Мүдірмес жақ, сүрінбес тұяқ болмайды
«Мүдірмес жақ, сүрінбес тұяқ болмайды»,
Мен емес-ау, халқым айтқан ол жайлы.
Осал жерін мойындаған мықты ғой,
Тек ақымақ кемістігін қорғайды.
«Мүдірмес жақ, сүрінбес тұяқ болмайды»,
Мен емес-ау, халқым айтқан ол жайлы.
Осал жерін мойындаған мықты ғой,
Тек ақымақ кемістігін қорғайды.
Сен өзгеден кербездеусің, сылқымсың,
Серпілсеңші, жүрегің бір бұлқынсын.
Сылап-сипап таба алмасам бабыңды,
Сезімі көп өз көңілім құлшынсын.
Ақын досым, қайғырма,
Айтпасақ мақтау жырыңа.
Күннен алған айдың да
Шәк келтірем нұрына.
Сырымды жанға айтпаған айтады өлең,
Тағдырдың қызық сырын байқа менен.
Шабыттың өлең сүйгіш шарты да сол,
Барлығын тудырған жоқ «қалқа» деген.
Сәлемімді ал, тел өскен құрдастарым,
Ауыл жолын талай жыл бір баспадым.
Қолдарыңа тиді ме шағын кітап,
Тірлігімді баяндар жыр-дастаным?
Сәкен маған кім десеңдер, ағайын,
Ол – ұстазым, ерте құшқан арайын.
Бала күнде тығылып жаттап, оқумен
Жабық жатқан аштым жырдың сарайын.
Мені әркім жамандаса сенбейтінсің,
Ақылға, тек білімге ер дейтінсің
Тек қана шартпен сүйген бұл әлемде,
Сен менен түк те талап етпейтінсің.
Еркіндік деп ерте кеткен боздақтар,
Салқын самал еседі әлі сол жақтан,
Рухың қандай қастерлі еді,халықты
Оята алған, қарлы аязда от жаққан!
Бір зұлматтар болған елдің
Берекесін қашырған.
Сол қырғындар жетпей жүрген
Шындық шықпай ғасырдан.
Ақын деген-жұмбақ сыр,
Шабыты келсе тасатын.
Ақын деген-өлең жыр ,
Сырласы еткен қаламын
Желтоқсанның сол түні ұзақ болды,
Елім деген әр жанға тұзақ құрды.
Қазақ болсын деп айтқан көпшілікке,
Жауап бермей, билікке құлақ түрді.
Махаббат деген сезімнің шыңы,
Тыныштық пенен үйлесім.
Махаббат деген жүректің сыры,
Көзқарас қана сөйлесін.
Ана сенің жүрегің неткен жұмсақ!
Бар ойларың ұл қызың, жатсаң-тұрсаң.
Сен беретін махаббат, жылулықты,
Мүмкін емес сағынбай, аңсамасақ!
Қазақ деген ұлт болу қандай ғажап!
Бір шаңырақ астында ортаймасақ!
Палуан да, ақын да, айтыскер де,
Жалғыз ұлтта табылар, енді ойласақ.
Сол 71 сыйлады жарық күнді,
Жарқыратты қараңғы, қара түнді,
Құранбектер отбасын толықтырған,
Бейсен болды, халықтың, ұлттың ұлы!
Ақын да бір бала ғой айға ұмтылған,
Өлең басым түсетін қайратыңнан.
Тербеліс пен толғаныс астасқанда,
Сезім жеңіп шығатын майданыңнан.
Қыркүйектің бесінші жұлдызында,
Келді бір ұл Байтұрсын отбасына.
Азан шақырып ат қойып Шошақ ата,
Берді Тәңір текті ұл өз ұлтына!
Тарихы бар 1 ғасырдан асатын,
Алған мемлекет астанасы атағын.
Әмір Темір бұйрығымен салынған,
Яссауидың кесенесі-ғажабың!
Тек сен ана, тіршілікке мән беретін, тік ұстап,
Тек сенімен оралады үйге бақыт, ырыс, бақ!
Тіл шықпаған, жан ұқпаған сәттерімде сен болдың,
Сенің орның пеш жаны емес, сенің орның алтын тақ!
Жанымның жарасы көп жазылмаған,
Берген жоқ өмір өңкей жазын маған.
Сыр да көп ақтармаған әлі жөндеп,
Тереңде асыл кендей қазылмаған.
Кенге ораған жиырмасыншы ғасырды,
Ұран етіп ғылым туы – асылды;
Сүйікті ұлы – Жезқазғанның төрінде,
Сәтбаевқа жаңа ескерткіш ашылды.
– Әй, бала!
Деме ағаның қарыс тілі,
Дем бергіш басылмайды соғыс сыры.
Таксиді шабуылдай шапшаң жүргіз,
«Айқаппен» туса қауышу,
Қалың ел, қарсы алалық.
Ол – өткенмен табысу,
Тұнып тұрған даналық.
Күлім қағып жарқ еткені ұнаған,
Домбырасын солақай қол бұраған.
Қырғын күйші болып кетті дирижер,
Дүлдүл саңлақ күй ортасын құраған.
Асыл жандар арсыздыққа көнбейді,
Тура сілтеп, алға алаңсыз өрлейді.
Ерлігімен ел мұңына сеп болып,
Салт-дәстүрмен ережеңді жөндейді.
Абайша айтсақ шатақ көп,
Жылпостар төрді бақпай ма?
Алдамаса атақ жоқ,
Сатпаса арың бақ қайда?!
Ассалаумағалейкум, көрікті өлкем!
Нұр төкті дербес елге күнің көркем.
Қарасай, Ағынтайдың кесенесі
Сарыарқа бір шетінде құрды желкен.
Құлагерше құлшындық жасымызда,
Дарындылар мол еді заты қызба.
Сәбит, Ғабит, Евнейлер қандай еді,
Кеше жүрген көш түзеп қасымызда.
Қартайдым, жұмысым көп, асығыспын,
Бітпей тұр ұзақ көші татымды істің.
Қыз-шабыт қызықтырып, жетелейді
Соңынан өлең деген асыл құстың.
Қазақта батыр да көп, ақын да көп,
Парасат қонған кемел ақыл да көп.
Көргенде Сағадатты алғашқы рет
Бірі деп ақсұңқардың мақұлдап ек.
Құлпыртса нәркес гүлді гүл,
Тірі жан қалай тамсанбас?
Қос бұлбұл – Күләш, Бибігүл,
«Гәкку» мен асыл «Гауһартас».
Арал кеуіп кетпесін... Арал кеуіп,
Марал кеміп кетпесін... марал кеміп.
Табиғатты қақсатқан оқ ұшқыны
Талмау жерден тиеді маған келіп.
О, адамзат! Прометей де тәңірің,
Тіршілікке от тарату – бай ырым.
Темір бұғау қыспағында жасады
Адамдарға қолдан келген қайырым.
Тұманбай!
Сен қазақтың «Тұмашысың»,
Алатау сілемінде құба шыңсың.
Туғанда жаңа өлеңің қуанамын,
Абайла, жүрек, абайла,
Асықсаң қапы қаларсың.
Жоқ болып тірек маңайда,
Өкініп естен танарсың.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі