Өлеңдер жинағы - 149 бет

Барымды айдап, тасып

Жарылқасын Аманұлы

Барымды айдап, тасып қалың малдай,
Жалбақтап жүрсем дағы жаным қалмай.
Жақпадым кейде жақын тартқаныма,
Бейне бір кіріптар боп табылғандай.

Толық оқу

Тілек

Жарылқасын Аманұлы

Кім болсаң да, қуанам болғаныңа,
Болғаныңа – тұғырға қонғаныңа.
Адам түгіл ағаштың жапырағы,
Табан асты жатпасын жолда мына.

Толық оқу

Балапандарым менің

Жарылқасын Аманұлы

Біріңе, балам, көзімнің оты дарыған,
Сұрқиялар мен сұмдардың жүзін қарыған.
Біріңе, балам, дарыған пейілім жарыған,
Пейілі кеңдер арыған емес, арыған.

Толық оқу

Ұмытсам деймін

Жарылқасын Аманұлы

Ұмытсам деймін,
Дұшпанның таба жаласын,
Дұшпансыз кімді табасың?
Керегі қанша жаңғыртып,

Толық оқу

Бал өмір

Жарылқасын Аманұлы

Бал өмір, балбырайын саяңда елтіп,
Бақыт бер, абырой бер баянды етіп.
Күліп кеп күңірене шығатұғын,
Дос берме, туыс берме аярлы етіп.

Толық оқу

Жазушылар үйіне

Жарылқасын Аманұлы

Сыйыса алмай өз ойыммен өз кеудеме сыя алмай,
Шалынысып шаршап талып, жеттім саған қияннан.
Ақ батаңды беріп маған қасиетті ақ орда,
Алатаудың асқарына ұшыр демеп ұяңнан.

Толық оқу

Ақын Күләш Шілдебаева

Жарылқасын Аманұлы

Көңілің жүдеу, жүзің пәс, бұл күнде жаның шерлі екен,
Құландай қунақ денеге қу сырқат қайдан келді екен?
Ат басын бұрып арнайы халіңді білдік, қамықпа,
Дос тілегі дертіңе мыңда бір дауа ем десең.

Толық оқу

Жасаймын деп менмендік

Жарылқасын Аманұлы

Жасаймын деп менмендік, сыйласардан айырылдым,
Тәкаппарлық етем деп, қанатымнан қайрылдым.
«Ұлымын» деп өзімді, ұлтан бола жаздадым,
Мен де бірі екенмін қатардағы жай ұлдың.

Толық оқу

Өмір

Жарылқасын Аманұлы

Тәуекел атты тарланның,
Тұяғын тұқыл тағалап.
Таптырмас тарпаң арманның,
Қап тауын жүрмін аралап.

Толық оқу

Ей, табиғат

Жарылқасын Аманұлы

Ей, табиғат, еркелеткен көп ұлыңның бірі едім,
Көкірегі – күй мен күмбір, тұла бойы жыр едім.
Саған деген ынтызарым бір басылмай қойды ғой,
Қалай ғана мамыражай кірпігімді ілемін.

Толық оқу

Сынайсың ба?

Жарылқасын Аманұлы

Сынайсың ба, кел маған сүрінгенде,
Досың кетіп, дұшпаның түңілгенде?
Кім болсаң да көтерем сеніменен,
Саған түскен тағдырдың жүгін мен де.

Толық оқу

Тойым жоқ-ау

Жарылқасын Аманұлы

Тойым жоқ-ау бұл шіркін көңілге де,
Сонша жомарт болды екен өмір неге.
Алтын тапсақ, кетеміз айырбастап,
Қолаға да, мысқа да, темірге де.

Толық оқу

Оқушымен сырласу

Жарылқасын Аманұлы

Оқушым, көптен бері кезікпедік,
Демеңдер талантына сезікті едік.
Өзге үшін болса дағы өлең үшін,
Мен де әдет болған емес ежіктерлік.

Толық оқу

Дос сенімі

Жарылқасын Аманұлы

Сенімді дос құм етсе жігерімді,
Қан ағызып тістермін бұл ерінді.
Амал қанша, таба боп дұшпаныма,
Еңсем түсіп, білемін, жүрерімді.

Толық оқу

Күндемеймін

Жарылқасын Аманұлы

Құмар деме біреуді жылатуға,
Жұбатуға дайынмын, сұра, тума.
Әуестігім тағы жоқ, әлсіреген,
Дұшпан екеш дұшпанды құлатуға.

Толық оқу

Сабыр

Жарылқасын Аманұлы

Сақтадым сабыр бәріне,
Не айтса да досым, дұшпаным.
Төзімім жетсе әлі де,
Өзімді бекем ұстармын.

Толық оқу

Шабыт

Жарылқасын Аманұлы

Кеудемді керші, жұпар самал ескен,
Сан гүлдер, қайдасыңдар далада өскен?
Көмескі түсте көрген қызықтардай,
Өткен күн неге шығып барады естен?

Толық оқу

Талап

Жарылқасын Аманұлы

Түйген аз тылсым өмір сырларынан,
Көріну қайда жақсы қырларынан?
«Тілге жеңіл, жүрекке жылы тиер»,
Дәмегөй мен де Абай жырларынан.

Толық оқу

Мінез

Жарылқасын Аманұлы

Артықпын демен өзгеден,
Артықпын десем, надан де.
Кеммін демен өзгеден,
Кем түссем туа, жаман де.

Толық оқу

Жұмбақ жан

Жарылқасын Аманұлы

Қызықсың-ау, ақындар, қызықсың-ау,
Қызып кетсең, қияңқы, бұзықсың-ау.
Бірақ, қимай жауды да жамандыққа,
Шақырасың арамды адамдыққа.

Толық оқу

Жомарттық

Жарылқасын Аманұлы

Ақын боп жаралыппын,
Өмірді аялауға.
Жерімнен нәр алыппын,
Елімнен аямауға.

Толық оқу

Ақындардың айнасы

Жарылқасын Аманұлы

Ақындардың айнасы – жалтылдаған жанарлар,
Сенбесеңдер – өмірге ақын болып қараңдар.
Қараңдаршы, әнекей, ана көздің сырларын,
Сыршыл бол да, қанекей, соны барып тыңдағын.

Толық оқу

Сөз өнері

Жарылқасын Аманұлы

Сөз өнері бірдей екен дертпенен,
Күндіз-түні менің алау – өрт денем.
Батыс, шығыс, онтүстік пен солтүстік,
Боламын да, бір денемді төрт бөлем.

Толық оқу

Көргенімнен көп екен

Жарылқасын Аманұлы

Көргенімнен көп екен көрмегенім,
Күйкі тірлік, көңілімді бөлме менің.
Сезім бермей, көз беріп тірлігіңде,
Менен өзге аз ба еді жерлегенің?

Толық оқу

Алаулап жанып жүрдім мен

Жарылқасын Аманұлы

Өтіпті жылдар, ұмыт та болған секілді,
Ең алғаш сені көргенім гүлдей шағыңда.
Қалқалап сонда алқызыл арай бетіңді,
Дірілдеп қана тұрып ең үнсіз жанымда.

Толық оқу

Тебіренбеймін мен неге

Жарылқасын Аманұлы

Тәтті күндер тербеткен бесігінде?
Тебіренбеймін мен неге өмір жайлы.
Өкініш те тиіпті несібеме,
Өмір – бақыт, қуаныш, өмір – қайғы.

Толық оқу

Тәтті екен күндер

Жарылқасын Аманұлы

Толғана берем, толғану үшін жаралғам,
Толғанту үшін жеткізбей кеткен сан арман.
Үмітті үрлеп жылт еткен түнгі оттардай,
Тәтті екен күндер қиялға қайта оралған.

Толық оқу

Жыр селі

Жарылқасын Аманұлы

Кейбірде жігерім құм болып,
Талықсып құлаймын төсекке.
Жырсыз күн өтеді мұң болып,
Саналмай тіршілік есепке.

Толық оқу

Ана тілім

Жарылқасын Аманұлы

Ана тілім,
Дана тілім!
Татыған таңдайыма дара шырын,
Аяулы ақ сүтісің анашымның.

Толық оқу

Оңашада

Жарылқасын Аманұлы

Бақытты боп тудым ба?
Бақытсыз боп тудым ба?
Екі арасы белгісіз.
Сүйінгенде бұл өмір,

Толық оқу