Өлеңдер жинағы - 8 бет

Сарқырама

Ұлықбек Есдәулетов

Сарқырап аққан сарқырамадай бұл сезім,
қалмақшы тіпті сарқыла қалай,
білші өзің?
Арқырап келіп аққанда,

Толық оқу

Жарлы тіл

Ұлықбек Есдәулетов

Көркіңді сенің ашуға
тілім жетпейді,
Өртіңді сенің басуға
білім жетпейді.

Толық оқу

Өрт

Ұлықбек Есдәулетов

Өршіген өртті сөндірем деген,
қарлығаш құстың ниетін,
көңілде көлім мөлдіреуменен,
жан едім жастан сүйетін.

Толық оқу

Жауқазын

Ұлықбек Есдәулетов

Мен сені ұмытқым келді!
Өзіңмен кешкен тұнық күндерді,
аспаны шайдай тымық түндерді,
ұмытқым келді, ұмытқым келді.

Толық оқу

Кәусар

Ұлықбек Есдәулетов

Мен өзіңді мың жыл бойы сағындым,
Мың жыл бойы жұтып келді жаным мұң.
Құс жолынан жарқ еткесін жанарың
Жұлдыздардың арасында сабылдым.

Толық оқу

Струится время

Арыстан Тастанов

Струится время сквозь ладони, как песок,
И календарь над вечностью не властен.
В ночной тиши шагни за утренний порог —
В рассвете чистом услышь пернатых перезвон.

Толық оқу

Сентябрь-дервиш

Арыстан Тастанов

Ветка граната склонилась к земле,
Искры от звёзд загорелись во мгле.
В садах — аромат шафрана и роз,
Угасает наш август в жёлтой листве.

Толық оқу

Мәжнүн

Ұлықбек Есдәулетов

«Ғашық боп қалма, Ақын» деп,
Айтқандар маған ақыл көп,
Ауысар еді есінен
Көрсе егср сені жақын кеп.

Толық оқу

Әке

Ұлықбек Есдәулетов

«Жақсы өлім» деп жатыр ел,
Өлім жақсы бола ма?
Алтын төлеп, ақы бер,
Кім жүгірер молаға?

Толық оқу

Анама. Екінші жыр

Ұлықбек Есдәулетов

Тағдырдан жапа шеккенде,
мұң шағып саған келмедім,
салым бір суға кеткенде
мейіріміңе шөлдедім.

Толық оқу

Үстел

Ұлықбек Есдәулетов

Бір үстел бар Жазушылар Одағында,
қойылмайды қағазың,
қаламың да,
жайылмайды дастарқан,

Толық оқу

Екі мерзім

Ұлықбек Есдәулетов

Екі мерзім —
туғаның мен өлгенің...
екі дүние —
көргенің мен көрмегің.

Толық оқу

Бәйтерек

Ұлықбек Есдәулетов

Жұматай Жақыпбаевқа
Бұлықсыған бәйтерек-ау, бәйтерек,
жапырағымызды жел жалмаса қайтер ек?
Өңі сыздап бірауық,

Толық оқу

Бала достар

Ұлықбек Есдәулетов

Сілкіндіргесін Семейдің жасыны жерді,
Құпия, жұмбақ өлімдер ғасыры келді.
Ауылда менің бірге өскен достарым аз,
Алтауы бірдей асылып өлді.

Толық оқу

Жендет

Ұлықбек Есдәулетов

Ажал төкті аузынан суық темір...
астар болды аспанға сұлық көңіл.
Пушкин ақын пейішке барды ма екен?
Дантес...

Толық оқу

Алшағыр

Ұлықбек Есдәулетов

Қырыққа келдім!..
ырыққа көнгем жоқ, бірақ!..
толқыным жатыр жартастарымды соққылап.
Шетсіз де шексіз,

Толық оқу

Біз туралы өсектер

Ұлықбек Есдәулетов

«Ақын деген шетінен жүргіш халық,
қос қатынды тастайды бір қыста алып.
Берекесіз тұрмысы,
тірлігі де,

Толық оқу

Қысқа жіп

Ұлықбек Есдәулетов

Мен сендерге бола алмадым сүйеніш,
сорым — ұзақ,
қолым — қысқа,
күйеді іш...

Толық оқу

Шарайна

Ұлықбек Есдәулетов

Шытынап сынған айнаға қарап,
шыт-шыты шыққан өзімді көрдім,
мен емес,
өзге қаймана қазақ

Толық оқу

Назымға

Ұлықбек Есдәулетов

Жаным менің,
қозым менің,
Назымым,
жолсыз түнде жанған темірқазығым,

Толық оқу

Қақпа

Ұлықбек Есдәулетов

Бас сұғып біреу жүрегімдегі қақпама,
сыдырта қарап сақтана,
ұқсамаған соң мақтаға,
ұқсатар қара тақтаға.

Толық оқу

Зілсандық

Ұлықбек Есдәулетов

Бөлмемде бар бір сейф,
Кілтін ешкім таба алмай,
Көп кісілер жүр кейіп,
Керек затын ала алмай.

Толық оқу

Жаратқан

Ұлықбек Есдәулетов

О, жаратқан,
сен ақынсың мен білсем,
бар әлемді ұйқастырып бердің сен,
шүкір Алла,

Толық оқу

Бұзылған уақыт

Ұлықбек Есдәулетов

Сүйіктіммен кездесуге кешіктім,
өкпесін де,
өзгесін де есіттім,
«Сағат бұзық, бұзық сағат...» — дей бердім,

Толық оқу

Пәтшағар

Ұлықбек Есдәулетов

Елеуішке су құямын —
толмайды,
көңіл түбі — шұрық тесік,
сор қайғы,

Толық оқу

Жаназа

Ұлықбек Есдәулетов

Әділдік өлді, көндің бе?
өз қолыңмен көмдің бе?
өлгенмен бірге өлмек боп,
қабіріне төндің бе?

Толық оқу

Шүкімайт

Ұлықбек Есдәулетов

Кімге кең едің, кімге тар едің,
Өмір-ау, нені үйреттің?
Жыр жазып бұрын түн қатар едім,
Оны да бүгін сиреттім.

Толық оқу