Алматыда Сәбиттің ескерткіші
Алматыда,
Мұқанов көшесінде,
Төле бимен тоғысар төтесінде,
Сұлу мүсін жүзінде жұлдыз жанған
Өлеңдер жинағы - 450 бет
Оңбайды ақынды атқандар
Қыранға оқ жұмсау қатерлі,
Жұмсаған... шын сұмдық әкелді.
Қай мәңгүрт қиды екен ажалға
Адамзат сұңқары Сәкенді?
Қошке көрген ауыр түс
Айдаудан келіп,
Шарбақкөлде тұратын.
Роман жазды. Дәрігерлік құратын.
Байлаудағы тұлпарда жазық жоқ едіау,
Жеңіс күні
Жеңіс күні көрмедім тайсалғанды,
Алақайлап жуас та қайсарланды.
Кедірбұдыр сөйлейтін бригадир де
Кешегіден біртүрлі байсалданды.
Мағжанның бір өлеңі
Үлкен өлең көңіл толар көлемі,
Мағжан аға «Сағындым» атты өлеңі.
Абақтыда Алла сыбыр еткендей,
Бой тастапты бостандықтың елеңі.
Кіндік қаның тамған жер
Көргенде Нанан ауылы зираттарын,
Жан толқып, көкірегімде жыр баптадым.
Мына жер ескі ауылдың жұрты десе,
Жаттадым құтты әңгіме тыңдап бәрін.
Осы жұрт Шарбақкөлді біле ме екен?
Сұлу жер Омбыдағы Шарбақкөлім,
Сәт сапар бір көруге арнап та едім.
Мың алғыс атақты інім Жәнібекке,
Ойымды тапты әдейілеп бармақ менің.
Ағалар үшін президентке алғысым
Ақиқат ажары ашылды,
Әділдік шалқыған күн жетті.
Құлшындық бір сілкіп ғасырды,
Құртуға кертартпа індетті.
Өтті ғасыр
Өтті ғасыр...
Атомшыл заманды алып,
Бітті Одақтың ғұмыры тәмамдалып.
Кетті Семей сілкінтіп полигонын,
Көгілдір күмбез
Донкихот киген көне дулыға,
Менің басымда да бар
Бір дөңгелек киім.
Еліктемеген осы формаға
Үркер суға батады
Күлмейді,
Жыламайды жұлдыздар өтірік,
Тек сен өзің ғана оянасың,
Отырасың тағы ұйқыңды келтіріп.
Сұрау белгісі
Жауып тұр қалың қар,
Айнала ақ түс.
О, тамаша торғайлар екен
Шашылып қонған бір уыс.
Сындырып алма
Махаббат тұнық әйнек,
Сенесің бе?
Ұқсайды ол ұйқыдағы елесіңе.
Ашық аспанда ғана ма
Табиғаттың шығыны
Кеше жауған жаңбырдың
Кештен қалған жұғыны
Ғайып болған таң ата –
Қайда кетті табиғаттың шығыны?
Шешеміз – ағаш
Бір тал жапырақ, жалғыз сояу,
Жоғалмайды бір бүршік –
Бір түйір тозаң,
Бір тамшы бояу.
Азырақ жаз
Сақылдағаны ма, несі екен –
Ақсиғаны тісі?
Аспанның ба, ақынның ба,
Құдайдың ба, кімнің күлкісі?
Күнә мен ғибадат
Қайтыс болған көршіміз былтыр
Жасы жол ортадан өткенде.
Марқұм болды қатыны да биыл
Жыл уағы жеткенде.
Жұмекен Нәжімеденовтың соңғы монологы
Қане, қаншалық тереңге шөге аласың?!
Мүжілген,
Малтатаста да бар қасірет,
Тұңғиықта мәңгі қалғандығы үшін емес.
Қазанат кермедегі кісінейді
Жалыңды тартып мінген азаматым,
Айналдым, атыңыздан, қазанатым!
Кісінеп жібергенде сен қиырдан,
Рухым кесірліктен тазаратын.
Ғажап па едің, ей, өмір?!
Арқау болдың жыр-ағынға,
Тұнжыратса тұнық түн.
Құшағыңа құладым да,
Бар мұңымды ұмыттым.
Ұяттан күн тұр өртеніп
Аққудай аппақ дүние,
Жаралған маған, саған да.
Ғаламат отқа күн ие,
Жылуын сыйлар ғаламға.
Тіс дәрігеріне
Салқын қанды, сұрғылт түсін бұзбаған,
Күн кешемін мына әлемде сыздаған.
... Түсі жақсы жан едіңіз жайдарлы,
Тістің жайын айтыңызшы, сіз маған!
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі