Шыны-аяқ
Кей әйелдің құрсағында,
Жатсадағы айдай ұлан.
Байқалады мінезі оның,
Шыны-аяқтың айғайынан.
Шекараңды қорғайтын,
Батырың болғым келеді.
Заманыңды жырлайтын,
Ақының болғым келеді.
Баяғы туып-өскен қоңыр аулым,
Қоңыр таудан келеді қоңыраулы үн.
Сол үн бізді әлі де тербетіп жүр,
Жер ананың сыздатып омырауын.
Төтесінен жұңғарды басып келем,
Шабыт кернеп бойымды тасып келем.
Уа Қарамай, өзіңе шашу етіп,
Сенде туған жырымды шашып келем.
Поэзия – алып мұхит бұрқанған,
Толқынының төбесінде тұр талғам.
Сол толқынның екпінінен шабыт ап,
Ақындардың дәптеріне жыр тамған.
Көкте құстар көшті тырна тыраулап,
Жерге қысқы мезгіл келді қыраулап.
Жылдар жылжып жаңаланды бір ғасыр,
Түскендей-ақ жотасымен бір аунап.
Отан – алтын бесігім,
Даңықты ұлы есімің.
Әлпешіңде өзіңнің,
Аштым өмір есігін.
Заманадан нәр алып,
Өтіп жатыр балалық.
Саясында Отанның,
Құлын-тайдай шабалық.
Ей, балалар
Бірің шекер, бірің бал.
Жас кезіңде ерінбей,
Оқып өнер үйреніп,
Бір дегенім – білеу,
Екі дегенім – егеу.
Үш дегенім – үскі,
Төрт дегенім – төсек,
Жайылып жүр қоралы қой,
Отыр маған оралып ой.
Қой барады қырдан асып,
Ой келеді жырға басып.
Жақсы менің Нау інім,
Оған өлең арнадым.
Төртке толған бауырым,
Сорып жүрді бармағын.
Ақын болсаң, арлы бол, ұятты бол,
Жеңе білер нәпсіңді қуатты бол!
Ақын болсаң саналы, сауатты бол,
Әр сөзіңе айтылған жауапты бол!
Ғылым, білім сенгенім,
Сертім берік ергенім.
Өлең – өнер бергенім,
Өнер өлсе, семгенім.
Бәрі түгел бір үйдегі жас-кәрі,
Телевизор тағы соғыс бастады.
Паһ, керемет!.. Айэрпұлан, оқ, бомба,
…деп таң қалды, Есқат жеті жастағы.
Сүп-сүйкімді денеммен,
Туғанымда енемнен,
Екі күн бе, үш күн бе,
Сары уызға кенелгем.
Мың жыл бұрын табысқан тәтемменен,
Сексен жастай кіші екен әкем менен.
Жердің бетін қаптаған топан суды,
Тасып төктім аспанға катөлменен.
Алғашқы көктем күркірі,
Оятып жерді сілкіді.
Маржанын төкті мөп-мөлдір,
Қара сұр бұлттың жыртығы.
Үндемеуі сесі екен,
Сөйлеп кетті есекең:
– Ерте, ерте, ертеде,
Күн мен боран дос екен.
Дамымаған ақыл-ой мен саналар,
Сонау ерте, ерте кезде балалар –
Боз жусанды–боз даланы мекендеп,
Өткен екен біздің момын Бабалар.
Өз басынан таймаған ырыс-бағы,
Көп аралап тау-тасты, гүлістанды,
Ұзақ жолдан үздіккен дәу Жолбарыс
Бүгін түні осында тыныстады.
- Бенедикт Спиноза
- Ясунари Кавабата
- Мұстафа Шоқай
- Абай Құнанбайұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі