Өлеңдер жинағы - 14 бет

Жаз өттi

Ұлықбек Есдәулетов

Жаз өттi жас дәурендей жарқыл қағып,
Қызықтан қайран шақта тартынбадық.
Толқынға киiп-жарып қойып кеттiк,
Тұрмадық әр нәрсенiң артын бағып.

Толық оқу

Ботана су

Ұлықбек Есдәулетов

Ботана су ағады құлай барып,
Жалғыз адам жағада тұр ойланып.
Оның жаны бұлақпен ағайындас
Ашуланса таситын лайланып.

Толық оқу

Найзағайды күту

Ұлықбек Есдәулетов

Қалыпты бiр шақ есiмде:
Қоңалы көлдiң қауында,
Көктемнiң күңгiрт кешiнде
Қорғалап тұрдым жауында.

Толық оқу

Табиғаттың жейдесі

Ұлықбек Есдәулетов

Күнi кеше жайқалған өндiр емен,
Жапырағы саржағал, селдiреген.
Табиғаттың жейдесi тозып қапты
Ауыстыра аларсың ендi немен?..

Толық оқу

Ауыл баласы

Ұлықбек Есдәулетов

Бауырға басып өскен дала шөбiн,
Ауылдың қарасирақ баласы едiм.
Аңқау ем ажырата бiлмейтұғын
Адалдық – арамдықтың ара шегiн.

Толық оқу

Астархан досым

Ұлықбек Есдәулетов

Астархан көрсе мәз болып шалқалай кеп,
Иықтан менi ұрып қалатын:
– Әй, хал қалай, – деп, –
Ауылды ұмытқан ақын?..

Толық оқу

Эрозия

Ұлықбек Есдәулетов

Жақпар-жақпар тастар-ай,
Шың едiң ғой басы бұлт.
Көрiк берген заңғарға,
Қырандардың тұрағы ең.

Толық оқу

Қыр үстінде

Ұлықбек Есдәулетов

Күн киiнiп қызыл алау жейдесiн,
Аймалайды көкжиектiң кеудесiн.
Күн емеспiн күнбатысқа жоғалар,
Қыр үстiнде мұңаямын мен несiн?

Толық оқу

Қыркүйек қары

Ұлықбек Есдәулетов

Беймезгiл тұмшаланып таулар тұман
Аспанда ақкөбелек қар қалқыған.
Ызғырық ыдыратып сол тұманды
Сабалап жапалақ қар жауды артынан.

Толық оқу

Өткінші

Ұлықбек Есдәулетов

Көктемнiң көк аспаны көз бұлады:
Төбеден төкпе бұлттың төндi лаңы.
Булыққан қолы жетпей арман-нұрға,
Дәл менше күйiндi ме, дағдарды ма,

Толық оқу

Бойтұмар

Ұлықбек Есдәулетов

Бойтұмар бұл былғарымен тысталған,
Ала аршамен аласталып ысталған.
Талай адам тағып бұрын мойынға
Киесiне құлай сенген тұс болған.

Толық оқу

Ақ тұма

Ұлықбек Есдәулетов

Ыстық маған бұл жердiң әр ағашы
Қаулап өскен қызыл гүл ара-арасы.
Қызғалдаққа қонады қолымдағы
Қызылқұмар қызғаншақ баларасы.

Толық оқу

Жеменей өзені

Ұлықбек Есдәулетов

Тисе де таудың тасына басың,
Жеменей,
неге тасып ағасың?
Бiз ашулансақ басыламыз ғой,

Толық оқу

Жалбыз

Ұлықбек Есдәулетов

Жылғаның бойын жағалап,
Жалбыздың иiсiн жұтқан шақ.
Жапырақтардан домалап
Жаңбырлаушы едi-ау шық моншақ.

Толық оқу

Шал. Шабындық

Ұлықбек Есдәулетов

Шөп шауып жүр шабындықта шал кiсi,
Кешкi нұрмен жарқылдайды шалғысы.
Екi бетi нарттай жанған Күн жақта
Салбырайды бұлттың алтын шарбысы.

Толық оқу

Құм. Шөпшілер

Ұлықбек Есдәулетов

Қомша құмдар қойнауы тұр
әлi ысып,
Мәжнүн талдар мүлгiп қапты майысып.
Екi шөпшi шағын мая түбiнде

Толық оқу

Кемпірқосақ

Ұлықбек Есдәулетов

Құбыланың бұлты ашылып,
Жаңбыр саябырлағанда:
Жапырағынан маржан шашылып,
Жас талдар баяу ырғалғанда.

Толық оқу

Идиллия

Ұлықбек Есдәулетов

Мен бүгiн ұйықтайыншы бау iшiнде,
Төсек сал,
суық тимес,
әлi шiлде.

Толық оқу

Жиде

Ұлықбек Есдәулетов

Жалғыз түп жиде жолға өскен
Жел сүйсе желең төсiнен,
Жабырқау ғана сөйлескен
Өзiнiң көлеңкесiмен.

Толық оқу

Бала қиял

Ұлықбек Есдәулетов

Төркiндей көшiп жаз – келiн,
Сары жұрт бопты сай, адыр.
Қозы көш жерде көз көрiм
Жадағай жалғыз мая тұр.

Толық оқу

Ауылға хат

Ұлықбек Есдәулетов

Ауылда биыл қар қалың ба, аға,
Тағаладың ба тарланыңды, аға?
Тазымен құмның қолтығын тiнтiп
Шидарық жақты шарладың ба, аға?

Толық оқу

Өліара этюді

Ұлықбек Есдәулетов

Қара Ертiстiң шытынап шыны реңi
Мұз бетiне қызыл су жүгiредi.
Жербауырлай жылымнан ұшқан буды
Шытқыл ауа шым-шымдап сiңiредi.

Толық оқу

Түнгі саздар

Ұлықбек Есдәулетов

Тыңдап жатып шегiрткенiң шырылын,
Сәл мызғышы, көздiң алып шырымын.
Оянғанда өз кеудеңнен сезесiң,
Кәусар бұлақ кеудесiнiң дiрiлiн.

Толық оқу

Зайсан

Ұлықбек Есдәулетов

Матрос, суыр якорьды,
Келмейдi тұрғым жағада.
Көк теңiз менi шақырды,
Шақырды шулап шағала.

Толық оқу

Күзгі бояулар

Ұлықбек Есдәулетов

Боз қырау күзде бөз-орман
Базары тарқап бозарған.
Бұл шақта аспан атынан
Бұлағай бұлттар сөз алған.

Толық оқу

Өскемен туралы жыр

Ұлықбек Есдәулетов

Көтерiп туын шығыстан,
асығып атса күмiс таң,
От өрiп екпiнiменен төсiнен асқақ жыр ұшқан.
Сырғасын малып Ертiске бiр ару жатыр жағада

Толық оқу

Алтай аязы

Ұлықбек Есдәулетов

Қызыл Ай қызыл көрiгiн басқанда
Қақтаған қаңылтырдай шың қызарады.
Отты жыландай зуылдап аспанда,
Құйрықты жұлдыз ағады.

Толық оқу

Балқарағай туралы баллада

Ұлықбек Есдәулетов

Қылқанды бұтақтары қарқарадай,
Қасқайып қабақта тұр балқарағай.
Басында жаңғақ қағып бiр бала отыр,
Төменге әлсiн-әлсiн қорқа қарай.

Толық оқу

Қызыл іңір

Ұлықбек Есдәулетов

Қалың орман қойнауына
Қып-қызыл күн қонғанда,
Қарағайлар жол бойында
Қалың ойға шомғанда.

Толық оқу

Түбір

Ұлықбек Есдәулетов

Келе жатып қалың бауда,
Жалғыз аяқ соқпақпен.
Сәл отырып дамылдауға,
Бiр түбiрге тоқтап па ең?

Толық оқу

Қоламта

Ұлықбек Есдәулетов

Қойнауда қоста отырып қоналқаға,
Қараймын ошақтағы қоламтаға.
Лапылдап лаулап келген оттың бәрi
Жалынын осылайша жоғалта ма?

Толық оқу