Қарлығаш
Қарлығаш ұшты шырылдап,
Балапаны құлап ұядан.
Балалар көріп шуылдап,
Қоршады құсты құлаған.
Қыс бойына қарлы құйын сарнаған,
қалшыл қағып ұйқымыз да қанбаған.
қатып жатқан тоң алқапты түренмен
қақыратар қауқар бізде қалмаған!
Аппақ самал өшті енді,
Сұрғылт өңді кеш келді.
Құзғын алды бір тыным,
Қылын қозғап ұйқының.
Баттым мен теңізіне жоңышқаның,
Байқадым ертек айтып ара ұшқанын.
Түстіктен Толғай ескен торғын желге
Тынымсыз жүрегімді табыстадым.
Қош бол, Ресей, кірлеген,
Байдың елі, құл менен.
Қош бол,
көкшіл шендер де,
«Ұлтына ұлтан болған байқұс, сорлы
Ұлықбек Есдәулетов қайтыс болды...
Ұжымақ па, тозақта ма орыны?» деп,
Ұшпақта әжептәуір айтыс болды:
Мен дағы сендей
түнекте көргем күн кешіп,
құшағына алып тербеген талай түн бесік,
кіршіксіз сенің канаттарыңды шеш демес,
Беу, менің беті қайтпас тілемсегім,
Бәз күні келеріңді білем сенің,
қашаннан әдетің ғой жүрер сенің,
көкжалдың қимақ болып тілерсегін.
Көп күнім күйбеңменен өлді менің,
Бұлт шалды таңғы аспандай зеңгір едім.
Қорқамын тұна алмастай кетем бе деп,
Қаншама келгенімен мөлдірегім.
Мен өлгенде
ешкім айып тақпады,
көп күнәмді жіпке тізіп жатпады,
азаматтар ағыл-тегіл қаптады,
Өшіріңдер жұлдыздарды,
Сөндіріңдер күн, айды,
Жылытыңдар түнгі ызғарды,
Жұбатыңдар құдайды.
Құм басып даланы
із біткен жымдасып барады,
опасыз мынау жалғанға
кім ғашық болады?
Баяғы әндер,
Білмеймін басқа ма еді?
Тыңдай қалсам көзіме жас келеді.
Өмірімнің өткендей Өскемені,
Мынау неткен күміс түн!
Күміс күлкі!
Ай астында ақ боз үй — күміс тұрқы.
Түндігінен шыққанмен күміс түтін,
Өздері өткен көпірлерін
Өртеп кеткен ағалар-ай.
Өткел таппай өкінгенім,
Өзен бойын жағалап-ай...
Ақ балтырлар ән салып,
Көзбен тыңдап көктем жүр.
Көкше бұлттан тамшы ағып,
Көктің жүзі көктеңбіл.
Америкада бұлбұл жоқ дейді!
Бұлбұл-жыр...
Жер таңдайды екен,
Ел таңдайды екен бұл құрғыр!..
Жүргендей нағашылап, қайыншылап,
Жүйріктер барған ел ғой бағын сынап.
Үйектей үй түбінде
Үнсіз ғана
Армысың, Америка,
Арман әлем,
Алыстан атағыңмен арбаған ең.
Аңсаған адамзаттың азаттығы,
Өмір-өзен дейді осы халық неден?
Мың құбылған тірлікті дәріптеген?
Қанша жүзсең —
Қалмайды ізің суда,
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі