Өлеңдер жинағы - 340 бет

Рухтың сәлемі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Өзен жағасындағы ескі мұнарада,
Батырдың рухы тұрғандай.
Және де, қап-қаптаған толы көріністер,
Сәлемін жолдағандай:

Толық оқу

Рахила гүлі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Рахила гүлі көкорай, кең далада
Ол бір келте гүл еді,
Қарапайым, көріксіз, жалғыз өскен.
Жалғыз аяқ жолменен,

Толық оқу

Жабайы Раушан гүлі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Көкорай кең далада,
Балақай раушан гүлін көрді де,
Оның жанына жетіп келді де,
Жұпар-хош иісіне жұтына мас болып,

Толық оқу

Кездесу мен қоштасу

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Көңілім отқа оранған, күшім де жоқ енді,
Тезірек егерлеп атты далаға ұшқым келеді!
Тау жағасын қараңғылық, ымырт басып,
Айналам тұңғиыққа оранып, кеш те болды.

Толық оқу

Өсиет

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Әділ бол, адамзат,
Бол ізгі, ақыл ұқ,
Жауыздық саған жат,
Емессің мақұлық.

Толық оқу

Прометей

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Уа Зевс, Жап көгіңді,
Бұлттардың будағымен.
Сал ойнақты,
Мейлің, жаңқадай ұшыр,

Толық оқу

Фуль королі

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Фуль де король болыпты,
Ғашық сертін ақтаған.
Жары берген құмыраны
Алтынындай сақтаған.

Толық оқу

Балықшы

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жөңкілді толқын, шулады толқын,
Жағада отыр балықшы мүлгіп.
Тыныштық меңдеп судай бір салқын,
Езіліп жаны, отырды мұңлық.

Толық оқу

Жігіт пен диірмен

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Қайда ақтың өзенім, Неге асықтың?
Мұнша неге мәз едің, Тез тасып тым?
Не іздейсің бұл сайдан, көк майсадан?
Не іздейсің, өзенім, айтшы маған?

Толық оқу

Орман патшасы

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Құйғытқан кім түнек түнде сұп-суық?
Балалы шал келе жатыр тым суыт.
Қалтырады балақайы жабысты,—
Тоңды ма деп құшағына шал қысты.

Толық оқу

Өлең мен мүсіндеу

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Мейлі грек, қара батпақ балшықтан,
Соға берсін әсем, кербез сымбатты,
Мейлі мәңгі сол мүсінге болып таң,
Төксін лебін жалын атып тым қатты.

Толық оқу

Жыр сыры

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жырда қандай нақыл бap,
Күші неде, анықта?
Ұғып соны ақындар,
Мақұлдасын халық та.

Толық оқу

Төрт сый

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Арапқа алла силапты,
Қасиетті төрт нәрсе
Болсын деп сұсты, сымбатты,
Ерлер, ғұмры өткенше.

Толық оқу

Зұлиха

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Төгемін деп толқын жұпар,
Алқына алған демдеріңе,
Азап шегіп, болып іңкәр,
Жүз гүл солды шөлмегінде.

Толық оқу

Хафизге

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Қайран Хафиз! Қайтып саған тең келем?
Мынау неткен сандырақ!
Ұшқыр қайық шырқар құстай желменен,
Айдын жарып жарқырап.

Толық оқу

Қалам

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Игілік қой бұл ғаламда қамыс та,
Сәулетіне соның да таң қаламын.
Дүниеде сен де содан қалыспа,
Жаз өлеңді, шыбығым сен, қаламым.

Толық оқу

Түнгі жыр

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жұм көзіңді, аймаласын өлеңім,
Қалғыдың ғой, сәулем, енді бұйықпа.
Сырнайымның наз күйіне бөледім,
Тәтті не бар бал-ұйқыдан? Ұйықта!

Толық оқу

Көл үстінде

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жұттым мен рахат лебін, өмір лебін,
Бой сергіп, кеңіп кетті төңірегім.
Табиғат, ләззәтіңа бас иемін,
Ақ төсің — тәжім етер төрім менің.

Толық оқу

Бақташы зары

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Тұрып таудың басында,
Сайға төніп қарадым.
Мұндай қиын асуда,
Сүйенгенім таяғым.

Толық оқу

Айға

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Сәуле түсті дірілдеп,
Сай-салаға, орманға.
Сейілгендей бір-бірлеп,
Бастағы ой, арман да.

Толық оқу

Март

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Жауып тұр қар, жауып тұр,
Жайраңдайтын жаз қайда?
Жұпарын қырға жайып гүл,
Жұпарын қырға жайып гүл,

Толық оқу

Таптым

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Ну орманды кездім де,
Алқына бір аттадым.
Алданышқа өзіме,
Еш қызықты таппадым.

Толық оқу

Иілмейтін қыз

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Таң сәріде орманға,
Түскенде арай жарқырап,
Бақташы қыз сол маңда,
Масайрады ән шырқап: —

Толық оқу

Қырдағы гүл

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Айдалада қызыл гүл,—
Көрді соны жас бала.
Аймалады, қызықты,
Иіскеді бассала.

Толық оқу

Май жыры

Иоганн Вольфганг фон Гёте

Айналам масайрап,
Әндетті, гулетті.
Гүл жайнап, құс сайрап,
Лаулатты күн көкті.

Толық оқу

Пір Бекет

Әселхан Қалыбекова

Не кешпеді, не көрмеді бұл дала,
Қорлық, зорлық, сұмдықтарды сұрама.
Мың-мыңдаған шақырымнан тіл қаттым,
Арыстанбаб жанындағы жыр ана.

Толық оқу

Баба бейітінде

Есенғали Раушанов

Өзiң бiлесiң,
Дұғамнан тастамадым есiмiңдi,
Ашпасаң ашпа, баба, есiгiңдi.
Кiм бiлсiн, мүсiркеуден шаршадың ба,

Толық оқу

Бекет ата басында

Темірхан Медетбек

Астасатын Үстірттің қиырымен,
Басталатын алып ой бүйірінен.
Бекет Ата басында арқар деген
Үйірімен жүреді, үйірімен.

Толық оқу

Ұрпақ үні

Мыңжас Темір

Тас қорымдарға айналып,
Жатсың ба, баба, жайланып.
Мінәжат етем о, аруақ.
Кешеңдеу қайта ойға алып.

Толық оқу

Тамара!

Гүлжауһар Сейітжан

Тамара Асар дейді оны халқы,
Өзі әсем, халқына қымбат нарқы.
Дүниеге келген аңғал көңіл менен,
Шарықтап,

Толық оқу

Күндер

Гүлжауһар Сейітжан

Қымбат күндер ұясындай үміттің
болар кейде ордасындай бүліктің.
Өмір көшін өткергенде сендерден
қалады екен тау суындай тұнық...

Толық оқу

Сурет

Гүлжауһар Сейітжан

Ескі сурет —
ескі күннің бір сыры.
Қарап едім;
жүрегімнің жыршы үні

Толық оқу

Қыз ұзатқанда

Гүлжауһар Сейітжан

Не айтайын халайық, сендерге мен,
жан бар ма бұл қызықты жөн көрмеген.
Береді ана қолынан балапанын
он ұлына өзгенің теңгермеген.

Толық оқу

Әсем қоңыр

Гүлжауһар Сейітжан

«Әсем қоңыр» күй менің жаным сүйген,
құдіретіне барынша басымды игем.
Тыңдағанда желбіреп жібек жалы
бір сұлу ат шығады қалың шиден...

Толық оқу

Бойжеткен

Гүлжауһар Сейітжан

Сен-дағы бойжеттің бе, айналайын,
сылдырап аққан судай жайдары Айым,
Қауызын жаңа жарған гүлдей мінсіз,
Періштем жайна дәйім...

Толық оқу