Тап пен тек
«Біздің елде тап жоқ» депті тарихым,
жүрек содан жақсылыққа жаритын,
сол тарихты жатқа білер бір сабаз
асырап жүр күншілдіктің қара итін.
Өлеңдер жинағы - 14 бет
Қара базар. Домбыра сатушының жыры
Өткен шығар,
кеткен шығар заманым,
біткен шығар ақылым мен амалым,
тағдыр,
Бақытты халық
Осы біз неткен бақытты халық едік:
орайын десе — егіні жоқ,
себейін десе — көңілі жоқ,
өлейін десе кебіні жоқ,
Терісқақпай
Өмір өтер
«ерте ме, кеш пе» деме,
жабысқанның сыйы сол қос кемеге,
адамдардың зердесін шаң басады,
Қазақстан, сен өлсең
Қазақстан, сен өлсең,
жалқаулықтан өлерсің,
аласармай өр еңсең,
аңқаулықтан өлерсің,
Бір ағаның ақылы
Өренім, өкпең өшкенше
өкшелей қума шындықты,
бұралар бір күн мойының,
болсаң да асқақ тым мықты,
Еменнің қисық бұтағы
Қояйын-ақ дегенмін,
баспасөзге беруді
бұтағындай еменнің
қисық өлеңдерімді.
Тағы да туған тіліме
Етектегі тасыңды
өрге апарсам деп едім,
есіктегі басыңды
төрге апарсам деп едім,
Голиафтың ауылы
Түршігесің қарадай,
қара да тұр,
бұл өңірге келген бе заманақыр? —
жон үстінде жосылған жолдың бәрі,
Кентавр Хирон
Түсіме енеді
Жылқының кісінегені...
Кеңдікке құштар сәйгүлік жанымды менің
жылқы мінезді адамдар түсінер еді.
«Далам!» — десем
— Далам! — десем:
құлындағы дауысым құраққа шығып,
жаңғырығып жатады жыраққа сіңіп,
көгенкөз бұлақ кенеттен күлкісін тиып,
Шырылдаса бозторғайлар
Шырылдаса бозторғайлар,
Оянбайды бәз тойғандар.
Сайраса да жезтаңдайлар,
Селт етпеуге қол қойғандар.
Қарлығаштар
Қарлығаштар,
құйылып құбыладан,
келіңдерші көктемде тірі маған,
мен сендермен о баста бірге туып,
Ақынға қанат бер, құдай!
Ақынға қанат бер, құдай:
ақшуақ таңдардың
арайын шарлау үшін,
ақшулан таулардың
Мас шағалалар
Сылқылдап қана арбап күліп,
тұрмайды теңіз төсектен,
араққа малып нан лақтырып,
шағалаларды мас еткен,
Құспен туыстық
Білмеймін қандай туыстығым бар құспенен,
Бұл дүниеде ешкім жоқ маған ұш деген.
Бірақ та дәйім түсімде ұшып жүрем мен,
Бір қанат қақсам —
Астана туралы ән
Ақша бұлттар,
Аспаныңда
Ақ ботадай ойнақтаған, жас қала.
Жүз түрленіп қас-қағымда,
Астана. Қырау
Астанада түн ауды,
ақ түтек қар шұбаулы,
үрлеп тұрмын деміммен,
әйнектегі қырауды.
Ескі қаламен қоштасу
Бақытты сәттей боп қас-қағым,
Алматым, сенде өтті жас шағым.
Ұмытпас мені де
Медеуім, Тастағым.
Алматы. Ақпан
Терезені ашып ем қар ұшып кірді,
Бөлмені басқан буменен жарысып кірді,
Мұнарлы түнде қан-сөлсіз қылаңытқан Ай,
Ат жүйріктей боп аспанға жабысып тұрды.
Нұрғисаның аққулары
Қағылез, қара бала қалқан құлақ,
Солақай домбыраны тартар бұрап.
Кеудесі күмбірлеген күміс әуен,
Шабыты шалқып-тасқан шалқар бұлақ.
Үлкен Қаратал
Ауыл осы өзім талай жыр еткен,
анау үйде қоңыраудай шыр еткем,
анау қырда көкейімді ой тесіп,
арманымның маңдайынан күн өткен,
Зайсан көлі. Жағалау
Қанатында қалқи беріп дүрмектің,
Көптен бері жалаңаяқ жүрмеппін,
Көптен бері жерге тимей табаным,
Көптен бері жаяу өмір сүрмеппін.
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі