Өлеңдер жинағы - 450 бет

Қара шаңырақ

Әлібек Шегебай

Жасырып қайтем жарамды,
Асырып қайтем бағамды.
Ауылдан ұзап көрмеген
Көшіріп алдым анамды.

Толық оқу

Ләңгі

Әлібек Шегебай

Күзгі талдай төгілген жапырағы,
Көңіл құсым ойларға батырады.
Қиялымды қытықтап анда-санда,
Балалығым қол бұлғап шақырады.

Толық оқу

Көкпар

Әлібек Шегебай

Көңілің мен кеңейтіп керегеңді,
Көкпар шіркін қоздырар делебеңді.
Ұрпағына қалдырған ұлы өнерді
Бабаларым не деген көреген-ді!

Толық оқу

Тасаттық

Әлібек Шегебай

Діңгегің де, тілің менен ділің де,
Барлығы да оралады түбінде.
Құндылықтың құнары бар өйткені
Қазағымның дәстүрі мен дінінде.

Толық оқу

Жеті шелпек

Әлібек Шегебай

Таңсық емес ауылдағы қауымға,
Мейлі, қар ма, нөсерлеткен жауын ба?
Ойнап жүрген балаларды шақырып
Жеті шелпек тарататын ауылда.

Толық оқу

Таба нан

Әлібек Шегебай

Дүние түгел балқитын,
Шұғыла шашып таңынан.
Сағыныш исі аңқитын
Анамның таба нанынан.

Толық оқу

Бесік

Әлібек Шегебай

Терең оймен тербетіп қаламымды,
Жылуына бөлейтін жанарымды.
Сыны кетпей әлі де сақтаулы тұр
Менің жатқан бесігім бала күнгі.

Толық оқу

Адыраспан

Әлібек Шегебай

«Ассалаумағалейкүм, адыраспан,
Сені бізге жіберді Омар-Оспан».
Осылай деп бұл қазақ,
Сәлем беріп,

Толық оқу

«Келін» хикаясы

Әлібек Шегебай

Желбіретер жел сөздің жалауын да,
Жандыратын қалжыңның қалауын да.
Көңілдер мен пейілдер өз алдына,
Айтып жүрер қызықтың бәрі ауылда.

Толық оқу

Оралу

Әлібек Шегебай

Азынап астыменен тұнық көктің,
Бұлттарын бесін ауа қуып жеттім.
Бұл менің ауылым ғой,
Ауылымнан,

Толық оқу

Камелия

Жангелді Немеребай

Ақ қардың арасында тауда көшкен,
Тап-таза шаң-тозаңнан аулақ өскен.
Камелия дейтұғын гүлді көріп,
Бір сәтке айырылып қалғам естен.

Толық оқу

Сөйлейтін гүл

Жангелді Немеребай

Мен бір гүлді сүйіп келем,
Тұла бойы – тұнық АР.
Өзімді де биік көрем,
Оның да өз шыңы бар.

Толық оқу

Түс

Жангелді Немеребай

Түсіме енді керім қыз ерке,
Кейіпкеріндей «мың бір түн».
Қуанышпенен оянып ерте,
Көңілдің сырдым мұң бұлтын.

Толық оқу

Бір бейне

Жангелді Немеребай

Жүректе бір сезім гүлдей ме?
Жанымды кернейді жыр кейде.
Әйтеуір күндіз де, түнде де,
Көзімнің алдында бір бейне.

Толық оқу

Нұрланып биыл да көк пен жер

Жангелді Немеребай

Нұрланып биыл да көк пен жер,
Бүр жарып, жайқалып көк белдер.
Келгенмен сағынтқан, аңсатқан бұл Наурыз ,
күтпеген дәл мұндай, көңілсіз көктемді ел.

Толық оқу

Телефон

Толқын Қабылша

Таңсәріде,
түн қойнында, бесінде,
Телефонға үңілеміз несіне?
Тәрк еткендей ғұмырыңның бар мұңын,

Толық оқу

Ауадан, гүлден

Толқын Қабылша

Ауадан, гүлден,
күн менен түннен,
Білмеймін, неге қызғанам?
Желменен ұшқан жапырақтан да,

Толық оқу

Үйде бол

Асқар Дүйсенбі

Жазатайым жығылғысы келер дейсің орға кім?
Сезінбесең секем алмай сыртқы жауды, сорладың.
Қабырғаң дүр болғанымен, қоғамың бір – бауырым,
Үйден шықпа, елді сақта!

Толық оқу

Дәуір дерті

Әлібек Шегебай

Дабыра мен дақпыртқа құмар ек тым,
Қауқылдаған кешегі құлады екпін.
Тынышталып бір сәтке,
Тыңдайықшы,

Толық оқу

Құрсақсыз ана

Алмахан Мұхаметқалиқызы

Шыңғыстаудың көргенде құба таңын,
Тиянағы жоқ ойды жұбатамын.
Мен осындай тынымсыз тiршiлiкте,
Ешкiм бiлмес бiр жайдан сыр ашамын.

Толық оқу

Сүйемін

Мағжан Жұмабаев

Күлдей күңгірт шашы бар,
Тоқсан бесте жасы бар,
Көз дегенің – сұп-сұр көр.
Тасбиқ санап бүгіліп,

Толық оқу

Пандемия

Асылбек Жаңбырбай

Адамзат қай жақтан келеді,
Адамзат қай жаққа барады?
Сұраққа кім жауап береді,
Сұраққа кім жауап табады?

Толық оқу

Мінәжат

Ақберен Елгезек

Тұра берсін жерім аман, тауым да аман;
Аман жүрсін досым да, жауым да аман;
Адам түгіл, шөптер мен жәндіктердің,
Қиналғанын сезіну - ауыр маған...

Толық оқу

Арман

Қадыр Мырза Әли

Азамат боп мен ертең
​Ауылымды көгертем.
​Біздің қазған канаға
​Канал болмас келер тең.

Толық оқу

Жағда Бабалықты еске алу

Несіпбек Айтұлы

Уын жұтып заманның өзегіңе құйылған,
Сары атандай саз кешіп, сүрлеу салдың қиыннан.
Тасқа соғып төсіңді, алып шықтың көшіңді,
Өрмекшінің торындай тағдыр салған шиырдан.

Толық оқу