Тайырдың қайыңы
Балбыратқан жер бетін жылы көктем,
Дүниеге май қандай нұрын төккен!
Жібек құсап желпісе жерді желі,
Күлімдейді масайрап күні көктен.
Балбыратқан жер бетін жылы көктем,
Дүниеге май қандай нұрын төккен!
Жібек құсап желпісе жерді желі,
Күлімдейді масайрап күні көктен.
Күркіреп көкте бұлттың көкірегі,
Өтсе де желпіндіріп жерді лебі,
Жалт етіп нажағайлы қалар сөніп,
Секілді дүниеде жоқ дерегі...
Асыда əсем жайлау Төрқарағай,
Көсіле жатыр алқап кең көк орай.
Биіктен сол суретке қарағалы
Қарағай қаптай тартқан өрге қарай.
Иір-иір арқандай
Арна тартқан Шынжылы.
Сол арнада жатқандай
Еліміздің мың жылы.
Тойыңа келдім тағы да,
Толқытып ойлар кеудемді:
Қарайын дедім тауыңа,
Көрейін дедім сендерді.
Аспанға бойлап қарайсың
Атақты биік Асылбай.
Қабаттап қалың орайсың
Басыңнан бұлтты асырмай.
Өзгеге кейде ой бөлмей
Жазамын өлең жайлауда.
Өңірі жайлы бөлмемдей
Жазуға жəне ойлауға.
Ертеден ел аузында Шұбар ағаш,
Өсіпті қайың, терек шыңға аралас.
Қарағай қара бұйра жағасындай,
Сүйсініп суретіне кім қарамас!
Алдында жым-жырт жусаған
Əйгілі биік Торы айғыр.
Ерінбей кімдер шықса оған,
Көрінер алыс талай қыр.
Саусағы қылда бұлдырап
Румын қызы тартты күй.
Төгіліп əсем мұз бұлақ
Толқыған сайын кетті ылғи.
Аспандап Биказ тұр жалғыз,
Шағылып күнге ақ басы.
Алдында жым-жырт зəулім құз
Секілді баққан қақпасы.
Жөңкіле суы көлбеген
Сабасы толы көк Дунай,
Арада жатып көлденең,
Алғызған емес елге оңай.
Қалтарыс, шүңет түбекте,
Қараса ізін жұрт таппас,
Қашанғы ұқсап түнекке,
Тұнжырап ескі тұр қапас.
Шарықтай ұшып Киевтен,
Келеміз беттеп дос елге.
Танылар емес биіктен,
Шолайын шегін десем де.
Мен өзім ойламаймын қартайдым деп,
Тұрсам да кейде шаршап, жантайғым кеп.
Болмаймын еркелеткен елден егде,
Құлпырам ол қаласа қайта, гүлдеп.
Туысқан деп, бауыр деп,
Арқа тұттым талайды.
Жатсаң жүгің ауыр кеп,
Жалтаңдап сырт қарайды.
Мəпелейсің мені, анам,
Қолыңдағы құсыңдай.
Күнде көктеп, қуанам
Құшағыңда, қысылмай.
Жатыпты бір күн сыншы өз бағында,
Сынына сықап алар сөз қамында,
Құлағын құп тербетіп сыршыл бұлақ,
Сыбдырап жапырақтар өр жағында.
Садақа - қандай ғажап амал едің,
Қолы ашық, жаны жомарт қазақ елім.
Ай сайын бір отбасын бақытты ғып,
Үй сыйлап жатыр міне "Харекет" - ің!
Дүниеге келер, кетер нелер адам,
Кейі оның елге өмірін көп арнаған.
Еңбегін ескірмейтін ескерткіштей
Жыр етер бүгінгі күн, келер заман.
Жастықта шалқып жатқан жалын қандай!
Алдыңнан не қаласаң табылғандай.
Сезесің өзіңді өзің еркін сонша,
Тіршілік түгел саған бағынғандай.
Тым əсем жаздың бұлты өркеш-өркеш
Көмкерген көкжиекті ертелі-кеш.
Бастыра түйелерге жүгін артып,
Шұбала ерге тартқан секілді көш.
Аралай берсем өлкемді,
Көремін қызық қилы өмір;
Байыған жердей көктемгі
Баулиды мені күллі өңір.
Ақылы дария көрінген
Дидарың, Мұқа сұп-суық...
Қуана құшқан жеріңнен
Жөнелдің неге тым суыт?
Ауыр қазаң үстінде
Айта алмадым сөзімді.
Жалын жатты ішімде,
Жасқа бұлап көзімді.
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі