Мейлі олар ете берсін мені мазақ
Мейлі олар ете берсін мені мазақ,
Біріне бүлк етпейтін мен бір қазақ.
Жүрекке жүк қып соны жыя берсең,
Жуырда арылмайтын ол бір азап.
Мейлі олар ете берсін мені мазақ,
Біріне бүлк етпейтін мен бір қазақ.
Жүрекке жүк қып соны жыя берсең,
Жуырда арылмайтын ол бір азап.
Өлеңім үйлессін деп əнге менің
Сөзімді құбылдырып əрлемедім.
Жұрт ойын тербетсін деп жаздым оны,
Сол ма екен ағаттығым əлде менің?
Ауыл маңын қыдырсам ерте, кеш мен,
Көз алмаймын ойланып Ешкіөлместен.
Ұқсайды оның кескіні əлдекімге,
Шашы ағармай бетіне əжім түскен.
Кейде ақын ұзақ түнге жазад өлең,
Демейді ол біткенше маза көрем.
Көңлінде түйін болмай, төгілсе жыр,
Көрінер қуанышы көп, азабы кем.
Сырыңды сенің, партиям,
Келемін жете шерте алмай.
Қағажу қалсам бар сыйдан,
Батар ма жанға дəл сондай!
Сықасып байтақ алқапта,
Сықырлап егін толқиды.
Жазғандай өзі дəл хатқа,
Сырларын диқан оқиды.
Шағын тау Бала күңгей көк қияда,
Бақ-дəулет ондай жерге көп сыя ма?
«Табағы тар жаралған тапшы өңірге
Тəңірім несібесін көп қия ма?» –
Жылы кеп жеріміздің тамашалы,
Жырласақ қанша мақтап жарасады.
Көз жетпес қиырына кең өлкеміз
Тағы да ен дəулетке тола салды.
Сөзімді, Хамит, сен екше,
Сөйлесем қимас ағадай.
Жайың бар жансың ерекше
Жəне үлкен, жəне баладай.
Төменде тұрып кейбіреу,
Түйеді тауға жұдырық...
Биік деп өте сол тіреу,
Тастайын дей ме жұлдырып!
Ақынның күні тым қиын!
Толғатқан жанша ол бейне.
Толтырып ойға күнде үйін,
Толғанып азап көрмей ме?
Бетіне тіктеп қарамай,
Сақтағам көңілін ағаның.
Танимын дереу баладай,
Тарынып шытса қабағын.
Тойыңда тұрмын, Сері-аға,
Толқытып ойлар кеудемді.
Түседі сəуле санама,
Толғансам ойлап сендерді.
Тұғиян жоқ деп айтпаймын
Тегінде біздің ол шалда.
Өзіме қарап байқаймын:
Қосылмас онша осалға...
Талғауым, маған көмек бер,
Толғанып өлең жазарда.
Қолымда дайын шелектер,
Барайын мен де базарға.
Былтыр да осы тауыңа
Еркелеп ем бір аунап.
Сондағыдай тағы да
Əсем гүлдер тұр қаулап.
Балалар мені бір кезде
Баласа кенет атаға,
Құлағым көнбей бұл сөзге,
Жорушы ем ылғи қатаға.
Жерімнің жиһаз жүгіндей
Жараса біткен тауларым.
Сазы бай, сұлу үніңдей
Сезілер орман, бауларың.
Көгілдір орман оранған
Қанықсың көзге шың мен құз.
Саялар тауып араңнан,
Сүйгемін сенде сұлу қыз.
Буда-буда кітапты
Боқшасына толтырған –
Бала маған қымбатты
Барын сала оқыған.
Бөктерлей тарттық Барлықты,
Шыңдарды қызық арбиған.
Қарық қып суға халықты,
Басына мəңгі қар жиған.
Көңілдің күйі келгенде,
Толғайсың тосын сыр қозғап.
Жарқырап жым-жырт бөлмеңде
Жанады дəйім жыр маздап.
Алдымнан жайып құшағын
Күтіп тұр əне, Ешкіөлмес.
Асығып мен де ұшамын,
Өкінер жандай келсем кеш.
Жолаушы жүрсек бір жаққа,
Жалығып жерді басқанға:
Жеткелі жедел жыраққа
Аламыз билет аспанға.
Ақынның жаны өксімей,
Ағытып өлең жаза алмас.
Сөзіне көңілі көншімей,
Тербелер қатты ол алғаш.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі