран салып,
Қайдан маған тап болдың,

Толық оқу

Түркістан маршы

Ұлықбек Есдәулетов

Түркі халқы, тізеңді жаз, түрегел,
Тізерлеген тығырыққа тірелер.
Түбі түркі түгенделер кез келді,
Бірлік болса – қорлық болмас, біле бер!

Толық оқу

Күн, ай, жылдар, ғасырлар

Ұлықбек Есдәулетов

Күндер, күндер, күндер-ай зымырауық!
Түс ауғанша кетеді ғұмыр ауып...
Құлағыма жетеді қабаттасып,
Тақымдаған таңдардың дүбірі анық.

Толық оқу

Құтырдық

Ұлықбек Есдәулетов

Құтырдық,
Құмарлықтың қақтық шаңын,
Қызықтың майын ішіп, жақтық шамын.
Жүрегім неге, бірақ шымшылайды,

Толық оқу

Қысқытұрым

Ұлықбек Есдәулетов

Орай да борай қар жауып,
Орын да қалмай тебiнге.
Орамал салған оймауыт,
Оранды дала кебiнге.

Толық оқу