«Көрсін!» – дедің
«Көрсін!» – дедің,
Көресімді көрейін,
Жалғызымды жоқтап,
Жырлай берейін –
«Көрсін!» – дедің,
Көресімді көрейін,
Жалғызымды жоқтап,
Жырлай берейін –
Бар-жоғымды ескермей,
Құдай, бұлай дейтінім:
Тірі жанға дес бермей,
Таяғыңды жейтінім.
Пенделікпен күй кештім,
Бола алмадым пайғамбар:
Һадалыңмен үйлестім,
Һарамыңа – не айлам бар?!
Құдаймын деп ойлама,
Құлақкесті құлысың!..
Күнің бітіп, қаймана,
Тарылады тынысың.
Отаны үшін от кешіп,
Оққа ұшса – мақұлмын.
Боқ басыңда кектесіп,
Ұлын алдың Ақынның!
Қастер тұтып ақ басын,
Алатауға жүгіндім:
«Кеңсайы» ашты қақпасын –
Сор қапқанын ұғындым.
Бір Күндік Жарық,
Табына алмаймын саған мен,
Табиғаттаспын –
Бүткіл-Болмыс –
Шажырқайыңды жөргемдеп,
Сый-табаққа салдым жаядай –
Бақытсызбын деп көргем жоқ,
Қайғыңды да бердің аямай...
Шамам бітіп, шалдығып,
Қараямын қаныма –
Орта жолда қалдырып,
Көмдің қайғы шаңына.
Сенсіз өмір сүргенім,
Рас, ұлым, пенделік:
Езу тартып күлгенім,
Дос қалжыңын ем көріп.
Тепсе үзетін темір
Боздақтарды небір
Қанша жұтса тоймайтын
Жер – жалмауыз-жебір.
Тозып тірлік тертесі,
Күпінеді құр кеуде.
Қалған ғұмыр келтесі
Келмейтіндей күрмеуге.
Менің атым – Ясина,
Алты жастамын жасымда.
TopIQ-мен достасып,
Қадам бастым білімге.
Онсыз да ақ тер, көк термін,
Көңіл аулап, көз бояп –
Приватизацияға тап келдім,
Басқа қайғым аздай-ақ:
Заман сол бұрынғы
Тұрқында тас бауыр.
Жаналғыш жырынды –
Талантқа тосқауыл.
Жан жарасы асқынды
(Жазылар тән жарасы) –
Дүниені қара бастырды
Адамзаттың Баласы.
Көкжиекке топтанды
Қаптап өрген қара бұлт –
Тірлік қызылшоқтанды,
Кіндігінен жаранып.
Тағдырым талай қырсығып,
Пәлеге мың-сан ұрындым –
Тауқымет зіліне тұншығып,
Өле де өле тірілдім.
Орал жарқын күйіңе,
Тый жасыңды, бейшара?!
Алдын берген Дүние
Артын берсе – не шара!
Құдай маған береді
Тілеуімді талайғы –
Көз-жасымды көреді,
Жыртығымды жамайды.
Өмірімнің алды – қыс...
Жеуге бөліп мені екі
Қайғы-мешкей салды күш,
Сен құтқардың, темекі.
Орнын бастың аға-іні,
Әкенің де,
Жер таянып қалып ем қапелімде.
«Азары бар болса да,
Ұлым, орның толар ма,
Бұ Дүниеден қашан өткенше –
Өмірім бөздей оңар ма,
Жаным шығып кеткенше?!
Балпанақтай қылып бердің де,
Бейсебеп алдың ұлымды?!
Мәз күйінен безген,
Көрдің бе –
Ажалға, ұлым, не айта алам,
Ен күйіме сен менің?!
Тірілтетін қайтадан
Құдай емес,
Кез боп тірлік сойына,
Ерте кеттің, қарағым.
Сенің жұмбақ жайыңа
Мен де бір күн барамын.
- Әбілда Аймақ
- Әбілда Аймақ
- Әбілда Аймақ
- Әбілда Аймақ
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі