Мен үшін ішіп жатыр ел!
Мен үшін ішіп жатыр ел!
Көп сөзге елти қоймадым.
Ұмытып тойды атымен,
Көктемгі орманды ойладым.
Өлеңдер жинағы - 8 бет
Аңқаулар, жалқаулар және ақындар
«Бәрекелді, бәлі!» деумен мақталып,
Бала кезден жыр әлемін аттадық...
Өмір сүріп
Александр Пушкинше,
Ақын болсақ деуші едік
Аттандасып, айғай салып, қуаттап,
Әдебиет босағасын бір аттап,
Атақ емес,
Ата-жұртым үшін деп,
Қарақаттай көздерің
Қарақаттай сенің мөлдір көздерің,
Қайтіп қана жары болдың өзгенің?
Өзің, бәлкім, алдасаң да өзіңді,
Көзің мені алдамасын сезбедің?
Ғұмыр сүрмек бір басқа
Ғұмыр сүрмек бір басқа,
Көрмек, білмек бір басқа.
Сенесің де ойлайсың,
Ал ащыны танығанша қоймайсың.
Ертегінің ізімен
Күн нұры топырақпен біріккеннен,
Бір Адам
Дүниеге кіріп келген.
«Кім менің ата-анам?» деп ойға түсіп,
Ақын баланың таңғы дұғасы
Тәңірім,
Қамсыз болып балалық шақ,
Тек қана жақсылықтан хабар ұқсақ.
Тауынан Бесбармақтың
Тесік өлең
Жыртық пешпет, тесік жең,
Жыртық жаға, тесік тон,
Шұрық-шұрық жауырын,
Елеуішпісің, бауырым?
Иттің баласы
— Әй, иттің баласы, жексұрын,
Күресіңнен не іздеп жүрсің кешқұрым?
— Ине іздеп жүрмін...
— Инені қайтпексің?
Байдың қақпасы
Атам өтсе бұл қақпаның қасынан,
Қорқып-сасып,
Өзді-өзінен жасыған.
Бұл қақпаны әкем өтіп айналып:
Нан мен жыр
Нан тапқам жоқ ешқашан өлеңіммен,
Аш қалмай-ақ сонда да келемін мен,
Поэзияның арқасында.
Саған да жыр нан болмас,
Махаббат — қолшатыр
Қара жауын құйғанда сорғалап-ақ,
Қолшатырын ашып ел қорғаламақ.
Жауын тоқтап,
Жаһанға болса тыным,
Күн батқанда
Құбыланың қабырғасын қақырата сөгіп,
Қанды Ганганы қалаға шашырата төгіп,
Қоламтасынан соңғы рет жасын ата сөніп,
Күн ұйқыға құлады.
Альпідегі түйелер
Таң қалдырып Грацтың жаранын,
Төрт түйе жүр көшесінде қаланың!
Атамекен Алматыдан — Альпіге
Қалай жеткен тоздырмастан табанын!
Жас едік ол кез ақылсыз
Жас едік ол кез ақылсыз,
Белді де буып жүргеміз,
Сүргенше ғұмыр татымсыз
Айырылыспаққа мүлде біз.
Смоленщина
Аштықты және тоқтықты
Басқа да жермен көрер тең.
Атағың неден көп шықты,
Смоленщинам — көне өлкем?
Қыс бойына қарлы құйын сарнаған
Қыс бойына қарлы құйын сарнаған,
қалшыл қағып ұйқымыз да қанбаған.
қатып жатқан тоң алқапты түренмен
қақыратар қауқар бізде қалмаған!
Аппақ самал өшті енді
Аппақ самал өшті енді,
Сұрғылт өңді кеш келді.
Құзғын алды бір тыным,
Қылын қозғап ұйқының.
Баттым мен теңізіне жоңышқаның
Баттым мен теңізіне жоңышқаның,
Байқадым ертек айтып ара ұшқанын.
Түстіктен Толғай ескен торғын желге
Тынымсыз жүрегімді табыстадым.
Қош бол, Ресей, кірлеген
Қош бол, Ресей, кірлеген,
Байдың елі, құл менен.
Қош бол,
көкшіл шендер де,
Мүңкір-нәңкір немесе мақшардағы диалог
«Ұлтына ұлтан болған байқұс, сорлы
Ұлықбек Есдәулетов қайтыс болды...
Ұжымақ па, тозақта ма орыны?» деп,
Ұшпақта әжептәуір айтыс болды:
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі