Денсаулық жыры
Аяулы, адал ақ ниет
Менде де біраз бар шығар.
Адамға біткен қасиет
Сыздаса балтыр-хал сұрар.
Аяулы, адал ақ ниет
Менде де біраз бар шығар.
Адамға біткен қасиет
Сыздаса балтыр-хал сұрар.
Күйім тасып барады, күйім тасып,
Ойнақтайды он саусақ перне басып.
Дүниеге қараймын отты көзбен,
Терезесін жанымның айқара ашып.
Сарғая күтіп көктемді
Сап–сары боп су ақты...
Шынтаққа алып сексенді,
Жағада жалғыз шал жатты.
Нар тәуекел! Құлаш ұрдым қиынға,
Қайрат шіркін алып шықса қиын ба!
Бұл сапарда сүрініп те қалармын,
Сонда, досым, мені айыпқа бұйырма!
«Мен білем» деп кеудесін кергеннен без,
Жоқты бар деп, барды жоқ дегеннен без.
Өз еркімен өмірге түсіне алмай,
Не болмаса әркімге ергеннен без.
Есігің алды ағын су,
Ерте тұр да, жас сұлу,
Ағын сумен бетің жу,-
Судан сәулем көрінер.
Түн ортасы ауғанда
Отырсың, жігіт, нені ойлап?
Кімнің атын жазасың
Қайта-қайта шимайлап.
Күлемін де жылаймын,
Жылаймын да күлемін.
Неге ғана бұлаймын,-
Өзім ғана білемін.
Қызығы қалмады көктемнің,
Қурады гүлдері бөктердің.
Өңім бе, түсім бе, мен солай,
Басымнан бұл жайды өткердім.
Өлең боп күндіз - түні терлегенім,
Неге мен биігіме өрлемедім.
Тауыма тура құрық салсам - дағы,
Кезігер кедергіге сермегенім.
Көңілім – тұман,
Түнерді бұлтым аспанда,
Қалды ғой көңіл жақыннан - дағы, жастан да.
Кей - кейде жаным ақ жауын болып егіліп,
Күзі қалды өмірдің көктемі өтіп,
Өлеңімді келемін өткел етіп.
Жанға тыным бермедім ала жаздай,
Алғам жоқ па жазымды өкпелетіп.
Жас қайыңдар биік - биік тал болып,
Жетім көлді таба алмайтын дал болып.
Мұқағали, тірі болсаң, жүрер ме ең,
Өлең жүгін арқалаған нар болып?!
Бұл фәниде адам мәңгі тұра ма?
Ол – заңдылық, ғайып болсам, жылама.
Бәсекеге түсіп тұрған шағымда,
Ешкімдерге ұнай қойман, сірә да.
Ісім көп, басталмаған, бітпегені,
Жете алмай жатсам, досым, күтпе мені.
Сандығында қалдырмай сыр ақтару –
Алтыншаштың бұл күнде діттегені.
Жырдан тапқан бақытын әйелдердің бірімін,
Қара өлеңнің кәдімгі қара табан құлымын.
Атақ - даңқым әзірге қылаң берер түрі жоқ,
Өйткені мен әзірге жер бетінде тірімін.
Жарық күн – жалған, жасанды,
Алдана берем қашанғы?
Қатiлез қасап – қу заман
Шашымды ал деп ем, бас алды.
Шекпен киген шендiлер, мансаптылар
Әлi талай сабазды сан соқтырар.
«Өгiзқара күшi бар» өзiмшiлдер
Өле-өлгенше өз құлқын аңсап тұрар.
Ұрпағың туса қағынып iштен,
Салтыңды қайтем салынып iшкен?
Өмiрдi қиып кетпедi қанша
Өкпе мен бауыр қабынып, iскен...
Дастарханымызда ащы да тұщы жетерлiк,
Бiз жайлы, апыр-ай, не ойлады екен бөтен жұрт?
Жетiге келген көктегiрге де көтердiк,
Жетпiске келген көкбөрiге де көтердiк.
Көгенге көзi көнбеген,
Көкiрегiнде шамы сөнбеген,
Iрiден iзет көре алмай
Iрiген iшi шерменен,
Жетiмдердi қарғама,
Жесiрлердi алдама.
Түңiлсең де тiрлiктен,
Тiл тигiзбе Аллаға.
Сiлкiн, Бауке!
Бар болса аруағың,
Сен болмасаң селк етер зарыма кiм?
Тарылады пейiлi тiршiлiктiң
Ел еңсесi естi ұлды
Езетiнi қинайды.
Тiршiлiктен бес күнгi
Безетiнi қинайды.
«Сайра», Қарға,
Сайрамасаң көңiлiң жайланар ма?
Гүлжұмағын жайнаған жаулап алып,
Бұлбұл әнiн сен айтсаң, айла бар ма?..
Мықты болсаң өмiр сүрiп көр бүгiн!
Есiктi кiм, еншiледi төрдi кiм?
Қасиетсiз қазымыр бұл заманға
Қажет боп тұр өжеттiгiң, өрлiгiң.
«Iш қазандай қайнайды,
Күресерге дәрмен жоқ».
Жанды жалын жайлайды,
Жанашырдан жәрдем жоқ.
Бiр-бiрiңнiң артыңа шала байлап,
Үлкенiңдi саласың балаға айдап.
Тәңiрiңдi танымай, тайқазанда
Шала пiсiп жатасың, шала қайнап.
Сезiнсем «iштен шыққан жау жаманын»,
Қауiптен қалай аман-сау қаламын?
«Апыр-ай, ата-анасы кiм?» – дейсiң ғой
Шықпаған әлi тiлi «дәу баланың?»
Сайран салар кезiмде сезiмменен,
Қайтсем екен көңiлдi көз iлмеген?
Қоңыраудың тiлiндей жүрегiм бар
Тағдыр жәйлi таң атпай безiлдеген.
Абайымнан айырма, Абайымнан!
Безiп жүрмiн онсыз да талайыңнан...
Абайымнан айырсаң алда–жалда,
Аққуды атқан аңшыдан кәне, айырмаң?
- Уильям Шекспир
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі