Өлеңдер жинағы - 8 бет

Рояль

Ұлықбек Есдәулетов

Қандай
мынау рояль мөлдiр едi?
Қара түннiң бояуын төндiредi.
Қақпағы ашық.

Толық оқу

Альпинистер

Ұлықбек Есдәулетов

Аспанында Алтайдың күн дөңгелеп,
Альпинистер барады шыңға өрмелеп.
Жалаң қия,
Жақпар тас жап-жалаңаш,

Толық оқу

Көшпенділік

Ұлықбек Есдәулетов

Ұнатпаймыз бұлттардың қаңғырғанын,
Жақсы көрiп тұрсақ та жаңбырларын.
Баяғыда Пушкин мен Лермонтов,
Ұқсатыпты бұлттарға тағдырларын.

Толық оқу

Ворскла өзені

Ұлықбек Есдәулетов

Назданған Ворскла қыз қылықты,
Тұлпарын патша сенде жүздiрiптi.
Жағаңа мен де келдiм, патша емеспiн,
Адаммын одан гөрi iзгiлiктi.

Толық оқу

Жұмбақ айтыңыздар

Ұлықбек Есдәулетов

Жұмбақ айтыңыздар, шешейiк,
Жұмбақсыз ғұмыр кешейiк.
Дүние сырын барлаумен
Келе жатырмыз ғой есейiп.

Толық оқу

Мұхит. Гольфстрим ағысы

Ұлықбек Есдәулетов

Демалысқа барғанда жазда менi,
Сөзбен әкем сiлейте жаздап едi: –
Хат жазуға қырсығы тиер болса,
Қалқам, қор боп құр өлең жазба! – дедi.

Толық оқу

Бұрышқа тұр!

Ұлықбек Есдәулетов

Көтере алмай келеңсiз еркелiгiн,
Жазалады әкесi тентек ұлын:
– Тұр бұрышқа! – ақырды ашуланып,
Батырындай бағзы бiр ертегiнiң.

Толық оқу

Өмірді сүю

Ұлықбек Есдәулетов

Жылуын жасыл жаздың iздедiм мен,
Кешегi көктем қайда күзге күлген?
Өмiрден өзге түктi мойындамай
Ойпырмау, өтемiз бе бiз де өмiрден?

Толық оқу

Өртенген жапырақтар

Ұлықбек Есдәулетов

Буалдыр будай түтiн буып бақты,
Желкек жел сейiлтпек боп қуып бақты.
Қызусыз қу жапырақ қоздап жанып,
Бұрқырап бықсуға да жуықтапты.

Толық оқу

Таңғы шық

Ұлықбек Есдәулетов

Күрсiнбешi тiршiлiктi қысқа деп,
Келешекке бiзден қалар нұсқа көп.
Өмiр-бақи өзiңдi-өзiң сомдап бақ,
Қапы қалсаң қайта соғар ұста жоқ –

Толық оқу

Не бердің?

Ұлықбек Есдәулетов

Күн жауды ақ сабаумен сабап келiп,
Артынан аспан шықты садақ керiп.
Жаздағы бар қызықтың төлеуiне,
Тоғай тұр алтындарын санап берiп.

Толық оқу

Күн өрмегі

Ұлықбек Есдәулетов

Шомылдырып бұлттарды шұғылаға,
Күн еңкейiп барады құбылаға.
Батқан күн мен атқан оқ қайырылмасын,
Қанағатсыз қу көңiл ұғына ма?

Толық оқу

Қараша. Соқпақ

Ұлықбек Есдәулетов

Қараша...
Қыр астында – қыс ылаңы,
Көкжиек көлбетуде құсын әлi.
Қайыңдар қоштасуға қолын созып,

Толық оқу

Жаз өттi

Ұлықбек Есдәулетов

Жаз өттi жас дәурендей жарқыл қағып,
Қызықтан қайран шақта тартынбадық.
Толқынға киiп-жарып қойып кеттiк,
Тұрмадық әр нәрсенiң артын бағып.

Толық оқу

Ботана су

Ұлықбек Есдәулетов

Ботана су ағады құлай барып,
Жалғыз адам жағада тұр ойланып.
Оның жаны бұлақпен ағайындас
Ашуланса таситын лайланып.

Толық оқу

Найзағайды күту

Ұлықбек Есдәулетов

Қалыпты бiр шақ есiмде:
Қоңалы көлдiң қауында,
Көктемнiң күңгiрт кешiнде
Қорғалап тұрдым жауында.

Толық оқу

Табиғаттың жейдесі

Ұлықбек Есдәулетов

Күнi кеше жайқалған өндiр емен,
Жапырағы саржағал, селдiреген.
Табиғаттың жейдесi тозып қапты
Ауыстыра аларсың ендi немен?..

Толық оқу

Ауыл баласы

Ұлықбек Есдәулетов

Бауырға басып өскен дала шөбiн,
Ауылдың қарасирақ баласы едiм.
Аңқау ем ажырата бiлмейтұғын
Адалдық – арамдықтың ара шегiн.

Толық оқу

Астархан досым

Ұлықбек Есдәулетов

Астархан көрсе мәз болып шалқалай кеп,
Иықтан менi ұрып қалатын:
– Әй, хал қалай, – деп, –
Ауылды ұмытқан ақын?..

Толық оқу

Эрозия

Ұлықбек Есдәулетов

Жақпар-жақпар тастар-ай,
Шың едiң ғой басы бұлт.
Көрiк берген заңғарға,
Қырандардың тұрағы ең.

Толық оқу

Қыр үстінде

Ұлықбек Есдәулетов

Күн киiнiп қызыл алау жейдесiн,
Аймалайды көкжиектiң кеудесiн.
Күн емеспiн күнбатысқа жоғалар,
Қыр үстiнде мұңаямын мен несiн?

Толық оқу

Қыркүйек қары

Ұлықбек Есдәулетов

Беймезгiл тұмшаланып таулар тұман
Аспанда ақкөбелек қар қалқыған.
Ызғырық ыдыратып сол тұманды
Сабалап жапалақ қар жауды артынан.

Толық оқу

Өткінші

Ұлықбек Есдәулетов

Көктемнiң көк аспаны көз бұлады:
Төбеден төкпе бұлттың төндi лаңы.
Булыққан қолы жетпей арман-нұрға,
Дәл менше күйiндi ме, дағдарды ма,

Толық оқу