Өлеңдер жинағы - 194 бет

Жол табу

Темірхан Медетбек

Iшiн құрт жеп дәнсiз қалған жаңғақтай,
салмағы жоқ желдi күнгi қаңбақтай, –
қиындықтың шырмауынан шығарар
отырасың кейбiр кезде жол таппай.

Толық оқу

Жүрегімнің суреті

Темірхан Медетбек

Атқарам деп өз борышын, мiндетiн,
құртамын деп жауыздықтың iндетiн,
шаршап, талып соқса тентек жүрегiм
дәрiгерлер:

Толық оқу

Бөренелер

Темірхан Медетбек

Орман iшi.
Шағын осы алаңды
ұнатамын қайта-қайта қарауды, –
бөренелер жатыр сұлап созылып

Толық оқу

Шөл

Темірхан Медетбек

Шөл бар менде Қызылқұмдай аптаған
өртеп менi ыстығына қақтаған.
Мүмкiн емес өлшеу оның аумағын,
сыйып кетер оған теңiз, тауларың...

Толық оқу

Бір жапырақ шындық

Темірхан Медетбек

Айтатұғын бiр-ақ кесiп дәлдiкпен
қаншама жыл ғылым күткен, ел күткен
бiреу келiп бiр жапырақ шындықты
асыл тастай

Толық оқу

Ақын

Темірхан Медетбек

Өн бойында долы әуен мен нәзiк жыр,
қайрап алмақ болып ендi өзiн бiр
шабытты ақын шағын ғана бөлмесiн
әрi-берi кезiп жүр.

Толық оқу

Көне қала

Темірхан Медетбек

Көне қала.
Бәрiн көрген қала бұл.
орынындай шор боп бiткен жараның, –
жатыр әне үйiңдi боп, төбе боп

Толық оқу

Түнгі хабар

Темірхан Медетбек

Диктор дауысы айырылыпты сабырдан –
ораныпты бiр ел тағы жалынға...
Есiтiлдi барлық жерге,
бар елге

Толық оқу

Жарылмаған бомбалар

Темірхан Медетбек

Газеттерге шығады ғой хабарлар:
соғыс сұмның сарқыты боп қап қойған
шағын, яки үлкен ұлы қаламнан,
жаңа құрылыс алаңнан,

Толық оқу

Дән

Темірхан Медетбек

Жатыр бiр дән құнарлы алқап жерiмде,
сiмiрiп ап күннiң нұрын төгiлген.
Топ-толық дән, топ-толық дән, сол бiр дән
ғашық дер ем тiршiлiк пен өмiрге.

Толық оқу

Пойыз

Темірхан Медетбек

Заулайды пойыз, заулайды пойыз, заулайды,
туннельге сүңгiп,
бауырдай тiлiп баурайды.
Табанда жатса рельс бiткен жалтырап,

Толық оқу

Көшелер

Темірхан Медетбек

Үстiне көкпеңбек
асфальт төсеген
өзендер сияқты
ағады көшелер.

Толық оқу

Күзгі көңіл

Темірхан Медетбек

Күз жылайды күнiмен, күз жылайды түнiмен,
тұнжырайды күнiмен, тұнжырайды түнiмен.
Жұмсақ, бiрақ ап-ауыр дыбысы оның қосылар
кеудемдегi сарғайған сағыныштың үнiмен.

Толық оқу

Бұлттар

Темірхан Медетбек

Көлегейлеп Алатаудың асқарын
бұлт бiткен бiрiн-бiрi жастанып,
аунақшиды тас төбемде,
бейне бiр

Толық оқу

Күзгi шуақ

Темірхан Медетбек

Күзгi шуақ. Жоқ бүгiн желдерiм де,
маужырап тұр тоғайым, көлдерiм де
Төңкерiлiп көшетiн ақ бұлттар
мақташылар жөнелткен аспанменен.

Толық оқу

Жалғыз жүрсем

Темірхан Медетбек

Жалғыз жүрсем —
менi қажап ойнама!
Жалғыз жүрсем мен егер
жалғыз қалды Темiрхан деп ойлама!

Толық оқу

Үй өсімдігі

Темірхан Медетбек

Қалғансың күннен суынып
аяз да саған батпайды –
жатпайды аптап қуырып
өзiңдi суық қаппайды.

Толық оқу

Үйлер

Темірхан Медетбек

Замананың рух күшiн ашқандай,
үйлер, үйлер көтерiлiп аспанға
сөйлеп тұрар құдiреттi үндермен
бетондармен жазылған бiр дастандай.

Толық оқу